_shikantaza
Badass junkie
Dit beschrijft mijn spirituele reis, 100%. Bizar!
Tja, herkenbaar, alleen jammer dat er wat te weinig over wordt gesproken dat wanneer je ooit een voet in fase 4 hebt gezet, maar niet volledig naar binnen bent gegaan, elke fase een strijd is. De één is niet moeilijker dan de ander, want je hebt fase 4 gezien, gevoeld... je bént het geweest. Maar op een of andere manier lukt het niet meer om voorbij fase 3 te komen, waardoor je voelt, weet en ervaart dat je weer in die lange dark night van fase 2 bent beland of gaat belanden.
Dit beschrijft mijn spirituele reis, 100%. Bizar!
Ach ja, plak er maar een sticker op. Dat boeit me ook helemaal niet. Dat ik mijn gedachten en gevoelens en patronen uit de mond van een ander hoor dat vind ik heel bijzonder.Herkenbaar en zeer interessant.
Persoonlijk word ik wel eens een beetje moe van al die termen als “ Empath” en ze kunnen ook verwarrend zijn vind ik. Er is teveel om het allemaal te kunnen begrijpen als leek. Maar bedankt voor de link.
Groei verloopt grillig, net als het leven. Vaker opstaan dan vallen en 't komt goed.Tja, herkenbaar, alleen jammer dat er wat te weinig over wordt gesproken dat wanneer je ooit een voet in fase 4 hebt gezet, maar niet volledig naar binnen bent gegaan, elke fase een strijd is. De één is niet moeilijker dan de ander, want je hebt fase 4 gezien, gevoeld... je bént het geweest. Maar op een of andere manier lukt het niet meer om voorbij fase 3 te komen, waardoor je voelt, weet en ervaart dat je weer in die lange dark night van fase 2 bent beland of gaat belanden.
Het kan ook zwaar zijn zonder te vallen en eigenlijk is het al geen vallen meer en hoef niet vaak op te staan, maar het vliegen lukt (nog) niet.......Groei verloopt grillig, net als het leven. Vaker opstaan dan vallen en 't komt goed.
Gewoon je vleugels uitslaanHet kan ook zwaar zijn zonder te vallen en eigenlijk is het al geen vallen meer en hoef niet vaak op te staan, maar het vliegen lukt (nog) niet.......
Het lukt niet, terwijl ik weet dat ik het kan....
Het moet ook niet allemaal te makkelijk gaan heGewoon je vleugels uitslaan
Ik die periode wel hoor en net als je denkt is dit het nou wordt het vaak ineens beter...🙏🏽Het moet ook niet allemaal te makkelijk gaan he..... Dus ik klaag ook niet verder
Echt hè. Net zoals bij depressie; gewoon even lachen.Gewoon je vleugels uitslaan
Gewoon even niet gebruiken...maar het is overigens wel zo als je vastzit gaan bewegen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Depressie ook, ga dingen ondernemen. En ik weet echt als geen ander hoe zwaar die eerste stap kan zijn.Echt hè. Net zoals bij depressie; gewoon even lachen.
Ja precies of zoals m'n dokter vroeg aan me toen ik in een lichte terugval zat:Echt hè. Net zoals bij depressie; gewoon even lachen.
Ja precies of zoals m'n dokter vroeg aan me toen ik in een lichte terugval zat:
"Sta je dan nooit voor de spiegel en zeg je "gewoon" tegen jezelf; Nou hup Mezelf nu "gewoon even" in actie komen !
-----------------
Iemand die hierover vaak sprak, is Alan Watts. Hij kon precies vertellen wat de valkuilen zijn van het wakker worden/enlightenment in een wereld met mensen die nog slapen.
Het is alsof je elke goocheltruc kent in een wereld waar iedereen, relatief gelukkig, nog in de magie van de goochelaar gelooft, maar jij kent het trucje. Je vindt het nog steeds erg knap gedaan, maar de magie is weg. De magie waar de meeste mensen om je heen nog in geloven en niet het trucje achter deze magie zien.
Het is alsof je volwassen bent geworden waar iedereen nog als kinderen in de speeltuin van het leven aan het spelen is. Ja, ze zien er gelukkig uit. Ja, ze lijken blij en spelen met elkaar in alle vreugde. Maar jij ziet dat het maar een speeltuin is, afgebakend met een hek van illusie, waar haast niemand ooit buiten deze illusie is geweest... Ja, ik zou soms graag weer als een kind willen genieten van deze speeltuin, maar dat gaat niet als je ooit de wereld hebt gezien buiten deze speeltuin.
Zoals Alan het zou zeggen:
"If you have ever seen life outside of this illusion, you can never unsee it again."
Hier een uitgebreidere versie over wat Alan zegt over Awaking en dat wakker worden niet alleen maar rozengeur en maneschijn is:
Ik heb deze specifieke video niet helemaal beluisterd maar hoe hij begint zegt mij genoeg dat de rest resoneert met hoe ik het zie en voel:
"You've been lied to about awakening. They told you it would be beautifull didn't they?
A gentle flowering of consciousness, a peacefull expansion into Bliss.
What they didn't mention is that spiritual awakening is more like being skinned alive by the universe itself.
Most people who begin this journey never finish it.
Not because they lack dedication or sincerity, but because awakening demands a price that few are willing to pay.
It asks you to die, while remaining alive".
Wetende dat Alan, hoe goed hij ook deze teachings kon overbrengen op de mens, zelf bijna zijn hele leven worstelde met verslaving. Wat ik mij goed kan voorstellen en dus misschien soms wel "te" goed.... Alan is echt 1 van de weinige die mijn gedachte en gevoelswereld in woorden kan vertalen.
Ik denk juist dat het een schot in de roos is wat je zegt. De gevoeligheid die we ervaren wordt vaak niet begrepen omdat het geenps: Ik begin alleen wel erg ver van het onderwerp Empath te raken merk ik![]()
Fijn want ik raakte er al minder mee eens dat dit van het onderwerp being an empath af raakte en juist precies slaat op waar deze topic over gaatIk denk juist dat het een schot in de roos is wat je zegt. De gevoeligheid die we ervaren wordt vaak niet begrepen omdat het geen
gedeelde ervaring is. Onbegrip dus. Maar wie ontwaakt (ik blijf het een rotwoord vinden) die gaat zich realiseren dat iedereens werkelijkheid valide is, ongeacht of we zelf hebben ervaren wat iemand met ons deelt of niet, en ongeacht of we het er mee eens zijn.
Maar dat onbegrip is geen manco van ons maar van de onbegrijpende. En ook dat mag er zijn, en we kunnen 't ze vergeven zonder ons gelijk te hoeven krijgen of onzelf er voor af te wijzen. We kunnen alleen het begrip tonen dat we zelf graag zouden ontvangen, dan geven we kracht door aan iedereen die er open voor staat.
Herkenbaar en zeer interessant.
Persoonlijk word ik wel eens een beetje moe van al die termen als “ Empath” en ze kunnen ook verwarrend zijn vind ik. Er is teveel om het allemaal te kunnen begrijpen als leek. Maar bedankt voor de link.
Ja vroeger. Toen ik nog empath wasGeen Zan-zat?![]()
Ik een toonIk ben een expat
Die hebben heel veel gevoel, voor zichzelf. Overigens, iedereen die ik ken die uit elkaar zijn gegaan noemt zijn of haar ex een narcist. Als ik daar een percentage aan hang zou inmiddels 60% van de bevolking narcistisch zijn. Ik denk dat het meer de 'ik' maatschappij is die mensen narcistische kenmerken laat ontwikkelen naar de echte narcist komt 0.1 tot 6 procent voor. Het aantal groeit wel. Ik denk alleen wel dat drugs of middelen beginnende op jonge leeftijd ervoor zorgt dat het misbruik groeit met als gevolg dat een groeiende groep narcistische persoonlijkheidskenmerken ontwikkeld.Als je als empath echt kunt voelen wat de ander voelt dan zou je een narcist er zo uitpikken toch?
Ik ben een importIk ben een expat
Die hebben heel veel gevoel, voor zichzelf. Overigens, iedereen die ik ken die uit elkaar zijn gegaan noemt zijn of haar ex een narcist. Als ik daar een percentage aan hang zou inmiddels 60% van de bevolking narcistisch zijn. Ik denk dat het meer de 'ik' maatschappij is die mensen narcistische kenmerken laat ontwikkelen naar de echte narcist komt 0.1 tot 6 procent voor. Het aantal groeit wel. Ik denk alleen wel dat drugs of middelen beginnende op jonge leeftijd ervoor zorgt dat het misbruik groeit met als gevolg dat een groeiende groep narcistische persoonlijkheidskenmerken ontwikkeld.
Maat wat wil jij nou bereiken!?Maar ze zijn wel heel erg geschikt als moderator omdat ze geen last hebben van hun geweten.
Gaslichting en narcisten zijn de kanker van de maatschappij.
Maar ze zijn wel heel erg geschikt al moderator omdat ze geen last hebben van hun geweten.
Tuurlijk, ieder zijn ding. En ik denk en ervaar dat het wel degelijk alles met mij te maken heeft, en tegelijkertijd alles met de ander. Kan ik andermans energie voelen? Ik sluit dat niet per sé uit. Ik denk dat het hem eerder zit in een materialistische kijk: dat ik mezelf onbewust heb aangeleerd om mijn omgeving te scannen (zeer waarschijnlijk iets uit het gezin waarin ik ben opgegroeid). En dat dat een zeer gevoelig instrument is geworden, waardoor ik misschien details zie die een ander niet opvallen. Ik heb het merendeel van mijn leven die onbewuste scan gebruikt om mijn gedrag aan te passen aan hoe ik de omgeving interpreteerde, vermoedelijk uit angst voor (verbale) onveiligheid. Dat aanpassen heb ik grotendeels wel losgelaten, dat was voor mijn herstel ook wel echt nodig. Mezelf worden en durven zijn ondanks die stroom informatie uit die onbewuste scans.Eens. Geen fan van het pathologiseren van normale karaktertrekken. Dit zijn geen bestaande diagnoses.
De ene mens is gevoeliger dan de andere mens (en dat is niet altijd makkelijk). That’s it.
Ik heb het filmpje nog niet bekenen @_shikantaza, dus ik heb het niet over jou en jouw journey, even puur over het begrip ‘empath’.
Ik vind “ik ben een empath” een beetje hetzelfde klinken als wanneer iemand zou zeggen: “ik ben succesvol”.
(Hyper)empathisch zijn is een relationeel concept. Het is dus niet zozeer aan jezelf, maar vooral aan anderen om daarover te oordelen. Dit over jezelf zeggen ontkracht eigenlijk precies datgene wat je zegt te zijn.
Maar nogmaals: niets persoonlijks!
Tuurlijk, ieder zijn ding. En ik denk en ervaar dat het wel degelijk alles met mij te maken heeft, en tegelijkertijd alles met de ander. Kan ik andermans energie voelen? Ik sluit dat niet per sé uit. Ik denk dat het hem eerder zit in een materialistische kijk: dat ik mezelf onbewust heb aangeleerd om mijn omgeving te scannen. En dat dat een zeer gevoelig instrument is geworden, waardoor ik misschien details zie die een ander niet opvallen. Ik heb het merendeel van mijn leven die onbewuste scan gebruikt om mijn gedrag aan te passen aan hoe ik de omgeving interpreteerde, vermoedelijk uit angst voor (verbale) onveiligheid. Dat aanpassen heb ik grotendeels wel losgelaten, dat was voor mijn herstel ook wel echt nodig. Mezelf worden en durven zijn ondanks die stroom informatie uit die onbewuste scans.
En tsja, geef het maar een naam. Iedereen ervaart het toch op zijn of haar manier. Maar door het te delen en benoemen wordt er een opening gemaakt om het er over te kunnen hebben met mensen die iets soortgelijks ervaren. De ene ADHDer is ook de andere niet. En dat is een stempeltje / diagnose waar richtlijnen en medicijnen voor zijn, maar toch is er ook genoeg verschil. En toch als ADHDers (of lotgenoten met welk stickertje dan ook) met elkaar gaan praten zal er veel herkenning komen. En dat werkt helend. Want voor zover ik weet is er voor "empaths" geen medicatie. En dus is de weg om er mee om te leren gaan: praten. En door het stickertje weten we elkaar te vinden. Met al onze onderlinge verschillen maar ook overeenkomsten.
Dat beweert volgens mij ook niemand hoor. Ik niet tenminste. Het is wel een grote handicap geweest voor me zonder dat ik het doorhad. Maar zo gaan die dingen. Ik denk dat mijn voorliefde voor stimulanten er wel mee te maken heeft overigens. Dan kon ik even wat "asocialer" zijn en niet steeds met (mijn interpretatie van) andermans behoeften bezig zijn. Dan voelde ik me in balans, en eigenlijk zoals ik in het leven wilde staan.Er is geen medicatie voor, omdat het ook geen stoornis is…
Cool dat je toch nog even post 👍Verder wel mooi om je persoonlijke pad te lezen! Ik zou hier graag uitgebreider op reageren, maar: werk.
Precies dit, hoewel ik trauma zo zwaar vind klinken. En ik geef de ervaring graag door voor het geval iemand het herkent, vliegende start.… dat ik mezelf onbewust heb aangeleerd om mijn omgeving te scannen. En dat dat een zeer gevoelig instrument is geworden, waardoor ik misschien details zie die een ander niet opvallen. Ik heb het merendeel van mijn leven die onbewuste scan gebruikt om mijn gedrag aan te passen aan hoe ik de omgeving interpreteerde, vermoedelijk uit angst voor (verbale) onveiligheid.
Dit klinkt als een traumarespons, en als een doordachte en zeer waarschijnlijke verklaring voor het ‘gevoeliger dan gemiddeld zijn voor andermans staat van zijn’. Heftig…, maar het helpt om te weten waar het vandaan komt, dat zie je terug in jouw herstel. Goed dat je meer jezelf leert zijn, in plaats van alleen een versie van jezelf die altijd alleen maar compleet afgestemd is op anderen.
Tuurlijk, ieder zijn ding. En ik denk en ervaar dat het wel degelijk alles met mij te maken heeft, en tegelijkertijd alles met de ander. Kan ik andermans energie voelen? Ik sluit dat niet per sé uit. Ik denk dat het hem eerder zit in een materialistische kijk: dat ik mezelf onbewust heb aangeleerd om mijn omgeving te scannen (zeer waarschijnlijk iets uit het gezin waarin ik ben opgegroeid). En dat dat een zeer gevoelig instrument is geworden, waardoor ik misschien details zie die een ander niet opvallen. Ik heb het merendeel van mijn leven die onbewuste scan gebruikt om mijn gedrag aan te passen aan hoe ik de omgeving interpreteerde, vermoedelijk uit angst voor (verbale) onveiligheid. Dat aanpassen heb ik grotendeels wel losgelaten, dat was voor mijn herstel ook wel echt nodig. Mezelf worden en durven zijn ondanks die stroom informatie uit die onbewuste scans.
En tsja, geef het maar een naam. Iedereen ervaart het toch op zijn of haar manier. Maar door het te delen en benoemen wordt er een opening gemaakt om het er over te kunnen hebben met mensen die iets soortgelijks ervaren. De ene ADHDer is ook de andere niet. En dat is een stempeltje / diagnose waar richtlijnen en medicijnen voor zijn, maar toch is er ook genoeg verschil. En toch als ADHDers (of lotgenoten met welk stickertje dan ook) met elkaar gaan praten zal er veel herkenning komen. En dat werkt helend. Want voor zover ik weet is er voor "empaths" geen medicatie. En dus is de weg om er mee om te leren gaan: praten. En door het stickertje weten we elkaar te vinden. Met al onze onderlinge verschillen maar ook overeenkomsten.
Er is geen medicatie voor, omdat het ook geen stoornis is…
Verder wel mooi om je persoonlijke pad te lezen! Ik zou hier graag uitgebreider op reageren, maar: werk.
… dat ik mezelf onbewust heb aangeleerd om mijn omgeving te scannen. En dat dat een zeer gevoelig instrument is geworden, waardoor ik misschien details zie die een ander niet opvallen. Ik heb het merendeel van mijn leven die onbewuste scan gebruikt om mijn gedrag aan te passen aan hoe ik de omgeving interpreteerde, vermoedelijk uit angst voor (verbale) onveiligheid.
Dit klinkt als een traumarespons, en als een doordachte en zeer waarschijnlijke verklaring voor het ‘gevoeliger dan gemiddeld zijn voor andermans staat van zijn’. Heftig…, maar het helpt om te weten waar het vandaan komt, dat zie je terug in jouw herstel. Goed dat je meer jezelf leert zijn, in plaats van alleen een versie van jezelf die altijd alleen maar compleet afgestemd is op anderen.
Ik herken het scepsisme van Olifantje wel hoor, zat stiekem al een beetje te wachten op een reactie van haar🙈 Bij mij komt dat vooral voort uit dat het zo’n typische gehypete internet term is, net zoals dat inderdaad alle exen narcisten zijn tegenwoordig. En bij @Roze Olifant is het haar professie en ik herken de frustratie dat popular culture daarmee aan de haal gaat maar al te goed.Dat beweert volgens mij ook niemand hoor. Ik niet tenminste. Het is wel een grote handicap geweest voor me zonder dat ik het doorhad. Maar zo gaan die dingen. Ik denk dat mijn voorliefde voor stimulanten er wel mee te maken heeft overigens. Dan kon ik even wat "asocialer" zijn en niet steeds met (mijn interpretatie van) andermans behoeften bezig zijn. Dan voelde ik me in balans, en eigenlijk zoals ik in het leven wilde staan.
Cool dat je toch nog even post 👍
Precies dit, hoewel ik trauma zo zwaar vind klinken. En ik geef de ervaring graag door voor het geval iemand het herkent, vliegende start.
Herkenbaar hoor. Ik ben ook vrij slecht in van die sociale white lies. Nog nét niet kokhalzend iemands pasgeboren baby schattig noemen ofzoLeuk topic en veel interessante dingen die alweer gezegd werden. Ik herken mij erg in dat traumarespons dat je beschreef,@_shikantaza. Wat ik ook merk is dat ik als een vogel voor de kat ben voor mensen die kunnen liegen en manipuleren, omdat ik net geen filter heb en enkel mijn waarheid spreek. Plus mijn lichaamstaal spreekt boekdelen dus ik kan het moeilijk verbergen als ik ergens een hekel aan heb.
Lol dit is precies wat ik wilde zeggen maar dan in 1 zin😂Waar het vooral om gaat is dat er een groeiende groep mensen is die alle mogelijke excuses zoeken om de verantwoordelijkheid buiten zichzelf te gaan leggen en om zich steeds te gaan nestelen in een fragiel ego dat de werkelijkheid verdraait in een versie waarin zij het slachtoffer zijn.
Dat blijkt ook uit alle bijdragen die ik ooit van je heb gelezen de afgelopen jaren, dus daarom nogmaals: Ik zie dit absoluut niet bij jou, en als zo’n term jou helpt dan ben ik heel blij voor je😊💕En dank ook @ljuv voor je opmerkzaamheid. Ik ben de laatste die zich zal verschuilen achter een diagnose van wie dan ook![]()
Helemaal mee eens, zelf ben ik ook zo'n dinosaurus die geen enkel account heeft op klassieke social media. Reddit lees ik offline en vaak met het truukje van old.reddit om aan content te geraken waar je anders voor moet ingelogd zijn. DF is de enige plek waar ik effectief ingelogd ben en dingen deel. En youtube gebruik ik meer als een hub voor documentaires en cinemafielen, muziek en diy-stuff. Ik besef dat dit ook consumeren is, maar vind het nog anders dan iemand volgen die een foto van zichzelf neemt terwijl die ontbijt ofzo xD.Herkenbaar hoor. Ik ben ook vrij slecht in van die sociale white lies. Nog nét niet kokhalzend iemands pasgeboren baby schattig noemen ofzo
En verder, social media... neem het voor wat het is, en vooral niet al te serieus. DF en Reddit bevallen me nog wel, maar daar houdt ook het ook echt wel bij op.
En dank ook @ljuv voor je opmerkzaamheid. Ik ben de laatste die zich zal verschuilen achter een diagnose van wie dan ookBovendien vind ik het vaak maar een soort tunnelvisie opleveren. Hoewel het wel een ontdekkingstocht in de juiste richting in gang kan zetten. Ik kan verder ook iedereen aanraden: zoek lekker naar wat voor jouw welzijn werkt, en als je een ander er niet mee benadeelt blijf het lekker doen.
Hehehe ja toen ik je post zag verschijnen net toen ik de mijne af had dacht ik ook van lol we zeggen hetzelfde ^^. Leuke toevoeging wel van dat eind- of startpunt. Stof tot nadenken allemaal.Lol dit is precies wat ik wilde zeggen maar dan in 1 zin😂
alles valt en staat dus een beetje met “geef het maar een naam” maar daar zou ik dus aan willen toevoegen: “en of je het als eindpunt of startpunt ziet”.
Triest om te lezen. Ik realiseerde me nog niet zo heel lang geleden dat, hoe mooi de bewuste opvoeding (en de doorgegeven wijsheden / boodschappen) ook is, kinderen vooral de gedragspatronen overnemen. En misschien wel hun eigen betekenis daaraan geven en zo weer hun eigen wereldbeeld vormen. Rebelleren tegen je eigen ouders levert rebellerende kinderen op ofzo? Of misschien is het wel gewoon genetisch bepaald en heb je helemaal niet zo veel op te voeden.Mijn zus is alleenstaande mama met 2 dochtertjes die vanuit een dikke fuck you naar mijn ouders toe gekozen heeft om alles zo anders mogelijk te gaan doen dan van hoe wij werden opgevoed. Dit opnieuw onder het mom van hoe empatisch ze wel niet is en met haar kinderen omgaat. Resultaat is dat de oudste nu onhandelbaar is volgens haar en nu een diagnose moet krijgen voor adhd om hierdoor te gaan bevestigen dat zij het kind niet faalde met haar opvoeding, maar dat het nu eenmaal een moeilijk kind is. "Uiteraard" is het zeker niet de schuld van de "het kind beslist" methode en/of de steiner school etc.
Dat resoneert best wel. Ik had een vrij grote aha-erlebnis naar mijn zus en moeder toe in de periode dat ik eventjes terug bij mijn moeder woonde en zij zorgde voor mijn grootmoeder. Plots had ik door dat wat mijn zus over mijn moeder zegt woord voor woord bijna spiegelt aan hoe mijn moeder denkt over mijn grootmoeder. Dus heel gek hoe je kunt denken over je ouders van "ik ga nooit doen wat jullie doen" en dat dit uiteindelijk resulteert in dezelfde plaat lekker nog eens gaan draaien.Ik realiseerde me nog niet zo heel lang geleden dat, hoe mooi de bewuste opvoeding (en de doorgegeven wijsheden / boodschappen) ook is, kinderen vooral de gedragspatronen overnemen. En misschien wel hun eigen betekenis daaraan geven en zo weer hun eigen wereldbeeld vormen. Rebelleren tegen je eigen ouders levert rebellerende kinderen op ofzo?
Da's het eeuwige debat he, aka kip of het ei, nature or nurture. Is het aangeleerd of aangeboren? Het zal wel ergens in het midden liggen. Plus je kunt vatbaar zijn voor bepaalde dingen (lees aangeboren), maar door je hier ofwel extra veel aan bloot te stellen of net door je hier weg van te houden heel anders gaan ontwikkelen. Dat hebben ze aangetoond door tweelingen te splitsen en in compleet verschillende families te doen opgroeien.Of misschien is het wel gewoon genetisch bepaald en heb je helemaal niet zo veel op te voeden.
🤟Old.reddit.com gang 💪
Behandeling / medicatie tegen empathie is langdurig hooggedoseerd cocaïne icm alcohol eveneens langdurig en hooggedoseerdEr is geen medicatie voor, omdat het ook geen stoornis is…
Verder wel mooi om je persoonlijke pad te lezen! Ik zou hier graag uitgebreider op reageren, maar: werk.
… dat ik mezelf onbewust heb aangeleerd om mijn omgeving te scannen. En dat dat een zeer gevoelig instrument is geworden, waardoor ik misschien details zie die een ander niet opvallen. Ik heb het merendeel van mijn leven die onbewuste scan gebruikt om mijn gedrag aan te passen aan hoe ik de omgeving interpreteerde, vermoedelijk uit angst voor (verbale) onveiligheid.
Dit klinkt als een traumarespons, en als een doordachte en zeer waarschijnlijke verklaring voor het ‘gevoeliger dan gemiddeld zijn voor andermans staat van zijn’. Heftig…, maar het helpt om te weten waar het vandaan komt, dat zie je terug in jouw herstel. Goed dat je meer jezelf leert zijn, in plaats van alleen een versie van jezelf die altijd alleen maar compleet afgestemd is op anderen.
De trieste waarheid...Behandeling / medicatie tegen empathie is langdurig hooggedoseerd cocaïne icm alcohol eveneens langdurig en hooggedoseerd