Terugval in benzo's, controleverlies.

Raver zei:
Echt zo het is een uitputtingsslag.

Enige voordeel thuis is dat ik Quetiapine kan gebruiken... Maar dat is eigenlijk een terugval zonder voorschrift. Wanneer is die wanhoop voel door de vermoeidheid is dat wel een wens van me. Om rust te krijgen door Quetiapine.
Klik om te vergroten...
Waarom halen ze je nu van de quetiapine af dan? Wordt in veel klinieken gewoon als slaapmiddel gegeven door verslavingsartsen. Is ook niet echt een middel dat je kan misbruiken, wordt wel gedaan omdat het je een soort van roesje geeft maar je wordt er vooral erg moe van. Ik kreeg van quetiapine juist RLS werd daar helemaal gek van. Wordt vaak toch veroorzaakt door een onbalans in de dopamine huishouding. Heb er nu nooit meer last van als ik het incidenteel neem , lees paar keer per jaar bij extreme crisis. Ben zelf wel voorzichtig met dit middel omdat ik er depri van wordt. Veel mensen die ik ken die dit slikken slikken er een AD bij maarja zo blijf je bezig. 🥸
 
Ik voel als ik je lees. En dat is nu voor het eerst dat ik dat doe. Iets van jou lezen. En dat heb ik niet zo vaak en al helemaal niet zo sterk.

Wanneer ben jij voor het laatst aangeraakt. Als met handen die op jou liggen, je aanraken? Je vasthouden? Door mijn handen komt gigantisch veel energie nu. Het doet bijna pijn, nee, niet bijna, het doet pijn... Die is dus voor jou. Bizar. Ik wilde dat ik er meer mee kon. Maar ik probeer het wel naar je te sturen.

Ik denk dat aanraking en en healing jou veel kunnen helpen.
 
Ze Herbs Mang zei:
Waarom halen ze je nu van de quetiapine af dan?
Klik om te vergroten...

Dat moest, Quetiapine is verboden hier. Het is toch bedwelmend aldus de arts hier, en ze zijn sowieso wel allergisch voor medicijnen voor het slapengaan.

Zo mocht ik ook m'n desloratadine (hooikoorts) niet savonds vanwege sufheid als bijwerking. Die bijwerking heb je alleen in het begin en is al zeer minimaal bij deze variant.

Die huisarts in opleiding hier denkt t allemaal wel even te weten. Mega ergerlijk. Ze zouden me hier liever in een delier zien dan dat ze me iets geven voor het slapen.

Bima zei:
Ik voel als ik je lees. En dat is nu voor het eerst dat ik dat doe. Iets van jou lezen. En dat heb ik niet zo vaak en al helemaal niet zo sterk.
Klik om te vergroten...

Dankjewel zeg..!

Bima zei:
Wanneer ben jij voor het laatst aangeraakt. Als met handen die op jou liggen, je aanraken? Je vasthouden?
Klik om te vergroten...

Vandaag nog.. Reikte en klankschalen. Plus de liefde van m'n vriendin.
 
Stille meelezer, maar ik wilde toch even zeggen: you can do it!
Stoppen met wiet en quetiapine is zwaar, de slapeloze nachten en de vermoeidheid overdag zijn hell, maar je gaat hier doorheen komen en dan ben je mega blij dat je het gedaan hebt.
Zoals er al meer gezegd werd kost het ook veel tijd voor je slaap(kwaliteit) weer een beetje normaal is, bij mij heeft dit ook een hele tijd geduurd (en still recovering) maar het werd wel echt steeds beter en dat wens ik jou ook.
Hou vol!
 
10 maanden clean bijna van de benzo's.

Momenteel veel klachten weer. Erg frustrerend en moeilijk om te accepteren.

Overprikkeling is weer een thema hier, voornamelijk gevoed door de slapeloosheid. Spierspanningen, speldenprikken, zenuwpijn, jeuk en een delierachtige staat voor het slapengaan.
Hartkloppingen, tintelingen, gevoelloosheid.
Verwarring, brainfog en piekeren zijn er ook onderdeel van. Soms zijn alleen al de fysieke prikkels me al teveel.

Ik krijg hier nu gelukkig wel de ruimte om de rust te nemen die ik nodig heb. M'n zenuwstelsel kan niet veel hebben. Ik merk bijvoorbeeld dat ik na het hebben van emoties meer last krijg of zodra er spanningen in de groep zijn heb ik daar ineens veel meer last van dan gewoonlijk.
Dan beginnen de klachten toe te nemen.

Ik probeer nu een beetje een weg te vinden in wat het beste voor me werkt. Soms twijfel ik wel eens aan mezelf. Ben ik dan gek ofzo? Moet ik me zorgen maken over alles wat ik voel? Of hoort dit er allemaal bij?

Tot zover.
 
Laatst bewerkt:
Raver zei:
Overprikkeling is weer een thema hier, voornamelijk gevoed door de slapeloosheid. Spierspanningen, speldenprikken, zenuwpijn, jeuk en een delierachtige staat voor het slapengaan.
Hartkloppingen, tintelingen, gevoelloosheid.
Verwarring, brainfog en piekeren zijn er ook onderdeel van. Soms zijn alleen al de fysieke prikkels me al teveel.
Klik om te vergroten...

Wat shit dat je er zoveel last van hebt.
Ik herken overprikkeld zijn als geen ander. Het is vaak zo onbegrepen door anderen. Dus fijn om te horen dat je je nu wat meer terug mag trekken. Er is ook niks anders dat helpt.

Raver zei:
Soms twijfel ik wel eens aan mezelf. Ben ik dan gek ofzo? Moet ik me zorgen maken over alles wat ik voel? Of hoort dit er allemaal bij?
Klik om te vergroten...

Je bent gek.
Je bent sterk.

Je hoeft je geen zorgen te maken.
Je bent op de juiste plek waar ze voor "je zorgen" en je helpen.

Je hebt behoorlijk wat gebruikt afgelopen tijd.
Ik denk dat het er allemaal bij hoort.

Tip;
Als ze spreken over ontregeld zenuwstelsel; laat je hart / suiker / bloeddruk allemaal goed checken. Dat wordt allemaal ontregeld en dat blijft klachten voeden. Zo is het mij uitgelegd.
 
Raver zei:
10 maanden clean bijna van de benzo's.

Momenteel veel klachten weer. Erg frustrerend en moeilijk om te accepteren.

Overprikkeling is weer een thema hier, voornamelijk gevoed door de slapeloosheid. Spierspanningen, speldenprikken, zenuwpijn, jeuk en een delierachtige staat voor het slapengaan.
Hartkloppingen, tintelingen, gevoelloosheid.
Verwarring, brainfog en piekeren zijn er ook onderdeel van. Soms zijn alleen al de fysieke prikkels me al teveel.

Ik krijg hier nu gelukkig wel de ruimte om de rust te nemen die ik nodig heb. M'n zenuwstelsel kan niet veel hebben. Ik merk bijvoorbeeld dat ik na het hebben van emoties meer last krijg of zodra er spanningen in de groep zijn heb ik daar ineens veel meer last van dan gewoonlijk.
Dan beginnen de klachten toe te nemen.

Ik probeer nu een beetje een weg te vinden in wat het beste voor me werkt. Soms twijfel ik wel eens aan mezelf. Ben ik dan gek ofzo? Moet ik me zorgen maken over alles wat ik voel? Of hoort dit er allemaal bij?

Tot zover.
Klik om te vergroten...
Probeer te mediteren. Train je hoofd maar dat je niets hoeft met al die gedachten.

En ach, gek zijn we allemaal een beetje. Behalve diegenen sie beweren dat ze niet gek zijn 🥳
 
Kordie zei:
Wat shit dat je er zoveel last van hebt.
Ik herken overprikkeld zijn als geen ander. Het is vaak zo onbegrepen door anderen. Dus fijn om te horen dat je je nu wat meer terug mag trekken. Er is ook niks anders dat helpt.
Klik om te vergroten...

Het is inderdaad onbegrepen. Maar het is ook lastig uit te leggen als je overprikkeld bent, m'n brein zit dan gewoon VOL. Herkenbaar?

Hoe uit het zich bij jou? Hoe ga je er mee om?

Kordie zei:
Tip;
Als ze spreken over ontregeld zenuwstelsel; laat je hart / suiker / bloeddruk allemaal goed checken. Dat wordt allemaal ontregeld en dat blijft klachten voeden. Zo is het mij uitgelegd.
Klik om te vergroten...

Bloeddruk is oke, hartslag ook. Suiker wat verhoogd en morgen weer volledig bloedonderzoek.
 
Raver zei:
Het is inderdaad onbegrepen
Klik om te vergroten...

Het is niet zichtbaar.
Dat is het grote probleem.

Check deze eens, bv als je dadelijk uit de kliniek bent https://hdsunflower.com/nl/voor-jou
Geldt ook voor overprikkeld zijn.

Raver zei:
Maar het is ook lastig uit te leggen als je overprikkeld bent, m'n brein zit dan gewoon VOL. Herkenbaar?
Klik om te vergroten...

Op het moment dat ik overprikkeld ben kan ik idd niks meer uitleggen door overgelopen brein.
Maar ook op een rustiger moment vind ik dat nog steeds erg lastig. Lastig iets om onder woorden te brengen vind ik.

Raver zei:
Hoe uit het zich bij jou?
Klik om te vergroten...

Meerdere en niet altijd hetzelfde;
- Volledig ontregeld autonoom zenuwstelsel.
- Heel kort lontje en onrustig / opgejaagd.
- Boosheid die wordt versterkt door pass.
- Terugtrekken en/of apathisch zijn.
"man van steen zonder emotie"
- Schelden "Flikker op, weg jij (scheldwoord)
of ik zorg wel dat je je bek houdt"
Maar dan ben ik ver heen.

Raver zei:
Hoe ga je er mee om?
Klik om te vergroten...

Ik heb door ptss weinig emotie van bv verdriet.
Ik voel me niet prettig maar kan het niet echt uiten. En dus ook niet goed mee om gaan.

Wel gevoel van falen en machteloosheid.
Ik voel me vaak, maar zeker bij overprikkeld, een heel slechte vader en partner.
 
@Raver, zulke momenten of zelfs periodes heb ik ook weleens. Onderneem alsjeblieft geen actieve handeling. Het gaat weer voorbij. (En het komt soms ook weer terug)

Ik voel me momenteel ook even flink kut. Ik baal nu even overal van en vooral van mezelf. Ik weet dat dit morgen weer voorbij kan zijn als ik geluk heb.

Blijf het vooral communiceren, al is het enkel hier. Er zijn hier mensen die jouw situatie snappen of in ieder geval zich kunnen inleven hoe het nu met je gaat.

Hou vol!
 
Ik had het verwijderd omdat ik er niemand mee wil triggeren. Maar mijn doodswens is de laatste weken zo sterk toegenomen. Ik heb weinig zin om erover te praten. De wens is alleen super sterk. @Hippie Langwaus

Ik durf het niet uit te voeren. Voorlopig in ieder geval, het is alleen hier tot nu toe uitgesproken. Ik ben bang als ik dit hier uitspreek dat ze zeggen dat dit niet de juiste plek meer is.
 
Raver zei:
Ik had het verwijderd omdat ik er niemand mee wil triggeren. Maar mijn doodswens is de laatste weken zo sterk toegenomen. Ik heb weinig zin om erover te praten. De wens is alleen super sterk. @Hippie Langwaus

Ik durf het niet uit te voeren. Voorlopig in ieder geval, het is alleen hier tot nu toe uitgesproken. Ik ben bang als ik dit hier uitspreek dat ze zeggen dat dit niet de juiste plek meer is.
Klik om te vergroten...

En zou je kunnen vertellen @Raver waarom je een doodswens hebt:
Is het het gemis dat je nooit meer kan gebruiken? Voel je een leegte? Zie je de toekomst somber in of weet je niet hoe die uitziet?
 
Een jeugd vol geweld, onzekerheid, onveiligheid en daarbij nooit geleerd om op een gezonde manier met mijn emoties om te gaan. Een pubertijd vol trauma en vervolgens een berg verslavingsellende.

Vandaag de dag ben ik niet gelukkig meer, ik voel me ongelooflijk ver verwijderd van wie ik was. Heb daarbij niet de energie om nog te kunnen uitgaan van een betere toekomst. Elke dag is een strijd, een strijd tegen een onhoudbaar ellendig gevoel. Elke keer als ik zo'n slechte dag heb voelt het écht alsof ik dat niet meer wil. Ik wil niet meer vechten en ervanuit gaan dat het beter word. Het is een strijd, een gevecht en die angsten worden niet minder. Drugs gebruiken is ook geen uitweg meer, want dat is juist de oorzaak waarom ik nu zo beschadigd uit de terugval ben gekomen.

Heb al zoveel therapie gehad, ik heb er geen zin meer in. Ben het zat om maar constant te moeten verklaren aan de mensen om me heen hoe slecht ik me voel. Om vervolgens weer teleurgesteld te worden met opmerkingen of adviezen waar ik niets aan heb.

Ik droom super vaak over het einde, het voelt vredig. Als een uitweg waar ik nog niet eerder zo dichtbij stond. Eindelijk rust, niet meer vechten tegen de angsten. Voor me gevoel al geaccepteerd dat dit het dan was voor mij.
Al vanaf mijn pubertijd loop ik met angsten. Zo fijn is mijn leven niet geweest.

Maar, ik durf het niet te doen. Al is de wens dus wel groter dan ooit tevoren.
 
Raver zei:
Ik had het verwijderd omdat ik er niemand mee wil triggeren. Maar mijn doodswens is de laatste weken zo sterk toegenomen. Ik heb weinig zin om erover te praten. De wens is alleen super sterk. @Hippie Langwaus

Ik durf het niet uit te voeren. Voorlopig in ieder geval, het is alleen hier tot nu toe uitgesproken. Ik ben bang als ik dit hier uitspreek dat ze zeggen dat dit niet de juiste plek meer is.
Klik om te vergroten...
Ik schrik hiervan, houd vol gozer!! Je komt er uit, heb geduld.. zoals iedereen hier leest, we weten hoe sterk je bent en waar je vandaan bent gekomen!

Je bent er bijna! Een stapje terug, is een stap waarbij je er weer 2 vooruit kan zetten!!
 
Raver zei:
Een jeugd vol geweld, onzekerheid, onveiligheid en daarbij nooit geleerd om op een gezonde manier met mijn emoties om te gaan. Een pubertijd vol trauma en vervolgens een berg verslavingsellende.

Vandaag de dag ben ik niet gelukkig meer, ik voel me ongelooflijk ver verwijderd van wie ik was. Heb daarbij niet de energie om nog te kunnen uitgaan van een betere toekomst. Elke dag is een strijd, een strijd tegen een onhoudbaar ellendig gevoel. Elke keer als ik zo'n slechte dag heb voelt het écht alsof ik dat niet meer wil. Ik wil niet meer vechten en ervanuit gaan dat het beter word. Het is een strijd, een gevecht en die angsten worden niet minder. Drugs gebruiken is ook geen uitweg meer, want dat is juist de oorzaak waarom ik nu zo beschadigd uit de terugval ben gekomen.

Heb al zoveel therapie gehad, ik heb er geen zin meer in. Ben het zat om maar constant te moeten verklaren aan de mensen om me heen hoe slecht ik me voel. Om vervolgens weer teleurgesteld te worden met opmerkingen of adviezen waar ik niets aan heb.

Ik droom super vaak over het einde, het voelt vredig. Als een uitweg waar ik nog niet eerder zo dichtbij stond. Eindelijk rust, niet meer vechten tegen de angsten. Voor me gevoel al geaccepteerd dat dit het dan was voor mij.
Al vanaf mijn pubertijd loop ik met angsten. Zo fijn is mijn leven niet geweest.

Maar, ik durf het niet te doen. Al is de wens dus wel groter dan ooit tevoren.
Klik om te vergroten...

Je bent niet gek dat je deze gedachte hebt na alles wat je hebt meegemaakt en op dit moment mee maakt.
Zou je het je helpen om eens contact te leggen met 113, heel laagdrempelig via de chat bijvoorbeeld?
Dit zijn ervaringsdeskundigen, waarom hebben die het niet gedaan? Maar vooral, hoe zijn ze eruit gekomen?

En mijn grote complimenten dat je het hier op DF deelt.
Blijf dat doen. Wij snappen jou. Wij leven met jou, onze sympathieke Raver, mee!
 
Pak je herstel met beide handen aan @Raver het leven is echt de moeite waard. Ik heb zo veel angsten klein gekregen dat ik me niet meer voor kan stellen dat ik er een aantal jaar geleden ook het liefst uit zou stappen. Ga opruimen kerel, er dwars doorheen is de weg die eng lijkt maar echt een stuk minder klote is dan er tegenaan te blijven hikken. Kun jij ook man, er dwars doorheen. Terug naar je echte ik.

1753384787171.png
 
Lieve @Raver ik sluit me bij @_shikantaza aan. Erdoorheen is de weg voor jou! Jij kunt dit, écht! Aan het einde van deze tunnel is het lichter, ook al is dat nu moeilijk of misschien zelfs helemaal niet voor te stellen. Ik begrijp dat herstel en een positievere blik op het leven onmogelijk lijken met alle ellende die je op je pad hebt gehad en de negatieve gevoelens die je momenteel ervaart, maar als je weet een beetje leert slapen, dan klaart die ergste mist op in je hoofd en is er weer ruimte voor lucht en licht. Écht!

Ik vind het ook ongelofelijk dapper dat je dit met ons deelt. Je hebt je verslavingen met beide handen aan gepakt en dat is zó knap, zo krachtig! Er zit onvoorstelbaar veel doorzettingsvermogen in jou. Je bent diep gegaan en bent van mijlenver gekomen. Geef niet op nu alsjeblieft. Blijf delen en ga inderdaad misschien praten met 113. Het wordt beter lieverd!!! ❤️‍🩹
 
De werking van citalopram is me wat onduidelijk, maar is dat is wel vaker zo als er sprake is van meerdere factoren.
Je kan eens een balletje opwerpen over een switch, mits je dat zelf wil.
Antidepressiva zijn niet zaligmakend, maar dat is ook niet de bedoeling.
Maar ze horen wel voldoende te helpen.
Zeker in jouw geval gaat het makkelijker zijn als de 'basisstemming' ok is.
Dat heeft weer z'n weerslag op de drang tot verdoven oid.
 
Lieve Raver, ik heb niet heel veel nuttigs te zeggen maar ik wil je wel graag een hart onder de riem steken :redheart:

Jammer dat je het gevoel hebt je gedachten niet te kunnen delen op de plek waar je zit, zonder dat dat gevolgen heeft. Juist dat delen kan zo ontzettend helpend zijn als er goed op gereageerd wordt. Maar ik weet dat dat laatste in elk geval vroeger niet altijd gebeurde.

Anderhalf jaar geleden had ik dezelfde angst, gebaseerd op ervaringen uit het verleden. Uiteindelijk heb ik het naar mijn ene behandelaar gemaild vlak voor ik een afspraak had met de andere, met de opmerking dat ik er niet over wilde praten maar wel vond dat ze het moesten weten. De behandelaar waar ik een afspraak mee had heeft net zo lang zitten prikken en peuteren tot ik het daar uitsprak. Hij vroeg me wat mijn angst was in het delen van die gedachten, dus ik vertelde dat ik bang was dat door die gedachten de behandeling stopgezet zou worden en dat ik dan nooit ergens zou komen.

Ik zal nooit vergeten wat zijn reactie was en die wil ik vanuit de grond van mijn hart met je delen:
"Die gedachten en de optie om het te doen zijn jouw achterdeur, jouw veiligheid. Die achterdeur gaan we helemaal niet dicht timmeren, dat is niet aan ons. We kunnen je alleen uitnodigen om dit traject met ons aan te gaan en ik hoop van harte dat je dat doet. Als je er na dit traject nog steeds uit wil stappen dan is dat jouw keuze, je bent ons geen verantwoording schuldig".

Mijn inziens zou elke zorginstelling er zo in moeten staan.

Deze gedachten en gevoelens mogen er zijn Raver. Mensen om je heen, waaronder wij, kunnen je alleen maar uitnodigen om ook dit traject aan te blijven gaan en te blijven delen. Je last kunnen we niet voor je dragen, maar misschien kunnen we hem wel wat voor je verlichten. En dat geld ook voor de mensen om je heen in het echte leven. Het voelt nu uitzichtloos, maar je zit midden in een afkicktraject, zoals je je nú voelt gaat voorbij.

Hou je taai man
 
En blijf alsjeblieft als je het nergens anders delen kan, hier proberen wel dingen te delen.

We zijn dan wel anonieme forumleden, maar daarachter zitten echte mensen die, hoe gek dat ook lijkt, daadwerkelijk om jou geven.

Net zoals jij om ons geeft.

Jij hebt me een hele duidelijke helpende boodschap gestuurd, waardoor ik nu niet langer alcohol gebruik als alternatief tijdens mijn cannabis-onthouding.

Nogmaals bedankt daarvoor. 💚
 
Raver zei:
Jullie zijn mijn steun en toeverlaat. Ik kan eigenlijk nergens anders zo diep mijn emoties en gedachten delen als dat ik hier doe. Dat zal ik dan ook met momenten blijven doen.
Klik om te vergroten...

En jij bedankt voor je openheid.
Je bent een dappere strijder die door hete vuren kan gaan.

Fijn om te weten dat je hier je gouden maar soms bloedend hart kan luchten.
Mooie community zijn we!
 
Ben vandaag op verlof.

Man wat geeft dat veel spanning weer. M'n hoofd zit super snel helemaal vol, en dan raak ik helemaal overspoeld met spanning. Vanochtend al de dag begonnen met een mega frusterende en veel te lange dagopening in de kliniek.

Per slot van rekening net ook m'n dealer moeten afbetalen. Weer in dezelfde woning, dezelfde geuren en gesprekken. Geen trek, maar wel een vervelend gevoel erbij.

Nu thuis in m'n woning, met m'n vriendin lig ik op de bank. Niet zo goed wetende hoe of wat en wat ik nu verder wil vandaag. Lastig om het leven weer op een normale manier in te gaan delen!
 
Raver zei:
Ben vandaag op verlof.

Man wat geeft dat veel spanning weer. M'n hoofd zit super snel helemaal vol, en dan raak ik helemaal overspoeld met spanning. Vanochtend al de dag begonnen met een mega frusterende en veel te lange dagopening in de kliniek.

Per slot van rekening net ook m'n dealer moeten afbetalen. Weer in dezelfde woning, dezelfde geuren en gesprekken. Geen trek, maar wel een vervelend gevoel erbij.

Nu thuis in m'n woning, met m'n vriendin lig ik op de bank. Niet zo goed wetende hoe of wat en wat ik nu verder wil vandaag. Lastig om het leven weer op een normale manier in te gaan delen!
Klik om te vergroten...
Meetinkje vanavond? Even iemand bellen? Wandelingetje? Kom van die bank af :)
 
Ja, de lat heeft niet hoog te liggen, maar inderdaad, probeer jezelf wél te mobiliseren. Boodschappen doen, koken, wandelingetje, dat soort dingen. Probeer jezelf maar een eenvoudig en haalbaar doel te stellen voor vandaag. 😘
 
_shikantaza zei:
Meetinkje vanavond? Even iemand bellen? Wandelingetje? Kom van die bank af :)
Klik om te vergroten...

Wandeling gaan we zo maken, fellows al gebeld en dan is t ook even accepteren denk ik. Had vanochtend ook een oprichtingsvergadering voor een hersteldag van ons fellowship hier.

Jazz35 zei:
Ja, de lat heeft niet hoog te liggen, maar inderdaad, probeer jezelf wél te mobiliseren. Boodschappen doen, koken, wandelingetje, dat soort dingen. Probeer jezelf maar een eenvoudig en haalbaar doel te stellen voor vandaag. 😘
Klik om te vergroten...

Ja precies!
 
Raver zei:
Per slot van rekening net ook m'n dealer moeten afbetalen. Weer in dezelfde woning, dezelfde geuren en gesprekken. Geen trek, maar wel een vervelend gevoel erbij.
Klik om te vergroten...

Dit vind ik echt knap van je. Respect.
De dealer onder ogen zien, mogelijk in een huis waar je wiet rookt.
Maar sowieso een setting waar je veelvuldig bent geweest.
 
Kordie zei:
Dit vind ik echt knap van je. Respect.
De dealer onder ogen zien, mogelijk in een huis waar je wiet rookt.
Maar sowieso een setting waar je veelvuldig bent geweest.
Klik om te vergroten...

Thanks man.

Ja ik kwam daar de laatste maanden bijna elke dag. Om resin te halen en wiet uiteraard. Mijn dagelijkse uitje was daar een pure joint roken en dan knetter naar huis. Wel meteen uitgesproken dat ik niet meer van plan ben om daar nog wiet te komen halen. Vanwege een kliniekopname en stoppen met blowen.

Waarop hij wel antwoordde; jammer, had net een halve Kg Amerikaanse wiet binnen. En wiet alleen is toch het probleem niet..? 😅
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer

Similar threads

ThePharmacy
Kan ik eerlijk zijn tegen de arboarts en neuroloog over mijn GHB-verslaving zonder problemen met mijn werkgever te krijgen?
Reacties
16
Weergaven
1K
Neo-Shulginist
Neo-Shulginist
Pistebully
GHB & Benzo verslaving
Reacties
1
Weergaven
1K
Coffeecup2
Coffeecup2
I
Hulp bij zoeken dubbeldiagnose kliniek angst en verslaving
2 3
Reacties
105
Weergaven
5K
BrieMetDeBril
BrieMetDeBril
Mezelf
Terugval en dus terug naar Detox
2 3
Reacties
92
Weergaven
10K
Mezelf
Mezelf
Baloudekoe
Verslaafd aan Oxycodon
2 3
Reacties
104
Weergaven
7K
_shikantaza
_shikantaza
Terug
Bovenaan