Ik was al sinds dinsdag aanwezig op de DF-meet, en iemand biedde me wat 2C-B aan woensdag om te proberen. Ik had er nog niet zoveel over gehoord, behalve dat het effect te vergelijken was met een combo tussen mdma en lsd. Nou, dat leek me wel erg fijn, en ik voelde me ontzettend op m'n gemak daar, dus ik zag geen reden om het niet te doen.
Er werd 20 mg voor me afgewogen en in een vloeitje heb ik het naar binnen gewerkt. Ik zat in de keuken van een studentenhuis op een lekkere bank en zat af te wachten naar de eerste effecten.
Nou, die kwamen heel geniepig traag hoor. Ze waren zo subtiel dat ik me toch echt zat af te vragen of ik nou aan het hallucineren was of ik mezelf maar zat wijs te maken dat die baard groen was.
Vanaf daar begon het rustig aan heftiger en heftiger te worden. Maar nog steeds heel erg lief, ik werd er niet opeens 'ingegooid', wat ik wel fijn vond. Want de visuals waren zoveel heftiger dan ik ooit had meegemaakt! Ik wist serieus niet dat ik zo hard kon trippen. Elke keer dat ik dacht dat ik de top had bereikt, kwam er weer een nieuwe!
We besloten dat we even een wandelingetje gingen maken naar het park buiten, en gingen even mensen bij elkaar ronselen. We zaten toen op de vierde verdieping, en moesten nog naar de eerste om de rest mee te vragen. Ik wilde al even met de lift naar beneden terwijl mephisto even naar de wc ging. Nou, die lift was vanbinnen helemaal ondergekalkt en geverfd en weetikveel wat, ik vond het zo eng, dat ik er niet in durfde te stappen, die hallucinaties waren me toch iets te eng in die lift, zohee. Dus even gewacht tot hij terug was en samen naar beneden gegaan in de lift. Brrr.
Daar nog wat mensen opgehaald en dan richting buiten gegaan. Dat was zo ontzettend fijn, helemaal overdonderd! We wandelden door een of ander kinderboerderijtje, diegene die dat daar neer heeft gezet, geniaal! ik hou van je! Helemaal super al die beesten! En in het midden van het kinderboerderijtje, stond een ontzettend fort! Nouja, eigenlijk een speelhuisje in de vorm van een kasteel, maar ik voelde met net in dat nintendo spelletje van Mario! Ik kon nog net niet vliegen, jammer genoeg.
Maar we moesten er al snel weer uit, omdat de hond die we bij hadden daar niet binnen mocht. Dus dan maar een plekje gezocht om te zitten. Bovenop een heuvel, op marmeren bankjes die uitkeken over de rest van het park, helemaal te gek! Overal reden kleine mensjes op fietsen langs, of wandelaars met honden, het leek net alsof ik op god z'n troon zat neer te kijken op al die gekke mensen in hun dagdagelijkse leventje, vode almighty
.
Iets waar ik wel erg van schrok, was de verschillende vibes die je van mensen kon oppikken. Ik zat samen op een bankje met drie anderen, en ik heb me rot gelachen met hun smalltalk. Ze zagen er ook ontzettend vrolijk uit en lieten mij ook erg goed voelen. Maar een bankje verder zat een leuke dame die jammer genoeg toen al veel te lang wakker was aan de pep en zich niet al te vrolijk voelde.. Nou, zodra ik naar d'r gezicht keek, voelde ik me zo ontzettend kut, het was alsof die vibe mij ook overnam en ik voelde me met momenten zo kut. Wat al snel weer wegging toen ik naar die vrolijke mensen naast me keek, of naar het park met een of andere vage golden retriever die eruit zag als een rondvliegend gouden elfje.
Maar daar schrok ik wel van, dat je die vibes zoveel beter kan oppikken in zo'n trip.
Toen we weer binnen waren heb ik eigenlijk nog weinig gezegd, maar grijnzend zitten kijken naar iedereen op me heen. De echte hallucinaties waren langzaam aan het afnemen, maar alles had nog zo'n heerlijke zwaai om zich heen.. of hoe noem je dat. Als iemand met z'n arm zwaaide dat er nog een heel spoor van die arm even achterbleef in de lucht. En m'n lichaam voelde zo heerlijk en goed. Heb nog een tijdje zo gelegen, voelde heerlijk, helemaal te gek.
Ik sta in ieder geval een stuk vrolijker en relaxter in het leven. Deels door de 2C-B en deels door gesprekken dat ik daar gehad heb. Ook al was ik de volgende dag ontzettend humeurig door slaaptekort, maar dat terzijde.
Twee dagen later loop ik nog steeds helemaal op wolkjes rond.. Dit hebben we gehad, volgende halte: LSD. 
Er werd 20 mg voor me afgewogen en in een vloeitje heb ik het naar binnen gewerkt. Ik zat in de keuken van een studentenhuis op een lekkere bank en zat af te wachten naar de eerste effecten.
Nou, die kwamen heel geniepig traag hoor. Ze waren zo subtiel dat ik me toch echt zat af te vragen of ik nou aan het hallucineren was of ik mezelf maar zat wijs te maken dat die baard groen was.
Vanaf daar begon het rustig aan heftiger en heftiger te worden. Maar nog steeds heel erg lief, ik werd er niet opeens 'ingegooid', wat ik wel fijn vond. Want de visuals waren zoveel heftiger dan ik ooit had meegemaakt! Ik wist serieus niet dat ik zo hard kon trippen. Elke keer dat ik dacht dat ik de top had bereikt, kwam er weer een nieuwe!
We besloten dat we even een wandelingetje gingen maken naar het park buiten, en gingen even mensen bij elkaar ronselen. We zaten toen op de vierde verdieping, en moesten nog naar de eerste om de rest mee te vragen. Ik wilde al even met de lift naar beneden terwijl mephisto even naar de wc ging. Nou, die lift was vanbinnen helemaal ondergekalkt en geverfd en weetikveel wat, ik vond het zo eng, dat ik er niet in durfde te stappen, die hallucinaties waren me toch iets te eng in die lift, zohee. Dus even gewacht tot hij terug was en samen naar beneden gegaan in de lift. Brrr.
Daar nog wat mensen opgehaald en dan richting buiten gegaan. Dat was zo ontzettend fijn, helemaal overdonderd! We wandelden door een of ander kinderboerderijtje, diegene die dat daar neer heeft gezet, geniaal! ik hou van je! Helemaal super al die beesten! En in het midden van het kinderboerderijtje, stond een ontzettend fort! Nouja, eigenlijk een speelhuisje in de vorm van een kasteel, maar ik voelde met net in dat nintendo spelletje van Mario! Ik kon nog net niet vliegen, jammer genoeg.
Maar we moesten er al snel weer uit, omdat de hond die we bij hadden daar niet binnen mocht. Dus dan maar een plekje gezocht om te zitten. Bovenop een heuvel, op marmeren bankjes die uitkeken over de rest van het park, helemaal te gek! Overal reden kleine mensjes op fietsen langs, of wandelaars met honden, het leek net alsof ik op god z'n troon zat neer te kijken op al die gekke mensen in hun dagdagelijkse leventje, vode almighty
Iets waar ik wel erg van schrok, was de verschillende vibes die je van mensen kon oppikken. Ik zat samen op een bankje met drie anderen, en ik heb me rot gelachen met hun smalltalk. Ze zagen er ook ontzettend vrolijk uit en lieten mij ook erg goed voelen. Maar een bankje verder zat een leuke dame die jammer genoeg toen al veel te lang wakker was aan de pep en zich niet al te vrolijk voelde.. Nou, zodra ik naar d'r gezicht keek, voelde ik me zo ontzettend kut, het was alsof die vibe mij ook overnam en ik voelde me met momenten zo kut. Wat al snel weer wegging toen ik naar die vrolijke mensen naast me keek, of naar het park met een of andere vage golden retriever die eruit zag als een rondvliegend gouden elfje.
Maar daar schrok ik wel van, dat je die vibes zoveel beter kan oppikken in zo'n trip.
Toen we weer binnen waren heb ik eigenlijk nog weinig gezegd, maar grijnzend zitten kijken naar iedereen op me heen. De echte hallucinaties waren langzaam aan het afnemen, maar alles had nog zo'n heerlijke zwaai om zich heen.. of hoe noem je dat. Als iemand met z'n arm zwaaide dat er nog een heel spoor van die arm even achterbleef in de lucht. En m'n lichaam voelde zo heerlijk en goed. Heb nog een tijdje zo gelegen, voelde heerlijk, helemaal te gek.
Ik sta in ieder geval een stuk vrolijker en relaxter in het leven. Deels door de 2C-B en deels door gesprekken dat ik daar gehad heb. Ook al was ik de volgende dag ontzettend humeurig door slaaptekort, maar dat terzijde.


