Benjaminnn
Newbie
Beste lezers,
Ik heb al een 20 tal keer NN-DMT gerook in mijn leven. Ik heb het ontdekt in 2016. Het heeft me toen enorm geholpen van de coke af te geraken en mijn leven op de rails te krijgen. Ik heb met overleden vrienden en Goddelijke wezens gecommuniceerd op de NN-DMT (Al was ik me toen niet bewust van de "NN", ik kende het gewoon als DMT). De laatste DMT trip was een 3 tal jaar geleden en met die leverancier heb ik al een tijdje geen contact meer helaas. Maar ik voelde dat de tijd rijp was om opnieuw achter de schermen van het leven te kijken, om sommige dingen te kunnen plaatsen, om terug dat contact met het Goddelijke te maken.
Dus dacht ik, lekker even online bestellen. DMT = DMT toch? Niet dus.
Wat ik nu besteld had was 5 MeO DMT. Ik was me er niet van bewust dat er een verschil was
Het is zondagavond en ik ben maandag vrij. Ik voel me goed, vredig en stabiel dezer maanden. Ik leg op het zicht een portie op de pijp, een 30mg schat ik, nog steeds niet wetende dat 5 MeO DMT en NN-DMT niet hetzelfde zijn.
Ik steek enkele kaarsen aan op het kastje voor mij en doe het licht uit. De reflectie van het kaarslicht fonkelt op het schilderij en de boeken die er achter staan. Er spelen rustige klanken uit de speaker. De setting is erg vredig. Hier voel ik me goed, comfortabel. Ik neem een zware hijs en zet het flesje weg. De smaak is exact zoals ik hem kende, de smaak van DMT, geen vuiltje aan de lucht dacht ik.
Met mijn longen pompvol rook leun ik achterover in de zetel. Al na een seconde of 3 voel ik een volledige verandering van mijn bewustzijn. Dit wordt heftig bedenk ik, terwijl ik de rook verder inhoud. Na een geschatte 10 seconden blaas ik de rook uit. Dit is anders realiseer ik me nog, waar blijft de vrede, de visuals, het mooie?
Veel tijd heb ik niet voor deze gedachtes. Het laatste wat ik denk is damn, ben ik te ver gegaan, wat is dit, zal ik wel terug geraken? Hierna worden gedachtes vrijwel onbestaande.
Emoties zijn er nog wel, en geen positieve. Angst, paniek zelfs, ik voel mijn hart hard in mijn keel kloppen. De daarop volgende periode, (ook tijd bestaat niet meer voor mij, maar ook “mij” bestaat niet meer) het zullen minuten geweest zijn, ben ik out. Het is donker en er zijn negatieve vibraties. Verder is er niets. Hier kan ik dan ook weinig over schrijven.
Iets in mij tracht terug grip te krijgen, tracht de gedachte “Benjamin, je hebt dmt gerookt” bijeen te boetseren, maar de puzzelstukken van die gedachte blijven niet samen, ze vallen uit elkaar voor ze een geheel kunnen vormen. Maar er zijn alweer puzzelstukken, iets in mij, een primitief overlevingsinstinct, komt terug in werking. PATS, de eerste gedachte vormt zich, ik ben Benjamin, ik heb DMT gerookt.
Het duurt een geschatte 30 seconden voor ik terug de eerste mentale constructies kan bouwen. Ik sleur als het ware mijn ogen open, ik zie door de duisternis het schilderij. Mijn eerste connectie met het materiële lijkt weer gelegd te zijn. Ik ben vooral opgelucht nu. Ik ben nog compleet weg, maar ik ben niet meer onbestaande. Ik praat luidop tegen mezelf. “Alles komt goed” herhaal ik. Alles komt goed. Niet enkel in deze situatie, maar een overtuiging die deel vormt van mijn identiteit. Ik denk, dus ik ben. De daarop volgende minuten valt alles terug op zijn plaats, ik ben vooral verschoten.
Ik luister nog wat muziek en bel met een vriend. Een uur later kruip ik in bed en ga ik slapen. Opgelucht en ergens dankbaar terug in onze wereld te zijn. Voor het slapen zoek ik nog wel wat op en kom ik tot de constatatie (zwart op wit) dat wat ik net gerookt heb niet de DMT is die ik van vroeger ken.
Ik voel me nu de dagen erna emotioneel wat onstabiel en vermoeid. Van eerder positief tot erg geagiteerd. Ik vind mijn plaats niet goed. Moodswings. Waar ik vroeger “het hiernamaals” als een vredige plaats zag en overtuigd was dat het universum het goed voor had met ons (mijn eerdere ervaringen met nn dmt) was deze trip eigenlijk een kennismaking met wat ik als de hel kan omschrijven, al is dat misschien wat drastisch, het had ook erger kunnen zijn. Ik hoop dat ik snel terug in balans kom (waar ik overigens niet aan twijfel).
En ik hoop dat ik nog eens aan NN-DMT geraak al lijkt dat niet makkelijk. Niet om direct te doen, maar om op termijn, als deze ervaring verwerkt heb. Nog eens te proberen. Het heeft me toen enorm geholpen en ik geloof dat ik er nu ook veel aan zou hebben.
Bedankt allemaal voor lezen.
Groeten
Ik heb al een 20 tal keer NN-DMT gerook in mijn leven. Ik heb het ontdekt in 2016. Het heeft me toen enorm geholpen van de coke af te geraken en mijn leven op de rails te krijgen. Ik heb met overleden vrienden en Goddelijke wezens gecommuniceerd op de NN-DMT (Al was ik me toen niet bewust van de "NN", ik kende het gewoon als DMT). De laatste DMT trip was een 3 tal jaar geleden en met die leverancier heb ik al een tijdje geen contact meer helaas. Maar ik voelde dat de tijd rijp was om opnieuw achter de schermen van het leven te kijken, om sommige dingen te kunnen plaatsen, om terug dat contact met het Goddelijke te maken.
Dus dacht ik, lekker even online bestellen. DMT = DMT toch? Niet dus.
Wat ik nu besteld had was 5 MeO DMT. Ik was me er niet van bewust dat er een verschil was
Het is zondagavond en ik ben maandag vrij. Ik voel me goed, vredig en stabiel dezer maanden. Ik leg op het zicht een portie op de pijp, een 30mg schat ik, nog steeds niet wetende dat 5 MeO DMT en NN-DMT niet hetzelfde zijn.
Ik steek enkele kaarsen aan op het kastje voor mij en doe het licht uit. De reflectie van het kaarslicht fonkelt op het schilderij en de boeken die er achter staan. Er spelen rustige klanken uit de speaker. De setting is erg vredig. Hier voel ik me goed, comfortabel. Ik neem een zware hijs en zet het flesje weg. De smaak is exact zoals ik hem kende, de smaak van DMT, geen vuiltje aan de lucht dacht ik.
Met mijn longen pompvol rook leun ik achterover in de zetel. Al na een seconde of 3 voel ik een volledige verandering van mijn bewustzijn. Dit wordt heftig bedenk ik, terwijl ik de rook verder inhoud. Na een geschatte 10 seconden blaas ik de rook uit. Dit is anders realiseer ik me nog, waar blijft de vrede, de visuals, het mooie?
Veel tijd heb ik niet voor deze gedachtes. Het laatste wat ik denk is damn, ben ik te ver gegaan, wat is dit, zal ik wel terug geraken? Hierna worden gedachtes vrijwel onbestaande.
Emoties zijn er nog wel, en geen positieve. Angst, paniek zelfs, ik voel mijn hart hard in mijn keel kloppen. De daarop volgende periode, (ook tijd bestaat niet meer voor mij, maar ook “mij” bestaat niet meer) het zullen minuten geweest zijn, ben ik out. Het is donker en er zijn negatieve vibraties. Verder is er niets. Hier kan ik dan ook weinig over schrijven.
Iets in mij tracht terug grip te krijgen, tracht de gedachte “Benjamin, je hebt dmt gerookt” bijeen te boetseren, maar de puzzelstukken van die gedachte blijven niet samen, ze vallen uit elkaar voor ze een geheel kunnen vormen. Maar er zijn alweer puzzelstukken, iets in mij, een primitief overlevingsinstinct, komt terug in werking. PATS, de eerste gedachte vormt zich, ik ben Benjamin, ik heb DMT gerookt.
Het duurt een geschatte 30 seconden voor ik terug de eerste mentale constructies kan bouwen. Ik sleur als het ware mijn ogen open, ik zie door de duisternis het schilderij. Mijn eerste connectie met het materiële lijkt weer gelegd te zijn. Ik ben vooral opgelucht nu. Ik ben nog compleet weg, maar ik ben niet meer onbestaande. Ik praat luidop tegen mezelf. “Alles komt goed” herhaal ik. Alles komt goed. Niet enkel in deze situatie, maar een overtuiging die deel vormt van mijn identiteit. Ik denk, dus ik ben. De daarop volgende minuten valt alles terug op zijn plaats, ik ben vooral verschoten.
Ik luister nog wat muziek en bel met een vriend. Een uur later kruip ik in bed en ga ik slapen. Opgelucht en ergens dankbaar terug in onze wereld te zijn. Voor het slapen zoek ik nog wel wat op en kom ik tot de constatatie (zwart op wit) dat wat ik net gerookt heb niet de DMT is die ik van vroeger ken.
Ik voel me nu de dagen erna emotioneel wat onstabiel en vermoeid. Van eerder positief tot erg geagiteerd. Ik vind mijn plaats niet goed. Moodswings. Waar ik vroeger “het hiernamaals” als een vredige plaats zag en overtuigd was dat het universum het goed voor had met ons (mijn eerdere ervaringen met nn dmt) was deze trip eigenlijk een kennismaking met wat ik als de hel kan omschrijven, al is dat misschien wat drastisch, het had ook erger kunnen zijn. Ik hoop dat ik snel terug in balans kom (waar ik overigens niet aan twijfel).
En ik hoop dat ik nog eens aan NN-DMT geraak al lijkt dat niet makkelijk. Niet om direct te doen, maar om op termijn, als deze ervaring verwerkt heb. Nog eens te proberen. Het heeft me toen enorm geholpen en ik geloof dat ik er nu ook veel aan zou hebben.
Bedankt allemaal voor lezen.
Groeten
Laatst bewerkt:
