Vandaag heb ik Whatsapp verwijderd. Sinds de gedachte hierover twee weken geleden in me op kwam ben ik er niet meer vanaf gekomen. Ik was met mijn zusje op vakantie in Portugal. Naast de mooie omgeving en het warme weer was een whatsapploos bestaan een verademing. Ik had ineens zoveel tijd! Tijd die ik heel goed kon gebruiken om te genieten. Ook mijn zusje zat niet meer aan de Whatsapp en genoot lekker met mij mee. Twee dagen voordat we terug naar Nederland vertrokken kwam ze er achter dat er wifi in de buurt van het zwembad was. Die dag verliep wat onrustiger dan de andere dagen en rond de middag vielen er woorden die tijdens de voorgaande dagen niet eens in de lucht hingen: ‘Ik verveel me’. Dat zette mij aan het denken.
Sinds de oprichting in 2009 heeft Whatsapp een explosieve groei doorgemaakt. Waar je een paar jaar geleden nog raar werd aangekeken als je tijdens het chillen je telefoon er bij pakte, wordt dit nu in vrijwel alle kringen geaccepteerd. Niet alleen tijdens een luie avond op de bank worden er berichtjes bekeken en verstuurd; ook in parken, op feestjes en zelfs in restaurants zie je jongeren en volwassenen communiceren via hun telefoon.
Wat is er dan steeds zo belangrijk? Vraag ik me af. Hebben we al die jaren zoveel gemist? ‘Hoe weten we dan wanneer je mee eet?’ Vroeg een huisgenoot toen ik hem vertelde over mijn besluit om te stoppen met Whatsapp. Ik heb meteen mijn moeder gebeld om haar deze vraag te stellen. Zij studeerde namelijk in een tijd dat er nog geen Whatsapp bestond. Haar antwoord was duidelijk. ‘Waarschijnlijk zie je je huisgenoten dagelijks dus zo moeilijk kan het niet zijn om hier afspraken over te maken.’ En wat kost me meer moeite? Iedere dag mijn telefoon paraat hebben op het moment dat iemand vraagt wie er mee eet, of de afspraak dat ik gewoon mee eet, tenzij ik van tevoren iets anders heb laten weten? Weer een illusie van gemak de prullenbak in.
Ik wil niet zeggen dat Whatsapp ons geen gemak biedt. Als je last-minute je plannen wijzigt is het handig om dit – gratis – te kunnen laten weten. Wel denk ik dat dit gemak nooit opweegt tegen alle bullshit. En die bullshit veroorzaakt ongemak. Volgens mij is echt gemak namelijk genieten van het hier en nu (dat kan in Nederland net zo goed als in Portugal), en niet constant bezig zijn met daar en straks. Dat veroorzaakt alleen maar stress en discussie. Als een mededeling echt belangrijk is, dan mag dat van mij best een paar cent kosten. Zeker als ik voor dat beetje geld de rest van de dag geen crap voorgeschoteld krijg.
Naast het feit dat je zonder Whatsapp makkelijker van je leven kunt genieten, gaat ook de kwaliteit van je persoonlijke contacten omhoog. Ten eerste omdat je niet constant wordt afgeleid door de mogelijkheid om naar inkomende berichtjes te kijken. Je kunt je volledig richten op je gesprek. Ten tweede omdat je alle dingen die je in het gesprek te horen krijgt, niet al eens in tekstuele vorm op het scherm van je smartphone hebt gelezen. Wat een ervaring!
Ik denk dat ik weet waarom mijn zusje zich verveelde op de dag dat er verbinding was tussen haar en de rest van de wereld. Ze vergat te genieten. We misten niks voordat Whatsapp bestond. Niet eens voordat de telefoon bestond. We missen juist steeds meer, omdat alles wat je hebt het hier en nu is. En dat zit niet in je telefoon.
Ik probeer dit stuk via een lezerscolumn in de Metro te krijgen. Vind jij het belangrijk dat meer mensen over dit onderwerp nadenken? Klik dan onder het artikel op 'Stem'.
Sinds de oprichting in 2009 heeft Whatsapp een explosieve groei doorgemaakt. Waar je een paar jaar geleden nog raar werd aangekeken als je tijdens het chillen je telefoon er bij pakte, wordt dit nu in vrijwel alle kringen geaccepteerd. Niet alleen tijdens een luie avond op de bank worden er berichtjes bekeken en verstuurd; ook in parken, op feestjes en zelfs in restaurants zie je jongeren en volwassenen communiceren via hun telefoon.
Wat is er dan steeds zo belangrijk? Vraag ik me af. Hebben we al die jaren zoveel gemist? ‘Hoe weten we dan wanneer je mee eet?’ Vroeg een huisgenoot toen ik hem vertelde over mijn besluit om te stoppen met Whatsapp. Ik heb meteen mijn moeder gebeld om haar deze vraag te stellen. Zij studeerde namelijk in een tijd dat er nog geen Whatsapp bestond. Haar antwoord was duidelijk. ‘Waarschijnlijk zie je je huisgenoten dagelijks dus zo moeilijk kan het niet zijn om hier afspraken over te maken.’ En wat kost me meer moeite? Iedere dag mijn telefoon paraat hebben op het moment dat iemand vraagt wie er mee eet, of de afspraak dat ik gewoon mee eet, tenzij ik van tevoren iets anders heb laten weten? Weer een illusie van gemak de prullenbak in.
Ik wil niet zeggen dat Whatsapp ons geen gemak biedt. Als je last-minute je plannen wijzigt is het handig om dit – gratis – te kunnen laten weten. Wel denk ik dat dit gemak nooit opweegt tegen alle bullshit. En die bullshit veroorzaakt ongemak. Volgens mij is echt gemak namelijk genieten van het hier en nu (dat kan in Nederland net zo goed als in Portugal), en niet constant bezig zijn met daar en straks. Dat veroorzaakt alleen maar stress en discussie. Als een mededeling echt belangrijk is, dan mag dat van mij best een paar cent kosten. Zeker als ik voor dat beetje geld de rest van de dag geen crap voorgeschoteld krijg.
Naast het feit dat je zonder Whatsapp makkelijker van je leven kunt genieten, gaat ook de kwaliteit van je persoonlijke contacten omhoog. Ten eerste omdat je niet constant wordt afgeleid door de mogelijkheid om naar inkomende berichtjes te kijken. Je kunt je volledig richten op je gesprek. Ten tweede omdat je alle dingen die je in het gesprek te horen krijgt, niet al eens in tekstuele vorm op het scherm van je smartphone hebt gelezen. Wat een ervaring!
Ik denk dat ik weet waarom mijn zusje zich verveelde op de dag dat er verbinding was tussen haar en de rest van de wereld. Ze vergat te genieten. We misten niks voordat Whatsapp bestond. Niet eens voordat de telefoon bestond. We missen juist steeds meer, omdat alles wat je hebt het hier en nu is. En dat zit niet in je telefoon.
Ik probeer dit stuk via een lezerscolumn in de Metro te krijgen. Vind jij het belangrijk dat meer mensen over dit onderwerp nadenken? Klik dan onder het artikel op 'Stem'.
