Blowen en angststoornis

[MadMax]

Hi, ik ben een man van58, 30 jaar elke avond 2 tot 3 jointjes gerookt. Door een trauma veel last van angsten gehad en ve therapieën en medicatie tegen de sngst genomen. Niks hielp echt en al die tijd mezelf voorgehouden dat de jountjes in de avond mij de ontspanning gaf die ik nodig had en dat was ook zo, in de avond en nacht dsn, want als de dag begon, stond ik sltijd op met angst. Na al die jaren toch maar eens geprobeerd te stoppen met blowen, nu 4 weken later heb ik al 2 weken geen last meer van angsten. Geen angstgevorlens meer, wel nog wat depri, maar de onrustige piekergedachten zijn een heel stuk minder en angst voel ik niet meer. Ik mis 'mijn' jointje nog erg veel, de ontspanning in de avond op de bank, de heerlijke avonden en nachten. Maar het lijkt meer op een ontwenning van een gewoonte en het lukt me steeds meer om ook op andere manieren te ontspannen. Ik hen me hier aangemeld en dit bericht geschreven omdat ik op het punt sta om weer wat weed te gaan halen, zoveel zin in, maar ik durf toch niet, bang om weer die angsten morgen te gaan krijgen en weer dat nerveuze piekeren te gaan ervaren en dat wil ik echt niet meer. Herkent iemand mijn verhaal?
Ik ben erg benieuwd naar soortgelijke ervaringen.

 

[_shikantaza]

Goed bezig! Het lijkt mij dat je meer last hebt van het blowen dan dat je er profijt van hebt.

Ik zou zeggen houd vol, als je weer gaat blowen moet je opnieuw door de ontwenning heen.

 

[Mindless]

Super bezig @MadMax!

Ik heb niet zo lang wiet gebruikt als jij (meer zo'n 5+ jaren en niet altijd elke dag), maar ook ik ben er helemaal mee gestopt (inmiddels zo'n halfjaar).

Ik zou je echt aanraden NIET weer wiet te gaan halen. Zit even door dit gevoel van ongemak heen. Want wat je daarmee doet, is jezelf (je hersenen) programmeren om dat beetje verslaving dat er nog zit, verder uit te wissen. Ga je nu wél weer wiet roken, dan maak je juist weer neural pathways die je verslaving versterken.

Je bent ook nog relatief kort gestopt, zeker vergeleken met de hele lange periode dat je gebruikte. Dus is het logisch dat er zo nu en dan nog wat "cravings" op komen zetten. Maar dít zijn juist de momenten, de kansen om je verslaving écht de baas te worden. Weersta je dit, dan ben je weer een grote stap verder van die afhankelijkheid. Het zal daarna makkelijker en makkelijker worden. Uiteindelijk denk je gewoon nooit meer aan wiet.

 

[Neo-Shulginist]

Geen angstgevorlens meer, wel nog wat depri, maar de onrustige piekergedachten zijn een heel stuk minder en angst voel ik niet meer.

Ik denk dat je het op het laatst helemaal goed zegt. De angst voel je niet meer.

Dat betekent niet dat de angst weg is, of dat je de angst verwerkt hebt. Je bent je alleen even niet meer zo bewust van de angst.

Ik zeg dit omdat het echt een essentieel deel is van de werking van cannabis. Je bent een beetje afwezig en het lijkt erop alsof je ontspannen bent, maar ondertussen zit je intern best te malen met paranoïde gedachten.

Een verhaal wat perfect illustreert wat ik bedoel:

I'm Sick of Pretending: I Don't 'Get' Weed

After 15 years trying to like it, I'm ready to admit I hate it.

www.vice.com

 

[MadMax]

Super bezig @MadMax!

Ik heb niet zo lang wiet gebruikt als jij (meer zo'n 5+ jaren en niet altijd elke dag), maar ook ik ben er helemaal mee gestopt (inmiddels zo'n halfjaar).

Ik zou je echt aanraden NIET weer wiet te gaan halen. Zit even door dit gevoel van ongemak heen. Want wat je daarmee doet, is jezelf (je hersenen) programmeren om dat beetje verslaving dat er nog zit, verder uit te wissen. Ga je nu wél weer wiet roken, dan maak je juist weer neural pathways die je verslaving versterken.

Je bent ook nog relatief kort gestopt, zeker vergeleken met de hele lange periode dat je gebruikte. Dus is het logisch dat er zo nu en dan nog wat "cravings" op komen zetten. Maar dít zijn juist de momenten, de kansen om je verslaving écht de baas te worden. Weersta je dit, dan ben je weer een grote stap verder van die afhankelijkheid. Het zal daarna makkelijker en makkelijker worden. Uiteindelijk denk je gewoon nooit meer aan wiet.

Bedankt Mindless, je reactie is erg duidelijk en inmiddels ben ik nu zo ver dat ik, zeker overdag, wiet verafschuw. Het heeft veel teveel kapot gemaakt in mijn leven en denkende daaraan wordt het makkelijker om ervan af te blijven. Ik had dit weekend dus weer even heel verl zin in een joint, ik zat al op de fiets, maar ben terug gegaan en de volgende ochtend erg blij dat ik niet be gaan halen. Dit blije gevoel geeft me hoop om het vol te houden. Zeker ook omdat de angsten minder zijn geworden. Ik zit nu op ruim 4 weken en ga dit volhouden!! Beste groet

 

[MadMax]

Ik denk dat je het op het laatst helemaal goed zegt. De angst voel je niet meer.

Dat betekent niet dat de angst weg is, of dat je de angst verwerkt hebt. Je bent je alleen even niet meer zo bewust van de angst.

Ik zeg dit omdat het echt een essentieel deel is van de werking van cannabis. Je bent een beetje afwezig en het lijkt erop alsof je ontspannen bent, maar ondertussen zit je intern best te malen met paranoïde gedachten.

Een verhaal wat perfect illustreert wat ik bedoel:

I'm Sick of Pretending: I Don't 'Get' Weed

After 15 years trying to like it, I'm ready to admit I hate it.

www.vice.com

Bedankt voor je reactie Neo-, I heb het artikel gelezen en is idd heel herkenbaar. Ik weet dat de angst er nog is, vanwege trauma's die ik ooit heb opgelopen en ben daar voor nu ook weer in therapie. Nu gerichter dan de vorige therapieën die weinig hebben opgebracht. Ik kan nu gerichter werken aan het verwerken van mijn trauma's en ben hoopvolle dan voorheen
Wiet verafschuw ik momenteel, het heeft teveel kapot gemaakt. Afgelopen weekend zat ik op de fiets om er 1tje te gaan halen, de zin was te groot, ik voelde me zo goed en had xoveel zin. Eentje kan wel dacht ik, maar ik bedacht me en ben terug naar huis gereden. Dat was een enorme overwinning en de volgende dag was ik zo enorm blij dat ik niet ben gegaan, dat sterkt me om er totaal niet meer mee bezig te gaan zijn.
Beste groeten

 

[Mindless]

Bedankt Mindless, je reactie is erg duidelijk en inmiddels ben ik nu zo ver dat ik, zeker overdag, wiet verafschuw. Het heeft veel teveel kapot gemaakt in mijn leven en denkende daaraan wordt het makkelijker om ervan af te blijven. Ik had dit weekend dus weer even heel verl zin in een joint, ik zat al op de fiets, maar ben terug gegaan en de volgende ochtend erg blij dat ik niet be gaan halen. Dit blije gevoel geeft me hoop om het vol te houden. Zeker ook omdat de angsten minder zijn geworden. Ik zit nu op ruim 4 weken en ga dit volhouden!! Beste groet

Zeker een overwinning!

Het zijn acties als deze waarmee je jezelf herprogrammeert. Zeker ook omdat jij al andere manieren hebt gevonden om te ontspannen, leer je je brein om steeds minder die impuls te geven om het in wiet te gaan zoeken.

Het kan wellicht nog eens voorkomen dat die zin om naar de coffeeshop te gaan er weer even is, maar je weet dan ook mede door deze keer, dat je dat kunt weerstaan en zo die verslaving nog beter de baas bent.

Fijn gevoel hè!