Oehoeboeroe
Bewuste gebruiker
Na mijn aanvaring met iemand op het forum hier kreeg ik begin januari een zenuwinzinking. Ik heb zo'n beetje twee weken op bed gelegen. Twee uurtjes wakker, twee uurtjes slapen. Toen op een gegeven moment de deurbel ging raakte ik in volslagen paniek. Ik werd heel erg bang, gewoon omdat de deurbel ging. Ik heb ook niet opengedaan, het zweet stond op mijn voorhoofd, rug en ogenblikkelijk stroomde het onder mijn armen vandaan, het leek wel een waterval. Enkele dagen later hetzelfde omdat de telefoon ging. Verschrikkelijk bang en angstig werd ik. Na twee weken op bed te hebben gelegen ging het ietsje beter. Ik was weer in staat om enkele uren wakker te blijven.
Enkele dagen geleden vond ik bloed in mijn ontlasting. Ik schrok me werkelijk wild. Ogenblikkelijk belde ik de huisarts en de assistente vertelde me dat ik even wat urine moest langs brengen om te laten testen. Zij kan nakijken of er iets in je urine zit door zo'n staafje in je urine te stoppen wat verkleurt. Ze kan niet zien wat er mis is maar het is meer een indicatie die aantoont dat je urine niet "schoon" is. Dat bleek inderdaad het geval. Urine was niet schoon. Ik kreeg een formulier van de huisarts mee om bloed te laten prikken door Atalmedial. Alles wat er getest kan worden in mijn bloed liet hij waarschijnlijk nakijken. Op het papiertje stond "volledig bloedbeeld" of zoiets dergelijks. Ik heb uiteraard meteen bloed laten prikken.
De laatste tijd heb ik ook last van artritis denk ik, ik moet mijn handen eerst een tijdje onder een koude kraan houden voordat ik ze gebruiken kan na enkele uren slapen.
Dit alles werd me afgelopen maandag te veel en ben op mijn fiets gesprongen en heb een joint gekocht. Niet voor mijn plezier maar meer om die gedachten stroom even te laten stoppen, het werd me allemaal veel te veel. Ik moest ook tot rust komen. Het ging gewoon niet meer. Ik ben met blowen gestopt sinds begin november, afgekickt en heb sindsdien enkel een paar haaltjes van een joint genomen wat me totaal niet beviel. Deze keer was het anders.
Ik rookte de joint in zijn geheel op. Ik was behoorlijk ver heen. Gelukkig nam die gedachtestroom die maar bleef gaan de afgelopen tijd tegelijk met al die onrust wat af. Ik was in staat mijn gedachten even wat te verzetten. Ik moest terugdenken aan wat er allemaal gebeurt was de afgelopen tijd en hoe ik met 'zevenmijlslaarzen' door het leven stapte daarbij niets en niemand ontziend terwijl, o wee, mocht iemand mij eens ontzien of iets aandoen. Dan was het hek van de dam. Blind als een paard stapte ik door het leven. Met grote stappen. Overtuigd van mijn grote gelijk.
Gelukkig loop ik daarvoor nu bij een 'praktijkondersteuner' die me meteen al van mijn stuk wierp en niet alleen door haar schoonheid. Jezus, wat een prachtige vrouw. Geen spoortje make-up en ze prikt zo dwars door mij en mijn onzin heen. Voelde me een klein betrapt kind. Misschien krijg ik voor vervolg een verwijzing naar GGZ. Dat hoor ik over een week of twee.
Na het roken van die joint heb ik werkelijk geweldig geslapen maar was 's ochtends niet uitgerust. Ik wist meteen ook dat ik binnenkort niet nog een keer een joint roken zal. Heel misschien, mocht ik mezelf weer eens over de zeik jagen of zo. Anders blijf ik van wiet ver weg. Heb er nu dan ook geen enkele zin meer in. Ik had het alleen nodig om even wat te relativeren en tot rust te komen, dat schijnt gelukt.
Ik ben alleen heel erg zenuwachtig en bang voor de bloeduitslag. Morgenochtend kan ik daarvoor bellen. Ben bang dat ik vannacht geen oog dichtdoe....
Enkele dagen geleden vond ik bloed in mijn ontlasting. Ik schrok me werkelijk wild. Ogenblikkelijk belde ik de huisarts en de assistente vertelde me dat ik even wat urine moest langs brengen om te laten testen. Zij kan nakijken of er iets in je urine zit door zo'n staafje in je urine te stoppen wat verkleurt. Ze kan niet zien wat er mis is maar het is meer een indicatie die aantoont dat je urine niet "schoon" is. Dat bleek inderdaad het geval. Urine was niet schoon. Ik kreeg een formulier van de huisarts mee om bloed te laten prikken door Atalmedial. Alles wat er getest kan worden in mijn bloed liet hij waarschijnlijk nakijken. Op het papiertje stond "volledig bloedbeeld" of zoiets dergelijks. Ik heb uiteraard meteen bloed laten prikken.
De laatste tijd heb ik ook last van artritis denk ik, ik moet mijn handen eerst een tijdje onder een koude kraan houden voordat ik ze gebruiken kan na enkele uren slapen.
Dit alles werd me afgelopen maandag te veel en ben op mijn fiets gesprongen en heb een joint gekocht. Niet voor mijn plezier maar meer om die gedachten stroom even te laten stoppen, het werd me allemaal veel te veel. Ik moest ook tot rust komen. Het ging gewoon niet meer. Ik ben met blowen gestopt sinds begin november, afgekickt en heb sindsdien enkel een paar haaltjes van een joint genomen wat me totaal niet beviel. Deze keer was het anders.
Ik rookte de joint in zijn geheel op. Ik was behoorlijk ver heen. Gelukkig nam die gedachtestroom die maar bleef gaan de afgelopen tijd tegelijk met al die onrust wat af. Ik was in staat mijn gedachten even wat te verzetten. Ik moest terugdenken aan wat er allemaal gebeurt was de afgelopen tijd en hoe ik met 'zevenmijlslaarzen' door het leven stapte daarbij niets en niemand ontziend terwijl, o wee, mocht iemand mij eens ontzien of iets aandoen. Dan was het hek van de dam. Blind als een paard stapte ik door het leven. Met grote stappen. Overtuigd van mijn grote gelijk.
Gelukkig loop ik daarvoor nu bij een 'praktijkondersteuner' die me meteen al van mijn stuk wierp en niet alleen door haar schoonheid. Jezus, wat een prachtige vrouw. Geen spoortje make-up en ze prikt zo dwars door mij en mijn onzin heen. Voelde me een klein betrapt kind. Misschien krijg ik voor vervolg een verwijzing naar GGZ. Dat hoor ik over een week of twee.
Na het roken van die joint heb ik werkelijk geweldig geslapen maar was 's ochtends niet uitgerust. Ik wist meteen ook dat ik binnenkort niet nog een keer een joint roken zal. Heel misschien, mocht ik mezelf weer eens over de zeik jagen of zo. Anders blijf ik van wiet ver weg. Heb er nu dan ook geen enkele zin meer in. Ik had het alleen nodig om even wat te relativeren en tot rust te komen, dat schijnt gelukt.
Ik ben alleen heel erg zenuwachtig en bang voor de bloeduitslag. Morgenochtend kan ik daarvoor bellen. Ben bang dat ik vannacht geen oog dichtdoe....