FrankyDGPsy
Newbie
Na een paar jaar tripreports, info en dergelijke van deze site gelezen te hebben voor verschillende soorten drugs toch maar is een account aangemaakt en een eigen report geschreven.
Wie: Ik
Waar: Mijn eigen studentenhuis, parken in Arnhem
Wat: 30 gram Truffels ‘Dragon’
Wanneer: zo’n anderhalf jaar geleden maar zo’n mooie trip dat ik het meest nog onthouden heb.
Ervaring: 30+ truffels, verscheidene keren 2-cb, paddo’s, lsd. Andere drugs zoals cocaïne, amphetamine, xtc etc.
Als eerst: Psychedelische drugs gebruik ik het liefst alleen, verstopt in mijn eigen gedachten, de muziek die me meeneemt naar andere werelden. Tot nu toe genoeg ervaringen gehad dat ik mezelf prima uit ‘kwade’ gedachten kan houden en me uit de veilige omgeving van mijn eigen kamer begeef om de buitenwereld te verkennen, want de natuur is toch het mooist als je je in de wereld van psychedelische drugs begeeft!
Ik had een dag uitgezocht dat ik zeker wist dat ik alleen thuis was, ik woon in een studentenhuis, dus dat gebeurt niet heel vaak. In de middag naar de smartshop geweest om 2 porties truffels te halen. Nadat ik ze innam: 1 portie, 15 gram (circa 8 uur, alleen ontbijt gegeten die dag), rustig op de bank gelegen. Kreeg dorst en liep naar de keuken om drinken te pakken. De keukenvloer heeft allemaal vlekken in een random patroon maar die begonnen leuk mee te draaien en vormen te krijgen die ik begon te herkennen (rondjes draaien, een berg, een kat, kunt er leuk mee spelen!) Mijn teken dat de trip begint.
Terug de woonkamer in en muziek opgezet. Dessert Sessions Volume 3 & 4. Van de muziek genietend, een sjekkie gedraaid en naar buiten gegaan. Alles begon zijn ‘sprookjeswereldachtige diepte en vorm’ te krijgen en de sjek begon te roken alsof je stro rookt, nooit gedaan maar zo’n idee krijg ik altijd. 10 minuten naar een struik gekeken omdat ik die nog nooit zo 3D had gezien, terwijl ik er toch elke dag langsloop.
Terug naar binnen en tas ingepakt om de buitenwereld te verkennen. Stom!, dit had ik van te voren moeten doen. 10 keer naar boven en beneden gelopen om verscheidene dingen te pakken: Tas, sjek, vloei, filters, lange vloei, grinder, wiet, tip, extra portie truffels, Ipod, portemonnee met alleen ID, drinken en 2 broodjes. Chopper, mijn vogelspin ff gedag gezegd en klaar om te gaan! Oh nee, eerst ff alles 20 keer controleren of ik echt niks vergeten ben, Fack, mijn eigen jas is natgeregend vanmiddag. Jas van een huisgenoot. Wauw, deze zit lekker, moet ik zelf ook kopen. Klaar om te gaan. Jeej! 5 minuten op weg, Fack aansteker vergeten, weer terug.
Ik stap (opnieuw) de voordeur uit en krijg gelijk een smile op mijn gezicht. Nu weet ik zeker dat ik alles heb. De wereld is weer verandert in een sprookjeswereld en de straat en huizen krijgen de vorm alsof ze me tegemoet stralen en ik welkom ben deze wereld. Ik sta op de hoek van de straat en bedenk, waarnaartoe? Natuur, dat moet ik hebben. Velperweg overgestoken en park Angerenstein in. Ik loop rustig over het pad en groet vrolijk 2 mensen die de hond uitlaten. Kijken me nogal vreemd aan maar dat mag de avond niet drukken.
Ik verander de muziek naar Dessert Sessions Volume 5 & 6. Ondertussen verbaas ik me erover dat ik alles zo perfect kan zien. Elke detail van elke boom, waterdruppel, beweging van de wind kan ik opnemen. Ik sta stil onder een boom omdat ik ff niet meer precies weet waar ik ben maar intens aan het genieten ben van alles wat ik waarneem. Ff rustig een sjekkie roken en alles om me heen bekijken. He, ik ben dicht in de buurt van een goede vriend, das waar ook. Nee, ik heb in me hoofd zitten dat ik deze avond alleen doorbreng en loop rustig door nadat ik uitgerookt ben.
He, ik ben bijna het park uit. Waar nu naartoe? Ik weet het ff niet. Ff de map op mijn mobiel bekijken. Wat is dit? De pictogrammen lijken te zweven op mijn mobiel? Kan ik ze eraf pakken? Toch ff proberen. Hm, nee gaat niet lukken. Oke, de map, hoe werkt dit. Oh wacht ik moet ‘locatie’ aanzetten. Zo zoem ik in en uit, Ah daar ben ik. Oke, als ik deze kant oploop kan ik de straat oversteken en zo richting een miniparkje naar park Klarenbeek gaan. Een kwartier verder. Lees: Ik snap nuchter al niks van technologie, laat staan trippend.
Na een kleine klim kom ik een bankje tegen waar ik ff een jointje ga draaien. Muziek intussen verandert in Nirvana – Unplugged. Zo loop op nog een stuk door Klarenbeek en besluit dat ik ver genoeg ben en ook nog terug moet. Begin moe te worden en ik leun tegen een hek, rook een sjekkie besluit de volgende portie truffels te eten na 10 minuten bedenken of ik het wel zou doen.
Loop langs de weg terug i.p.v. Klarenbeek totdat ik Angerenstein en de 2de portie begon te werken. Ik heb weer energie. De wereld begon vreemdere vormen aan te nemen, Nirvana? Rot op met Nirvana, ik heb snellere muziek nodig. Dark Tranquillity – Fiction (Melodieuze Death Metal) werd de volgende en ik heb de hele weg door Angerenstein lopen Headbangen, een grijns van oor tot oor. Bomen waren niet meer recht, paden gingen heen en weer, kleuren (rood, groen, blauw, geel) kwamen overal vandaan als discolichten terwijl het nacht was en ik alleen in een park liep.
Totdat ik echt ff niet meer kon lopen en alles moest bezinken ging ik op een bankje bij het water zitten. Het begon veels te hard te waaien en de wolken gingen zwaar tekeer. Maar ik had mezelf de ability gegeven om de tijd voor 2-3 seconden stil te kunnen zetten! Ik keek naar de lucht en als ik ‘STOP’ dacht bewogen de wolken ff niet om daarna weer in versneld tempo door te gaan. Na een half uur daar gezeten en gespeeld te hebben de wolken en mijn nieuwe ‘stop de tijd’ ability ging ik toch maar op weg. Ondertussen mezelf bewonderend dat ik de ‘God of Time’ was lachend naar huis gelopen.
Thuis aangekomen en na 20 keer de deur geprobeerd open te maken uiteindelijk binnengekomen. Maar nog steeds energie! Heej, er zit een holte onder het huis waar ik nog nooit geweest ben. De halve kast uitgepakt maar begon toch energie te verliezen en halverwege kreeg ik de gedacht: straks moet het ook weer ingepakt worden. Het idee om onder het huis te gaan maar opgegeven, kast ingepakt en op de bank geploft.
De japanse film Aokigahara gekeken. Wat het nog vreemder maakt want ook al word het geen enkel word Engels gesproken. Ik kon zweren dat ik af en toe perfect engelse zinnen kon horen, een soort mama appelsap, maar dan complete onzin. Steeds teruggespoeld om opnieuw te luisteren maar dan was het weer Japans.
Benieuwd wat jullie ervan vinden. Kon lang niet alles wat ik zag, dacht en ervaarde op papier zetten maar dit zijn de grote lijnen. Plus, wat vinden jullie van deze manier van schrijven?
Wie: Ik
Waar: Mijn eigen studentenhuis, parken in Arnhem
Wat: 30 gram Truffels ‘Dragon’
Wanneer: zo’n anderhalf jaar geleden maar zo’n mooie trip dat ik het meest nog onthouden heb.
Ervaring: 30+ truffels, verscheidene keren 2-cb, paddo’s, lsd. Andere drugs zoals cocaïne, amphetamine, xtc etc.
Als eerst: Psychedelische drugs gebruik ik het liefst alleen, verstopt in mijn eigen gedachten, de muziek die me meeneemt naar andere werelden. Tot nu toe genoeg ervaringen gehad dat ik mezelf prima uit ‘kwade’ gedachten kan houden en me uit de veilige omgeving van mijn eigen kamer begeef om de buitenwereld te verkennen, want de natuur is toch het mooist als je je in de wereld van psychedelische drugs begeeft!
Ik had een dag uitgezocht dat ik zeker wist dat ik alleen thuis was, ik woon in een studentenhuis, dus dat gebeurt niet heel vaak. In de middag naar de smartshop geweest om 2 porties truffels te halen. Nadat ik ze innam: 1 portie, 15 gram (circa 8 uur, alleen ontbijt gegeten die dag), rustig op de bank gelegen. Kreeg dorst en liep naar de keuken om drinken te pakken. De keukenvloer heeft allemaal vlekken in een random patroon maar die begonnen leuk mee te draaien en vormen te krijgen die ik begon te herkennen (rondjes draaien, een berg, een kat, kunt er leuk mee spelen!) Mijn teken dat de trip begint.
Terug de woonkamer in en muziek opgezet. Dessert Sessions Volume 3 & 4. Van de muziek genietend, een sjekkie gedraaid en naar buiten gegaan. Alles begon zijn ‘sprookjeswereldachtige diepte en vorm’ te krijgen en de sjek begon te roken alsof je stro rookt, nooit gedaan maar zo’n idee krijg ik altijd. 10 minuten naar een struik gekeken omdat ik die nog nooit zo 3D had gezien, terwijl ik er toch elke dag langsloop.
Terug naar binnen en tas ingepakt om de buitenwereld te verkennen. Stom!, dit had ik van te voren moeten doen. 10 keer naar boven en beneden gelopen om verscheidene dingen te pakken: Tas, sjek, vloei, filters, lange vloei, grinder, wiet, tip, extra portie truffels, Ipod, portemonnee met alleen ID, drinken en 2 broodjes. Chopper, mijn vogelspin ff gedag gezegd en klaar om te gaan! Oh nee, eerst ff alles 20 keer controleren of ik echt niks vergeten ben, Fack, mijn eigen jas is natgeregend vanmiddag. Jas van een huisgenoot. Wauw, deze zit lekker, moet ik zelf ook kopen. Klaar om te gaan. Jeej! 5 minuten op weg, Fack aansteker vergeten, weer terug.
Ik stap (opnieuw) de voordeur uit en krijg gelijk een smile op mijn gezicht. Nu weet ik zeker dat ik alles heb. De wereld is weer verandert in een sprookjeswereld en de straat en huizen krijgen de vorm alsof ze me tegemoet stralen en ik welkom ben deze wereld. Ik sta op de hoek van de straat en bedenk, waarnaartoe? Natuur, dat moet ik hebben. Velperweg overgestoken en park Angerenstein in. Ik loop rustig over het pad en groet vrolijk 2 mensen die de hond uitlaten. Kijken me nogal vreemd aan maar dat mag de avond niet drukken.
Ik verander de muziek naar Dessert Sessions Volume 5 & 6. Ondertussen verbaas ik me erover dat ik alles zo perfect kan zien. Elke detail van elke boom, waterdruppel, beweging van de wind kan ik opnemen. Ik sta stil onder een boom omdat ik ff niet meer precies weet waar ik ben maar intens aan het genieten ben van alles wat ik waarneem. Ff rustig een sjekkie roken en alles om me heen bekijken. He, ik ben dicht in de buurt van een goede vriend, das waar ook. Nee, ik heb in me hoofd zitten dat ik deze avond alleen doorbreng en loop rustig door nadat ik uitgerookt ben.
He, ik ben bijna het park uit. Waar nu naartoe? Ik weet het ff niet. Ff de map op mijn mobiel bekijken. Wat is dit? De pictogrammen lijken te zweven op mijn mobiel? Kan ik ze eraf pakken? Toch ff proberen. Hm, nee gaat niet lukken. Oke, de map, hoe werkt dit. Oh wacht ik moet ‘locatie’ aanzetten. Zo zoem ik in en uit, Ah daar ben ik. Oke, als ik deze kant oploop kan ik de straat oversteken en zo richting een miniparkje naar park Klarenbeek gaan. Een kwartier verder. Lees: Ik snap nuchter al niks van technologie, laat staan trippend.
Na een kleine klim kom ik een bankje tegen waar ik ff een jointje ga draaien. Muziek intussen verandert in Nirvana – Unplugged. Zo loop op nog een stuk door Klarenbeek en besluit dat ik ver genoeg ben en ook nog terug moet. Begin moe te worden en ik leun tegen een hek, rook een sjekkie besluit de volgende portie truffels te eten na 10 minuten bedenken of ik het wel zou doen.
Loop langs de weg terug i.p.v. Klarenbeek totdat ik Angerenstein en de 2de portie begon te werken. Ik heb weer energie. De wereld begon vreemdere vormen aan te nemen, Nirvana? Rot op met Nirvana, ik heb snellere muziek nodig. Dark Tranquillity – Fiction (Melodieuze Death Metal) werd de volgende en ik heb de hele weg door Angerenstein lopen Headbangen, een grijns van oor tot oor. Bomen waren niet meer recht, paden gingen heen en weer, kleuren (rood, groen, blauw, geel) kwamen overal vandaan als discolichten terwijl het nacht was en ik alleen in een park liep.
Totdat ik echt ff niet meer kon lopen en alles moest bezinken ging ik op een bankje bij het water zitten. Het begon veels te hard te waaien en de wolken gingen zwaar tekeer. Maar ik had mezelf de ability gegeven om de tijd voor 2-3 seconden stil te kunnen zetten! Ik keek naar de lucht en als ik ‘STOP’ dacht bewogen de wolken ff niet om daarna weer in versneld tempo door te gaan. Na een half uur daar gezeten en gespeeld te hebben de wolken en mijn nieuwe ‘stop de tijd’ ability ging ik toch maar op weg. Ondertussen mezelf bewonderend dat ik de ‘God of Time’ was lachend naar huis gelopen.
Thuis aangekomen en na 20 keer de deur geprobeerd open te maken uiteindelijk binnengekomen. Maar nog steeds energie! Heej, er zit een holte onder het huis waar ik nog nooit geweest ben. De halve kast uitgepakt maar begon toch energie te verliezen en halverwege kreeg ik de gedacht: straks moet het ook weer ingepakt worden. Het idee om onder het huis te gaan maar opgegeven, kast ingepakt en op de bank geploft.
De japanse film Aokigahara gekeken. Wat het nog vreemder maakt want ook al word het geen enkel word Engels gesproken. Ik kon zweren dat ik af en toe perfect engelse zinnen kon horen, een soort mama appelsap, maar dan complete onzin. Steeds teruggespoeld om opnieuw te luisteren maar dan was het weer Japans.
Benieuwd wat jullie ervan vinden. Kon lang niet alles wat ik zag, dacht en ervaarde op papier zetten maar dit zijn de grote lijnen. Plus, wat vinden jullie van deze manier van schrijven?
