De lading uit de andere kant van deze wereld gaat er wel erg snel doorheen afgelopen weken (zie eerdere posts)
Dit keer was het tijd voor de BZP in combinatie met TFMPP, een andere Piperazine met een klein fluorgroepje op zijn keten.
De maag was matig gevuld en de tijd was ongeveer 20:30 op een zaterdag.
Dit keer was het de beurt aan Exotic. Wederom een mooi tictacdoosje met daarop de verhouding beschreven van 200 BZP en 100mg TFMPP.
Dit was een dosering die ik nog nooit met een Piperazine geprobeerd had.
Deze week avonddienst gehad dus de vermoeidheid stond niet op de voorgrond.
Een stinkende maar mooi vormgegeven gladde rode pil (zoals een Ibuprofen) werd ingenomen.
Omdat de maag wat leeg was dacht ik binnen 10 minuten al wat vaagheid te voelen. Moeilijk te beschrijven maar herkenbaar van MDMA uit oude tijden. Robert en ik bekeken wat ingestuurde filmpjes op geenstijl.nl.
Ik merkte dat ik de filmpjes op een gegeven moment moeilijk kon volgen. Ze hadden een vreemde en soms wat mystieke lading zoals ik bij psychedelica gewend ben. Ik bemerkte de vreemde en wat moeilijk te plaatsen geluiden die vanaf de straat kwamen.
De ruimte veranderde van karakter. de kleine verlichting over de muur had kracht om psychedelisch te bewegen, maar deed dit niet. Een schilderij had andere kleuren maar bewoog niet zoals bij psychedelica.
Langzaam veranderde de wereld.
We gingen een stukje lopen. Er stond een groepje mensen om een auto heen. De geluiden kwamen van overal maar het was niet te plaatsen. Buiten besefte ik dat visuele hallucinaties niet ver weg waren.
Maar dit kwam niet. Geluiden, vormen en kleuren waren veranderd, maar niet zo essentieel als bij 2CB of paddestoelen.
Samen met zeer lichte verende benen en armen in combinatie met heldere kleuren deed me dit weer meer denken aan 2CB.
Paarse bloemen waren PAARS. Groene bomen waren GROEN. Een lach was een LACH.
We besloten om weer naar binnen te gaan.
Robert en ik praatte wat over het werk en het gevoel werd met het kwartier meer speedy.
Maar alles met een vleugje bizariteit zoals bij psychedelica.
Ik heb hard, lang, diep en veelvuldig gelachen zoals ik het ken van meer dan tien jaar geleden!!!
De kracht van het goedje nam psychisch minimaal af en we namen een halfje van de overgebleven Flying angel.
De behoefte naar een reserve lijntje nam toe en we besloten om weer Coke te halen. Dit keer konden we het niet op de gebruikelijke locatie halen. Het boeide niet. Er was gewoon een doel gesteld. Ik had het eigenlijk niet nodig en had het halen van Coke als een projectje gezien. Als het zou falen zou er niets aan de hand zijn. Ik had energie voor tien en het psychedelische was weg.
Om een lang verhaal iets korter te maken:
Het was ons toch gelukt om een zakje bij een onbekende dealer te halen. Het leek speed, het rook naar speed het proefde naar Coke.
Rondom 4:00 had ik nauwelijks wat genomen van onze nieuwe aanwinst. De BZP/TFMPP was sterk...erg sterk maar zonder overdreven drugshoofd zoals bij echte speed.
Toen het licht begon te worden besloten we te gaan slapen.
Al mijn hoop was gevestigd op een Lorazepam 2,5 mg. Normaal val ik hiervan in coma.
Dit keer deed ik er uren over. Maar in bed liggen bleef heerlijk en niet storend door het gebrek aan in slaap vallen.
Het was sterk maar sociaal met een heel klein sausje psychedelica. Slapen was ondoenlijk maar dit was niet storend.
De volgende dag proefde we van het bijna volledig overgebleven zakje dat we de dag ervoor gekocht hadden. De smaak was Coke, de neus was Coke, de werking was Coke.
Heel bizar om te bedenken dat ik geen enkele behoefte had om er van te nemen de nacht daarvoor.
Zeer potent goedje. Ik raad het begin zeer zeker af om in een club te nemen maar een uur later zal een groot feest een nog groter feest worden.
Geen nare nawerkingen gehad buiten de kater van weinig slapen...
Dit keer was het tijd voor de BZP in combinatie met TFMPP, een andere Piperazine met een klein fluorgroepje op zijn keten.
De maag was matig gevuld en de tijd was ongeveer 20:30 op een zaterdag.
Dit keer was het de beurt aan Exotic. Wederom een mooi tictacdoosje met daarop de verhouding beschreven van 200 BZP en 100mg TFMPP.
Dit was een dosering die ik nog nooit met een Piperazine geprobeerd had.
Deze week avonddienst gehad dus de vermoeidheid stond niet op de voorgrond.
Een stinkende maar mooi vormgegeven gladde rode pil (zoals een Ibuprofen) werd ingenomen.
Omdat de maag wat leeg was dacht ik binnen 10 minuten al wat vaagheid te voelen. Moeilijk te beschrijven maar herkenbaar van MDMA uit oude tijden. Robert en ik bekeken wat ingestuurde filmpjes op geenstijl.nl.
Ik merkte dat ik de filmpjes op een gegeven moment moeilijk kon volgen. Ze hadden een vreemde en soms wat mystieke lading zoals ik bij psychedelica gewend ben. Ik bemerkte de vreemde en wat moeilijk te plaatsen geluiden die vanaf de straat kwamen.
De ruimte veranderde van karakter. de kleine verlichting over de muur had kracht om psychedelisch te bewegen, maar deed dit niet. Een schilderij had andere kleuren maar bewoog niet zoals bij psychedelica.
Langzaam veranderde de wereld.
We gingen een stukje lopen. Er stond een groepje mensen om een auto heen. De geluiden kwamen van overal maar het was niet te plaatsen. Buiten besefte ik dat visuele hallucinaties niet ver weg waren.
Maar dit kwam niet. Geluiden, vormen en kleuren waren veranderd, maar niet zo essentieel als bij 2CB of paddestoelen.
Samen met zeer lichte verende benen en armen in combinatie met heldere kleuren deed me dit weer meer denken aan 2CB.
Paarse bloemen waren PAARS. Groene bomen waren GROEN. Een lach was een LACH.
We besloten om weer naar binnen te gaan.
Robert en ik praatte wat over het werk en het gevoel werd met het kwartier meer speedy.
Maar alles met een vleugje bizariteit zoals bij psychedelica.
Ik heb hard, lang, diep en veelvuldig gelachen zoals ik het ken van meer dan tien jaar geleden!!!
De kracht van het goedje nam psychisch minimaal af en we namen een halfje van de overgebleven Flying angel.
De behoefte naar een reserve lijntje nam toe en we besloten om weer Coke te halen. Dit keer konden we het niet op de gebruikelijke locatie halen. Het boeide niet. Er was gewoon een doel gesteld. Ik had het eigenlijk niet nodig en had het halen van Coke als een projectje gezien. Als het zou falen zou er niets aan de hand zijn. Ik had energie voor tien en het psychedelische was weg.
Om een lang verhaal iets korter te maken:
Het was ons toch gelukt om een zakje bij een onbekende dealer te halen. Het leek speed, het rook naar speed het proefde naar Coke.
Rondom 4:00 had ik nauwelijks wat genomen van onze nieuwe aanwinst. De BZP/TFMPP was sterk...erg sterk maar zonder overdreven drugshoofd zoals bij echte speed.
Toen het licht begon te worden besloten we te gaan slapen.
Al mijn hoop was gevestigd op een Lorazepam 2,5 mg. Normaal val ik hiervan in coma.
Dit keer deed ik er uren over. Maar in bed liggen bleef heerlijk en niet storend door het gebrek aan in slaap vallen.
Het was sterk maar sociaal met een heel klein sausje psychedelica. Slapen was ondoenlijk maar dit was niet storend.
De volgende dag proefde we van het bijna volledig overgebleven zakje dat we de dag ervoor gekocht hadden. De smaak was Coke, de neus was Coke, de werking was Coke.
Heel bizar om te bedenken dat ik geen enkele behoefte had om er van te nemen de nacht daarvoor.
Zeer potent goedje. Ik raad het begin zeer zeker af om in een club te nemen maar een uur later zal een groot feest een nog groter feest worden.
Geen nare nawerkingen gehad buiten de kater van weinig slapen...
vooral niet the day after! 
