Picture_is_a_Verb
Newbie
Ik heb al behoorlijk wat verschillende en vooral mooie trip ervaringen achter de rug, vooral met paddo's en truffels. Hierbij heb ik gemerkt, zoals ook bekend is, dat er een soort omgekeerde tolerantie lijkt te ontstaan. Bij iedere trip voelt het alsof ik makkelijker en dieper in de ervaring op kan gaan. Alsof de scharnieren van de deur er naar toe steeds losser worden.
Pas veel later ben ik af en toe wat hasj en wiet gaan roken waarbij ik ook regelmatig hele intense visuele ervaringen heb. Veel van de mensen om mij heen (die minder bekend zijn met psychedelische middelen) zeggen mijn ervaringen totaal niet te herkennen. Ik heb hier niet eerder een trip report gedeeld maar wou dit toch eens doen om te horen in hoeverre anderen zich in volgende beschrijving kunnen vinden.
*De onderstaande beschrijving is een specifiek voorbeeld van hoe ik na het roken van hasj en wiet (Ketama/Northern Light - met een bong) in een hele immersieve visuele ervaring terecht kwam.Wat ik hier nog bij wil opmerken is dat ik deze nacht met de hasj en wiet ben begonnen rond een uur of 2. De high die ik krijg gaat daarbij altijd gepaard met een heleboel nieuwe inzichten, inspiratie en energie. Dit wil ik nu echter even achterwege laten om vooral te kunnen focussen op het visuele aspect en de manier waarop de hallucinatie die ik ervoer totaal logisch en vanzelfsprekend leek te zijn terwijl ik totaal wakker was.
Het was inmiddels 5:00 's ochtends, ik voelde me nog steeds ontzettend energiek en geconcentreerd. Ik zat met mijn laptop op schoot heel gefocust en geïnspireerd te typen in bed terwijl ik naar muziek luisterde. Op een gegeven moment keek ik naar de palmbomen print op mijn dekbed (mijn oude dekbedovertrek nog met zo'n jaren 80 surf stijl print met dikke verfstreken). Ik bleef naar deze palmbomen print kijken terwijl ik mijn hoofd rustig met de muziek mee bleef bewegen. Langzaam zag ik de palmbomen schommelen en bewegen alsof de wind er door blies. Ik dacht het zal wel komen omdat ik zelf beweeg, ik laat gewoon het dekbed bewegen met mijn geschommel. Maar uit nieuwsgierigheid keek ik toch nog wat beter naar de print en toen zag ik achter de palmbomen een blauwe lucht. Ik herinnerde me dat de kleur eerst anders was, "He die was eerst rood!" dacht ik. Toen zag ik inderdaad dat de andere luchten in het patroon rood waren. De lucht achter de palmbomen waar ik naar zat te staren was nu echter duidelijk blauw geworden.
Ik bleef naar dit specifieke deel van de print kijken en ik zag steeds meer details en kleurgradaties in de lucht die me eerder nooit opgevallen waren. Omdat ik nu zo super gefocust was en veel beter en scherper keek, zag ik dat het eigenlijk een volledig realistisch beeld was, en dat het bewoog. Het was nu alsof ik naar een film keek maar dan echter (dat klopt natuurlijk ook wel want ik keek immers naar de werkelijkheid). Het was een donkere diepblauwe nacht lucht die gek genoeg erg fel was. (Alsof een super maan vanaf de andere kant van de aarde een grote ovalen lichtvlek projecteerde net boven de horizon).
Toen ik verder omhoog keek, voorbij de lichtstralen in het donkere deel van de lucht boven me, zag ik ook de sterren. En ik meende nu op de achtergrond ook de zee te kunnen horen. Ik zag met de nachtwind zand door de lucht waaien. Korrels zo fijn en zacht dat je ze eigenlijk niet met het blote oog zou moeten kunnen zien. Maar hoe kan ik ze dan zien? Dacht ik. Nu begreep ik het, ik voelde immers al de hele tijd het zand, met de wind, langs mijn wang strijken. Daarom dacht ik het te kunnen zien, en omdat ik het dacht te kunnen zien, zag ik het ook. (Omdat ik zo geconcentreerd was). Alles klopte! De hele situatie op het strand voelde extreem intiem, vertrouwd en realistisch. Ergens was de ervaring ook gekoppeld aan positieve herinneringen aan een strand vakantie met mijn ouders in Portugal toen ik een jaar of 9 was en mijn ouders nog niet gescheiden waren. Alles was perfect maar ergens was het té perfect en te magisch om de werkelijkheid te kunnen zijn. Daardoor begon ik me ineens te realiseren hoe ontzettend hard ik aan het trippen was!
Ik leunde snel een stuk naar achteren om de print op het dekbed weer van afstand te kunnen bekijken en raakte de print aan met mijn rechter hand. Ik zag de print nu bijna niet meer, het was veel te donker en ik zag alleen wat schaduw lijnen en plooien in het dekbed. Ik deed het grote licht aan en zag dat mijn dekbed gewoon wit was! Er hadden nooit lijnen of geschilderde palmbomen op gestaan. Ik had al een hele tijd zitten trippen zonder dat ik het doorhad. Ik realiseerde me nu ook dat ik überhaupt nooit een dergelijk palmbomen dekbed heb gehad. Ik was heel geleidelijk en totaal onbewust op het ritme van de muziek steeds dieper de trip in geschommeld tot ik op een totaal vanzelfsprekende manier op een tropisch strand terecht gekomen was. Het zand dat ik langs mijn wang voelde waaien was waarschijnlijk gewoon mijn eigen heen en weer schommelende haar bedacht ik later toen ik nog vol verbazing en verwondering zat na te genieten.
Ik weet niet hoe lang ik naar de palmbomen heb zitten staren en hoe lang ik op het strand heb gezeten. Ik heb gelezen dat je bij een hoge dosis wiet inderdaad heel goed kan gaan trippen. Dit was voor mij al lang geen verrassing meer maar ik vraag me af hoeveel andere mensen er af en toe via de cannabis even op zo'n "tropisch strand" zitten. Ik hoor dit natuurlijk graag in de reacties. Ook ben ik benieuwd of jullie denken dat eerdere ervaring met psychedelische middelen hier mee te maken zou kunnen hebben. Dat cannabis daardoor als een soort trigger zouden kunnen werken die op bepaalde momenten even de deur opent?
Pas veel later ben ik af en toe wat hasj en wiet gaan roken waarbij ik ook regelmatig hele intense visuele ervaringen heb. Veel van de mensen om mij heen (die minder bekend zijn met psychedelische middelen) zeggen mijn ervaringen totaal niet te herkennen. Ik heb hier niet eerder een trip report gedeeld maar wou dit toch eens doen om te horen in hoeverre anderen zich in volgende beschrijving kunnen vinden.
*De onderstaande beschrijving is een specifiek voorbeeld van hoe ik na het roken van hasj en wiet (Ketama/Northern Light - met een bong) in een hele immersieve visuele ervaring terecht kwam.Wat ik hier nog bij wil opmerken is dat ik deze nacht met de hasj en wiet ben begonnen rond een uur of 2. De high die ik krijg gaat daarbij altijd gepaard met een heleboel nieuwe inzichten, inspiratie en energie. Dit wil ik nu echter even achterwege laten om vooral te kunnen focussen op het visuele aspect en de manier waarop de hallucinatie die ik ervoer totaal logisch en vanzelfsprekend leek te zijn terwijl ik totaal wakker was.
Het was inmiddels 5:00 's ochtends, ik voelde me nog steeds ontzettend energiek en geconcentreerd. Ik zat met mijn laptop op schoot heel gefocust en geïnspireerd te typen in bed terwijl ik naar muziek luisterde. Op een gegeven moment keek ik naar de palmbomen print op mijn dekbed (mijn oude dekbedovertrek nog met zo'n jaren 80 surf stijl print met dikke verfstreken). Ik bleef naar deze palmbomen print kijken terwijl ik mijn hoofd rustig met de muziek mee bleef bewegen. Langzaam zag ik de palmbomen schommelen en bewegen alsof de wind er door blies. Ik dacht het zal wel komen omdat ik zelf beweeg, ik laat gewoon het dekbed bewegen met mijn geschommel. Maar uit nieuwsgierigheid keek ik toch nog wat beter naar de print en toen zag ik achter de palmbomen een blauwe lucht. Ik herinnerde me dat de kleur eerst anders was, "He die was eerst rood!" dacht ik. Toen zag ik inderdaad dat de andere luchten in het patroon rood waren. De lucht achter de palmbomen waar ik naar zat te staren was nu echter duidelijk blauw geworden.
Ik bleef naar dit specifieke deel van de print kijken en ik zag steeds meer details en kleurgradaties in de lucht die me eerder nooit opgevallen waren. Omdat ik nu zo super gefocust was en veel beter en scherper keek, zag ik dat het eigenlijk een volledig realistisch beeld was, en dat het bewoog. Het was nu alsof ik naar een film keek maar dan echter (dat klopt natuurlijk ook wel want ik keek immers naar de werkelijkheid). Het was een donkere diepblauwe nacht lucht die gek genoeg erg fel was. (Alsof een super maan vanaf de andere kant van de aarde een grote ovalen lichtvlek projecteerde net boven de horizon).
Toen ik verder omhoog keek, voorbij de lichtstralen in het donkere deel van de lucht boven me, zag ik ook de sterren. En ik meende nu op de achtergrond ook de zee te kunnen horen. Ik zag met de nachtwind zand door de lucht waaien. Korrels zo fijn en zacht dat je ze eigenlijk niet met het blote oog zou moeten kunnen zien. Maar hoe kan ik ze dan zien? Dacht ik. Nu begreep ik het, ik voelde immers al de hele tijd het zand, met de wind, langs mijn wang strijken. Daarom dacht ik het te kunnen zien, en omdat ik het dacht te kunnen zien, zag ik het ook. (Omdat ik zo geconcentreerd was). Alles klopte! De hele situatie op het strand voelde extreem intiem, vertrouwd en realistisch. Ergens was de ervaring ook gekoppeld aan positieve herinneringen aan een strand vakantie met mijn ouders in Portugal toen ik een jaar of 9 was en mijn ouders nog niet gescheiden waren. Alles was perfect maar ergens was het té perfect en te magisch om de werkelijkheid te kunnen zijn. Daardoor begon ik me ineens te realiseren hoe ontzettend hard ik aan het trippen was!
Ik leunde snel een stuk naar achteren om de print op het dekbed weer van afstand te kunnen bekijken en raakte de print aan met mijn rechter hand. Ik zag de print nu bijna niet meer, het was veel te donker en ik zag alleen wat schaduw lijnen en plooien in het dekbed. Ik deed het grote licht aan en zag dat mijn dekbed gewoon wit was! Er hadden nooit lijnen of geschilderde palmbomen op gestaan. Ik had al een hele tijd zitten trippen zonder dat ik het doorhad. Ik realiseerde me nu ook dat ik überhaupt nooit een dergelijk palmbomen dekbed heb gehad. Ik was heel geleidelijk en totaal onbewust op het ritme van de muziek steeds dieper de trip in geschommeld tot ik op een totaal vanzelfsprekende manier op een tropisch strand terecht gekomen was. Het zand dat ik langs mijn wang voelde waaien was waarschijnlijk gewoon mijn eigen heen en weer schommelende haar bedacht ik later toen ik nog vol verbazing en verwondering zat na te genieten.
Ik weet niet hoe lang ik naar de palmbomen heb zitten staren en hoe lang ik op het strand heb gezeten. Ik heb gelezen dat je bij een hoge dosis wiet inderdaad heel goed kan gaan trippen. Dit was voor mij al lang geen verrassing meer maar ik vraag me af hoeveel andere mensen er af en toe via de cannabis even op zo'n "tropisch strand" zitten. Ik hoor dit natuurlijk graag in de reacties. Ook ben ik benieuwd of jullie denken dat eerdere ervaring met psychedelische middelen hier mee te maken zou kunnen hebben. Dat cannabis daardoor als een soort trigger zouden kunnen werken die op bepaalde momenten even de deur opent?