EzraGonzo
Experimenterende gebruiker
Een echt tripreport kan ik het niet noemen, eerder een beschrijving van een fijne ervaring die ik voor mezelf heb neergepend(lees typt) en online heb gegooid. Verwacht je dus niet aan waanzinnige verhalen, toch kan het misschien een fijn stukje lectuur zijn voor zij die, net zoals ik nog onervaren zijn in het snuiven.
Op regelmatige basis gebruikte ik Alprazolam(Xanax). Eerst om panische angsten te onderdrukken, later omdat het gewoon lekker voelde. Even terug heb ik dit misbruikt omgegooid en mezelf volgende regel opgelegd; eenmaal per week mag, meer niet! Dit lukt best wel aardig. Zij die wat van mijn andere posts hebben gelezen weten misschien dat ik leid aan insomnia en dat is ook mijn motivatie om 1x/week dit te doen. Ik word er heerlijk relaxed van en kan wanneer ik me erop focus wel enkele uurtjes lekker wegdromen.
Gisteren was het anders, ik had zo’n zin in iets sterkers, meer dan gewoon het relaxed gevoel, ik verlangde naar een echte roes. Met een gigantisch brede glimlach op mijn gezicht begin ik aan het ritueel. Ik haal een halfje uit de verpakking leg die op een röntgen foto, leg daarover op zijn beurt een andere röntgen en neem een gepolijste platte kei. Voor de meeste lezers zal dit vermoedelijk nogal infantiel klinken maar ik vond het echt zo leuk! Ik had nog nooit gesnoven. Het geluid van het brekende pilletje klonk fijn. Ik haal de foto’s van elkaar en neem mijn antiek scheermes. Ik pak het mahoniehouten doosje, haal het mes eruit en op zijn beurt uit het plastic zakje waar het in zit, allemaal origineel inclusief de geur van toen. Ik neem het in een greep, mes tussen duim en wijsvinger, de hefboom rust tegen de pink. Voorzichtig schraap ik het poeder van de éne plastic prent op de andere en tik de restanten van het lemmet. Nu komt hèt moment, de lijntjes! Ik verdeel het poeder in twee mooie hoopjes(heel kleine hoopjes) en strijk ze met het lemmet in twee korte lijnen. Ik heb een rietje in drie even lange delen gesneden en één van de drie in mijn linkerhand genomen, tussen duim en wijsvinger. Om niet als een mongool van de grond te snuiven leg ik de röntgenfoto op een boek(ik wil in geen geval dat die vanwege de flexibele aard ervan plooit in het oppakken en alles eraf glijdt). Oh ja, klein detail, het boek dat dichtstbij lag was ‘Fear and Loathing’^^, lekker toepasselijk. Ik leg het boek op bed zodat ik nu niet meer in gebedshouding moet gaan om aan mijn Xanax te komen. Surrealistic Pillow staat op en omdat ik nogal dwangmatig ben skip ik door naar White Rabbit…dit alles is best banaal maar ik wil exact zoals het in mijn hoofd gebeuren moet. Ik breng het rietje naar het poeder, duw mijn rechter neusgat dicht en snuif zo hard ik kan. Er gebeurt niks. Ik merk dat het echt wel even zoek is hoe dit nu exact in zijn werk gaat en doe lijn nummer één in drie keer, de tweede gaat vlot, als vanzelf. Aangezien mijn normale dosis (oraal) een volledige betreft en ik dit alles zo fijn vind haal ik het andere halfje uit de strip. Herhaal heel dit proces, nu iets vakkundiger en ook het snuiven gaat nu lekker vlot. Ik leg me een kwartier lekker languit met Emerson, Lake and Palmer op de achtergrond, Tarkus! Het moet nu echt wel opgenomen zijn dus ik pak een “puffertje”(niet helemaal) zo’n flesje met een “druiptuit(?)” op en reinig met fysiologisch water. Ik had er teveel van verwacht lijkt me, niet alleen voel ik niks speciaal, ik voel zelfs minder dan wanneer ik slik… ietwat ontgoocheld dus! Even later denk ik, Fuck it! We proberen nog één keer en dan gaat mijn doosje terug de kast in. Ik pak een laatste halfje, leg één dikke(?) lijn en snorkel ze naar binnen. Wanneer ik met mijn tong over m’n bovenlip ga smaak ik wat bloed. Ik kijk in de spiegel en merk dat er wat bloed stroomt uit het éne neusgat. Beginnersfout? Ik weet het niet, pak een wattenstaafje, koter wat en spoel met fysiologische oplossing. Wat later merk ik dat er niks gebeuren zal…jammer. Tijd voor wat Omar Rodriguez-Lopez.
Vijf uur later, desondanks dat ik niets spectaculair heb waargenomen voel ik wel dat er wat in mijn lichaam zit en weet dat ik hierdoor wel wat ga kunnen dutten, ik leg me languit en sluit de ogen.
Ik zweef, languit zoals ik mijn bed ben ingegaan lig ik in een vreemde ruimte, het doet wat denken aan de fairyfountains uit Zelda Ocarina of Time. Naast me ligt een maat van me, ook hij zweeft. We hangen daar statisch, we lijken eerder wassenbeelden die door magnetisme ter plekke blijven hangen, vreemd…wel fijn. Rond ons bewegen drie meisjes, nog nooit gezien, ook best wel moeilijk aangezien ze geen gezicht hebben. Ze bewegen heel vreemd, het lijkt wel alsof mijn vriend en ik elk een hemellichaam zijn met eigen zwaartekracht want ze kruipen over ons, onder ons door, rond ons heen maar vallen niet. Ze aaien me, likken, snuffelen,… er is geen seksuele spanning maar wel een enorme intimiteit. Het is heel fysiek en behoorlijk genietbaar. Het statische blijft maar intern zijn er wel verschuivingen, ik voel een enorme liefde opborrelen, man! wat is dit fijn zeg! Iedereen is zo aardig en zorgzaam. Het gevoel groeit en gaat richting mijn armen, ze krijgen gevoel en ik kan ze bewegen. Ik leg mijn handen op mijn gezicht, wanneer ik ze er terug afhaal ben ik in mijn kamer, niet meer ingebeeld maar wakker en helder. Zelfs het wegtrekken van mijn handen gebeurt hier, wanneer ik al terug wakker ben.
Ik begin te lachen, niet dat dit de trip van mijn leven te noemen is maar er is wel wat gebeurt, ook al dacht ik dat die Xanax me niet in een roes wou lijden, dit was best wel wat.
(-Ik kon nergens een ‘snuiven voor dummies’ vinden, als ik wat fout heb gedaan, wel…jammer maar het maakt niet zoveel uit-)
Hopelijk heb je ervan genoten!
GROET(jes)
Ezra
Op regelmatige basis gebruikte ik Alprazolam(Xanax). Eerst om panische angsten te onderdrukken, later omdat het gewoon lekker voelde. Even terug heb ik dit misbruikt omgegooid en mezelf volgende regel opgelegd; eenmaal per week mag, meer niet! Dit lukt best wel aardig. Zij die wat van mijn andere posts hebben gelezen weten misschien dat ik leid aan insomnia en dat is ook mijn motivatie om 1x/week dit te doen. Ik word er heerlijk relaxed van en kan wanneer ik me erop focus wel enkele uurtjes lekker wegdromen.
Gisteren was het anders, ik had zo’n zin in iets sterkers, meer dan gewoon het relaxed gevoel, ik verlangde naar een echte roes. Met een gigantisch brede glimlach op mijn gezicht begin ik aan het ritueel. Ik haal een halfje uit de verpakking leg die op een röntgen foto, leg daarover op zijn beurt een andere röntgen en neem een gepolijste platte kei. Voor de meeste lezers zal dit vermoedelijk nogal infantiel klinken maar ik vond het echt zo leuk! Ik had nog nooit gesnoven. Het geluid van het brekende pilletje klonk fijn. Ik haal de foto’s van elkaar en neem mijn antiek scheermes. Ik pak het mahoniehouten doosje, haal het mes eruit en op zijn beurt uit het plastic zakje waar het in zit, allemaal origineel inclusief de geur van toen. Ik neem het in een greep, mes tussen duim en wijsvinger, de hefboom rust tegen de pink. Voorzichtig schraap ik het poeder van de éne plastic prent op de andere en tik de restanten van het lemmet. Nu komt hèt moment, de lijntjes! Ik verdeel het poeder in twee mooie hoopjes(heel kleine hoopjes) en strijk ze met het lemmet in twee korte lijnen. Ik heb een rietje in drie even lange delen gesneden en één van de drie in mijn linkerhand genomen, tussen duim en wijsvinger. Om niet als een mongool van de grond te snuiven leg ik de röntgenfoto op een boek(ik wil in geen geval dat die vanwege de flexibele aard ervan plooit in het oppakken en alles eraf glijdt). Oh ja, klein detail, het boek dat dichtstbij lag was ‘Fear and Loathing’^^, lekker toepasselijk. Ik leg het boek op bed zodat ik nu niet meer in gebedshouding moet gaan om aan mijn Xanax te komen. Surrealistic Pillow staat op en omdat ik nogal dwangmatig ben skip ik door naar White Rabbit…dit alles is best banaal maar ik wil exact zoals het in mijn hoofd gebeuren moet. Ik breng het rietje naar het poeder, duw mijn rechter neusgat dicht en snuif zo hard ik kan. Er gebeurt niks. Ik merk dat het echt wel even zoek is hoe dit nu exact in zijn werk gaat en doe lijn nummer één in drie keer, de tweede gaat vlot, als vanzelf. Aangezien mijn normale dosis (oraal) een volledige betreft en ik dit alles zo fijn vind haal ik het andere halfje uit de strip. Herhaal heel dit proces, nu iets vakkundiger en ook het snuiven gaat nu lekker vlot. Ik leg me een kwartier lekker languit met Emerson, Lake and Palmer op de achtergrond, Tarkus! Het moet nu echt wel opgenomen zijn dus ik pak een “puffertje”(niet helemaal) zo’n flesje met een “druiptuit(?)” op en reinig met fysiologisch water. Ik had er teveel van verwacht lijkt me, niet alleen voel ik niks speciaal, ik voel zelfs minder dan wanneer ik slik… ietwat ontgoocheld dus! Even later denk ik, Fuck it! We proberen nog één keer en dan gaat mijn doosje terug de kast in. Ik pak een laatste halfje, leg één dikke(?) lijn en snorkel ze naar binnen. Wanneer ik met mijn tong over m’n bovenlip ga smaak ik wat bloed. Ik kijk in de spiegel en merk dat er wat bloed stroomt uit het éne neusgat. Beginnersfout? Ik weet het niet, pak een wattenstaafje, koter wat en spoel met fysiologische oplossing. Wat later merk ik dat er niks gebeuren zal…jammer. Tijd voor wat Omar Rodriguez-Lopez.
Vijf uur later, desondanks dat ik niets spectaculair heb waargenomen voel ik wel dat er wat in mijn lichaam zit en weet dat ik hierdoor wel wat ga kunnen dutten, ik leg me languit en sluit de ogen.
Ik zweef, languit zoals ik mijn bed ben ingegaan lig ik in een vreemde ruimte, het doet wat denken aan de fairyfountains uit Zelda Ocarina of Time. Naast me ligt een maat van me, ook hij zweeft. We hangen daar statisch, we lijken eerder wassenbeelden die door magnetisme ter plekke blijven hangen, vreemd…wel fijn. Rond ons bewegen drie meisjes, nog nooit gezien, ook best wel moeilijk aangezien ze geen gezicht hebben. Ze bewegen heel vreemd, het lijkt wel alsof mijn vriend en ik elk een hemellichaam zijn met eigen zwaartekracht want ze kruipen over ons, onder ons door, rond ons heen maar vallen niet. Ze aaien me, likken, snuffelen,… er is geen seksuele spanning maar wel een enorme intimiteit. Het is heel fysiek en behoorlijk genietbaar. Het statische blijft maar intern zijn er wel verschuivingen, ik voel een enorme liefde opborrelen, man! wat is dit fijn zeg! Iedereen is zo aardig en zorgzaam. Het gevoel groeit en gaat richting mijn armen, ze krijgen gevoel en ik kan ze bewegen. Ik leg mijn handen op mijn gezicht, wanneer ik ze er terug afhaal ben ik in mijn kamer, niet meer ingebeeld maar wakker en helder. Zelfs het wegtrekken van mijn handen gebeurt hier, wanneer ik al terug wakker ben.
Ik begin te lachen, niet dat dit de trip van mijn leven te noemen is maar er is wel wat gebeurt, ook al dacht ik dat die Xanax me niet in een roes wou lijden, dit was best wel wat.
(-Ik kon nergens een ‘snuiven voor dummies’ vinden, als ik wat fout heb gedaan, wel…jammer maar het maakt niet zoveel uit-)
Hopelijk heb je ervan genoten!
GROET(jes)
Ezra
