Radeloos

[--89]

Ik schaam me ontzettend.. ik dacht dat het mij nooit zou kunnen overkomen maar sinds een maand of twee durf ik het hard op tegen mezelf te zeggen.. ik ben verslaafd.. al een jaar lang is mijn gebruik erg toe genomen en gebruik ik coke als ik alleen ben.. ook in toenemende mate. Nu gebruik ik zo’n 2-3keer in de week, bij uitzondering een week niet. Blowen doe ik dagelijks tot 4 x in de week en soms een periode niet waarin ik dan veel nachtmerries heb. Het is allemaal denk ik begonnen toen vorig jaar mijn relatie uitging waar ik echt heel erg blij mee ben overigens want hij vertelde mij hoe ik mijn leven moest leven en maakte me erg onzeker. Toen het uitging ervaarde ik veel meer vrijheid en leek het wel alsof ik wat in moest halen. Ik durf er niemand over te vertellen. Ook mijn huidige nieuwe partner niet. Ze is wel heel begripvol en ze ondersteund mij in alles. Maar ik schaam me te erg om het haar te vertellen. Ook familie of de huisarts wil ik niets vertellen. Ik wil het zelf doen en ik denk en hoop ergens nog steeds dat dat kan. Want wat als je het écht niet wil vertellen? De knop moet nu écht om.
hebben jullie adviezen om beter om te kunnen gaan met craving? Nee zeggen tegen drugs is het enige antwoord Maar ik ben continu aan het zoeken naar excuses om wel te kunnen gebruiken. Daar waar ik met mezelf afspreek “niet meer alleen maar slechts met vrienden” betrap ik mezelf er op dat ik dan echt in overmate gebruik. Emoties gaan voortdurend alle kanten op en ik weet soms gewoon echt even niet meer wie ik ben en waar ik voor sta.

 

[Acoustic]

Ik kan je enkel de raad geven, ´zoek hulp´ niks om je voor te schamen hoor. En vooral, wees eerlijk tegen de mensen die dicht bij je staan. Ik zou zowiezo je huisarts alles vertellen.

 

[Jane Margolis]

Klinkt alsof je erg in de knoop zit met jezelf en drugs gebruikt als vluchtroute.
Enige advies wat ik je daarop kan geven is ga naar de huisarts, leg alles uit en die verwijst je vervolgens door naar bijv een psycholoog en die kan weer helpen met zoeken naar de kern van je 'probleem'

Huisarts heeft trouwens geheimhoudingsplicht dus er wordt verder niks tegen je familie verteld.

 

[TheRealKoekert]

Hulp zoeken is waarschijnlijk het beste wat je kan doen en je hoeft je nergens voor te schamen. Maar als je het toch op eigen kracht wil gaan proberen is de eerste stap 06 nummers van je dealers blokkeren en verwijderen. En als je nog wat coke hebt opmaken/weggooien/weggeven. Misschien voor jezelf opschrijven waarom je wil stoppen en welke problemen het met zich meebrengt. Daarnaast vrienden die gebruiken inlichten en zelfs tijdelijk even helemaal vermijden om zo niet meteen weer in de verleiding te komen. Drink je er ook bij trouwens? Zo ja zorg dat je ook stopt met alcohol drinken. Meestal komt van het een namelijk het ander. Mocht het allemaal niet lukken op eigen kracht zet dan die volgende stap en schakel alsnog professionele hulp in. Nogmaals je hoeft je nergens voor te schamen.

 

[_shikantaza]

Om me maar even aan te sluiten bij de rest - zoek hulp. Het laatste dat een verslaafde moet doen is het alleen proberen op te lossen. Je zou een keer naar een CA/NA/AA meeting kunnen gaan en kijken of dat jou clean kan houden. Het zijn programma's van geheeldonthouding dus ook zonder alcohol. Geef het een kans en als het niet werkt voor je ga gewoon naar je huisarts, die veroordeelt je niet, is er alleen om jou te helpen. Veel succes.

 

[Torchic]

Wat een lastige situatie...

Hoe moeilijk het ook is, praten gaat je helpen...
Ontzettend moeilijk maar de eerste stap in verandering is het bespreekbaar maken.

Veel succes!

 

[De Schurk]

Ik kan je enkel de raad geven, ´zoek hulp´ niks om je voor te schamen hoor. En vooral, wees eerlijk tegen de mensen die dicht bij je staan. Ik zou zowiezo je huisarts alles vertellen.

Dit.

Probeer deze vicieuze cirkel te doorbreken maar zolang er niets veranderd in je dag ritme en er drugs om je heen beschikbaar blijft zal er niets veranderen.
Probeer er inderdaad over te praten met iemand.

Succes, stay strong!

 

[JG111]

Ik heb zelf geen ervaring met drugs, maar ben weg bij m'n ex wegens een wiet verslaving terwijl ik zwanger ben.

Dat je dit berichtje plaatst is al een hele goede stap. Zoek ajb hulp voordat je er nog verder in verzeild raakt.

Verslaving maakt alles kapot. Gun jezelf een beter leven dan dit.

Kom op meis! ♡

 

[Beschermbengel]

Ik schaam me ontzettend.. ik dacht dat het mij nooit zou kunnen overkomen maar sinds een maand of twee durf ik het hard op tegen mezelf te zeggen.. ik ben verslaafd.. al een jaar lang is mijn gebruik erg toe genomen en gebruik ik coke als ik alleen ben.. ook in toenemende mate. Nu gebruik ik zo’n 2-3keer in de week, bij uitzondering een week niet. Blowen doe ik dagelijks tot 4 x in de week en soms een periode niet waarin ik dan veel nachtmerries heb. Het is allemaal denk ik begonnen toen vorig jaar mijn relatie uitging waar ik echt heel erg blij mee ben overigens want hij vertelde mij hoe ik mijn leven moest leven en maakte me erg onzeker. Toen het uitging ervaarde ik veel meer vrijheid en leek het wel alsof ik wat in moest halen. Ik durf er niemand over te vertellen. Ook mijn huidige nieuwe partner niet. Ze is wel heel begripvol en ze ondersteund mij in alles. Maar ik schaam me te erg om het haar te vertellen. Ook familie of de huisarts wil ik niets vertellen. Ik wil het zelf doen en ik denk en hoop ergens nog steeds dat dat kan. Want wat als je het écht niet wil vertellen? De knop moet nu écht om.
hebben jullie adviezen om beter om te kunnen gaan met craving? Nee zeggen tegen drugs is het enige antwoord Maar ik ben continu aan het zoeken naar excuses om wel te kunnen gebruiken. Daar waar ik met mezelf afspreek “niet meer alleen maar slechts met vrienden” betrap ik mezelf er op dat ik dan echt in overmate gebruik. Emoties gaan voortdurend alle kanten op en ik weet soms gewoon echt even niet meer wie ik ben en waar ik voor sta.

Hey meid, het lijkt erop alsof jij iets hebt gevonden waar jij na je vorige relatie zelf de controle over kan nemen, en wat jou troost bied voor verdriet waar je zelf nog niet helemaal bewust van bent. Dit komt mij heel erg bekent voor en ik zou hier graag eens met je over willen praten. Het gebruik is namelijk niet het probleem, het is de reden waarom. Sta je er voor open om erachter te komen waarom je je uitweg zoekt in middelen? Liefs

 

[Dirkdirk]

Huisarts heeft trouwens geheimhoudingsplicht dus er wordt verder niks tegen je familie verteld.

Ja, maar volgens mij heeft je huisarts heeft alleen geheimhoudingsplicht als er geen gevaar is voor die persoon of anderen, en in zo'n geval mag de arts alleen aan "de persoon in kwestie" vertellen dat deze in gevaar is. Je zit dus eigenlijk altijd safe, maar als de arts weet dat wanneer je zijn of haar praktijk verlaat je een gevaar bent en misschien de weg in stapt en een ongeluk veroorzaakt zal deze natuurlijk niet zomaar stil toekijken.

Maar een arts blijft een arst en zal je willen genezen, en zal je dus proberen te helpen. Dat is zijn taak. Dat heeft hij of zij gezworen tijdens de Eed van Hippocrates (of was het socrates?)

 

[LucidLucy]

ik dacht dat het mij nooit zou kunnen overkomen

Dan kunnen we elkaar de hand schudden. Dat dacht ik dus ook.

Ik wil het zelf doen en ik denk en hoop ergens nog steeds dat dat kan. Want wat als je het écht niet wil vertellen? De knop moet nu écht om.

Mooi dat je inziet dat je het anders wilt. Laat ik je één ding meegeven, je hoeft dit niet alleen te doen. En dat besef je zelf ook, anders had je dit hier nooit gepost.

Sterker nog, door het alleen, helemaal zelf te doen, maak je het jezelf ontzettend moeilijk. Misschien zelfs onmogelijk, om te stoppen en dit vol te kunnen houden.

hebben jullie adviezen om beter om te kunnen gaan met craving? Nee zeggen tegen drugs is het enige antwoord Maar ik ben continu aan het zoeken naar excuses om wel te kunnen gebruiken. Daar waar ik met mezelf afspreek “niet meer alleen maar slechts met vrienden” betrap ik mezelf er op dat ik dan echt in overmate gebruik.

Daar kan ik misschien wel tips in geven. Maar wat wil je zelf? Wil je stoppen met gebruiken? Of alleen minderen?

Emoties gaan voortdurend alle kanten op en ik weet soms gewoon echt even niet meer wie ik ben en waar ik voor sta.

Vooral dit stukje is erg herkenbaar voor mij en ik denk vele andere verslaafden. Tegelijkertijd is dit ook precies hét stukje waar ik uit opmaak dat een intensieve behandeling je misschien erg veel kan helpen.

Wie je over je situatie wilt vertellen is natuurlijk aan jezelf. Je hebt de eerste stap al gezet door het hier te delen.
Weet dat o.a. je huisarts een geheimhoudingsplicht heeft. Het kan echt geen kwaad om daar eens je verhaal te doen.

Er zijn heel veel mensen die met verslavingsproblematiek rondlopen. Heel erg veel. Dat is niets om je voor te schamen.

 

[Tijdloos]

Maar een arts blijft een arst en zal je willen genezen, en zal je dus proberen te helpen. Dat is zijn taak. Dat heeft hij of zij gezworen tijdens de Eed van Hippocrates (of was het socrates?)

Hoe heet een arts die euthanasie pleegt ? Een end of life counselor? In theorie mag een arts dit niet doen maar heb een conferentie bezocht waar een arts horen spreken die net terug was van een euthanasie in een ziekenhuis..

Ach OT

Een vervangende hobby bij mij hielp / helpt zwemmen / sporten enorm.

 

[De Zandman]

Ik sluit me aan bij de reacties van de andere posters hier in dit topic.
Zoek hulp!
Stap 1 van de 12 stappen heb je zojuist gedaan en het is de meest belangrijke!
Je realiseert je dat je verslaafd bent, en je zoekt hulp.
Beide heb je zojuist hier op DF gedaan, respect!
Ik vind dat je naar je huisarts moet gaan, hulp vragen, en deze arts a l l e s vertellen.
Hij of zij mag niet aan anderen jouw zaken doorvertellen, hij of zij heeft de geheimhoudingsplicht.
Maak hier gebruik van!
En schamen? Nee hoor, er zijn zoooveeel anderen...
Dus: zoek hulp!!

 

[--89]

Hey meid, het lijkt erop alsof jij iets hebt gevonden waar jij na je vorige relatie zelf de controle over kan nemen, en wat jou troost bied voor verdriet waar je zelf nog niet helemaal bewust van bent. Dit komt mij heel erg bekent voor en ik zou hier graag eens met je over willen praten. Het gebruik is namelijk niet het probleem, het is de reden waarom. Sta je er voor open om erachter te komen waarom je je uitweg zoekt in middelen? Liefs

Heel graag ik weet dat er veel gebeurd is waarom ik mogelijk naar de drugs toe ben gaan trekken

 

[--89]

Ik heb zelf geen ervaring met drugs, maar ben weg bij m'n ex wegens een wiet verslaving terwijl ik zwanger ben.

Dat je dit berichtje plaatst is al een hele goede stap. Zoek ajb hulp voordat je er nog verder in verzeild raakt.

Verslaving maakt alles kapot. Gun jezelf een beter leven dan dit.

Kom op meis! ♡

Wat een heftig bericht.. dat maakt sterk indruk op me.. ik wens je heel veel sterkte

 

[--89]

Dan kunnen we elkaar de hand schudden. Dat dacht ik dus ook.


Mooi dat je inziet dat je het anders wilt. Laat ik je één ding meegeven, je hoeft dit niet alleen te doen. En dat besef je zelf ook, anders had je dit hier nooit gepost.

Sterker nog, door het alleen, helemaal zelf te doen, maak je het jezelf ontzettend moeilijk. Misschien zelfs onmogelijk, om te stoppen en dit vol te kunnen houden.


Daar kan ik misschien wel tips in geven. Maar wat wil je zelf? Wil je stoppen met gebruiken? Of alleen minderen?


Vooral dit stukje is erg herkenbaar voor mij en ik denk vele andere verslaafden. Tegelijkertijd is dit ook precies hét stukje waar ik uit opmaak dat een intensieve behandeling je misschien erg veel kan helpen.

Wie je over je situatie wilt vertellen is natuurlijk aan jezelf. Je hebt de eerste stap al gezet door het hier te delen.
Weet dat o.a. je huisarts een geheimhoudingsplicht heeft. Het kan echt geen kwaad om daar eens je verhaal te doen.

Er zijn heel veel mensen die met verslavingsproblematiek rondlopen. Heel erg veel. Dat is niets om je voor te schamen.

Dankje voor je bericht. Ik krijg inmiddels hulp. Dit biedt zeker inzicht maar hoe goed ik me ook bewust ben van redenen om niet te gebruiken ben ik afgelopen week toch weer fors de mist in gegaan. Nu opnieuw de draad weer oppakken maar nu wil ik er voorlopig echt helemaal maar dan ook helemaal van af. Echt helemaal niets meer. En ik weet: uitlokkende factoren uit de weg gaan, niet gebruiken, mindfulness, er over praten etc. Mocht je overige tips hebben hoor ik het heel graag. Ik heb niet meer die heftige emoties ed maar merk wel dat ik de afgelopen week nu weer wat meer teruggetrokken ben en dat gevoelens van schaamte weer boven komen

 

[JG111]

Vallen en opstaan, zolang je maar weer blijft opstaan! 😘

Goed dat je hulp hebt gezocht.

 

[LucidLucy]

Dankje voor je bericht. Ik krijg inmiddels hulp. Dit biedt zeker inzicht maar hoe goed ik me ook bewust ben van redenen om niet te gebruiken ben ik afgelopen week toch weer fors de mist in gegaan. Nu opnieuw de draad weer oppakken maar nu wil ik er voorlopig echt helemaal maar dan ook helemaal van af. Echt helemaal niets meer. En ik weet: uitlokkende factoren uit de weg gaan, niet gebruiken, mindfulness, er over praten etc. Mocht je overige tips hebben hoor ik het heel graag. Ik heb niet meer die heftige emoties ed maar merk wel dat ik de afgelopen week nu weer wat meer teruggetrokken ben en dat gevoelens van schaamte weer boven komen

Het klinkt misschien gek, maar lekker bezig!
Een terugval is vervelend, maar straf jezelf niet te hard af. Dat geeft alleen maar voedingsbodem om weer te gaan gebruiken.

Je zegt het zelf al. Je bent je bewust van alle redenen om niet te gebruiken en toch is het wèl mis gegaan. Dat is ook het lastige van verslaving. Als je gestopt kon blijven op wilskracht en omdat je 'weet' wat de gevolgen zijn, dan was het allemaal zo moeilijke niet. Dan had niemand er ook hulp bij nodig gehad.

Zie het dus zo, je bent verslaafd en was nog niet voldoende hersteld om er weerstand tegen te bieden. Maar dat komt wel!

Ik zou je alleen maar aan kunnen bevelen om ook naar zelfhulpgroepen te gaan. Bezoek een paar NA of CA of AA meetings. Zoek een groep die bij je past, waar je je prettig voelt. En ga daar eens luisteren naar de suggesties. Het is misschien niet de enige manier. Maar voor mij werkt het goed. En vooral ook door aan de stappen te werken.

Verder een aantal tips die ik je kan geven. Probeer naast 'weten' of 'bewust zijn' ook te 'voelen'. Onthoud het gevoel van katers, van schaamte als je hebt gebruikt. En probeer de volgende keer dat filmpje vooruit te spoelen op het moment dat je wilt gaan gebruiken.
Vaak denken we alleen maar aan de lol die het gebruik geeft. Niet aan de schaamte en de katers. Dit 'filmpje vooruit spoelen' kan dus helpen.

En de laatste tip voor nu. Probeer niet (in gedachten) te vechten. Als volgende keer een trigger opkomt en je gaat verheerlijken of zelfs onderhandelen om te gebruiken. Besef dan wat de gevolgen zijn en stop die onderhandeling. Geef jezelf over aan het feit dat gebruiken nu geen optie is. Dan hoef je er ook niet over te onderhandelen.
Dat klinkt misschien simpel, maar dat is het echt niet.

Succes!

 

[Lawaai Papegaai]

Ik begrijp je volkomen.
Ik gebruikte dagelijks coke, om mijn hoofd leeg te maken van de oorlog die ik dagelijks ervaar.
toen ik 3cmc ontdekte ging ik dat erbij gebruiken. Want goedkoop, goed effect en makkelijk te krijgen. Ik kan nu van mijzelf zeggen dat ik daar nu een verslaving van heb ontwikkeld. Ik snuif het nu elke dag, en elke dag neem ik mij voor dat niet meer te doen. Elke dag neem ik mij voor het helemaal anders te gaan doen. En wat doe ik? Precies hetzelfde als gister en eergisteren.
ik vind het heel moeilijk maar ook ik moet hulp gaan zoeken.

 

[De Zandman]

Gelet op wat ik hier lees, heb jij echt hulp nodig bij het afkicken. Je gebruikt echt teveel, en denk naast de gezondheid ook eens aan de financiële kant van het verhaal!
Dagelijks coke, dat gaat echt niet goedkomen zo en als je zo doorgaat, ga je echt naar de klote...
Ik adviseer je om naar de huisarts te gaan en te beginnen met open kaart te spelen en te zeggen, dat je verslaafd bent, ook aan welke middelen, en dat je ermee wilt stoppen en dat je hulp nodig hebt.
Een goede huisarts zal je doorverwijzen naar de verslavingszorg, en dan kan je daar een nieuwe start maken.
Accepteer de hulp zoals die komt, stel geen voorwaarden en...ga ervoor!
Succes!

 

[Beschermbengel]

Ik begrijp je volkomen.
Ik gebruikte dagelijks coke, om mijn hoofd leeg te maken van de oorlog die ik dagelijks ervaar.
toen ik 3cmc ontdekte ging ik dat erbij gebruiken. Want goedkoop, goed effect en makkelijk te krijgen. Ik kan nu van mijzelf zeggen dat ik daar nu een verslaving van heb ontwikkeld. Ik snuif het nu elke dag, en elke dag neem ik mij voor dat niet meer te doen. Elke dag neem ik mij voor het helemaal anders te gaan doen. En wat doe ik? Precies hetzelfde als gister en eergisteren.
ik vind het heel moeilijk maar ook ik moet hulp gaan zoeken.

Kom asjeblieft uit die donkere doodlopende wereld het is daarbuiten zo mooi als je even doorbijt 🫶

 

[MaddMonkey]

Ik schaam me ontzettend.. ik dacht dat het mij nooit zou kunnen overkomen maar sinds een maand of twee durf ik het hard op tegen mezelf te zeggen.. ik ben verslaafd.. al een jaar lang is mijn gebruik erg toe genomen en gebruik ik coke als ik alleen ben.. ook in toenemende mate. Nu gebruik ik zo’n 2-3keer in de week, bij uitzondering een week niet. Blowen doe ik dagelijks tot 4 x in de week en soms een periode niet waarin ik dan veel nachtmerries heb. Het is allemaal denk ik begonnen toen vorig jaar mijn relatie uitging waar ik echt heel erg blij mee ben overigens want hij vertelde mij hoe ik mijn leven moest leven en maakte me erg onzeker. Toen het uitging ervaarde ik veel meer vrijheid en leek het wel alsof ik wat in moest halen. Ik durf er niemand over te vertellen. Ook mijn huidige nieuwe partner niet. Ze is wel heel begripvol en ze ondersteund mij in alles. Maar ik schaam me te erg om het haar te vertellen. Ook familie of de huisarts wil ik niets vertellen. Ik wil het zelf doen en ik denk en hoop ergens nog steeds dat dat kan. Want wat als je het écht niet wil vertellen? De knop moet nu écht om.
hebben jullie adviezen om beter om te kunnen gaan met craving? Nee zeggen tegen drugs is het enige antwoord Maar ik ben continu aan het zoeken naar excuses om wel te kunnen gebruiken. Daar waar ik met mezelf afspreek “niet meer alleen maar slechts met vrienden” betrap ik mezelf er op dat ik dan echt in overmate gebruik. Emoties gaan voortdurend alle kanten op en ik weet soms gewoon echt even niet meer wie ik ben en waar ik voor sta.

Schaam je aub niet voor iets dat nou eenmaal in je zit. Verslavingsgevoeligheid hebbie nou eenmaal wel of niet.

Stap 1 van de 12 stappen heb je zojuist gedaan en het is de meest belangrijke!

AA of minnesota behandeling? Welk is het voor jou geweest?

 

[De Zandman]

Dit was de behandeling bij de AA. De 12 stappen visie. Heel bekend heel veel hulp groepen werken met de 12 stappen methode. Ik vond en vind deze benadering erg, heel erg goed.

 

[LucidLucy]

AA of minnesota behandeling? Welk is het voor jou geweest?

Zijn er wezenlijke verschillen dan tussen die twee?
(Behalve dat de woorden god worden weggelaten en de stappen wat minder specifiek zijn omschreven.)

 

[MaddMonkey]

Zijn er wezenlijke verschillen dan tussen die twee?
(Behalve dat de woorden god worden weggelaten en de stappen wat minder specifiek zijn omschreven.)

Behalve...

Het gebruikt allebei het minnesota model ja. Klopt. Of je er religie aan koppelt of verbondenheid vind ik nogal een verschil

Maargoed het was verder gewoon een persoonlijke vraag

 

[LucidLucy]

Behalve...

Het gebruikt allebei het minnesota model ja. Klopt. Of je er religie aan koppelt of verbondenheid vind ik nogal een verschil

In mijn ervaring schrijft religie voor wat je moet geloven. Dat is bij de A'tjes niet het geval.

In de praktijk komt het veelal op hetzelfde neer hoor. Verbinding met een macht groter dan jezelf. Of dat nou wel iets spiritueels is of bijvoorbeeld met een groep mensen (= groter dan jezelf), maakt eigenlijk niet echt uit.

Maarja, het kan nogal religieus overkomen inderdaad. Wat dat betreft is het Minnesota model wat laagdrempeliger geschreven. Zo ook bij de tien acties van yes we can Clinics.

Maar ik was benieuwd of er meer verschillen waren. Jij werkte in de verslavingszorg toch?

 

[Raver]

De eerste erkenning dat je verslaafd bent is de eerste stap naar herstel.

Eerlijkheid is het tegengif tegen verslaving; hiermee wil ik zeggen dat zodra je er eerlijk over zal gaan zijn er wegen open zullen gaan. Meestal gooit dat de achterdeurtjes dicht naar gebruiken. Eenmaal verslaafd is het eigenlijk heel erg moeilijk om dat in je eentje op te lossen. Dat is een symptoom van de ziekte verslaving.

Verslaving is een ziekte, geen morele tekortkoming.

Stap 1, naar de huisarts gaan en wellicht een opname in een kliniek overwegen.

Je kunt in de tussentijd kijken of er zelfhulpgroepen in je regio zijn waar je naartoe kunt gaan. Kijk eens op de website van NA-Holland.org

Daar vind je een hulplijn die je kunt bellen. Succes!

 

[Magicalwoman]

Het is ondertussen een routine geworden.
Zodra je die doorbreekt zal het een stuk makkelijker zijn om nee te zeggen.

Mijn voorbeeld: ik nam altijd sos als ik ver moest reizen.
Toen ik niks meer mee nam viel die craving ook weg.


Hoop dat het lukt voor je

 

[Beschermbengel]

Het is ondertussen een routine geworden.
Zodra je die doorbreekt zal het een stuk makkelijker zijn om nee te zeggen.

Mijn voorbeeld: ik nam altijd sos als ik ver moest reizen.
Toen ik niks meer mee nam viel die craving ook weg.


Hoop dat het lukt voor je

Dit heb ik laatst ook gedaan wel met iets anders dan coke maar dit was zo bijzonder inderdaad die craving komt dan niet meer je hebt bijna vrede met de uitwerking!

 

[Magicalwoman]

Dit heb ik laatst ook gedaan wel met iets anders dan coke maar dit was zo bijzonder inderdaad die craving komt dan niet meer je hebt bijna vrede met de uitwerking!

Jaa zeker! Als je de gewoonte hebt doorbroken zie je pas dat het een routine was geworden en dat je het perse moest gebruiken.

Hele opluchting alleen moet je ff een manier vinden om het te doorbreken 😊

 

[--89]

Ik begrijp je volkomen.
Ik gebruikte dagelijks coke, om mijn hoofd leeg te maken van de oorlog die ik dagelijks ervaar.
toen ik 3cmc ontdekte ging ik dat erbij gebruiken. Want goedkoop, goed effect en makkelijk te krijgen. Ik kan nu van mijzelf zeggen dat ik daar nu een verslaving van heb ontwikkeld. Ik snuif het nu elke dag, en elke dag neem ik mij voor dat niet meer te doen. Elke dag neem ik mij voor het helemaal anders te gaan doen. En wat doe ik? Precies hetzelfde als gister en eergisteren.
ik vind het heel moeilijk maar ook ik moet hulp gaan zoeken.

Heel goed als je dat doet. Het heeft mij enorm geholpen. Gooi alle nummers en drugs het huis uit dan ben je al heel ver. En inderdaad praat erover. Dat heeft mij zo ontzettend veel goeds gebracht dat had ik van te voren nooit kunnen denken! Erkenning is een mooie eerste stap pas als je het probleem voor jezelf erkent kun je er aan werken. Je kan het!

 

[--89]

Gelet op wat ik hier lees, heb jij echt hulp nodig bij het afkicken. Je gebruikt echt teveel, en denk naast de gezondheid ook eens aan de financiële kant van het verhaal!
Dagelijks coke, dat gaat echt niet goedkomen zo en als je zo doorgaat, ga je echt naar de klote...
Ik adviseer je om naar de huisarts te gaan en te beginnen met open kaart te spelen en te zeggen, dat je verslaafd bent, ook aan welke middelen, en dat je ermee wilt stoppen en dat je hulp nodig hebt.
Een goede huisarts zal je doorverwijzen naar de verslavingszorg, en dan kan je daar een nieuwe start maken.
Accepteer de hulp zoals die komt, stel geen voorwaarden en...ga ervoor!
Succes!

Ik heb hulp gezocht op mijn manier en ik ben daar nu al veel beter van geworden. Het kan ook anders ook zónder benadering van een huisarts. In mijn geval is t heel helpend geweest om alle zooi het huis uit te gooien, alle nummers te wissen en er over te praten met vrienden en geliefde. Ook online ondersteuning en ik heb wat na meetings bijgewoond. Ik heb afspraken gemaakt over het niet gebruiken en het gaat me echt enorm goed af.

 

[--89]

De eerste erkenning dat je verslaafd bent is de eerste stap naar herstel.

Eerlijkheid is het tegengif tegen verslaving; hiermee wil ik zeggen dat zodra je er eerlijk over zal gaan zijn er wegen open zullen gaan. Meestal gooit dat de achterdeurtjes dicht naar gebruiken. Eenmaal verslaafd is het eigenlijk heel erg moeilijk om dat in je eentje op te lossen. Dat is een symptoom van de ziekte verslaving.

Verslaving is een ziekte, geen morele tekortkoming.

Stap 1, naar de huisarts gaan en wellicht een opname in een kliniek overwegen.

Je kunt in de tussentijd kijken of er zelfhulpgroepen in je regio zijn waar je naartoe kunt gaan. Kijk eens op de website van NA-Holland.org

Daar vind je een hulplijn die je kunt bellen. Succes!

Absoluut is er over praten een enorme opluchting en helpend in het proces. Online behandeling doet me ook goed. Ik heb het nu allemaal goed onder controle en blijf er over praten. Opname is in mijn geval echt niet nodig.

 

[--89]

Het is ondertussen een routine geworden.
Zodra je die doorbreekt zal het een stuk makkelijker zijn om nee te zeggen.

Mijn voorbeeld: ik nam altijd sos als ik ver moest reizen.
Toen ik niks meer mee nam viel die craving ook weg.


Hoop dat het lukt voor je

Zeker dat is het ook! Het is echt ontstaan uit het geheimhouden en de verveling. Nu ik dat aan het doorbreken ben, alles in huis heb weggegooid merk ik dat ik al veel meer grip krijg op de situatie. Ik praat regelmatig over hoe ik om kan gaan met lastige situaties en heb heldere afspraken gemaakt met mijn partner. Bewijs drang naar anderen heeft altijd in me gezeten en in dit geval is dat ook heel positief

 

[De Zandman]

Dit klinkt allemaal heel positief om te horen!
Een opname in een afkickkliniek is gelukkig lang niet altijd noodzakelijk....ga zo door en jij komt er wel!

 

[nielsjo]

Ik schaam me ontzettend.. ik dacht dat het mij nooit zou kunnen overkomen maar sinds een maand of twee durf ik het hard op tegen mezelf te zeggen.. ik ben verslaafd.. al een jaar lang is mijn gebruik erg toe genomen en gebruik ik coke als ik alleen ben.. ook in toenemende mate. Nu gebruik ik zo’n 2-3keer in de week, bij uitzondering een week niet. Blowen doe ik dagelijks tot 4 x in de week en soms een periode niet waarin ik dan veel nachtmerries heb. Het is allemaal denk ik begonnen toen vorig jaar mijn relatie uitging waar ik echt heel erg blij mee ben overigens want hij vertelde mij hoe ik mijn leven moest leven en maakte me erg onzeker. Toen het uitging ervaarde ik veel meer vrijheid en leek het wel alsof ik wat in moest halen. Ik durf er niemand over te vertellen. Ook mijn huidige nieuwe partner niet. Ze is wel heel begripvol en ze ondersteund mij in alles. Maar ik schaam me te erg om het haar te vertellen. Ook familie of de huisarts wil ik niets vertellen. Ik wil het zelf doen en ik denk en hoop ergens nog steeds dat dat kan. Want wat als je het écht niet wil vertellen? De knop moet nu écht om.
hebben jullie adviezen om beter om te kunnen gaan met craving? Nee zeggen tegen drugs is het enige antwoord Maar ik ben continu aan het zoeken naar excuses om wel te kunnen gebruiken. Daar waar ik met mezelf afspreek “niet meer alleen maar slechts met vrienden” betrap ik mezelf er op dat ik dan echt in overmate gebruik. Emoties gaan voortdurend alle kanten op en ik weet soms gewoon echt even niet meer wie ik ben en waar ik voor sta.

Wat rot voor je, ieder mens verdient beter dan dit. Ik denk dat je er goed aan doet om hulp te zoeken.
Tuurlijk, drugs kunnen lekker zijn, daarom is dit forum hier.
Maar wat je nu meemaakt, is toch niet lekker? En dit ervaar je OOK door drugs. Dit is het andere gezicht van drugs.Kijk om je heen in de wereld, ben je met me eens dat deze kant van drugs meer het ware gezicht zijn dan de positieve kanten er aan?
Ieder mens heeft sterke en zwakke kanten. Niemand is echt slecht of echt goed. Maar als een bepaalde kant aan jezelf te matig ontwikkeld is kom je daardoor in de problemen. Bijvoorbeeld: sommige mensen zijn goed in sociale contacten, andere mensen zijn hier zo slecht in dat ze eenzaam worden. Goed nieuws: als je bereid bent om (met een goede cognitieve gedragstherapeut) naar jezelf te kijken, is er altijd ruimte voor versterking van je zwakke kanten.
Als je iets wil stoppen, begin dan met coke, lees maar eens wat het met Whitney Houston deed: al ben je schatrijk en zeer succesvol, coke is voor veel mensen een moordenaar. Je kan toch een paar maanden stoppen, in die tijd hulp zoeken en dan opnieuw kijken of je het toch echt wil hebben?
Als je er met niemand over praat en je kop in het zand steekt doe je jezelf echt tekort. Als ik zou zeggen: ik wil best naar je luisteren denk je waarschijnlijk rot op creep, en terecht: weet jij wie hier allemaal op posten! Dus ik zou iemand uit je omgeving zoeken die je het meest vertrouwd en beginnen met eerlijk zijn. Als je echt niemand weet: ik ben arts, en ik kan je garanderen dat jou huisarts je niet wegstuurd of uitlacht als je hem/haar in vertrouwen neemt. Of zoek contact met een verslavingsarts.
Zorg nou een beetje voor jezelf, want niemand anders gaat het doen! Het is een harde wereld, 8 mld mensen die allemaal aan zichzelf denken! De kans dat iemand jou hier uit haalt die niet jij is: erg klein.
Heeeeel veel sterkte hoor!