Doe maar even normaal.
Ik heb als arbeidsconsulent met mensen in de bijstand gewerkt (doelgroep lange afstand tot de arbeidsmarkt, complexe problematiek) en de meesten willen dolgraag werken. Maar kunnen en willen zijn verschillende dingen.
Regelmatig is er wel iets van arbeidspotentieel, maar zijn er daarvoor geen banen (automatisering, vergt teveel aanpassing van een functie, etc). Dan is het kijken naar vrijwilligerswerk oid.
Over de hele breedte van onze organisatie (dus alle doelgroepen van de bijstand) waren er maar weinig die echt niet wilden werken.
Ook bij degenen die wel die indruk gaven was er vaak een achterliggend probleem.
Als je in de bijnstand zit met arbeidspotentieel word je er vaak echt wel uitgefilterd en door de mangel gehaald. Dat een enkeling het wel best vindt maakt het nog niet voor de meesten een pretje.
Tot zover de persoonlijke noot, over naar de mod-functie:
Je oordeelt nogal hard, maar voegt inhoudelijk precies niets toe. Hoe denk je dat je op deze manier bijdraagt aan het 'creëren van een veilige en oordeelvrije plek voor iedereen'?
Let een beetje op je reacties en hou het gezellig graag.
