Ok, hallo. Ik ben nieuw hier maar kon, na het lezen van andere verhalen, het niet laten mijn ervaringen ook te posten. Eerst; 2C-B.
Ik heb het nu 2 keer gedaan en ik vraag me af of iemand herkenning ziet in mijn eerste, buitengewoon vage en rare ervaring.
Wanneer? - Een week of 3 terug.
Setup? - Thuis met een maat, GOA muziek en wiet.
Inname? - 22:30
Hoeveel? - Op de gok, 15-20mg (geen goede weegschaal bij de hand). Uiteindelijk 40MG
Bijkomstigheden? - Bier
Ik wist niet goed wat ik moest verwachten. De enige trips die ik heb gehad waren op Salvia en MDA. Met salvia extreem wazige trips maar dat is weer een ander verhaal. Ik nam rond de 15-20MG in afgewogen op een ,00 weegschaal. Dus het beste wat ik kon doen was op 20MG afwegen (0,02 dus) en er een klein beetje vanaf halen. Dan zou het ongeveer 18 moeten zijn gokte ik.
Ik nam het in een vloeitje in als een bommetje. De nodige bier was al in m'n maag gekomen door eerder die avond, stuk of 7 bier. Dit is niet bijzonder veel voor mij in het weekend. Eigenlijk is dat meestal pas het begin. Afijn, rond een uur of 23:35 begon ik me erg wazig te voelen. Koude rillingen, klamme handen, het leek een soort van XTC rush die ik kreeg. Euforisch gevoel, niet precies zoals XTC, iets helderder en milder maar XTC is wel de beste vergelijkingsdrug voor het gevoel wat ik kreeg. Uiteindelijk nog een half uurtje later dacht ik dat ik te weinig had genomen omdat het maar bij dat XTC gevoel bleef.
Ik wilde meer voelen, dingen zien. Ik nam nog wat erbij (op de gok), achteraf erg dom om dit op de gok te doen maar hey, je bent vrij overmoedig van de alcohol already. Ik gok dat ik nog iets van 20 erbij had, dus ik zou rond de 40MG totaal uitgekomen zijn... nou dat heb ik geweten. Precies op het moment dat ik het doorslikte kwamen de eerste visuals (hoogstwaarschijnlijk van die 18MG van ervoor, die er nog in moest kicken). Op dit moment raakte ik een beetje in paniek, ik dacht KUT precies nu ik dat erbij neem... als dat maar goed gaat. Ik had al gelezen dat 40-50MG erg zware trips kunnen zijn. Naja, niets meer aan te doen en ik heb me erbij neergelegd.
Take off
De eerste visuals die op kwamen leken heel erg op die van Salvia. Alles werd als een soort van wind naar 1 kant getrokken en ik dacht dat mn maat het raam uit vloog. De GOA muziek die erbij op stond zorgde ervoor dat de wind zich stabiliseerde en alles begon te bewegen, ik zag de lucht gewoon de moleculen van de lucht en vooral de verwarming die vaag aan het doen was. Het leek alsof de verwarming tot leven kwam en het licht straalde eruit super vet gezicht. De kamer ging van kleur veranderen, de lamp werd groen naar rood naar blauw en weer terug naar groen. Alles leek duisterder te worden terwijl de verwarming nog steeds stond te stralen en te bewegen. Het leek alsof de verwarming op het laminaat scheen en er krokodillen onder mijn laminaat door kropen. Ik was er niet bang van want ik wist op dit moment nog heel goed dat het de drug was die dit deed. Ik keek naar het plafond en het leek alsof het licht wat erop scheen een soort van pool van lava was op het plafond. Zegmaar een zwembad op zijn kop waarin lava lag en dat draaide helemaal weg met de muziek die op stond, supervaag. Ik keek naar mijn beeldscherm waar ik nu typ. Ik zag winamp aanstaan en ik zag in de lucht de muziek. De meesten weten wel hoe die visualisations van winamp eruit zien, allemaal van die vage kleuren en vormen. Het leek hetzelfde, maar ik keek daar doorheen naar de achtergrond. Op de bank zag ik die muziekgolven gaan, als ik naar de lamp keek of naar winamp. Ik zag bij elke beat zo'n osilloscoop achtige golf op de muziek meegaan.
osilloscoop :
Harder
De trip werd zwaarder na dit moment. Alle kleuren vervaagden de achtergrond in. Alles werd vierkant, alles leek in een vierkant horen te zitten. Die maat van me paste niet in het vierkant maar alles zag ik voor vierkant aan. Nu denk ik zelf ook dat dit kwam door de alcohol erbij die het versterkt. Alles was in repen en vegen opgebouwd zoals dat plaatje van Spaceface :
Dit is vooralsnog het beste plaatje wat ik heb gezien wat je ermee kan vergelijken. Toen ik dat plaatje voor het eerst zag gister, dacht ik JA dat was het.
De trip bleef zwaarder worden en uiteindelijk leek alles te kloppen wat ik ooit al had bedacht, wat mensen ooit hadden bedacht. Alles wat "ooit" zou moeten gebeuren, gebeurde op dat moment. Niets maakte meer uit, omdat alles al gebeurd was. Of ik nou een peuk op stak of niet, NIETS maakte meer uit.
Zal ik water drinken of cola? och wat maakt het uit?
Zal ik naar de keuken lopen of niet? mwa, wtf maakt het uit?
Zal ik een blow draaien of niet? het maakt toch niet meer uit!
Bij alles wat ik dacht, het maakte niet meer uit wat ik zou doen omdat alles toch al zou gaan als het ging. De muziek van infected mushroom, begon ook zwaar op me in te werken. Het leek alsof de muziek precies bij het beeld hoorde. De muziek paste precies in het plaatje wat ik zag en ik vroeg me dus af of het door de muziek kwam dat ik dit zag, of dat ik de muziek hoorde omdat ik dit zag.
Het was nu rond half 2 denk ik.
Out of control
Ik ging op de bank zitten en die maat van me zat TV te kijken. Ik kon de TV niet eens meer zien zo slecht was m'n beeld. Ik zag alleen licht en kleuren. Uiteindelijk ging het zo ver dat het leek alsof het beeld wat ik zag in een ovale vorm naar voren werd geschoven, voor mij uit. De rest eromheen was zwart dus ik keek in een soort van "glazen bol", dat idee. En ik dacht bij mezelf Kut.. ;( alles waar ik ooit in geloofd heb, al mijn vrienden, alles wat er voor mij bestond... het is nep
. Van deze gedachte werd ik vrij depressief en ik wilde dat het ophield. Die maat van me vroeg of we pinokkio gingen kijken maar gelukkig zat de DVD niet in de hoes. Dat kon ik niet meer aan. Ik kon hem geen antwoord geven, zo ver weg was ik. Het was wel goed dat hij dat zei want daardoor vergat ik dat "alles niet meer bestond" en dat deed me weer goed Uiteindelijk na een tijd alle kleuren in elkaar te zien vergaan en rare gedachten hebben. Dacht ik dat het genoeg was geweest en wilde ik eruit. Ik werd het zat. Ook dit is geen goede gedachte dus ik ging een soort van meditatie oefening doen om te zorgen dat ik bij m'n positieven bleef en weer ging genieten van de trip. Vooral als ik probeerde te rationaliseren werd het vervelend dat de trip steeds alles door de war schopte. Ik was me er echter nog niet van bewust dat het ergste nog ging komen...
Piek beukt erin, full desorientation
Na met moeite een aantal peuken gerookt te hebben, slokjes van m'n bier geprobeerd te nemen (ging niet, ik was misselijk). Uiteindelijk werd ik zo wazig en ook moe tegelijk (want ik had ook tussendoor zitten blowen) dat ik naar m'n slaapkamer ging omdat ik wilde gaan proberen te slapen zodat het weg zou gaan. Hehe "not gonna happen". Elke minuut werd ik weer wakker geschud door de trip, het leek alsof een videoband zich terugspoelde en weer opnieuw afspeelde. Steeds liep ik de trap op en kwam m'n kamer in om op een wazig bed te gaan liggen wat in een laboratorium leek te staan. Elke keer weer. Alles speelde zich 50 keer opnieuw af wat ik net had meegemaakt. Alles klopte ook precies zoals het zou moeten zijn, ik kon er niets meer aan veranderen. Alles ging door en klopte, het leven klopte, al mijn gedachten klopten en niets maakte meer uit. Het hele leven bleek hieruit te bestaan, alles wat bestond leek ook niet meer te bestaan, alleen ik.. niet eens bewust van mezelf, maar gewoon alleen het beeld wat ik had leek te bestaan, meer niet.
Ik ging liggen op bed met een gevoel van geluk. Ik rekte me uit het leek alsof ik het middelpunt was van AL het geluk wat er in de wereld bestond. Closed eye visuals; ik kreeg een ronde schijf te zien met allemaal driehoeken aan elkaar vast die naar dat ene punt wezen. Het midden van die schijf. En dat was ik... het middelpunt van al het geluk wat er bestond. Een golf van euforie overviel me. Beter dan dit had ik me zelfs met XTC nog nooit gevoeld. Na een tijdje genoten te hebben hiervan leek het alsof mijn geest uit m'n lichaam boven mn bed werd getrokken. Alsof ik een punt had bereikt waar een hogere macht mij wilde laten zien waarvoor ik ECHT leefde, ipv de beperkte denkwereld waar we nu in zitten. Ik had ook het idee dat dit een staat was van bewustzijn waar je maar een paar keer in je hele leven terecht komt omdat dit de ECHTE realiteit zou zijn ipv die nepwereld waarin we leven. Ik dacht dat ik ontworpen was hiervoor, om een taak uit te voeren... wat de taak was wist ik niet precies.
Vantevoren dacht ik "oh ik weet dat ik door de drugs rare dingen ga zien".
Tijdens dit dacht ik "ik dacht wel dat ik rare dingen ging zien erdoor, maar nu blijkt het ECHT... wtf?"
Zelfs 2 dagen NA de trip dacht ik van dit moment nog steeds "is het zo dat die drugs me dit liet zien? is het nep? of is het zo dat de drugs me dingen laat zien die ik eigenlijk niet hoor te(of niet had mogen) zien maar wel echt zijn?"
Alles was industrieel, ik dacht dat ik in een industrie was, een fabriek. Het leek wel of ik een robot was die zijn orders ging opvolgen van die hogere macht nu. Alles leek nog steeds te kloppen, veel meer dan normaal. Niet kloppen als in "een hart dat klopt", nee.. kloppen als in "dat klopt als een bus". Ik liep weer een paar keer naar beneden naar die maat van me en omhoog, hij zat nog rustig TV te kijken terwijl ik dacht dat de videoband weer teruggespoeld werd en van vooraf aan weer afgespeeld werd.
Ik ging weer terug naar boven, daar was het duisterder en mysterieuzer, voor zover ik nog na kon denken over wat ik deed. Ik ging weer op bed liggen en voelde me een soort van leeuw die zijn prooi had verloren maar zijn verlies stoer nam en met opgeheven hoofd op een heuvel ging liggen. Terug geworpen op het dierlijk instinct (jager/prooi).
Iedere keer werd ik weer "wakker" uit de trip of uit slaap(? not sure) en liep ik naar die maat van me beneden. Ik kwam weer bij hem en kon heel even met hem praten. Hij vroeg hoe het ging, ik zei dat "het" echt fucking sterk was en dat ik nu even eruit was. Alsof ik bezeten was door iets en dat ik er heel even doorheen kon komen. Ik zei dat het wel redelijk ging maar dat het soms wel angsten en depressies opwekte. Hij hield me verder in de gaten, dat was wel fijn. Dat gaf me een geruststellend gevoel. Ik ging er weer even bij zitten maar het stilzitten deed me geen goed. Elke keer pakte een 1 of andere vage hallucinatie mijn aandacht, de muur trok helemaal uit elkaar, de bank liep over in het raam en mijn maat smeltte in de achtergrond weg. Als ik ging staan ging het beter en zag ik alles weer vierkant. Toen ik naar het toilet ging en stond te pissen werden de muren helemaal zwart en donker terwijl het gewoon witte muren zijn en het licht aan stond. Alles bewoog.
Coming down
Uiteindelijk ben ik dan na 50 keer naar boven en naar beneden geweest te zijn weer te gaan proberen te slapen zodat het stopte. Rond 5 uur (gok ik) werd ik weer wakker om te pissen en kwam erachter dat die maat van me weg was omdat hij dacht dat ik al echt lag te slapen en hij had niets op afgezien van bier dus was moe geworden en ook maar naar huis gegaan om te slapen. Alles was nog steeds raar en in reepjes opgebouwd maar ik was wel blij dat het nu een stuk minder was dan de keer ervoor dat ik wakker was. Ik ging pissen en wist me geen houding te geven. Wat moest ik doen? Verder slapen? Wakker blijven? Sigaret roken? Ach wat maakte het ook uit en ik ging weer naar bed.
Ik werd wakker om 8 uur en verbaasde me erover dat ik niet meer kon slapen, ik was klaar wakker. Ik ging naar beneden, de trip was nu vrijwel volledig weg. Ik pakte een biertje om bij te komen en dacht over wat de FUCK er nou was gebeurd die avond ervoor. Zo raar heb ik het nog nooit meegemaakt.
Nu weet ik dat ik teveel op had, zeker voor een noob (15 recommended, ongeveer 40 genomen). En het bier erbij is ook niet echt een aanrader als het je teveel wordt hehe. Het is bijna niet uit te leggen wat ik voelde maar dit is de beste manier waarop ik het kan beschrijven. Als je tot hier bent gekomen met lezen dank ik je voor je tijd.
Ik heb het nu 2 keer gedaan en ik vraag me af of iemand herkenning ziet in mijn eerste, buitengewoon vage en rare ervaring.
Wanneer? - Een week of 3 terug.
Setup? - Thuis met een maat, GOA muziek en wiet.
Inname? - 22:30
Hoeveel? - Op de gok, 15-20mg (geen goede weegschaal bij de hand). Uiteindelijk 40MG
Bijkomstigheden? - Bier
Ik wist niet goed wat ik moest verwachten. De enige trips die ik heb gehad waren op Salvia en MDA. Met salvia extreem wazige trips maar dat is weer een ander verhaal. Ik nam rond de 15-20MG in afgewogen op een ,00 weegschaal. Dus het beste wat ik kon doen was op 20MG afwegen (0,02 dus) en er een klein beetje vanaf halen. Dan zou het ongeveer 18 moeten zijn gokte ik.
Ik nam het in een vloeitje in als een bommetje. De nodige bier was al in m'n maag gekomen door eerder die avond, stuk of 7 bier. Dit is niet bijzonder veel voor mij in het weekend. Eigenlijk is dat meestal pas het begin. Afijn, rond een uur of 23:35 begon ik me erg wazig te voelen. Koude rillingen, klamme handen, het leek een soort van XTC rush die ik kreeg. Euforisch gevoel, niet precies zoals XTC, iets helderder en milder maar XTC is wel de beste vergelijkingsdrug voor het gevoel wat ik kreeg. Uiteindelijk nog een half uurtje later dacht ik dat ik te weinig had genomen omdat het maar bij dat XTC gevoel bleef.
Ik wilde meer voelen, dingen zien. Ik nam nog wat erbij (op de gok), achteraf erg dom om dit op de gok te doen maar hey, je bent vrij overmoedig van de alcohol already. Ik gok dat ik nog iets van 20 erbij had, dus ik zou rond de 40MG totaal uitgekomen zijn... nou dat heb ik geweten. Precies op het moment dat ik het doorslikte kwamen de eerste visuals (hoogstwaarschijnlijk van die 18MG van ervoor, die er nog in moest kicken). Op dit moment raakte ik een beetje in paniek, ik dacht KUT precies nu ik dat erbij neem... als dat maar goed gaat. Ik had al gelezen dat 40-50MG erg zware trips kunnen zijn. Naja, niets meer aan te doen en ik heb me erbij neergelegd.
Take off
De eerste visuals die op kwamen leken heel erg op die van Salvia. Alles werd als een soort van wind naar 1 kant getrokken en ik dacht dat mn maat het raam uit vloog. De GOA muziek die erbij op stond zorgde ervoor dat de wind zich stabiliseerde en alles begon te bewegen, ik zag de lucht gewoon de moleculen van de lucht en vooral de verwarming die vaag aan het doen was. Het leek alsof de verwarming tot leven kwam en het licht straalde eruit super vet gezicht. De kamer ging van kleur veranderen, de lamp werd groen naar rood naar blauw en weer terug naar groen. Alles leek duisterder te worden terwijl de verwarming nog steeds stond te stralen en te bewegen. Het leek alsof de verwarming op het laminaat scheen en er krokodillen onder mijn laminaat door kropen. Ik was er niet bang van want ik wist op dit moment nog heel goed dat het de drug was die dit deed. Ik keek naar het plafond en het leek alsof het licht wat erop scheen een soort van pool van lava was op het plafond. Zegmaar een zwembad op zijn kop waarin lava lag en dat draaide helemaal weg met de muziek die op stond, supervaag. Ik keek naar mijn beeldscherm waar ik nu typ. Ik zag winamp aanstaan en ik zag in de lucht de muziek. De meesten weten wel hoe die visualisations van winamp eruit zien, allemaal van die vage kleuren en vormen. Het leek hetzelfde, maar ik keek daar doorheen naar de achtergrond. Op de bank zag ik die muziekgolven gaan, als ik naar de lamp keek of naar winamp. Ik zag bij elke beat zo'n osilloscoop achtige golf op de muziek meegaan.
osilloscoop :
Harder
De trip werd zwaarder na dit moment. Alle kleuren vervaagden de achtergrond in. Alles werd vierkant, alles leek in een vierkant horen te zitten. Die maat van me paste niet in het vierkant maar alles zag ik voor vierkant aan. Nu denk ik zelf ook dat dit kwam door de alcohol erbij die het versterkt. Alles was in repen en vegen opgebouwd zoals dat plaatje van Spaceface :
Dit is vooralsnog het beste plaatje wat ik heb gezien wat je ermee kan vergelijken. Toen ik dat plaatje voor het eerst zag gister, dacht ik JA dat was het.
De trip bleef zwaarder worden en uiteindelijk leek alles te kloppen wat ik ooit al had bedacht, wat mensen ooit hadden bedacht. Alles wat "ooit" zou moeten gebeuren, gebeurde op dat moment. Niets maakte meer uit, omdat alles al gebeurd was. Of ik nou een peuk op stak of niet, NIETS maakte meer uit.
Zal ik water drinken of cola? och wat maakt het uit?
Zal ik naar de keuken lopen of niet? mwa, wtf maakt het uit?
Zal ik een blow draaien of niet? het maakt toch niet meer uit!
Bij alles wat ik dacht, het maakte niet meer uit wat ik zou doen omdat alles toch al zou gaan als het ging. De muziek van infected mushroom, begon ook zwaar op me in te werken. Het leek alsof de muziek precies bij het beeld hoorde. De muziek paste precies in het plaatje wat ik zag en ik vroeg me dus af of het door de muziek kwam dat ik dit zag, of dat ik de muziek hoorde omdat ik dit zag.
Het was nu rond half 2 denk ik.
Out of control
Ik ging op de bank zitten en die maat van me zat TV te kijken. Ik kon de TV niet eens meer zien zo slecht was m'n beeld. Ik zag alleen licht en kleuren. Uiteindelijk ging het zo ver dat het leek alsof het beeld wat ik zag in een ovale vorm naar voren werd geschoven, voor mij uit. De rest eromheen was zwart dus ik keek in een soort van "glazen bol", dat idee. En ik dacht bij mezelf Kut.. ;( alles waar ik ooit in geloofd heb, al mijn vrienden, alles wat er voor mij bestond... het is nep
. Van deze gedachte werd ik vrij depressief en ik wilde dat het ophield. Die maat van me vroeg of we pinokkio gingen kijken maar gelukkig zat de DVD niet in de hoes. Dat kon ik niet meer aan. Ik kon hem geen antwoord geven, zo ver weg was ik. Het was wel goed dat hij dat zei want daardoor vergat ik dat "alles niet meer bestond" en dat deed me weer goed Uiteindelijk na een tijd alle kleuren in elkaar te zien vergaan en rare gedachten hebben. Dacht ik dat het genoeg was geweest en wilde ik eruit. Ik werd het zat. Ook dit is geen goede gedachte dus ik ging een soort van meditatie oefening doen om te zorgen dat ik bij m'n positieven bleef en weer ging genieten van de trip. Vooral als ik probeerde te rationaliseren werd het vervelend dat de trip steeds alles door de war schopte. Ik was me er echter nog niet van bewust dat het ergste nog ging komen...Piek beukt erin, full desorientation
Na met moeite een aantal peuken gerookt te hebben, slokjes van m'n bier geprobeerd te nemen (ging niet, ik was misselijk). Uiteindelijk werd ik zo wazig en ook moe tegelijk (want ik had ook tussendoor zitten blowen) dat ik naar m'n slaapkamer ging omdat ik wilde gaan proberen te slapen zodat het weg zou gaan. Hehe "not gonna happen". Elke minuut werd ik weer wakker geschud door de trip, het leek alsof een videoband zich terugspoelde en weer opnieuw afspeelde. Steeds liep ik de trap op en kwam m'n kamer in om op een wazig bed te gaan liggen wat in een laboratorium leek te staan. Elke keer weer. Alles speelde zich 50 keer opnieuw af wat ik net had meegemaakt. Alles klopte ook precies zoals het zou moeten zijn, ik kon er niets meer aan veranderen. Alles ging door en klopte, het leven klopte, al mijn gedachten klopten en niets maakte meer uit. Het hele leven bleek hieruit te bestaan, alles wat bestond leek ook niet meer te bestaan, alleen ik.. niet eens bewust van mezelf, maar gewoon alleen het beeld wat ik had leek te bestaan, meer niet.
Ik ging liggen op bed met een gevoel van geluk. Ik rekte me uit het leek alsof ik het middelpunt was van AL het geluk wat er in de wereld bestond. Closed eye visuals; ik kreeg een ronde schijf te zien met allemaal driehoeken aan elkaar vast die naar dat ene punt wezen. Het midden van die schijf. En dat was ik... het middelpunt van al het geluk wat er bestond. Een golf van euforie overviel me. Beter dan dit had ik me zelfs met XTC nog nooit gevoeld. Na een tijdje genoten te hebben hiervan leek het alsof mijn geest uit m'n lichaam boven mn bed werd getrokken. Alsof ik een punt had bereikt waar een hogere macht mij wilde laten zien waarvoor ik ECHT leefde, ipv de beperkte denkwereld waar we nu in zitten. Ik had ook het idee dat dit een staat was van bewustzijn waar je maar een paar keer in je hele leven terecht komt omdat dit de ECHTE realiteit zou zijn ipv die nepwereld waarin we leven. Ik dacht dat ik ontworpen was hiervoor, om een taak uit te voeren... wat de taak was wist ik niet precies.
Vantevoren dacht ik "oh ik weet dat ik door de drugs rare dingen ga zien".
Tijdens dit dacht ik "ik dacht wel dat ik rare dingen ging zien erdoor, maar nu blijkt het ECHT... wtf?"
Zelfs 2 dagen NA de trip dacht ik van dit moment nog steeds "is het zo dat die drugs me dit liet zien? is het nep? of is het zo dat de drugs me dingen laat zien die ik eigenlijk niet hoor te(of niet had mogen) zien maar wel echt zijn?"
Alles was industrieel, ik dacht dat ik in een industrie was, een fabriek. Het leek wel of ik een robot was die zijn orders ging opvolgen van die hogere macht nu. Alles leek nog steeds te kloppen, veel meer dan normaal. Niet kloppen als in "een hart dat klopt", nee.. kloppen als in "dat klopt als een bus". Ik liep weer een paar keer naar beneden naar die maat van me en omhoog, hij zat nog rustig TV te kijken terwijl ik dacht dat de videoband weer teruggespoeld werd en van vooraf aan weer afgespeeld werd.
Ik ging weer terug naar boven, daar was het duisterder en mysterieuzer, voor zover ik nog na kon denken over wat ik deed. Ik ging weer op bed liggen en voelde me een soort van leeuw die zijn prooi had verloren maar zijn verlies stoer nam en met opgeheven hoofd op een heuvel ging liggen. Terug geworpen op het dierlijk instinct (jager/prooi).
Iedere keer werd ik weer "wakker" uit de trip of uit slaap(? not sure) en liep ik naar die maat van me beneden. Ik kwam weer bij hem en kon heel even met hem praten. Hij vroeg hoe het ging, ik zei dat "het" echt fucking sterk was en dat ik nu even eruit was. Alsof ik bezeten was door iets en dat ik er heel even doorheen kon komen. Ik zei dat het wel redelijk ging maar dat het soms wel angsten en depressies opwekte. Hij hield me verder in de gaten, dat was wel fijn. Dat gaf me een geruststellend gevoel. Ik ging er weer even bij zitten maar het stilzitten deed me geen goed. Elke keer pakte een 1 of andere vage hallucinatie mijn aandacht, de muur trok helemaal uit elkaar, de bank liep over in het raam en mijn maat smeltte in de achtergrond weg. Als ik ging staan ging het beter en zag ik alles weer vierkant. Toen ik naar het toilet ging en stond te pissen werden de muren helemaal zwart en donker terwijl het gewoon witte muren zijn en het licht aan stond. Alles bewoog.
Coming down
Uiteindelijk ben ik dan na 50 keer naar boven en naar beneden geweest te zijn weer te gaan proberen te slapen zodat het stopte. Rond 5 uur (gok ik) werd ik weer wakker om te pissen en kwam erachter dat die maat van me weg was omdat hij dacht dat ik al echt lag te slapen en hij had niets op afgezien van bier dus was moe geworden en ook maar naar huis gegaan om te slapen. Alles was nog steeds raar en in reepjes opgebouwd maar ik was wel blij dat het nu een stuk minder was dan de keer ervoor dat ik wakker was. Ik ging pissen en wist me geen houding te geven. Wat moest ik doen? Verder slapen? Wakker blijven? Sigaret roken? Ach wat maakte het ook uit en ik ging weer naar bed.
Ik werd wakker om 8 uur en verbaasde me erover dat ik niet meer kon slapen, ik was klaar wakker. Ik ging naar beneden, de trip was nu vrijwel volledig weg. Ik pakte een biertje om bij te komen en dacht over wat de FUCK er nou was gebeurd die avond ervoor. Zo raar heb ik het nog nooit meegemaakt.
Nu weet ik dat ik teveel op had, zeker voor een noob (15 recommended, ongeveer 40 genomen). En het bier erbij is ook niet echt een aanrader als het je teveel wordt hehe. Het is bijna niet uit te leggen wat ik voelde maar dit is de beste manier waarop ik het kan beschrijven. Als je tot hier bent gekomen met lezen dank ik je voor je tijd.
