A mindbending psychedelic experience
Lokatie: Studentenhuis + woonwijk en park in de buurt
Drug: 100 mics LSD Shiva (1 papertrip) + THC
Maaginhoud: 2 boterhammen en dag van tevoren gevast.
Gemoedstoestand: Ready to blow my mind away
Personen: 2
Sitters: 0
Preperation
M’n maat G en ik hadden een week van tevoren afgesproken om 3e kerstdag alice te gaan daten. Na m’n vorig LSD avontuur was ik erg benieuwd wat alice me deze keer zou gaan laten zien. Ik wil de uithoeken van m’n brein verkennen.
Eerste kerstdag wordt ik opeens ziek. Heb last van buikgriep en krijg bijna geen voedsel naar binnen. Ik hoop dat het donderdag weer afgelopen zal zijn. 2e kerstdag is al niet veel beter. Ben nog steeds goed aan de dunne en eet wederom bijna niks. Wat kruidenboulion en een krentenbolletje is alles wat ik eet op die dag. Ik ga vrij op tijd naar bed in de hoop dat ik me beter voel en om uitgerust te zijn voor de trip.
Die nacht moet ik nog geregeld uit bed om naar de wc te gaan, m’n maag is nog steeds aan het protesteren. Ik ben aan het twijfelen of ik G niet af moet bellen. Ik slaap er nog 2 uurtjes over en besluit om toch maar te gaan trippen. Heb niet echt veel last meer van m’n maag, maar nog wel flink diaree. Ik ben erg benieuwd wat het effect zal zijn van het weinnige eten dat ik binnen heb gekregen op de intensiteit van de trip. Om toch nog wat voedsel in me te hebben eet ik met moeite nog 2 boterhammetjes en dan loop ik naar het station waar we hebben afgesproken.
Aangekomen in Nijmegen doen we eerst nog wat inkopen en lopen vervolgens naar m’n studentenhuis. We droppen allebei eerst een half zegeltje rond 13.50 omdat ik toch nog wat voorzichtig wil zijn met m’n maag en het effect eerst even af wil wachten. M’n huisgenoot die nog nooit getript heeft is ook thuis. Ik zeg hem dat we een LSD trip gaan maken en hij zal wel even komen kijken als we aan het trippen zijn. Ik vind het wel prima al weet ik niet of ik in staat zal zijn om te gaan communiceren met hem. Ik prepareer de kamer nog een beetje, lavalamp aan, beetje puin ruimen, playlistje maken voor later en Pink Floyd dvd PULSE opgezet. Voorraadje wiet fijn gegrind en een aantal vaporiser bakjes gevuld. All systems functional, ready to go.
Lights and colours
G zit op de bureaustoel en ik op m’n bed. De muziek is elke keer weer mooi en de lichtshow is schitterend in elkaar gezet. Rond 14.40 begin ik de eerste effecten van de LSD te voelen. Er lopen steeds rillingen over m’n lijf, maar het is niet koud. De kleuren beginnen wat feller te worden en na nog ongeveer een half uurtje beginnen de eerst visuals op te komen. Het is wel moeilijk om te bepalen of wat we op de dvd zien bij de show hoort of dat de LSD er dingen aan toevoegd. Ik kijk naar m’n dekbed en de vouwen in het stof vormen een soort vreemde gezichten.
De muziek klinkt lekker, maar is nog niet zo heel intens als het kan zijn op LSD. M’n maagproblemen zijn weg of ik heb er geen last meer van en daarom besluiten we om 16.00 om de 2e helft van het zegeltje te droppen.
De lichtshow op de dvd wordt steeds mooier en we beginnen ondertussen steeds harder te trippen. Ik sluit m’n ogen en geniet een tijdje van het kleurenspektakel dat zich afspeeld in m’n hoofd. Dan is de dvd afgelopen en is het tijd voor wat mindbending.
A confusing encounter
Ik zet de voorgefabriceerde playlist op die begint met Shpongle – Nothing lasts, but nothing is lost. Lekkere vage tribal tripmuziek. Ik steek en wierookstokje aan en plaats hem voor de lavalamp zodat de rook goed zichtbaar is. G gaat helemaal op in z’n visuals die hij in de rook ziet en ik ga op bed liggen en laat me meevoeren op de muziek.
M’n spieren spannen zich en ik voel de muziek door me heen gaan. Het plafond golft een beetje en ik zie overal de LSD patronen. Ik doe m’n ogen dicht en zak steeds dieper weg in m’n trip. De visuals vliegen voorbij en ik maak een reis door m’n eigen gedachten. Het is moeilijk te onthouden wat ik allemaal zie en waar ik geweest ben in deze tijd. Ik kan heel scherp nadenken over mezelf en kan alles overzien. Zo observeer en exploreer ik mezelf diep in m’n hoofd. Opeens wordt er op de deur geklopt en m’n huisgenoot komt de kamer binnen. Hij treft een zwak, door de lavalamp verlictte rode kamer aan aan die naar de wierook ruikt. G zit nog steeds op de stoel hard te trippen en ik lig in een rare hoek op m’n bed met m’n hoofd in de dekens gedrukt. Hij had volgens mij een ander soort tafereel verwacht, en was van plan om gezellig even een biertje te komen drinken. Ik zit op dat moment echter heel diep in de trip en ben nog te ver weg om direct te reageren. Langzaam kom ik een beetje tot mezelf en besef wat er aan de hand is. G is al terug en probeert een gesprek te voeren met m’n huisgenoot. Ik verontschuldig me en zeg dat ik nog te vaag in m’n hoofd ben om een gesprek aan te gaan. M’n focus dwaalt ook de hele tijd af en ik moet moeite doen om niet steeds weer in de trip weg te zakken. M’n huisgenoot vind het wel grappig om 2 zwaar trippende mensen te zien en hij zegt iets van je hebt echt geen idee hoe jullie er uitzien op dit moment. G en ik konden de situatie echter precies doorzien en moeten lachen om die opmerking. Totaal niet wetend wat we meemaken in ons hoofd. Ignorance is bliss. Hij probeerd nog een gesprek aan te gaan en zegt iets over kerstverhalen of iets dergelijks. Op dat moment kon ik me geen zinlozer en irrelevanter onderwerp bedenken dan kerst. G blijkbaar ook niet en we schieten in een lachkick. M’n huisgenoot ziet in dat de situatie kansloos is en besluit om maar weer weg te gaan. G en ik kijken elkaar nog eens aan en schieten weer in de lach om de hele situatie. Ik heb tijdens het verloop van de trip nog veel hieraan terug moeten denken wat steeds weer een big smile om m’n gezicht teweeg bracht.
Trippy visions
We trippen nog steeds lekker hard en de echte piek is volgens mij nog niet geweest. We besluiten om lekker verder te gaan waar we gebleven waren en we nemen onze posities weer in. G gaat deze keer op de matras liggen ipv de stoel en laat zich ook opzuigen door alice. Shpongle is afgelopen en de hoorn van The Mystery of the Yeti schalt door de kamer heen. Ik ben er weer klaar voor en laat me wederom meevoeren op de hypnotische trance-achtige klanken van dit meesterwerk.
Het duurt niet lang of ik ben compleet van de wereld. Ik lig op m’n rug op m’n bed met m’n spieren gespannen in de matras gedrukt. M’n ogen gesloten en m’n oogballen weggedraaid naar boven. Ik kijk als het ware in m’n hoofd en ik vlieg door allerlei werelden. Ik ben me heel bewust van mezelf en ik stijg overal boven uit. M’n brein is het middelpunt van alles en ik voel mezelf steeds hoger en hoger boven alles uitsteken tot het punt dat ik op een level kom waar ik nog nooit ben geweest. Ik voel me geweldig en voel de energie in en om me heen stromen. Ik doorzie mezelf heel duidelijk en ik kan alles scherp zien. M’n gedachten zijn helder en ik blijf het gevoel hebben dat alles om me heen draait met m’n hoofd als middelpunt van het universum. Na ongeveer een uur ontwaken we allebei uit onze diepe mindtrip doordat de muziek ons langzaam weer terugvoerd naar de kamer.
Holy crap... wow.. damn.. wtf was dat? G en ik kijken elkaar verbijsterd en ongelovig aan. Onszelf verbazend over wat we zojuist hebben meegemaakt. We waren allebei ver weggezakt in de trip en nog steeds hard aan het trippen. De muziek probeert ons weer onder te dompelen in een volgende trip, maar daar zijn we nog even niet aan toe. We moeten de muziek zien uit te krijgen. G gaat een poging wagen en gaat op de stoel zitten voor de computer. Ik zit nog op het bed en kijk nog wat verdwaasd om me heen. Ik kijk naar G die net zo beduusd als ik voor de pc zit en zo te zien om random knoppen aan het drukken is. “Aarch, hoe moet dit??” zegt G en ik schiet in de lach. Ik zal je proberen te helpen. Na wat aanwijzingen en door elkaar steeds op te pakken als we weer ergens op aan het wegtrippen zijn drukt G opeens op het goeie knopje en de muziek stopt. Pff, intense trip is dit zeg. We proberen wat met elkaar te praten, maar we merken dat we nog heel hard aan het trippen zijn en we praten steeds langs elkaar heen. Communiceren is echt heel moeilijk op dit moment. Ik begin hardop te trippen en praat wat voor me uit over dingen die ik zie en rare gedachtekronkels. Dit zorgt voor vele lachkicks. Eigelijk maakt het geen reet uit dat de muziek opgehouden is, we trippen net zo hard verder. “Nouja, we kunnen in ieder geval nu wel beter communiceren” zegt G. “Vind je?” vraag ik, want volges mij lukt het totaal niet, we kunnen elkaar alleen verstaan. Hierdoor schieten we wederom in een lachkick. Dit heeft denk ik een kwartier geduurd en tot ik vond dat we het huis maar eens gaan moesten verkennen. M’n huisgenoot was ondertussen naar een feestje, dus we konden lekker vaag doen in de woonkamer zonder last te hebben van nuchtere mensen.
The quest for smoke
We lopen de kamer uit en maken het licht op de overloop aan. De nervan van het laminaat op de grond kronkelen onder m’n voeten. Laten we naar beneden gaan.
Ik sta bovenaan de trap en de trap klopt niet meer. Wetend dat dit alleen visueel is lukt het me toch om naar beneden te lopen de huiskamer in. We gaan op de bank zitten die tegen de muur staat. Voor het raam hangen lange witte gordijnen die mooi golven op de lsd. Voor ons staat een houten salontafel die lekker meetript en daarachter een bank met trippy patronen waar we steeds weer nieuwe vage visuals in zien. Ik kom op het idee om wat wierook te gaan branden zodat we lekker kunnen trippen op de rook. Dit blijkt echter makkelijker gezegd dan gedaan.
Ten eerste hebben we dus wierook nodig. Die ligt nog op m’n kamer, dus we lopen weer naar boven om de spullen te pakken. We trippen allebei nog flink en worden steeds afgeleid door allerlei objecten en gedachtes wat ons van ons doel afhoudt. Gelukkig zijn we met z’n 2en, waardoor we elkaar steeds aan kunnen vallen als we weer afgedwaald zijn. Uiteindelijk de wierook en aansteker gevonden waarna we weer naar beneden lopen.
Hier steken we de wierook aan en gaan op de bank zitten. We zien echter allbei vanalles behalve rook. We hebben een lichtbron nodig om de rook mooi te verlichten. Ik loop dus weer naar boven om de lavalamp te pakken. Hele tijd alleen maar tegen mezelf zeggen, lavalamp lavalamp lavalamp om niet weer ergens door afgeleid te worden. Tot m’n verbazing lukt me dit en ik ben snel weer beneden met lamp deze keer.
Volgend probleem was dat het snoer te kort was om op de tafel te kunen zetten. Ik loop wat op en neer in de hoop een verlengsnoer te vinden, maar dat lukt niet. Vooral als je steeds heen en weer loopt tussen de tv en de bank en niet echt aan het zoeken bent... Dit gaat niet werken, dus besluiten we om de tafel maar gewoon een meter te verschuiven, geniaal
Toen zagen we nog steeds geen rook en opeens merkte ik op dat de wierook uit was gegaan... Waar zijn we in godsnaam mee bezig. Lachkick na lachkick uiteraard, maar dit is zo belachelijk dat ik vind dat we het dan ook maar moeten doorzetten, we zijn toch al zo lekker bezig. Het zal vast wel zin hebben waar we mee bezig zijn toch?
Na nog wat gekloot met de wierook en m’n mp3speler die opeens een stuk moeilijker te bedienen is lukt het uiteindelijk dan toch om mooi verlichtte rook te krijgen. Ik zet Atom heart Mother op van Pink Floyd en ben klaar om te gaan spacen.
Blij dat we eindelijk ons doel bereikt hebben worden we beloond door een schitterend schouwspel die de rook vormt. Ik zie allerlei figuren die 3d worden en langzaam aan me voorbij trekken. Ik zweef ondertussen lekker weg op de muziek. Na een tijdje begint de trip wat milder te worden en ga ik even douchen. G tript ondertussen even lekker verder in de woonkamer op de klanken van Carbon Based Lifeforms.
Ik was even klaar met trippen en het douchen was ook niet heel speciaal. G gaat na mij even douchen en we besluiten om even relaxed een filmpje te gaan kijken...
THC and Visuals in Las Vegas
Er is natuurlijk maar een film die je kan kijken als je aan het trippen bent en die gaan we dan ook kijken. Het wordt Fear and Loathing. Heb de film al vaker nuchter gezien en op thc en uit een paddotrip maar nog nooit op lsd. Ik heb het gevoel dat deze film eigelijk alleen maar gemaakt is om te kijken met alice.
We installeren ons voor de tv en ik vul een aantal zakjes met thc vapor. We worden steeds sterker in de film gezogen. Closeups van gezichten die gaan morphen en overal trippy behang en verlichting. We beginnen steeds harder te trippen. Vooral visueel wordt de trip steeds maar sterker. De visuals die we op de film hebben worden steeds mooier en we blijven het er maar over hebben hoe geniaal de film geregisseerd is voor een trip. Op een gegeven moment zien we de film niet eens meer maar alleen maar visuals. Dit is echt vet. Alles veranderd en de film heeft er een extra dimensie bijgekregen lijkt het wel. Ondertussen blijf ik zakjes thc vapor maken omdat dit zo’n positief verstekend effect op onze trip heeft. Het valt ons op dat de film zo opgezet is dat de visuals heel makkelijk visuals opwekt. De visuals die we hebben zijn zeer surrealistisch, een soort escher plaatjes. Ook blijven de patronen op het behang steeds in elkaar overlopen zodat je steeds dieper in de trip gezogen wordt. We trippen nu echt heel hard en G gaat even naar de wc waarop we de film even pauzeren. Ik maak ondertussen nog een zakje thc damp. Ik trip compleet weg op het stilstaande beeld van de film en zie steeds nieuwe visuals. G komt terug en we zitten weer de film te kijken. Na ongeveer 5 minuten merk ik dat we nog steeds zitten te trippen op hetzelfde stilstaande beeld. Ik zeg dan opeens: Zullen we de film dan maar weer aanzetten? Lachkick natuurlijk en we kijken de film af. De trip gaat nog steeds harder en harder. Opeens is de aftiteling bezig maar dat maakt niks uit. We trippen nog steeds helemaal weg op de weg met het woestijnlandschap, echt niet normaal hoeveel visuals we hebben. Dan is de film echt op en we besluiten om hem dan nog maar een keer aan te zetten. We kijken alleen het eerst stukje van de film die overigens heel anders is dan de eerst keer omdat we nu veel harder trippen als de eerste keer.
Belachelijk is dit eigelijk, we moeten zelf wat gaan doen vind ik. Wat maakt niet uit, alles blijft toch wel vervormen en de visuals vliegen om onze oren. We kunnen ons nergens meer op focussen, alles beweegt en vormt zich in een surrealistische visual. We hebben honger en besluiten de soep op te warmen die we gekocht hebben vanmorgen. Maar dan kijk ik opeens naar de lavalamp die op m’n bureau staat. Ik zie er vanalles in. Een compleet buitenaards landschap met sterrenhemel van het stof dat op het glas zit. We zitten allebei met onze neus dicht op de lamp te staren. Oja, we gingen soep maken...
Henks psychedelic diner
Alles is moeilijk en alles vervormd constant. Ik beweeg me voort net zoals Depp in de film. Ik weet niet waarom maar dat gaat vanzelf. In de keuken proberen we het blik soep open te trekken. Ik kan me er echter niet op concentreren omdat het blik steeds vervormd en er cartoony uitziet. Alles lijkt plastic en nep. Uiteindelijk lukt het ons om het blik te openen.
“Hey waarom is de soep niet rood?” We hadden op de een of andere manier allebei rode tomatensoep verwacht, maar het was champignonsoep. Nouja ook goed. Vuur aan en opwarmen maar. Ik roer een beetje door de soep en alles waar ik naar kijk blijft veranderen. G zegt opeens dat de soep warm genoeg is en ik maak het vuur uit.
“Jij mag de soep in de soepkommen doen” zeg ik tegen G, “ik heb het al warm gemaakt. Ik kijk terwijl G met grote moeite de soep “verzamelt” en in de mokken giet. G vervormt ook constant en ik moet de hele tijd lachen om wat ik te zien krijg. Hij geeft me m’n soepkom aan en ik proef de soep. “Ehm.. volgens mij is de soep koud gast. G gelooft me eerst niet en denk dat ik hem voor de gek aan het houden ben, maar komt er dan achter dat de soep inderdaad nog koud is. Hij had naar het pannetje op het vuur staan staren en had kokende soep gehallucineerd. “Ik zweer je dat hij net kookte”. Lachkicks wederom.
Toen maar de koppen in de magnetron gezet en toen zijn we op de bank gaan zitten. Het is stil in de kamer, we praten even niet en eten onze soep. Overal waar we naar kijken blijven maar visuals ontstaan. Dit is echt heel gaaf. Opeens horen we muziek. We horen het allebei, dus het is echt. De buren hebben Pink Floyd op staan. Ik kan het niet geloven, misschien hebben we ze aangestoken. Dit brengt me op het idee om zelf wat muziek aan te zetten. Alans Psychedelic Breakfast van Pink Floyd wederom wordt het. Dit is eigenlijk niet echt een nummer maar meer een stukje waar je iemand hoort ontbijten met af en toe wat pianomuziek erdoorheen. G en ik zijn nog steeds allebei stil en genieten van de soep en de visuals die we blijven hebben.
Opeens zegt G: “Hey de bank speelt piano”. “Ja dat doet ie ook” zeg ik. Het was nog waar ook namelijk. Als de soep op is stel ik voor om naar buiten te gaan en een stukje te gaan lopen. G twijfelt omdat hij nachtblind is, maar besluit toch mee te gaan omdat ik de weg weet.
Het kost nog best veel moeite om alles klaar te maken voor vertrek omdat we nog steeds niet echt recht kunnen denken en de visuals op ons afgevuurd blijven worden. Sleutels, trui, ID (je weet maar nooit), jas, schoenen. Moeilijk moeilijk
Uiteindelijk toch alles bij elkaar gekregen om naar buiten te gaan, klaar voor het volgende avontuur.
Follow the white rabbit
We lopen deur uit de rustige donkere nacht in. Het is inmiddels 11 uur s’avonds dus er zijn gelukkig niet veel mensen meer op pad hier in de Nijmeegse buitenwijk. We hoeven maar ergens naar te kijken of het wordt een mooie surrealistische visual. De huisjes met kerstverlichting zijn heerlijk trippend. We lopen de straat uit langs een heggetje met verdoogde bladeren. Deze vervormen helemaal en worden 4-dimensionaal en heel gedetailleerd. De kale bomen hebben duizenden takken die door elkaar heen kronkelen en er een beetje cartoony uitzien. De visuals doen nog steeds denken aan Eschers surrealistische werk. Echt geniaal dit.
We lopen een park in met sportvelden dat hier en daar verlicht is door een eenzame lantaarnpaal. Waar het donker is en onze ogen niks zien zorgt de lsd ervoor dat we genoeg te zien hebben. Er hangt een stille rustige en cartoony sfeer over alles heen. We slaan willekeurige paadjes in en G is bang dat we de weg kwijtraken. Ik stel hem gerust door te zeggen dat ik wel ongeveer weet waar we zijn. Dit weet ik ook meestal, maar ik laat me lekker meevoeren door alice, zodat ik lekker kan verdwalen in m’n hoofd wat aardig lukt.
We lopen onder een lantaarnpaal door en G wijst opeens naar de grond. Er ligt modder en bladeren, maar we zien er allbei een prachtig 3d landschap waar we voorzichtig doorheen lopen. Prachtige visual. Even later komen we een grote boom tegen met veel hangende takken. Het lijkt wel een soort monsterboom en de takken veranderen in spinnewebben.
Na nog wat random paadjes ingelopen te zijn komen we in de woonwijk terecht. Alles ziet er nog stees caroonesk en nep uit en we lachen om mensen die zich belachelijk uitgesloofd hebben om de meest idiote kerstverlichting.
Na een wandeling van een uur ofzo komen we bij een brug over de snelweg uit. Hier hebben we een tijdje staan kijken naar de eenzame auto’s en vrachtwagens die onder ons door komen schieten. Vanaf dat punt konden we ongeveer een kilometer snelweg zien met al z’n lantaarnpalen ernaast wat voor vele mooie visuals bleef zorgen. We merken echter dat de trip nu toch echt af begint te zwakken en lopen weer richting m’n kamer. De visuals zijn er nog wel, maar niet meer overal en altijd. Alleen als ik me ergens op focus.
Remember that night
Op m’n kamer aangekomen is de trip echt een stuk lichter geworden. Ik ben benieuwd of de thc er nog een mooi eindschot aan kan geven en vul nog een paar zakjes. Lekker dvdtje op Remember that night van David Gilmour en we laten ons lekker wegzweven op de ocean sounds. Het is inmiddels tegen 2 uur.
Ik doe m’n ogen dicht en het is alweer kermis. Mooie LSD patronen met veel kleuren die op de muziek bewegen. Het is mooi geweest, en na een uurtje zijn we allebei in slaap gevallen.
Ik heb nog nooit zo’n visuele en lange trip gehad als deze. De THC versterkte de trip echt heel hard bij ons beide. Het is weer een lang reportje geworden, maar de trip duurde ook zo’n 13-14 uur. Bedankt voor het lezen en tot de volende trip.
Lokatie: Studentenhuis + woonwijk en park in de buurt
Drug: 100 mics LSD Shiva (1 papertrip) + THC
Maaginhoud: 2 boterhammen en dag van tevoren gevast.
Gemoedstoestand: Ready to blow my mind away
Personen: 2
Sitters: 0
Preperation
M’n maat G en ik hadden een week van tevoren afgesproken om 3e kerstdag alice te gaan daten. Na m’n vorig LSD avontuur was ik erg benieuwd wat alice me deze keer zou gaan laten zien. Ik wil de uithoeken van m’n brein verkennen.
Eerste kerstdag wordt ik opeens ziek. Heb last van buikgriep en krijg bijna geen voedsel naar binnen. Ik hoop dat het donderdag weer afgelopen zal zijn. 2e kerstdag is al niet veel beter. Ben nog steeds goed aan de dunne en eet wederom bijna niks. Wat kruidenboulion en een krentenbolletje is alles wat ik eet op die dag. Ik ga vrij op tijd naar bed in de hoop dat ik me beter voel en om uitgerust te zijn voor de trip.
Die nacht moet ik nog geregeld uit bed om naar de wc te gaan, m’n maag is nog steeds aan het protesteren. Ik ben aan het twijfelen of ik G niet af moet bellen. Ik slaap er nog 2 uurtjes over en besluit om toch maar te gaan trippen. Heb niet echt veel last meer van m’n maag, maar nog wel flink diaree. Ik ben erg benieuwd wat het effect zal zijn van het weinnige eten dat ik binnen heb gekregen op de intensiteit van de trip. Om toch nog wat voedsel in me te hebben eet ik met moeite nog 2 boterhammetjes en dan loop ik naar het station waar we hebben afgesproken.
Aangekomen in Nijmegen doen we eerst nog wat inkopen en lopen vervolgens naar m’n studentenhuis. We droppen allebei eerst een half zegeltje rond 13.50 omdat ik toch nog wat voorzichtig wil zijn met m’n maag en het effect eerst even af wil wachten. M’n huisgenoot die nog nooit getript heeft is ook thuis. Ik zeg hem dat we een LSD trip gaan maken en hij zal wel even komen kijken als we aan het trippen zijn. Ik vind het wel prima al weet ik niet of ik in staat zal zijn om te gaan communiceren met hem. Ik prepareer de kamer nog een beetje, lavalamp aan, beetje puin ruimen, playlistje maken voor later en Pink Floyd dvd PULSE opgezet. Voorraadje wiet fijn gegrind en een aantal vaporiser bakjes gevuld. All systems functional, ready to go.
Lights and colours
G zit op de bureaustoel en ik op m’n bed. De muziek is elke keer weer mooi en de lichtshow is schitterend in elkaar gezet. Rond 14.40 begin ik de eerste effecten van de LSD te voelen. Er lopen steeds rillingen over m’n lijf, maar het is niet koud. De kleuren beginnen wat feller te worden en na nog ongeveer een half uurtje beginnen de eerst visuals op te komen. Het is wel moeilijk om te bepalen of wat we op de dvd zien bij de show hoort of dat de LSD er dingen aan toevoegd. Ik kijk naar m’n dekbed en de vouwen in het stof vormen een soort vreemde gezichten.
De muziek klinkt lekker, maar is nog niet zo heel intens als het kan zijn op LSD. M’n maagproblemen zijn weg of ik heb er geen last meer van en daarom besluiten we om 16.00 om de 2e helft van het zegeltje te droppen.
De lichtshow op de dvd wordt steeds mooier en we beginnen ondertussen steeds harder te trippen. Ik sluit m’n ogen en geniet een tijdje van het kleurenspektakel dat zich afspeeld in m’n hoofd. Dan is de dvd afgelopen en is het tijd voor wat mindbending.
A confusing encounter
Ik zet de voorgefabriceerde playlist op die begint met Shpongle – Nothing lasts, but nothing is lost. Lekkere vage tribal tripmuziek. Ik steek en wierookstokje aan en plaats hem voor de lavalamp zodat de rook goed zichtbaar is. G gaat helemaal op in z’n visuals die hij in de rook ziet en ik ga op bed liggen en laat me meevoeren op de muziek.
M’n spieren spannen zich en ik voel de muziek door me heen gaan. Het plafond golft een beetje en ik zie overal de LSD patronen. Ik doe m’n ogen dicht en zak steeds dieper weg in m’n trip. De visuals vliegen voorbij en ik maak een reis door m’n eigen gedachten. Het is moeilijk te onthouden wat ik allemaal zie en waar ik geweest ben in deze tijd. Ik kan heel scherp nadenken over mezelf en kan alles overzien. Zo observeer en exploreer ik mezelf diep in m’n hoofd. Opeens wordt er op de deur geklopt en m’n huisgenoot komt de kamer binnen. Hij treft een zwak, door de lavalamp verlictte rode kamer aan aan die naar de wierook ruikt. G zit nog steeds op de stoel hard te trippen en ik lig in een rare hoek op m’n bed met m’n hoofd in de dekens gedrukt. Hij had volgens mij een ander soort tafereel verwacht, en was van plan om gezellig even een biertje te komen drinken. Ik zit op dat moment echter heel diep in de trip en ben nog te ver weg om direct te reageren. Langzaam kom ik een beetje tot mezelf en besef wat er aan de hand is. G is al terug en probeert een gesprek te voeren met m’n huisgenoot. Ik verontschuldig me en zeg dat ik nog te vaag in m’n hoofd ben om een gesprek aan te gaan. M’n focus dwaalt ook de hele tijd af en ik moet moeite doen om niet steeds weer in de trip weg te zakken. M’n huisgenoot vind het wel grappig om 2 zwaar trippende mensen te zien en hij zegt iets van je hebt echt geen idee hoe jullie er uitzien op dit moment. G en ik konden de situatie echter precies doorzien en moeten lachen om die opmerking. Totaal niet wetend wat we meemaken in ons hoofd. Ignorance is bliss. Hij probeerd nog een gesprek aan te gaan en zegt iets over kerstverhalen of iets dergelijks. Op dat moment kon ik me geen zinlozer en irrelevanter onderwerp bedenken dan kerst. G blijkbaar ook niet en we schieten in een lachkick. M’n huisgenoot ziet in dat de situatie kansloos is en besluit om maar weer weg te gaan. G en ik kijken elkaar nog eens aan en schieten weer in de lach om de hele situatie. Ik heb tijdens het verloop van de trip nog veel hieraan terug moeten denken wat steeds weer een big smile om m’n gezicht teweeg bracht.
Trippy visions
We trippen nog steeds lekker hard en de echte piek is volgens mij nog niet geweest. We besluiten om lekker verder te gaan waar we gebleven waren en we nemen onze posities weer in. G gaat deze keer op de matras liggen ipv de stoel en laat zich ook opzuigen door alice. Shpongle is afgelopen en de hoorn van The Mystery of the Yeti schalt door de kamer heen. Ik ben er weer klaar voor en laat me wederom meevoeren op de hypnotische trance-achtige klanken van dit meesterwerk.
Het duurt niet lang of ik ben compleet van de wereld. Ik lig op m’n rug op m’n bed met m’n spieren gespannen in de matras gedrukt. M’n ogen gesloten en m’n oogballen weggedraaid naar boven. Ik kijk als het ware in m’n hoofd en ik vlieg door allerlei werelden. Ik ben me heel bewust van mezelf en ik stijg overal boven uit. M’n brein is het middelpunt van alles en ik voel mezelf steeds hoger en hoger boven alles uitsteken tot het punt dat ik op een level kom waar ik nog nooit ben geweest. Ik voel me geweldig en voel de energie in en om me heen stromen. Ik doorzie mezelf heel duidelijk en ik kan alles scherp zien. M’n gedachten zijn helder en ik blijf het gevoel hebben dat alles om me heen draait met m’n hoofd als middelpunt van het universum. Na ongeveer een uur ontwaken we allebei uit onze diepe mindtrip doordat de muziek ons langzaam weer terugvoerd naar de kamer.
Holy crap... wow.. damn.. wtf was dat? G en ik kijken elkaar verbijsterd en ongelovig aan. Onszelf verbazend over wat we zojuist hebben meegemaakt. We waren allebei ver weggezakt in de trip en nog steeds hard aan het trippen. De muziek probeert ons weer onder te dompelen in een volgende trip, maar daar zijn we nog even niet aan toe. We moeten de muziek zien uit te krijgen. G gaat een poging wagen en gaat op de stoel zitten voor de computer. Ik zit nog op het bed en kijk nog wat verdwaasd om me heen. Ik kijk naar G die net zo beduusd als ik voor de pc zit en zo te zien om random knoppen aan het drukken is. “Aarch, hoe moet dit??” zegt G en ik schiet in de lach. Ik zal je proberen te helpen. Na wat aanwijzingen en door elkaar steeds op te pakken als we weer ergens op aan het wegtrippen zijn drukt G opeens op het goeie knopje en de muziek stopt. Pff, intense trip is dit zeg. We proberen wat met elkaar te praten, maar we merken dat we nog heel hard aan het trippen zijn en we praten steeds langs elkaar heen. Communiceren is echt heel moeilijk op dit moment. Ik begin hardop te trippen en praat wat voor me uit over dingen die ik zie en rare gedachtekronkels. Dit zorgt voor vele lachkicks. Eigelijk maakt het geen reet uit dat de muziek opgehouden is, we trippen net zo hard verder. “Nouja, we kunnen in ieder geval nu wel beter communiceren” zegt G. “Vind je?” vraag ik, want volges mij lukt het totaal niet, we kunnen elkaar alleen verstaan. Hierdoor schieten we wederom in een lachkick. Dit heeft denk ik een kwartier geduurd en tot ik vond dat we het huis maar eens gaan moesten verkennen. M’n huisgenoot was ondertussen naar een feestje, dus we konden lekker vaag doen in de woonkamer zonder last te hebben van nuchtere mensen.
The quest for smoke
We lopen de kamer uit en maken het licht op de overloop aan. De nervan van het laminaat op de grond kronkelen onder m’n voeten. Laten we naar beneden gaan.
Ik sta bovenaan de trap en de trap klopt niet meer. Wetend dat dit alleen visueel is lukt het me toch om naar beneden te lopen de huiskamer in. We gaan op de bank zitten die tegen de muur staat. Voor het raam hangen lange witte gordijnen die mooi golven op de lsd. Voor ons staat een houten salontafel die lekker meetript en daarachter een bank met trippy patronen waar we steeds weer nieuwe vage visuals in zien. Ik kom op het idee om wat wierook te gaan branden zodat we lekker kunnen trippen op de rook. Dit blijkt echter makkelijker gezegd dan gedaan.
Ten eerste hebben we dus wierook nodig. Die ligt nog op m’n kamer, dus we lopen weer naar boven om de spullen te pakken. We trippen allebei nog flink en worden steeds afgeleid door allerlei objecten en gedachtes wat ons van ons doel afhoudt. Gelukkig zijn we met z’n 2en, waardoor we elkaar steeds aan kunnen vallen als we weer afgedwaald zijn. Uiteindelijk de wierook en aansteker gevonden waarna we weer naar beneden lopen.
Hier steken we de wierook aan en gaan op de bank zitten. We zien echter allbei vanalles behalve rook. We hebben een lichtbron nodig om de rook mooi te verlichten. Ik loop dus weer naar boven om de lavalamp te pakken. Hele tijd alleen maar tegen mezelf zeggen, lavalamp lavalamp lavalamp om niet weer ergens door afgeleid te worden. Tot m’n verbazing lukt me dit en ik ben snel weer beneden met lamp deze keer.
Volgend probleem was dat het snoer te kort was om op de tafel te kunen zetten. Ik loop wat op en neer in de hoop een verlengsnoer te vinden, maar dat lukt niet. Vooral als je steeds heen en weer loopt tussen de tv en de bank en niet echt aan het zoeken bent... Dit gaat niet werken, dus besluiten we om de tafel maar gewoon een meter te verschuiven, geniaal
Toen zagen we nog steeds geen rook en opeens merkte ik op dat de wierook uit was gegaan... Waar zijn we in godsnaam mee bezig. Lachkick na lachkick uiteraard, maar dit is zo belachelijk dat ik vind dat we het dan ook maar moeten doorzetten, we zijn toch al zo lekker bezig. Het zal vast wel zin hebben waar we mee bezig zijn toch?
Na nog wat gekloot met de wierook en m’n mp3speler die opeens een stuk moeilijker te bedienen is lukt het uiteindelijk dan toch om mooi verlichtte rook te krijgen. Ik zet Atom heart Mother op van Pink Floyd en ben klaar om te gaan spacen.
Blij dat we eindelijk ons doel bereikt hebben worden we beloond door een schitterend schouwspel die de rook vormt. Ik zie allerlei figuren die 3d worden en langzaam aan me voorbij trekken. Ik zweef ondertussen lekker weg op de muziek. Na een tijdje begint de trip wat milder te worden en ga ik even douchen. G tript ondertussen even lekker verder in de woonkamer op de klanken van Carbon Based Lifeforms.
Ik was even klaar met trippen en het douchen was ook niet heel speciaal. G gaat na mij even douchen en we besluiten om even relaxed een filmpje te gaan kijken...
THC and Visuals in Las Vegas
Er is natuurlijk maar een film die je kan kijken als je aan het trippen bent en die gaan we dan ook kijken. Het wordt Fear and Loathing. Heb de film al vaker nuchter gezien en op thc en uit een paddotrip maar nog nooit op lsd. Ik heb het gevoel dat deze film eigelijk alleen maar gemaakt is om te kijken met alice.
We installeren ons voor de tv en ik vul een aantal zakjes met thc vapor. We worden steeds sterker in de film gezogen. Closeups van gezichten die gaan morphen en overal trippy behang en verlichting. We beginnen steeds harder te trippen. Vooral visueel wordt de trip steeds maar sterker. De visuals die we op de film hebben worden steeds mooier en we blijven het er maar over hebben hoe geniaal de film geregisseerd is voor een trip. Op een gegeven moment zien we de film niet eens meer maar alleen maar visuals. Dit is echt vet. Alles veranderd en de film heeft er een extra dimensie bijgekregen lijkt het wel. Ondertussen blijf ik zakjes thc vapor maken omdat dit zo’n positief verstekend effect op onze trip heeft. Het valt ons op dat de film zo opgezet is dat de visuals heel makkelijk visuals opwekt. De visuals die we hebben zijn zeer surrealistisch, een soort escher plaatjes. Ook blijven de patronen op het behang steeds in elkaar overlopen zodat je steeds dieper in de trip gezogen wordt. We trippen nu echt heel hard en G gaat even naar de wc waarop we de film even pauzeren. Ik maak ondertussen nog een zakje thc damp. Ik trip compleet weg op het stilstaande beeld van de film en zie steeds nieuwe visuals. G komt terug en we zitten weer de film te kijken. Na ongeveer 5 minuten merk ik dat we nog steeds zitten te trippen op hetzelfde stilstaande beeld. Ik zeg dan opeens: Zullen we de film dan maar weer aanzetten?
Lachkick natuurlijk en we kijken de film af. De trip gaat nog steeds harder en harder. Opeens is de aftiteling bezig maar dat maakt niks uit. We trippen nog steeds helemaal weg op de weg met het woestijnlandschap, echt niet normaal hoeveel visuals we hebben. Dan is de film echt op en we besluiten om hem dan nog maar een keer aan te zetten. We kijken alleen het eerst stukje van de film die overigens heel anders is dan de eerst keer omdat we nu veel harder trippen als de eerste keer. Belachelijk is dit eigelijk, we moeten zelf wat gaan doen vind ik. Wat maakt niet uit, alles blijft toch wel vervormen en de visuals vliegen om onze oren. We kunnen ons nergens meer op focussen, alles beweegt en vormt zich in een surrealistische visual. We hebben honger en besluiten de soep op te warmen die we gekocht hebben vanmorgen. Maar dan kijk ik opeens naar de lavalamp die op m’n bureau staat. Ik zie er vanalles in. Een compleet buitenaards landschap met sterrenhemel van het stof dat op het glas zit. We zitten allebei met onze neus dicht op de lamp te staren. Oja, we gingen soep maken...
Henks psychedelic diner
Alles is moeilijk en alles vervormd constant. Ik beweeg me voort net zoals Depp in de film. Ik weet niet waarom maar dat gaat vanzelf. In de keuken proberen we het blik soep open te trekken. Ik kan me er echter niet op concentreren omdat het blik steeds vervormd en er cartoony uitziet. Alles lijkt plastic en nep. Uiteindelijk lukt het ons om het blik te openen.
“Hey waarom is de soep niet rood?” We hadden op de een of andere manier allebei rode tomatensoep verwacht, maar het was champignonsoep. Nouja ook goed. Vuur aan en opwarmen maar. Ik roer een beetje door de soep en alles waar ik naar kijk blijft veranderen. G zegt opeens dat de soep warm genoeg is en ik maak het vuur uit.
“Jij mag de soep in de soepkommen doen” zeg ik tegen G, “ik heb het al warm gemaakt. Ik kijk terwijl G met grote moeite de soep “verzamelt” en in de mokken giet. G vervormt ook constant en ik moet de hele tijd lachen om wat ik te zien krijg. Hij geeft me m’n soepkom aan en ik proef de soep. “Ehm.. volgens mij is de soep koud gast. G gelooft me eerst niet en denk dat ik hem voor de gek aan het houden ben, maar komt er dan achter dat de soep inderdaad nog koud is. Hij had naar het pannetje op het vuur staan staren en had kokende soep gehallucineerd. “Ik zweer je dat hij net kookte”. Lachkicks wederom.
Toen maar de koppen in de magnetron gezet en toen zijn we op de bank gaan zitten. Het is stil in de kamer, we praten even niet en eten onze soep. Overal waar we naar kijken blijven maar visuals ontstaan. Dit is echt heel gaaf. Opeens horen we muziek. We horen het allebei, dus het is echt. De buren hebben Pink Floyd op staan. Ik kan het niet geloven, misschien hebben we ze aangestoken
. Dit brengt me op het idee om zelf wat muziek aan te zetten. Alans Psychedelic Breakfast van Pink Floyd wederom wordt het. Dit is eigenlijk niet echt een nummer maar meer een stukje waar je iemand hoort ontbijten met af en toe wat pianomuziek erdoorheen. G en ik zijn nog steeds allebei stil en genieten van de soep en de visuals die we blijven hebben.Opeens zegt G: “Hey de bank speelt piano”. “Ja dat doet ie ook” zeg ik. Het was nog waar ook namelijk. Als de soep op is stel ik voor om naar buiten te gaan en een stukje te gaan lopen. G twijfelt omdat hij nachtblind is, maar besluit toch mee te gaan omdat ik de weg weet.
Het kost nog best veel moeite om alles klaar te maken voor vertrek omdat we nog steeds niet echt recht kunnen denken en de visuals op ons afgevuurd blijven worden. Sleutels, trui, ID (je weet maar nooit), jas, schoenen. Moeilijk moeilijk
Uiteindelijk toch alles bij elkaar gekregen om naar buiten te gaan, klaar voor het volgende avontuur.
Follow the white rabbit
We lopen deur uit de rustige donkere nacht in. Het is inmiddels 11 uur s’avonds dus er zijn gelukkig niet veel mensen meer op pad hier in de Nijmeegse buitenwijk. We hoeven maar ergens naar te kijken of het wordt een mooie surrealistische visual. De huisjes met kerstverlichting zijn heerlijk trippend. We lopen de straat uit langs een heggetje met verdoogde bladeren. Deze vervormen helemaal en worden 4-dimensionaal en heel gedetailleerd. De kale bomen hebben duizenden takken die door elkaar heen kronkelen en er een beetje cartoony uitzien. De visuals doen nog steeds denken aan Eschers surrealistische werk. Echt geniaal dit.
We lopen een park in met sportvelden dat hier en daar verlicht is door een eenzame lantaarnpaal. Waar het donker is en onze ogen niks zien zorgt de lsd ervoor dat we genoeg te zien hebben. Er hangt een stille rustige en cartoony sfeer over alles heen. We slaan willekeurige paadjes in en G is bang dat we de weg kwijtraken. Ik stel hem gerust door te zeggen dat ik wel ongeveer weet waar we zijn. Dit weet ik ook meestal, maar ik laat me lekker meevoeren door alice, zodat ik lekker kan verdwalen in m’n hoofd wat aardig lukt.
We lopen onder een lantaarnpaal door en G wijst opeens naar de grond. Er ligt modder en bladeren, maar we zien er allbei een prachtig 3d landschap waar we voorzichtig doorheen lopen. Prachtige visual. Even later komen we een grote boom tegen met veel hangende takken. Het lijkt wel een soort monsterboom en de takken veranderen in spinnewebben.
Na nog wat random paadjes ingelopen te zijn komen we in de woonwijk terecht. Alles ziet er nog stees caroonesk en nep uit en we lachen om mensen die zich belachelijk uitgesloofd hebben om de meest idiote kerstverlichting.
Na een wandeling van een uur ofzo komen we bij een brug over de snelweg uit. Hier hebben we een tijdje staan kijken naar de eenzame auto’s en vrachtwagens die onder ons door komen schieten. Vanaf dat punt konden we ongeveer een kilometer snelweg zien met al z’n lantaarnpalen ernaast wat voor vele mooie visuals bleef zorgen. We merken echter dat de trip nu toch echt af begint te zwakken en lopen weer richting m’n kamer. De visuals zijn er nog wel, maar niet meer overal en altijd. Alleen als ik me ergens op focus.
Remember that night
Op m’n kamer aangekomen is de trip echt een stuk lichter geworden. Ik ben benieuwd of de thc er nog een mooi eindschot aan kan geven en vul nog een paar zakjes. Lekker dvdtje op Remember that night van David Gilmour en we laten ons lekker wegzweven op de ocean sounds. Het is inmiddels tegen 2 uur.
Ik doe m’n ogen dicht en het is alweer kermis. Mooie LSD patronen met veel kleuren die op de muziek bewegen. Het is mooi geweest, en na een uurtje zijn we allebei in slaap gevallen.
Ik heb nog nooit zo’n visuele en lange trip gehad als deze. De THC versterkte de trip echt heel hard bij ons beide. Het is weer een lang reportje geworden, maar de trip duurde ook zo’n 13-14 uur. Bedankt voor het lezen en tot de volende trip.
