Ik heb het gered. Nog wat kunnen regelen.
Na het advies van de iriszorg om 112 te bellen, of bij de eerste hulp binnen te lopen, heb ik eerst wat afgebeld. Blijkt dat ze ja daar daar hooguit een opium afgegeleide pijnstiller geven.
GHB is er niet aanwezig. Morfine of methadon zijn dus mijn eerste gedachte. Gelukkig heb ik het niet hoeven ondervinden.
Ik word na de bewuste vrijdag van 2 weken geleden nog steeds van het kastje naar de muur gestuurd. Ben je toe aan hulp, helpen ze je gewoon niet, ondanks alle toezeggingen van de nodige instanties.
Wat bleek... Mijn moeder heeft mij in mei uitgeschreven, omdat er inmiddels schuldeisers om geld kwamen vragen. Mijn zorgverzekeraar zet de boel stop omdat ze mij niet konden vinden en/of bereiken. Slechts 2 maanden later, barste voor mij de bom en gaf ik de hoop op dat ik het ooit allemaal zelf nog wel even ging oplossen, dus ik meld me bij de iriszorg.
Nou de wil was er maar ze konden me niet helpen, vanwege de niet lopende verzekering, die wonder boven wonder niet eens een achterstand had opgelopen. Leger des heils wilde mij niet een slaap plek bieden omdat ik gebruik... Mag niet.
Op maandag postadres en uitkering aangevraagd t.b.v. de verzekeraar. Vervolgens dinsdag pas een afspraak voor het adres en vrijdag pas voor de uitkering. Nadat ik ieder poppetje van te voren de ernst van de situatie heb vermeld en toegezegd heb gekregen, dat alles vrijdag in gang gezet kon worden, bleek dat woensdag na mijn telefoontje aan de iriszorg dat de liason tussen menzis en de gemeete haar taak heeft verzaakt, en na een belletje gepleegd naar mijn contact die de aanvraag direct regelde, heeft mijn verzeraan mij direct in het systeem gezet.
De iriszorg vind in het systeem dat mijn aanvraag is geregeld en goed is gekeurd sta ik nog steeds niet in het systeem als onverzekerd, maar met de mededeling dat ik wel alles geregeld heb met goedkeuring, word ik nog steeds niet geholpen, bij gebrek aan een duidelijk ja, is verzekerd... in het systeem.
En het allerbelangerijkste voor mij is alleen even de de-tox...
Gellukig is nu alles rond en ik vandaag eindelijk met de trichagi te kunnen starten. Maarja...
Het natuurlijk wel weer weekend. Word het weer volgende week natuurlijk.
Plus punten zijn dat ik nou wel alles op orde heb. Ik weet wat mijn schulden zijn, ik ben weer verzekerd, uitkering is rond, ik heb alweer een toekomst.
Maar...
Het MOET ! nu gaan gebeuren !!!
Naarmate ik opkrabbel van de bodem van mijn put, begin ik hoe langer en meer het gevoel te krijgen dat ik het weer zelf ga redden. Ik merk dat die kliniek steeds minder belangerijk voor me word.
Dit maakt me echt fucking bang... een volgende keer, ga ik eerder kapot dan dat ik weer zover ben dat ik er weer klaar mee ben.
Nog een fijn weekend allemaal
