laurens3325
Newbie
Hallo allemaal,
Allereerst laat ik zeggen dat ik geen ervaren drugsgebruiker ben. Ik ben 17 en heb in totaal rond de 20x wiet en hasj gerookt, niets anders. Nooit ergens last van gehad, het enige effect ervan was dat ik me gewoon chill voelde.
De laatste keer was 2 maanden terug, toen rookte ik wiet. De reden waarom het de laatste keer was, was omdat het helemaal fout ging. Ik zal het even beschrijven.
Een maat en ik gingen naar het park om voor een feestje een beetje tipsy te raken en dus een jointje te delen. Deze hadden we van een andere vriend, waarvandaan weet ik niet.
Het eerste wat opviel na de joint, is dat we extreem lacherig werden. Op dat moment voelde ik me perfect, we hebben heel hard gelachen.
Toen ik opstond om het laatste restje van de joint weg te gooien, kreeg ik een hele kick. Langzamerhand begon alles een beetje te draaien en ben ik gaan zitten. Het voelde alsof er een band strak om mn hoofd zat, vlak boven mn ogen. Toen ik daaraan dacht, werd het alleen erger, extreem pijnlijk. Hierna begon alles harder te draaien. Ook mn maat had door dat het een sterk jointje was, maar hij voelde zich heel chill zei hij. Kort hierna zag ik witte ruis voor mn ogen, ik zag helemaal niks meer. ik deed mn ogen snel dicht om de ruis niet te hoeven zien. Ik kan me niet meer herinneren wat ik zag toen ik mn ogen dicht deed. Hartkloppingen voelde ik door mn hele hoofd, nadenken kon ik totaal niet meer. Mn hartslag ging toen ineens keihard, rond de 300 beats per minuut. Ik wilde bijna tegen mn vriend zeggen dat ie 112 moest bellen, maar ik hield me in omdat ik bang was dat mn ouders erachter zouden komen. Ik werd extreem angstig. Ik dacht hier letterlijk dat ik doodging. Als ik me probeerde te ontspannen door op een steentje te concentreren(dit was ook het enige wat ik kon zien, omdat de rest vervormd was en patronen vormde) dan voelde ik me tijdelijk een heel klein beetje beter, en daalde mn hartslag weer snel. Maar op een gegeven moment daalde mn hartslag naar minder dan 1 bpm en begon mn hele lichaam te tintelen. Opnieuw werd ik heel angstig en steeg mn hartslag weer extreem snel. Dit herhaalde zich meerdere keren. Ik hoorde een keiharde piep door mn oren, en had het extreem heet en benauwd. Op dat moment had ik ook helemaal niks meer door van de omgeving. Het regende buiten maar dat wist ik niet. Ook was het laat in de avond en werd het door de regen heel koud, ook dat wist ik pas achteraf. Nog steeds was alles vervormd als ik mn ogen dicht deed. 45 minuten lang heb ik op dat bankje dood voor me uit staan te staren. Uiteindelijk keek ik om me heen, en hoorde ik de regen, en zag ik het gezicht van mn vriend vaag naast me. Hierna begon het een klein beetje helder te worden, en sprak ik de eerste woorden. Mn maat zei dat we een stukje moesten lopen. Dit ging heel moeizaam, recht lopen lukte niet en ik voelde me nog steeds afschuwelijk. Ik liep niet sneller dan 1 km/u en zo hebben we 3 uur lang rondgelopen door de straten. Hier had ik door dat mn gevoelens heel snel oversloegen. Als ik negatief dacht werd ik heel angstig, en als ik positief dacht voelde ik me een beetje beter. Nog een keertje gekotst onderweg, langzaam, heel langzaam werd het beter. Maar het was nog lang niet voorbij en ik was bang dat het de hele nacht zou duren. We hebben nog een colaatje gehaald bij de burgerking, want mn maat had opgezocht dat water met suiker goed voor je was. (we konden niet naar huis vanwege onze ouders). Uiteindelijk zijn we naar het huis van mn maat gegaan, want we konden niet eeuwig buiten blijven. Hier hebben we op een bank gezeten in de woonkamer, waar ik nog een keer heb gekotst in een emmer. Na de 2e keer kotsen voelde ik me al snel een stuk beter. Helder was ik nog lang niet. Na een uur ben ik naar huis gegaan. Hoe ik sliep weet ik niet meer. Maar pas na 2 dagen voelde ik me weer de oude.
Sorry dat het zo onoverzichtelijk geschreven is.
Kortom, voor nog geen miljoen euro wil ik dit gevoel opnieuw beleven. Ik dacht echt dat ik dood zou gaan op dat moment, zo angstig was ik. (Ik weet dat wiet niet dodelijk is.)
Dit is ook de reden waarom ik ben gestopt met blowen.
Maar ik had nooit verwacht dat wiet zo'n sterk effect kan hebben. Al die keren dat ik geblowd heb was er niks aan de hand. Het was zelfs geen hele joint, we hebben hem eerlijk gedeeld.
Mijn vraag is; is dit gebruikelijk? Komt dit vaak voor?
Mvg
Laurens
Allereerst laat ik zeggen dat ik geen ervaren drugsgebruiker ben. Ik ben 17 en heb in totaal rond de 20x wiet en hasj gerookt, niets anders. Nooit ergens last van gehad, het enige effect ervan was dat ik me gewoon chill voelde.
De laatste keer was 2 maanden terug, toen rookte ik wiet. De reden waarom het de laatste keer was, was omdat het helemaal fout ging. Ik zal het even beschrijven.
Een maat en ik gingen naar het park om voor een feestje een beetje tipsy te raken en dus een jointje te delen. Deze hadden we van een andere vriend, waarvandaan weet ik niet.
Het eerste wat opviel na de joint, is dat we extreem lacherig werden. Op dat moment voelde ik me perfect, we hebben heel hard gelachen.
Toen ik opstond om het laatste restje van de joint weg te gooien, kreeg ik een hele kick. Langzamerhand begon alles een beetje te draaien en ben ik gaan zitten. Het voelde alsof er een band strak om mn hoofd zat, vlak boven mn ogen. Toen ik daaraan dacht, werd het alleen erger, extreem pijnlijk. Hierna begon alles harder te draaien. Ook mn maat had door dat het een sterk jointje was, maar hij voelde zich heel chill zei hij. Kort hierna zag ik witte ruis voor mn ogen, ik zag helemaal niks meer. ik deed mn ogen snel dicht om de ruis niet te hoeven zien. Ik kan me niet meer herinneren wat ik zag toen ik mn ogen dicht deed. Hartkloppingen voelde ik door mn hele hoofd, nadenken kon ik totaal niet meer. Mn hartslag ging toen ineens keihard, rond de 300 beats per minuut. Ik wilde bijna tegen mn vriend zeggen dat ie 112 moest bellen, maar ik hield me in omdat ik bang was dat mn ouders erachter zouden komen. Ik werd extreem angstig. Ik dacht hier letterlijk dat ik doodging. Als ik me probeerde te ontspannen door op een steentje te concentreren(dit was ook het enige wat ik kon zien, omdat de rest vervormd was en patronen vormde) dan voelde ik me tijdelijk een heel klein beetje beter, en daalde mn hartslag weer snel. Maar op een gegeven moment daalde mn hartslag naar minder dan 1 bpm en begon mn hele lichaam te tintelen. Opnieuw werd ik heel angstig en steeg mn hartslag weer extreem snel. Dit herhaalde zich meerdere keren. Ik hoorde een keiharde piep door mn oren, en had het extreem heet en benauwd. Op dat moment had ik ook helemaal niks meer door van de omgeving. Het regende buiten maar dat wist ik niet. Ook was het laat in de avond en werd het door de regen heel koud, ook dat wist ik pas achteraf. Nog steeds was alles vervormd als ik mn ogen dicht deed. 45 minuten lang heb ik op dat bankje dood voor me uit staan te staren. Uiteindelijk keek ik om me heen, en hoorde ik de regen, en zag ik het gezicht van mn vriend vaag naast me. Hierna begon het een klein beetje helder te worden, en sprak ik de eerste woorden. Mn maat zei dat we een stukje moesten lopen. Dit ging heel moeizaam, recht lopen lukte niet en ik voelde me nog steeds afschuwelijk. Ik liep niet sneller dan 1 km/u en zo hebben we 3 uur lang rondgelopen door de straten. Hier had ik door dat mn gevoelens heel snel oversloegen. Als ik negatief dacht werd ik heel angstig, en als ik positief dacht voelde ik me een beetje beter. Nog een keertje gekotst onderweg, langzaam, heel langzaam werd het beter. Maar het was nog lang niet voorbij en ik was bang dat het de hele nacht zou duren. We hebben nog een colaatje gehaald bij de burgerking, want mn maat had opgezocht dat water met suiker goed voor je was. (we konden niet naar huis vanwege onze ouders). Uiteindelijk zijn we naar het huis van mn maat gegaan, want we konden niet eeuwig buiten blijven. Hier hebben we op een bank gezeten in de woonkamer, waar ik nog een keer heb gekotst in een emmer. Na de 2e keer kotsen voelde ik me al snel een stuk beter. Helder was ik nog lang niet. Na een uur ben ik naar huis gegaan. Hoe ik sliep weet ik niet meer. Maar pas na 2 dagen voelde ik me weer de oude.
Sorry dat het zo onoverzichtelijk geschreven is.
Kortom, voor nog geen miljoen euro wil ik dit gevoel opnieuw beleven. Ik dacht echt dat ik dood zou gaan op dat moment, zo angstig was ik. (Ik weet dat wiet niet dodelijk is.)
Dit is ook de reden waarom ik ben gestopt met blowen.
Maar ik had nooit verwacht dat wiet zo'n sterk effect kan hebben. Al die keren dat ik geblowd heb was er niks aan de hand. Het was zelfs geen hele joint, we hebben hem eerlijk gedeeld.
Mijn vraag is; is dit gebruikelijk? Komt dit vaak voor?
Mvg
Laurens
