Wie: Fenrir (Man/25/65kg/1m80)
Wat: 130mg + 30mg 6-APB
Waar: Planet Rose vs. Schönes Wochenende @ Doornroosje
Wanneer: 16 maart 2019
Setting: Technofeest in Doornroosje, Nijmegen, in de grote zaal, met: Moby Dick, @Spacey Ostrich, Poezijn, Dora, Lauw, Nuke, Koenigsegg, Ownt Je en Heldin (een vriendin van Poezijn en Spacey). Zij gebruiken allemaal XTC, Heldin voor het eerst!
Mindset: Sinds midden december leefde ik al naar deze avond toe, en ik was er klaaaaaar voor! Op de avond zelf was ik best moe, maar dat trok weg toen we eenmaal in de zaal stonden.
Normaal schrijf ik nooit trip reports over MDMA, en van 6-APB verwachtte ik dat het “MDMA, maar dan iets langer werkzaam” zou zijn. Ik vind reports over MDMA altijd een beetje saai: het is meestal iets in de trant van “Ik nam een pilletje en toen heb ik zes uur gedanst en voelde ik me zooo goed”, en daar schiet niemand wat mee op. Deze ervaring is echter wel een trip reportje waardig, al was het alleen maar om mensen inzicht te bieden in deze relatief onbekende drug en een vergelijking te maken met MDMA; en ook omdat het een andere en nog betere ervaring was dan al mijn voorgaande MDMA-ervaringen.
17:40
Ik arriveer bij Moby Dick, en we halen wat pizza's voor het avondeten, en een fles cola. Daarna praten we wat bij en kijken we een aflevering The Grand Tour. Ondertussen maak ik twee bommetjes klaar: eentje met 130mg 6-APB, en eentje met 30mg.
Langzaam druppelen de mensen binnen, en al snel besluiten we om dierenfilmpjes te kijken op YouTube.
23:20
Ik neem mijn eerste bommetje. Rond kwart voor twaalf neemt een deel van de mensen hun eerste dosis XTC – een aantal mensen wachten hiermee tot we binnen staan. Daarna gaat iedereen nog een keer naar het toilet en vertrekken we.
00:20
Eindelijk zijn we binnen! Na een bezoek aan de garderobe gaat iedereen naar de zaal, behalve Moby en ik: wij brengen uiteraard eerst een bezoekje aan de rookruimte.
00:45
Moby's XTC kickt opeens hard in. Jaloers omdat ik nog niets voel neem ik mijn booster alvast in. Achteraf gezien was mijn comeup al begonnen, maar omdat de comeup van XTC altijd hard erin klapt had ik het gevoel niet herkend. Bovendien is de ervaring van 6-APB iets anders, in dat je niet waus wordt maar enorm helder blijft.
We vertrekken naar de danszaal, komen er rustig in op de muziek van Cadans. Niet slecht, maar ook niet zo onverbiddelijk als de afstraffende techno van Paula Temple waar we voor kwamen. Toch is het prima dansen. Ownt Je voelt nog weinig, helaas heeft hij tot nog toe zijn ideale startdosering nog niet ontdekt. Ook Koenigsegg voelt nog weinig, maar hij was dan ook voorzichtig begonnen met een groot kwartje. De rest lijkt allemaal aardig lekker te gaan.
01:15
Oke, nu merk ik echt dat het werkt. Ik zit nu zo'n beetje op een normale XTC-high, hetzij scherper en helderder dan normaal, en verwacht dat het zo blijft. Gelukkig had ik het mis...
Dansen dansen dansen!
02:30
Ik loop de zaal uit om even naar het toilet te gaan (altijd even proberen), en kom er tot mijn stomme verbazing achter dat ik gewoon kan plassen! Wat een opluchting, dat lukt me op XTC nou nooit.
Op mijn terugweg zie ik dat Poezijn en Heldin op een bankje zitten, en ga er gezellig bij zitten. Ik kom erachter dat de 6-APB-ervaring stuurbaar is; tijdens het dansen ben ik erg energiek en euforisch, als ik even mijn ogen sluit space ik lekker weg en geniet ik van de stilte in mijn hoofd en de bonkende bass in mijn borst, en als ik rustig ga zitten om te praten dan ben ik enorm chill. Bij de meeste andere drugs ben je of opgefokt, of chill, of spacey. Hiermee kun je lekker schakelen.
Nadat ik een tijdje gepraat heb met de dames vragen ze hoe het bevalt. Ik geef de uitleg die ik de rest van de avond aan elke andere geinteresseerde ook geef:
6-APB is 100% het gevoel van MDMA; verbondenheid, openheid, empathie, gelukzaligheid, fysieke tintelingen – maar het geeft ook de oneindige energie en het zelfvertrouwen van speed, en de euforie die je bij de eerste keren speedgebruik voelt... en het heeft de helderheid van geest van cocaine. Dat wil niet zeggen dat je niet doorhebt dat je onder invloed bent, maar het is veel subtieler. Je wordt niet zo knetterwaus als wanneer je een pilletje ophebt. Daarnaast is mijn tijdsbesef normaal. Waar de tijd normaal voorbij vliegt geniet je nu intens van elke minuut, van elke seconde – en je weet precies wanneer je wat gedaan hebt.
Fysiek lijkt het ook erg op MDMA, maar dan nog beter: mijn huid voelt alsof ik in een ijsbad gesprongen ben, maar dan alleen de tintelingen en niet de kou – en de rush die mijn huid voelt komt ook niet in een keer op, om dan weg te ebben en terug te komen, maar de ervaring wordt opgerekt over de hele avond. Alsof je in slow motion in een ijsbad springt. Alle fysieke pijntjes en vermoeidheid zijn weg, en mijn hele lichaam voelt continu de rush die je voelt in de milliseconde voor een orgasme. (Ik ben niet fysiek of mentaal opgewonden, alleen het aangename gevoel is aanwezig.)
Willen jullie het allermooiste horen? Hoewel ik rond kwart over een dacht dat de come up wel voorbij zou zijn omdat ik al op een normaal MDMA-niveau van genieten zat, was de come up nog steeds bezig. Het werd alleen maar beter! Rond een uur of half vijf bereikte ik pas een plateau.
03:10
Ik heb net mijn kauwgumpje verruild voor de chocolade-vanillelolly die Nuke en Koenigsegg eerder op de dag voor me gehaald hebben bij de AH. Wat een ontdekking! Vroeger nam ik altijd salmiaklolly's mee, maar sinds mijn kennismaking met ketamine (ik vind de drip van keta naar bedorven salmiakpoeder smaken) heb ik er niet meer van kunnen genieten. Experimenten met andere smaken – appel, cola, framboos, sinaasappel, ... - hadden me nog geen nieuwe favoriet opgeleverd. Nu weet ik dus wat ik de volgende keer moet inslaan!
Die lolly zou me overigens aardig wat ziektes opgeleverd kunnen hebben. Niet alleen heeft de helft van mijn gezelschap er over de avond likjes van genomen (amateurs bijten hun lolly kapot; ik stop hem in mijn mond en doe er verder niets mee, dus na een paar uur ben ik de enige met een lolly) – zelfs een aantal wildvreemde dames hebben hem geleend. Brrr, dat toont wel aan dat ik niet nuchter was
Moby, Spacey en ik gaan op de afgesproken plek staan; links van het midden, net voor de verhoging. We hebben iets verderop een deel van de groep al gespot, maar wachten even tot de rest op de afgesproken plek aankomt zodat ze de groep niet kwijtraken.
Ondertussen... Paula Temple. Dansen. Hard dansen. Geen wonder dat ze mijn favoriete live-DJ is tot nu toe, want wat doet ze het goed. Opbouwen naar een van de lompste techno-beats die je je voor kunt stellen, en je gaat helemaal los. En dan stottert de bassdrum even, en komt de beat nog lomper terug... hoe dan?! Ik merk ondertussen dat er visueel wat gebeurt. Ik krijg geen visuals, maar alle kleuren worden wat helderder, en het contrast tussen licht en donker groter. Nice.
Tussendoor eet ik een waterijsje, dat Heldin voor me gehaald heeft.
Iemand vraagt me of ze er erg belazerd uitzien (ja) en ik vraag hoe het met mij zit. “Nee”, zegt Spacey, je ziet er haast nuchter uit, en je staat helemaal niet strak. Je ziet er zelfs... nog chiller uit dan normaal." Wat? Ik vraag het voor de zekerheid aan een paar mensen na, en ze beamen dit. Toen ik op zondag een selfie terugkeek die ik rond half drie heb gemaakt stond ik versteld. Iets grotere pupillen dan normaal en een iets te overdreven tevreden glimlach. That's it.
(Tegen half zes, zes uur begon ik er wel langzaam iets meer wasted uit te zien; ik vermoed dat dat meer de fysieke vermoeidheid was dan het effect van de 6-APB. Hoe dan ook heb ik niet, zoals normaal tijdens XTC-gebruik, de hele avond rondgelopen met een strakke kop en ogen als schoteltjes, en het enige kauwen dat ik deed was op kauwgum. Wel iets enthousiaster dan normaal, maar niet te hard en niet compulsief. Ik heb, behalve een paar uur op zondag een beetje, dan ook geen last gehad van mijn kaak.)
05:00
Het bombardement van Paula is afgelopen, en ik ga met Spacey en Moby naar de rookruimte. Nadat ik mijn sigaret opheb besluit ik een hijsje van de joint te nemen – gatverdamme, zo mogelijk nog viezer dan normaal. Ik kwam toen ook tot het inzicht dat roken onder invloed van 6-APB, in tegenstelling tot MDMA, niet lekkerder is dan normaal. Wel even lekker, maar niet beter. Tot nu toe het enige opzicht waarin deze stof niet beter is dan een pilletje.
Ondertussen sluiten Ownt en Dora aan. Wanneer de joint op is vertrekken Spacey, Moby en Ownt, en Dora en ik steken nog een sigaret op. We hebben een heel fijn gesprek, en na nog een sigaret gaan we allebei naar het toilet. Ik kan alweer gewoon plassen, en daarna wacht ik op Dora zodat we samen kunnen aansluiten bij de groep.
05:40
We staan weer in de zaal, en Kobosil draait uitstekend. Ook lekker hard, en gevarieerd: zo nu en dan gooit hij er wat The Prodigy doorheen, wat Fatboy Slim, een rapfragment dat ik niet ken... erg fijn. Ondertussen is de come up al een uurtje voorbij, en zit ik op een mooi plateau – nog steeds veel hoger dan ik ooit heb meegemaakt met MDMA. Wat een prachtspul.
Hoewel ik me nog helemaal geweldig voel, en barst van de energie, merk ik langzaam dat mijn lijf op is. Mijn benen beginnen te trillen, ik krijg mijn handen nauwelijks meer omhoog. Dapper dans ik toch verder, al wordt het steeds houteriger en moeilijker.
6:30
Aangezien we de vorige keer na afloop pas onze jas gingen ophalen, en bijna een uur in de rij stonden, besluiten we nu onze jas bijtijds op te gaan halen. Bij het terugkeren van de garderobe zie ik dat Spacey, Poezijn en Heldin in een nisje in de muur zitten, en besluit ze te joinen. Doordansen zou me morgen gewoon te veel gaan spijten, en gezellig kletsen met deze lieve mensen is ook erg fijn.
Na een tijdje komen Dora en Nuke aan, en vertellen dat iemand van de crew overgegeven heeft – het koude waterijsje was kennelijk verkeerd gevallen. Diegene stond nu buiten, en Dora en Nuke gingen gezelschap bieden. Wij besloten nog even rustig te blijven zitten, we konden immers toch niets voor diegene betekenen en we zaten gewoon erg goed.
7:00
De laatste dansers komen de zaal uit, en als we allemaal onze jas aangetrokken hebben lopen we aan. Het is koud! En nat! Wat. Een. Kutweer.
7:15
We komen aan bij Moby's nederige stulpje, en nestelen ons op banken, stoelen en de vloer. Moby zet Ott aan, en iedereen droomt lekker weg en praat een beetje na. Ik zit ondertussen duidelijk in de come down, al een klein uurtje eigenlijk, en als ik eenmaal zit word ik helemaal suf en wazig – wel chill, maar niet meer energiek. Ik zie enorm op tegen de 20 minuten die ik nog naar mijn slaapplek moet lopen zodadelijk.
Na een tijdje vertrekken de eerste mensen. Knuffels en kussen worden uitgewisseld.
8:20
Moby wil naar bed, en wij eigenlijk ook wel. Iemand vraagt of ik achterop de fiets een stuk mee wil rijden, maar ik sla beleefd af. Ondanks mijn vermoeidheid vind ik het altijd fijn om een stuk te wandelen voor ik naar bed ga, even helemaal tot rust te komen; en daarnaast wil ik een ander niet bezwaren met een passagier wanneer ze helemaal op zijn.
Al snel merk ik dat de energie weer terugkomt. Het is potverdorie nog niet afgelopen ik wandel met een verende stap op flink tempo naar mijn slaapplek, en begroet ondertussen elke voorbijganger vriendelijk.
8:40
Ik kom aan bij het huis van mijn broer, en de laatste energie verlaat me. Ik voel me nog steeds goed, maar het is meer de afterglow van de perfecte avond dan de effecten van de 6-APB. Mijn schoenen schop ik uit, ik drink een glas cola en maak me klaar om naar bed te gaan.
9:00
In bed eet ik eerst een zak pinda-M&M's op, en daarna probeer ik te slapen.
10:45
Het slapen lukt niet. Ik kijk op de kik-chat, en zie dat @Zwijgrecht op de trein een foto heeft gemaakt van mijn doppelganger. Hoewel een paar details niet kloppen (mijn baard is iets bruiner, ik heb een bril, mijn telefoon is wit, en ik heb tegenwoordig kort haar) moest ik echt even twee keer kijken. Bizar.
(Ik ben natuurlijk wel veel knapper.)
12:00
Het slapen lukt nog steeds niet. Ik besluit het op te geven, en ga lezen. Na een tijdje merk ik dat de (zwarte) letters blauw worden, en er net boven elke regel een vage schim van diezelfde regel is – in fel oranje. Erg vreemd, maar ik lees dapper door.
16:00
Ondertussen ben ik slaperig, dus ik doe een middagdutje.
19:00
Ik word weer wakker, maak een pizza klaar, en maak een paar uurtjes vol.
00:00 (zondag)
Poging tot slaap #2.
02:00
Ik ben nog steeds niet slaperig wanneer mijn broer thuiskomt. We praten een uur of anderhalf, en nadat hij naar bed gaat pak ik alvast mijn spullen in (de wekker staat vroeg) en ga ik weer naar bed.
04:00
Slaap!
07:00
Wekker
08:30
Op de trein naar Tilburg, om daar een dagje te werken aan een tafel die ik aan het maken ben voor Spacey en Poezijn. Ik voel me fris, het is ongelofelijk. Zelfs nu, om half twee zondagnacht, voel ik me nog prima. Een beetje moe, maar niet vermoeider dan ik normaal ben na een nachtje (nuchter) doorhalen. Ik heb geen kater, en geen dip; fysiek voel ik me top, op een licht stijve nek na.
Samenvatting van effecten 6-APB tov MDMA:
Positief:
-Veel langere werkingsduur
- Niet waus
- Bijna tot niet strak staan
- Alle effecten MDMA
- Plus energie en euforie van speed
- Plus helderheid van coke
- Je kunt gewoon naar het toilet
- Hele zachte opkomst (ik vind hard erin klappen met een pilletje normaal lekkerder dan een trage come up, maar deze urenlange stijgende lijn heeft ook zijn charme)
- Nog meer zelfvertrouwen
- Nog fijnere fysieke ervaring
- Kleuren en lichten zijn mooier
- Geen kater of dip*
*Ik heb sowieso eigenlijk nooit last van een dip na MDMA-gebruik, dus misschien is dit niet waar voor andere mensen.
Edit: vergeten te vermelden dat het effect constant is. Waar MDMA pieken en dalen kent, werkt 6-APB van begin tot eind even enthousiast door.
Negatief:
- Slapen gaat erg moeizaam, het is vergelijkbaar met de nasleep van (veel) speed
- Roken is, in tegenstelling tot bij MDMA, niet lekkerder dan normaal (maar wel even lekker)
Plan volgende keer:
- Dag van tevoren extra veel slapen, en verder uiteraard goed voor mijn lijf zorgen zoals altijd voor druggebruik.
- Anderhalf uur voor aanvang feest al eerste dosis nemen, 120mg is genoeg – dan begint de come up meteen bij binnenkomst, niet een uurtje later.
- Zo'n zeven uur na inname begint de come down, dus zes en een half of zeven uur voor het einde van het feest een booster nemen (40 of 50mg). Zo ga je hard tot het einde, en begint de come down wanneer je al zit te afteren.
- De dag na gebruik wakker blijven tot de avond – een slecht getimed middagdutje beroofde me van nu mijn zondagse nachtrust, en ik denk dat een dag wakker blijven en dan een hele nacht slapen gezonder is dan twee keer drie uurtjes.
Conclusie: 6-APB is, in mijn ervaring, in zowat alle opzichten minstens even goed als MDMA - en in veel opzichten zelfs beter! Aanrader
Wat: 130mg + 30mg 6-APB
Waar: Planet Rose vs. Schönes Wochenende @ Doornroosje
Wanneer: 16 maart 2019
Setting: Technofeest in Doornroosje, Nijmegen, in de grote zaal, met: Moby Dick, @Spacey Ostrich, Poezijn, Dora, Lauw, Nuke, Koenigsegg, Ownt Je en Heldin (een vriendin van Poezijn en Spacey). Zij gebruiken allemaal XTC, Heldin voor het eerst!
Mindset: Sinds midden december leefde ik al naar deze avond toe, en ik was er klaaaaaar voor! Op de avond zelf was ik best moe, maar dat trok weg toen we eenmaal in de zaal stonden.
Normaal schrijf ik nooit trip reports over MDMA, en van 6-APB verwachtte ik dat het “MDMA, maar dan iets langer werkzaam” zou zijn. Ik vind reports over MDMA altijd een beetje saai: het is meestal iets in de trant van “Ik nam een pilletje en toen heb ik zes uur gedanst en voelde ik me zooo goed”, en daar schiet niemand wat mee op. Deze ervaring is echter wel een trip reportje waardig, al was het alleen maar om mensen inzicht te bieden in deze relatief onbekende drug en een vergelijking te maken met MDMA; en ook omdat het een andere en nog betere ervaring was dan al mijn voorgaande MDMA-ervaringen.
17:40
Ik arriveer bij Moby Dick, en we halen wat pizza's voor het avondeten, en een fles cola. Daarna praten we wat bij en kijken we een aflevering The Grand Tour. Ondertussen maak ik twee bommetjes klaar: eentje met 130mg 6-APB, en eentje met 30mg.
Langzaam druppelen de mensen binnen, en al snel besluiten we om dierenfilmpjes te kijken op YouTube.
23:20
Ik neem mijn eerste bommetje. Rond kwart voor twaalf neemt een deel van de mensen hun eerste dosis XTC – een aantal mensen wachten hiermee tot we binnen staan. Daarna gaat iedereen nog een keer naar het toilet en vertrekken we.
00:20
Eindelijk zijn we binnen! Na een bezoek aan de garderobe gaat iedereen naar de zaal, behalve Moby en ik: wij brengen uiteraard eerst een bezoekje aan de rookruimte.
00:45
Moby's XTC kickt opeens hard in. Jaloers omdat ik nog niets voel neem ik mijn booster alvast in. Achteraf gezien was mijn comeup al begonnen, maar omdat de comeup van XTC altijd hard erin klapt had ik het gevoel niet herkend. Bovendien is de ervaring van 6-APB iets anders, in dat je niet waus wordt maar enorm helder blijft.
We vertrekken naar de danszaal, komen er rustig in op de muziek van Cadans. Niet slecht, maar ook niet zo onverbiddelijk als de afstraffende techno van Paula Temple waar we voor kwamen. Toch is het prima dansen. Ownt Je voelt nog weinig, helaas heeft hij tot nog toe zijn ideale startdosering nog niet ontdekt. Ook Koenigsegg voelt nog weinig, maar hij was dan ook voorzichtig begonnen met een groot kwartje. De rest lijkt allemaal aardig lekker te gaan.
01:15
Oke, nu merk ik echt dat het werkt. Ik zit nu zo'n beetje op een normale XTC-high, hetzij scherper en helderder dan normaal, en verwacht dat het zo blijft. Gelukkig had ik het mis...
Dansen dansen dansen!
02:30
Ik loop de zaal uit om even naar het toilet te gaan (altijd even proberen), en kom er tot mijn stomme verbazing achter dat ik gewoon kan plassen! Wat een opluchting, dat lukt me op XTC nou nooit.
Op mijn terugweg zie ik dat Poezijn en Heldin op een bankje zitten, en ga er gezellig bij zitten. Ik kom erachter dat de 6-APB-ervaring stuurbaar is; tijdens het dansen ben ik erg energiek en euforisch, als ik even mijn ogen sluit space ik lekker weg en geniet ik van de stilte in mijn hoofd en de bonkende bass in mijn borst, en als ik rustig ga zitten om te praten dan ben ik enorm chill. Bij de meeste andere drugs ben je of opgefokt, of chill, of spacey. Hiermee kun je lekker schakelen.
Nadat ik een tijdje gepraat heb met de dames vragen ze hoe het bevalt. Ik geef de uitleg die ik de rest van de avond aan elke andere geinteresseerde ook geef:
6-APB is 100% het gevoel van MDMA; verbondenheid, openheid, empathie, gelukzaligheid, fysieke tintelingen – maar het geeft ook de oneindige energie en het zelfvertrouwen van speed, en de euforie die je bij de eerste keren speedgebruik voelt... en het heeft de helderheid van geest van cocaine. Dat wil niet zeggen dat je niet doorhebt dat je onder invloed bent, maar het is veel subtieler. Je wordt niet zo knetterwaus als wanneer je een pilletje ophebt. Daarnaast is mijn tijdsbesef normaal. Waar de tijd normaal voorbij vliegt geniet je nu intens van elke minuut, van elke seconde – en je weet precies wanneer je wat gedaan hebt.
Fysiek lijkt het ook erg op MDMA, maar dan nog beter: mijn huid voelt alsof ik in een ijsbad gesprongen ben, maar dan alleen de tintelingen en niet de kou – en de rush die mijn huid voelt komt ook niet in een keer op, om dan weg te ebben en terug te komen, maar de ervaring wordt opgerekt over de hele avond. Alsof je in slow motion in een ijsbad springt. Alle fysieke pijntjes en vermoeidheid zijn weg, en mijn hele lichaam voelt continu de rush die je voelt in de milliseconde voor een orgasme. (Ik ben niet fysiek of mentaal opgewonden, alleen het aangename gevoel is aanwezig.)
Willen jullie het allermooiste horen? Hoewel ik rond kwart over een dacht dat de come up wel voorbij zou zijn omdat ik al op een normaal MDMA-niveau van genieten zat, was de come up nog steeds bezig. Het werd alleen maar beter! Rond een uur of half vijf bereikte ik pas een plateau.
03:10
Ik heb net mijn kauwgumpje verruild voor de chocolade-vanillelolly die Nuke en Koenigsegg eerder op de dag voor me gehaald hebben bij de AH. Wat een ontdekking! Vroeger nam ik altijd salmiaklolly's mee, maar sinds mijn kennismaking met ketamine (ik vind de drip van keta naar bedorven salmiakpoeder smaken) heb ik er niet meer van kunnen genieten. Experimenten met andere smaken – appel, cola, framboos, sinaasappel, ... - hadden me nog geen nieuwe favoriet opgeleverd. Nu weet ik dus wat ik de volgende keer moet inslaan!
Die lolly zou me overigens aardig wat ziektes opgeleverd kunnen hebben. Niet alleen heeft de helft van mijn gezelschap er over de avond likjes van genomen (amateurs bijten hun lolly kapot; ik stop hem in mijn mond en doe er verder niets mee, dus na een paar uur ben ik de enige met een lolly) – zelfs een aantal wildvreemde dames hebben hem geleend. Brrr, dat toont wel aan dat ik niet nuchter was
Moby, Spacey en ik gaan op de afgesproken plek staan; links van het midden, net voor de verhoging. We hebben iets verderop een deel van de groep al gespot, maar wachten even tot de rest op de afgesproken plek aankomt zodat ze de groep niet kwijtraken.
Ondertussen... Paula Temple. Dansen. Hard dansen. Geen wonder dat ze mijn favoriete live-DJ is tot nu toe, want wat doet ze het goed. Opbouwen naar een van de lompste techno-beats die je je voor kunt stellen, en je gaat helemaal los. En dan stottert de bassdrum even, en komt de beat nog lomper terug... hoe dan?! Ik merk ondertussen dat er visueel wat gebeurt. Ik krijg geen visuals, maar alle kleuren worden wat helderder, en het contrast tussen licht en donker groter. Nice.
Tussendoor eet ik een waterijsje, dat Heldin voor me gehaald heeft.
Iemand vraagt me of ze er erg belazerd uitzien (ja) en ik vraag hoe het met mij zit. “Nee”, zegt Spacey, je ziet er haast nuchter uit, en je staat helemaal niet strak. Je ziet er zelfs... nog chiller uit dan normaal." Wat? Ik vraag het voor de zekerheid aan een paar mensen na, en ze beamen dit. Toen ik op zondag een selfie terugkeek die ik rond half drie heb gemaakt stond ik versteld. Iets grotere pupillen dan normaal en een iets te overdreven tevreden glimlach. That's it.
(Tegen half zes, zes uur begon ik er wel langzaam iets meer wasted uit te zien; ik vermoed dat dat meer de fysieke vermoeidheid was dan het effect van de 6-APB. Hoe dan ook heb ik niet, zoals normaal tijdens XTC-gebruik, de hele avond rondgelopen met een strakke kop en ogen als schoteltjes, en het enige kauwen dat ik deed was op kauwgum. Wel iets enthousiaster dan normaal, maar niet te hard en niet compulsief. Ik heb, behalve een paar uur op zondag een beetje, dan ook geen last gehad van mijn kaak.)
05:00
Het bombardement van Paula is afgelopen, en ik ga met Spacey en Moby naar de rookruimte. Nadat ik mijn sigaret opheb besluit ik een hijsje van de joint te nemen – gatverdamme, zo mogelijk nog viezer dan normaal. Ik kwam toen ook tot het inzicht dat roken onder invloed van 6-APB, in tegenstelling tot MDMA, niet lekkerder is dan normaal. Wel even lekker, maar niet beter. Tot nu toe het enige opzicht waarin deze stof niet beter is dan een pilletje.
Ondertussen sluiten Ownt en Dora aan. Wanneer de joint op is vertrekken Spacey, Moby en Ownt, en Dora en ik steken nog een sigaret op. We hebben een heel fijn gesprek, en na nog een sigaret gaan we allebei naar het toilet. Ik kan alweer gewoon plassen, en daarna wacht ik op Dora zodat we samen kunnen aansluiten bij de groep.
05:40
We staan weer in de zaal, en Kobosil draait uitstekend. Ook lekker hard, en gevarieerd: zo nu en dan gooit hij er wat The Prodigy doorheen, wat Fatboy Slim, een rapfragment dat ik niet ken... erg fijn. Ondertussen is de come up al een uurtje voorbij, en zit ik op een mooi plateau – nog steeds veel hoger dan ik ooit heb meegemaakt met MDMA. Wat een prachtspul.
Hoewel ik me nog helemaal geweldig voel, en barst van de energie, merk ik langzaam dat mijn lijf op is. Mijn benen beginnen te trillen, ik krijg mijn handen nauwelijks meer omhoog. Dapper dans ik toch verder, al wordt het steeds houteriger en moeilijker.
6:30
Aangezien we de vorige keer na afloop pas onze jas gingen ophalen, en bijna een uur in de rij stonden, besluiten we nu onze jas bijtijds op te gaan halen. Bij het terugkeren van de garderobe zie ik dat Spacey, Poezijn en Heldin in een nisje in de muur zitten, en besluit ze te joinen. Doordansen zou me morgen gewoon te veel gaan spijten, en gezellig kletsen met deze lieve mensen is ook erg fijn.
Na een tijdje komen Dora en Nuke aan, en vertellen dat iemand van de crew overgegeven heeft – het koude waterijsje was kennelijk verkeerd gevallen. Diegene stond nu buiten, en Dora en Nuke gingen gezelschap bieden. Wij besloten nog even rustig te blijven zitten, we konden immers toch niets voor diegene betekenen en we zaten gewoon erg goed.
7:00
De laatste dansers komen de zaal uit, en als we allemaal onze jas aangetrokken hebben lopen we aan. Het is koud! En nat! Wat. Een. Kutweer.
7:15
We komen aan bij Moby's nederige stulpje, en nestelen ons op banken, stoelen en de vloer. Moby zet Ott aan, en iedereen droomt lekker weg en praat een beetje na. Ik zit ondertussen duidelijk in de come down, al een klein uurtje eigenlijk, en als ik eenmaal zit word ik helemaal suf en wazig – wel chill, maar niet meer energiek. Ik zie enorm op tegen de 20 minuten die ik nog naar mijn slaapplek moet lopen zodadelijk.
Na een tijdje vertrekken de eerste mensen. Knuffels en kussen worden uitgewisseld.
8:20
Moby wil naar bed, en wij eigenlijk ook wel. Iemand vraagt of ik achterop de fiets een stuk mee wil rijden, maar ik sla beleefd af. Ondanks mijn vermoeidheid vind ik het altijd fijn om een stuk te wandelen voor ik naar bed ga, even helemaal tot rust te komen; en daarnaast wil ik een ander niet bezwaren met een passagier wanneer ze helemaal op zijn.
Al snel merk ik dat de energie weer terugkomt. Het is potverdorie nog niet afgelopen
ik wandel met een verende stap op flink tempo naar mijn slaapplek, en begroet ondertussen elke voorbijganger vriendelijk.8:40
Ik kom aan bij het huis van mijn broer, en de laatste energie verlaat me. Ik voel me nog steeds goed, maar het is meer de afterglow van de perfecte avond dan de effecten van de 6-APB. Mijn schoenen schop ik uit, ik drink een glas cola en maak me klaar om naar bed te gaan.
9:00
In bed eet ik eerst een zak pinda-M&M's op, en daarna probeer ik te slapen.
10:45
Het slapen lukt niet. Ik kijk op de kik-chat, en zie dat @Zwijgrecht op de trein een foto heeft gemaakt van mijn doppelganger. Hoewel een paar details niet kloppen (mijn baard is iets bruiner, ik heb een bril, mijn telefoon is wit, en ik heb tegenwoordig kort haar) moest ik echt even twee keer kijken. Bizar.
(Ik ben natuurlijk wel veel knapper.)
12:00
Het slapen lukt nog steeds niet. Ik besluit het op te geven, en ga lezen. Na een tijdje merk ik dat de (zwarte) letters blauw worden, en er net boven elke regel een vage schim van diezelfde regel is – in fel oranje. Erg vreemd, maar ik lees dapper door.
16:00
Ondertussen ben ik slaperig, dus ik doe een middagdutje.
19:00
Ik word weer wakker, maak een pizza klaar, en maak een paar uurtjes vol.
00:00 (zondag)
Poging tot slaap #2.
02:00
Ik ben nog steeds niet slaperig wanneer mijn broer thuiskomt. We praten een uur of anderhalf, en nadat hij naar bed gaat pak ik alvast mijn spullen in (de wekker staat vroeg) en ga ik weer naar bed.
04:00
Slaap!
07:00
Wekker
08:30
Op de trein naar Tilburg, om daar een dagje te werken aan een tafel die ik aan het maken ben voor Spacey en Poezijn. Ik voel me fris, het is ongelofelijk. Zelfs nu, om half twee zondagnacht, voel ik me nog prima. Een beetje moe, maar niet vermoeider dan ik normaal ben na een nachtje (nuchter) doorhalen. Ik heb geen kater, en geen dip; fysiek voel ik me top, op een licht stijve nek na.
Samenvatting van effecten 6-APB tov MDMA:
Positief:
-Veel langere werkingsduur
- Niet waus
- Bijna tot niet strak staan
- Alle effecten MDMA
- Plus energie en euforie van speed
- Plus helderheid van coke
- Je kunt gewoon naar het toilet
- Hele zachte opkomst (ik vind hard erin klappen met een pilletje normaal lekkerder dan een trage come up, maar deze urenlange stijgende lijn heeft ook zijn charme)
- Nog meer zelfvertrouwen
- Nog fijnere fysieke ervaring
- Kleuren en lichten zijn mooier
- Geen kater of dip*
*Ik heb sowieso eigenlijk nooit last van een dip na MDMA-gebruik, dus misschien is dit niet waar voor andere mensen.
Edit: vergeten te vermelden dat het effect constant is. Waar MDMA pieken en dalen kent, werkt 6-APB van begin tot eind even enthousiast door.
Negatief:
- Slapen gaat erg moeizaam, het is vergelijkbaar met de nasleep van (veel) speed
- Roken is, in tegenstelling tot bij MDMA, niet lekkerder dan normaal (maar wel even lekker)
Plan volgende keer:
- Dag van tevoren extra veel slapen, en verder uiteraard goed voor mijn lijf zorgen zoals altijd voor druggebruik.
- Anderhalf uur voor aanvang feest al eerste dosis nemen, 120mg is genoeg – dan begint de come up meteen bij binnenkomst, niet een uurtje later.
- Zo'n zeven uur na inname begint de come down, dus zes en een half of zeven uur voor het einde van het feest een booster nemen (40 of 50mg). Zo ga je hard tot het einde, en begint de come down wanneer je al zit te afteren.
- De dag na gebruik wakker blijven tot de avond – een slecht getimed middagdutje beroofde me van nu mijn zondagse nachtrust, en ik denk dat een dag wakker blijven en dan een hele nacht slapen gezonder is dan twee keer drie uurtjes.
Conclusie: 6-APB is, in mijn ervaring, in zowat alle opzichten minstens even goed als MDMA - en in veel opzichten zelfs beter! Aanrader
Laatst bewerkt:
