Innerscoop
Bewuste gebruiker
24-10-24: 200 ųg 1p-lsd
Ik zat in een dip, dat was eigenlijk de reden dat ik weer wilde trippen, al langere tijd neerslachtig en ik had het idee dat een trip me dat extra zetje eruit kon geven.
Ik heb wel rekening gehouden met set en setting. Op de dag van de trip voelde ik me oké, de dagen ervoor was ik al wat actiever en positiever.
Inname 20:00
Met zegeltje in m'n mond met de hond gaan wandelen. Was donker, ging prima.
Toen ik terug was, begon ik me al wat wollig te voelen. Er was (tripvriendelijk) bezoek, nog even bij bezoek gezeten, daarna naar m'n slaapkamer. Ik heb eerst wat meditatief voor m'n altaar gezeten en ik besefte dat dat veel te lang geleden was dat ik voor m'n altaar heb gemediteerd.
Toen ik de lsd voldoende voelde ben ik op m'n bed gaan liggen met m'n koptelefoon. Eerst een geleide meditatie voor een out of body experience geluisterd, was wel prettig maar ik zat nog in de coming up fase, dan wordt mijn lichaam wat kronkelig, terwijl de instructie was om stil te liggen. Dat werkte dus niet echt.
Wat goa trance opgezet, dat voelde goed, de muziek nam me mee.
De gehele trip verliep warrig en onduidelijk, zowel visueel als met gedachtengangen, maar het voelde goed, dus ik vond het prima. Beelden die me nog bijstaan zijn barok-achtige beelden (kroonluchters, pilaren, krullerige vormen), fetisj-achtige beelden met vooral paars-roze kleuren en daaraan gekoppeld "scherpe wezens ". Af en toe horror beelden die dan evolueerden tot iets moois.
Gedachtengang die ik daarvan onthouden heb "achter iets lelijks zit toch altijd iets moois. "
Ik had ook verder niet echt iets voor ogen wat ik wilde leren of inzichten in verkrijgen, ik heb het gewoon over me heen laten komen met het vertrouwen dat wathever er komt, dat dat goed is.
Na een uurtje of twee ben ik nog bij m'n bezoek gaan zitten, waar gezellige gesprekken en even "outzonen" elkaar afwisselden. Ik vond het fijn om al trippend gewoon een beetje te doen waar ik zin in had, niemand vond het raar als ik mn koptelefoon opzette en even in mezelf keerde.
In m'n depri periode had ik nogal wat gedachten als "de wereld gaat kapot, de mensheid gaat kapot ". In de trip staarde ik naar het plafond en zag mensachtige poppetjes als een soort hiërogliefen, ik zag het als een verhaal over het wonder van de mensheid. Het gaf me hoop, hoe verrot we als mensen soms doen, we zijn en blijven wonderlijke wezens.
Op een gegeven moment voelde ik dat ik wat vermoeid leek te worden, toen ben ik weer op bed gaan liggen. Slapen ging echt nog niet, nog even flink getript, weer warrig. Wat me nog bijstaat was dat ik een soort aanbod kreeg om god te beleven, maar ook met waarschuwing "be careful what you wish for" omdat god beleven je fundamenteel kan veranderen en je er behoorlijk van uit het lood geslagen kan worden. Hierna kwam er een gevoel van betekenisloosheid opzetten: ik ervaarde dat er zoveel is tussen hemel en aarde dat eigenlijk niets echt relevant is.
Die gedachten beangstigden wel een beetje, maar ik kon het van me afzetten. Schatje was inmiddels ook in bed komen liggen. De trip duurde al met al best lang, het was nu vier uur of zo en ik merkte dat ik wat terug begon te vallen in nihilistische gedachtengangen. Ik ben maar uit bed gegaan en heb een uurtje of twee tv gekeken, dat gaf wel voldoende afleiding en na die twee uurtjes voelde ik me wel in staat om te gaan slapen.
Al met al heb ik het als een prettige trip ervaren, het had voor mij wat eerder klaar mogen zijn maar was wel te handelen. Nu, twee dagen later, heb ik ook wel het idee dat het beoogde effect bereikt is.
Ik merk dat ik gevoeliger ben geworden voor psychedelica, dat merkte ik eigenlijk al met blowen, dat ik daar wat dieper mee kon gaan .
Als ik nog eens psychedelica ga gebruiken zal ik bescheiden zijn met de dosis, deze 200 ųg pakte goed uit, maar 150 was waarschijnlijk ook voldoende geweest.
Paranoia kan bij mij de kop opsteken dus daar wil ik wel voorzichtig mee omgaan.
Ik zat in een dip, dat was eigenlijk de reden dat ik weer wilde trippen, al langere tijd neerslachtig en ik had het idee dat een trip me dat extra zetje eruit kon geven.
Ik heb wel rekening gehouden met set en setting. Op de dag van de trip voelde ik me oké, de dagen ervoor was ik al wat actiever en positiever.
Inname 20:00
Met zegeltje in m'n mond met de hond gaan wandelen. Was donker, ging prima.
Toen ik terug was, begon ik me al wat wollig te voelen. Er was (tripvriendelijk) bezoek, nog even bij bezoek gezeten, daarna naar m'n slaapkamer. Ik heb eerst wat meditatief voor m'n altaar gezeten en ik besefte dat dat veel te lang geleden was dat ik voor m'n altaar heb gemediteerd.
Toen ik de lsd voldoende voelde ben ik op m'n bed gaan liggen met m'n koptelefoon. Eerst een geleide meditatie voor een out of body experience geluisterd, was wel prettig maar ik zat nog in de coming up fase, dan wordt mijn lichaam wat kronkelig, terwijl de instructie was om stil te liggen. Dat werkte dus niet echt.
Wat goa trance opgezet, dat voelde goed, de muziek nam me mee.
De gehele trip verliep warrig en onduidelijk, zowel visueel als met gedachtengangen, maar het voelde goed, dus ik vond het prima. Beelden die me nog bijstaan zijn barok-achtige beelden (kroonluchters, pilaren, krullerige vormen), fetisj-achtige beelden met vooral paars-roze kleuren en daaraan gekoppeld "scherpe wezens ". Af en toe horror beelden die dan evolueerden tot iets moois.
Gedachtengang die ik daarvan onthouden heb "achter iets lelijks zit toch altijd iets moois. "
Ik had ook verder niet echt iets voor ogen wat ik wilde leren of inzichten in verkrijgen, ik heb het gewoon over me heen laten komen met het vertrouwen dat wathever er komt, dat dat goed is.
Na een uurtje of twee ben ik nog bij m'n bezoek gaan zitten, waar gezellige gesprekken en even "outzonen" elkaar afwisselden. Ik vond het fijn om al trippend gewoon een beetje te doen waar ik zin in had, niemand vond het raar als ik mn koptelefoon opzette en even in mezelf keerde.
In m'n depri periode had ik nogal wat gedachten als "de wereld gaat kapot, de mensheid gaat kapot ". In de trip staarde ik naar het plafond en zag mensachtige poppetjes als een soort hiërogliefen, ik zag het als een verhaal over het wonder van de mensheid. Het gaf me hoop, hoe verrot we als mensen soms doen, we zijn en blijven wonderlijke wezens.
Op een gegeven moment voelde ik dat ik wat vermoeid leek te worden, toen ben ik weer op bed gaan liggen. Slapen ging echt nog niet, nog even flink getript, weer warrig. Wat me nog bijstaat was dat ik een soort aanbod kreeg om god te beleven, maar ook met waarschuwing "be careful what you wish for" omdat god beleven je fundamenteel kan veranderen en je er behoorlijk van uit het lood geslagen kan worden. Hierna kwam er een gevoel van betekenisloosheid opzetten: ik ervaarde dat er zoveel is tussen hemel en aarde dat eigenlijk niets echt relevant is.
Die gedachten beangstigden wel een beetje, maar ik kon het van me afzetten. Schatje was inmiddels ook in bed komen liggen. De trip duurde al met al best lang, het was nu vier uur of zo en ik merkte dat ik wat terug begon te vallen in nihilistische gedachtengangen. Ik ben maar uit bed gegaan en heb een uurtje of twee tv gekeken, dat gaf wel voldoende afleiding en na die twee uurtjes voelde ik me wel in staat om te gaan slapen.
Al met al heb ik het als een prettige trip ervaren, het had voor mij wat eerder klaar mogen zijn maar was wel te handelen. Nu, twee dagen later, heb ik ook wel het idee dat het beoogde effect bereikt is.
Ik merk dat ik gevoeliger ben geworden voor psychedelica, dat merkte ik eigenlijk al met blowen, dat ik daar wat dieper mee kon gaan .
Als ik nog eens psychedelica ga gebruiken zal ik bescheiden zijn met de dosis, deze 200 ųg pakte goed uit, maar 150 was waarschijnlijk ook voldoende geweest.
Paranoia kan bij mij de kop opsteken dus daar wil ik wel voorzichtig mee omgaan.
