zijn er eigenlijk goede zelftestkits voor deze stof inmiddels?
Ja en nee.
Er zijn reagentia (vloeistof die verkleurt als het in aanraking komt met een bepaalde stof). Maar die hebben drie problemen:
1) De vloeistof verkleurt ook bij soortgelijke stoffen. Dus dan kun je een vals-positieve uitslag krijgen. Daarom zijn reagentia slechts een eliminerende test: als de vloeistof paars wordt dan kun je alleen zeggen dat het in ieder geval geen methamfetamine is (want dan was het roodbruin geweest). Maar je weet dan nog niet of het bijvoorbeeld 6-APB, MDMA, 5-MAPB, of MDA is.
2) Als er meerdere stoffen in het mengsel zittten dan kan de ene verkleuring de andere maskeren. Dan heb je dus een vals-negatieve uitslag omdat de vloeistof niet in meerdere kleuren tegelijkertijd kan verkleuren.
3) Reagentia werken niet goed bij kleine hoeveelheden. Stel er zit ergens fentanyl in, dan is het lastig om dat op te pikken met reagentia. Er zijn wel reagentia die dan specifiek voor fentanyl zijn ontworpen. Maar die werken dan weer niet met andere heel sterke drugs, zoals 25I-NBOMe bijvoorbeeld.
Sommige heel uitgebreide testkits werken met Thin Layer Chromatography (TLC). Dan wordt een glasplaatje en papier gebruikt om verschillende stoffen in een mengsel van elkaar te scheiden. Elke stof vloeit namelijk met een bepaalde snelheid door het papier (retentietijd), waardoor de stoffen scheiden. Vervolgens kun je de reagenstesten gebruiken om de verschillende stoffen mee te kwalificeren. Maar dit is een heel grove testmethode die met grote onzekerheden komt. Je moet dus wel echt weten wat je doet, én alle beperkingen van de methode kennen. Want anders is de kans groot dat je de resultaten verkeerd interpreteert, en dan krijg je schijnveiligheid.
Sowieso zijn de tests die ze doen in het lab gebaseerd op hetzelfde principe, alleen dan met extreem veel grotere betrouwbaarheid. In het lab gebruiken ze gaschromatografie én spectrometrie (GC-MS). Met de gaschromatografie worden stoffen van elkaar gescheiden (en aan de retentietijd kun je eigenlijk al een stof herkennen). Vervolgens schijnt een spectrometer een schijnsel licht op de stof. En elke stof reflecteert een unieke vingerafdruk van bepaalde kleuren licht. Dus aan dat spectrum van gereflecteerd licht kun je een stof herkennen. De apparaten die deze twee testmethoden met elkaar combineren kunnen daardoor met letterlijk 99,99% zekerheid een bepaalde stof identificeren. Daarom is testen in het lab altijd superieur aan reagentia.
