Ja precies
Bewuste gebruiker
Wie: ik, Ja precies
Wat: 2 XTC pillen en 2 buisjes GHB
Wanneer: zondag 8 maart 2009
Waar: gewoon thuis
Gezelschap: mijn grappige hondje en mijn lieve kat.
Het is een regenachtige zondagochtend. Ik heb tekno op staan en ben mijn huisje aan het opruimen. Spulletjes afstoffen ( hoge blikken vangen veel stof ), dingetjes weg doen of verzetten, lekker aan het freaken. Ik ben alleen, mijn 2 kindjes zijn bij hun papa. Ik heb zin om de hele dag thuis te blijven en alleen te zijn.
Om 9:15 besluit ik om een XTC pilletje te nemen. Ik heb er nog twee liggen van vorig weekend. Ik voel me gelukkig en in harmonie met mezelf en verwacht dat een pilletje dat gevoel zal versterken. Ik heb er gewoon zin in. Zin om het in mijn eentje naar mijn zin te hebben, al mijn aandacht eens voor mezelf. Ik besluit na het pilletje om eerst nog wat te computeren. Ik weet immers dat dat straks niet meer lukt. Ik heb al veel pilletjes geslikt in mijn leven, maar nog nooit in mijn eentje. Ik ben benieuwd hoe het zal gaan..
9:40
Vol verwachting klopt mijn hart. Ik merk dat ie al sneller begint te kloppen. Mijn concentratie op de computer gaat zienderogen achteruit. Ik word een beetje onrustig..wat zal ik eens gaan doen? Ik was bezig met mijn huis afstoffen en opruimen, maar dat komt zo wel weer. Ik ga me even een beetje opmaken. Ik kom net onder de douche vandaan en alhoewel ik vandaag waarschijnlijk toch niet onder de mensen kom, hoort het toch bij mijn dagelijkse opstaanritueel. Een beetje ijdel zijn mag wel. De computer laat ik nu al voor wat ie is, dit schrijfblok gaat mee naar boven, voor het geval ik zomaar goede inzichten krijg tijdens het opmaken.
Ik zit inmiddels boven en denk:" Wat ben ik toch blij dat er zoiets als tekno bestaat". Ik weet niet of mijn buren daar ook zo over denken en zeker niet op zondagmorgen, maar daarom zet ik hem ook niet te hard. Gewoon precies goed.
9:55
1 oog is inmiddels voorzien van een laagje zwarte mascara. Mijn gedachten dwalen ondertussen af. De regen kletst tegen de ramen, ik vraag me af waar ze het over hebben. Ik voel me happy in mijn eentje. Dat ik alleen ben komt zelden voor. Ik zorg altijd voor mijn kindjes, behalve als ze in het weekend bij hun papa zijn. Ik hou zielsveel van ze, maar soms is het wel fijn om even alle aandacht voor mezelf te hebben. Mijn vriendje is er ook niet. We wonen niet samen en hebben sinds gisterochtend ruzie. Ik ben boos op hem en wil vandaag daarom eens een keer alleen zijn. Alleen, met mijn gedachten. Zonder dat ik gestoord word ( zowel letterlijk als figuurlijk ). De regen past precies bij hoe ik me nu voel: lekker binnen blijven de hele dag en mezelf vermaken.
De poes is me ondertussen gezelschap komen houden. Echt alleen ben ik sowieso nooit, met 2 huisdieren. Ik ga maar even mijn linkeroog voorzien van mascara. Dan ben ik daarmee klaar en kan ik weer naar beneden. Ik voel nog niet zoveel van die pil, heb ik het idee. Hooguit een beetje rusteloos, maar ik mis nog steeds het chilly gevoel. Geduld, komt goed! O ja, ik zou mijn mascara op doen. Dat lukt niet echt, ben niet zo gemotiveerd. Ben sowieso slecht met make up. Gebruik meestal alleen wat mascara en vind het maar een saai karweitje, zeker nu. Maar ik ben nu bijna klaar, dus even doorzetten! ( als ik vantevoren had geweten dat ik er halverwege geen zin meer in zou hebben, was ik er niet aan begonnen. Maar geldt dat niet voor alles? En moet je soms niet gewoon dingen doen tegen je zin in? Dat ik zo "filosofisch" zou worden door mascara, grappig. Ondertussen ben ik nog steeds niet klaar met mijn linkeroog, ik zal eens opschieten in plaats van zoveel te lullen. )
10:20
Ik zie dat het alweer een uur geleden is dat ik dat pilletje heb genomen. Het chilly gevoel ontbreekt nog een beetje, de piek moet nog komen. Dat duurt wel lang, maar ik zit er dan ook veel te bewust op te wachten. En net als ik dit schrijf, klapt het pilletje erin/ erop. Ik ben blij dat ik pen en papier heb om mijn ervaring mee te delen, want ik heb nu even niemand om tegen aan te lullen. Het grote voordeel daarvan is dat ik niet hoef te luisteren naar iemand anders. Het zijn puur mijn eigen gedachten die ik hoor. De tekno staat nog steeds aan, maar ik hoor hem alleen maar op de achtergrond. Ik ga verder met mijn woonkamer opruimen en veranderen. Ik voel me geïnspireerd om schoon schip te maken hier. Om dingen weg te gooien of ergens anders neer te zetten. Waarom weet ik niet, maar ik vind het wel leuk.
10:30
Aangezien ik het pilletje toch nog steeds vind tegenvallen, neem ik een buisje GHB. Die heb ik ook nog over van een vorige keer en nou ik toch bezig ben.. Verder met afstoffen. Ik voel me net een huisvrouw ( huishouden doen is normaal niet echt mijn ding ), met lekkere Franse tekno, als zijnde Arbeidsvitaminen. Het was echt nodig om mijn woonkamer eens op te ruimen en te veranderen en nu komt het er dan eindelijk van. Het schiet alleen niet echt op, mijn gedachten dwalen telkens af en dan ga ik er weer bij zitten om te schrijven. Het regent trouwens inmiddels niet meer, hoewel ik me er dus niet aan stoorde. Ik hoef toch niet weg te gaan. O ja, ik was aan het afstoffen. Dat had ik al een half jaar niet meer gedaan. Alles ziet er opeens weer veel kleuriger uit zonder hun eeuwige laagje stof. Heb het idee dat ik nuttig bezig ben en dat is ook wel eens leuk.
Dat zouden ze ook eens bij bejaarden moeten doen, die mensen eens een keer goed afstoffen, zodat ze weer fris en sprankelend in het leven staan. Wachten op doodgaan is zonde van de tijd die je nog hebt. Voel me ondertussen wel echt chill. Het is heerlijk om mijn gedachten eens de vrije loop te kunnen laten gaan en om te zien waar me dat toe brengt. Tot nu toe tot afgestofte bejaarden, een onderwerp waar ik normaal nooit bij stil zou willen staan. Bejaardentehuizen zijn deprimerend en denken over bejaarden is supersaai. Ik ga weer verder met afstoffen.
Less is echt more, kom ik net achter. Mijn hele huis staat vol met tierelantijtjes ( grappig woord best wel ), waardoor ze geen van allen tot hun recht komen. Door de helft ervan weg te doen, komt de andere helft veel meer naar boven. Ik heb de tekno even uit gezet en heb een plaatje opgezet van Finsent. Hij zat eerst bij Soundsystem WirWar en is 5 jaar geleden overleden. Hij was pas 29 jaar. Ik denk veel aan hem. Door zijn dood realiseer ik me dat het leven zo afgelopen kan zijn, dus dat je ervan moet genieten zolang je hier bent. Als ik maar even chagrijnig ben of een beetje depri, denk ik aan hem en is mijn negatieve bui zo weer verdwenen. Het is onzin om meteen chagrijnig te worden bij een kleine tegenslag. Het leven is te mooi om te chagrijnen!
Volgens mij verveelt mijn hond zich. Misschien ga ik straks toch wel even naar buiten, haar uitlaten. Maar voor nu zit ik heerlijk binnen, totaal in mijn eigen wereldje, een paradijs op aarde. Wat voel ik me gelukkig!
Het opruimen is wel relatief. Tot nu toe heb ik alleen maar spulletjes verzet in wezen. House-houden doe ik eigenlijk, namelijk op tekno en een pilletje. De zon is doorgebroken. Ik denk: "Wat fijn voor al die mensen die depressief worden van regen". Ik spring van de hak op de tak. Terwijl ik wat frutseltjes afstof, zie ik opeens weer een tekening die moet worden opgehangen en dagboeken die moeten worden opgeborgen in een tas. Ik denk iets en doe het dan meteen. In tegenstelling tot normaal, waarbij ik wel iets denk, maar vervolgens niks doe. Daarom zit ook alles onder het stof. Stof tot nadenken. En onder die stof blijken hele mooie dingen te zitten. Ik heb honger, maar toch ook weer niet.
Het is inmiddels 11:05. De tijd vliegt voorbij. Ik ga even een kerstkransje eten. Die kreeg ik laatst van de buurvrouw en op dit moment zijn die koekjes het enige dat ik weg krijg denk ik. Terwijl ik de kamer opruim, ruim ik ook meteen mezelf op, zo lijkt het. Tegelijk met alle spulletjes, wordt mijn geest afgestoft en komen er mooie herinneringen naar boven. Herinneringen aan vanalles en nog wat, aan mezelf. Hoef trouwens toch geen kerstkransje, maar ik heb wel dorst. Even wat water drinken en dan verder met afstoffen, ik zit helemaal into het stoffen. Krijg net een smsje van mijn vriendje, waarin hij sorry zegt voor gisteren. Ik antwoord nog niks terug, wil gewoon even geen contact met anderen. Wil echt even alle tijd voor mezelf, daar kom ik normaal nooit aan toe! Het voelt wel goed dat mijn vriendje sorry heeft gezegd. Maar sorry, ik wil vandaag lekker alleen zijn.
11:15
Ik loop echt over van de inspiratie. Spulletjes die hier al jaren hingen, lagen of stonden, worden nu verwijderd. Ik heb een opgeruimd gevoel.
Mijn opruimmanie neemt steeds grotere vormen aan. Alle overbodige spulletjes haal ik weg en zet ik straks boven. De kunst van het weg laten, minimalisme of zoiets.
11:30
Ik ben echt zwaar aan het genieten. Aan elk frutseltje dat door mijn handen glijdt, zit wel een herinnering. Een leuke heirnnering. Maar het is tijd om plaats te maken voor nieuwe ervaringen, ruimte te maken in mijn huis en in mijn hoofd.
De tekno staat lekker hard, de buren zijn inmiddels ook wel wakker. Het opruimen van mijn woonkamer gaat voorbij alle grenzen. Nog nooit eerder had ik zo veel inspiratie om dat te doen. Jarenlang loop je tegen zoiets aan te hikken en groeit met de puinhoop, tegelijk ook de tegenzin om het op te ruimen. Maar niet nu...nu ruim ik alles lekker op. In eén keer.
En passant ben ik de ramen gaan lappen. In de 3 jaar dat ik hier nou woon, heb ik dat nog nooit gedaan! Het zicht was dan ook aardig vertroebeld. Symbolisch voor mijn eigen, innerlijke wezen? Ik kan opeens weer naar buiten kijken, nog nooit was mijn blik zo helder. Ik zet de tekno steeds harder. Ik zit vol energie en inspiratie! Wacht eens even, zou dit nou zijn wat ze bedoelen met de Voorjaarsschoonmaak? Ik voldoe dus precies aan het cliché. Ik heb het nog nooit zo leuk gevonden om te poetsen.
Ik wissel ramen lappen af met voor mijn speakers staan dansen op de hete, dampende en temperamentvolle tekno. Iedereen kan nou bij mij naar binnen kijken, omdat ik het raam eindelijk eens heb gelapt. Het deert me niet, als mensen nu naar binnen kijken zien ze een vrolijk, dansend meisje en dat meisje dat ben ik! Ik waan me op een feestje, heb zin in een buitenfeestje. Tekno rules! Ik bouw nu mijn eigen feestje, alles gaat goed!
Nooit geweten dat poetsen zo geestverruimend is! Ik voel me een geïnspireerde huisvrouw, hihi. Schoonmaken was nog nooit zo leuk! Het is trouwens voor het eerst in mijn leven dat ik iets nuttigs doe op XTC. Meestal zit ik dan maar wat te tekenen. Mijn hond en kat weten niet wat hen overkomt. Nog nooit zagen ze hun baasje zo gedreven schoonmaken. Ik heb het trouwens superwarm gekregen van al die arbeid!
12:06
Ik zet mijn keukenraam open voor wat letterlijke frisse wind. Op deze manier kunnen mijn achterburen ook genieten van mijn tekno. Ik let altijd op geluidsoverlast, maar af en toe moet het kunnen. Ik heb inmiddels 2 hapjes op van een oudbakken kerstkransje, wat ik op zich nu best een knappe prestatie vind. Ik herinner me net opeens dat ik nog een pilletje boven heb, de laatste. Die ga ik zo toch echt wel bij pakken, want mijn huisje is nog lang niet schoon! Grappig eigenlijk dat ik XTC nodig heb om mijn huis te poetsen. Normaal komt het er gewoon niet zo van en nu dus wel. Spijkers met koppen slaan dus!
Normaal zou ik nooit hebben vermoed dat schoonmaken zo leuk kon zijn. Maar met een pilleke op is alles anders. Normaal vind ik mijn vriendje ook wel lief hoor, maar vandaag is het grote opruiming hier! Tijd en ruimte voor mij en mij alleen. Kostbaar!
Ik moet inmiddels wel concluderen dat er veel speed in mijn pil zat. Dit had voor mij niet gehoeven, ik gebruik juist al een tijdje geen speed meer omdat ik er jarenlang verslaafd aan ben geweest. Gelukkig zwakt de GHB het speedy effect wat af, kan ik lekker verder met schoonmaken.
12:30
Zo, heb net nog een pilletje gepakt. Deze zou iets meer chill moeten zijn volgens de kennis van wie ik de pillen had gekregen.
12:45
Ik kwam net even in de tuin en was het liefst daar ook meteen gaan puinruimen! But first things first, eerst binnen. De binnenkant moet goed zijn, wil je naar buiten kunnen treden. Wat mij opvalt is de enorme daadkracht die ik, superlui meisje van nature, nu ten toon spreid. Ik denk dat mijn vermoeden omtrent het speedgehalte in de pil wel klopt ( ik ben overigens zielsgelukkig dat ik geen speed meer gebruik, dus dat jullie niet gaan denken dat ik er nou weer aan zit ofzo ). Zomaar opeens een serieuze noot. Zijn er ook noten die zichzelf NIET serieus nemen eigenlijk? Maar dit terzijde.
13:00
Ik word een beetje moe van mezelf. Heb héel veel afgestofte spulletjes verhuisd naar een grote tafel, maar waar laat ik die nou weer allemaal. Terugzetten op hun oorspronkelijke plek is geen optie. Dan zou al het werk van de afgelopen uren voor niks zijn geweest. Een vuilniszak klinkt me als muziek ( tekno! ) in de oren. Ik heb de tekno inmiddels verruimd voor relaxte reggae. De zon schijnt buiten en hier binnen ook. Dankzij het 2e pilletje die duidelijk minder speed bevat, is het speedeffect gelukkig weer over. Ik werk nu minder hard dan vanmorgen, beter, was wel heel erg vermoeiend hoe ik bezig was. Ik bedenk me dat ik in ieder geval niet allergisch ben voor stof. Ben er echt immuun voor geworden denk ik.
13:20
Ik merk wel dat nu ik reggae op heb gezet, het werktempo enorm achteruit is gegaan. Toch maar weer wat fijne tekno, voordat ik inkak. Het is inmiddels zó lekker zonnig buiten, dat ik het mijn hondje gun om even lekker te gaan wandelen.
13:50
Ben alweer terug van het wandelen, viel erg tegen. Het voelde toch nog koud aan en er waren allemaal chagrijnige mensen op straat. Daar heb ik nu echt geen zin in. Heb ook geen zin meer om schoon te maken, maar ja, ik heb er een grote teringbende van gemaakt, dus het moet wel. Saai, huishouden. Ik zie net dat ik om half 11 een buisje GHB heb gepakt. ( handig van een report schrijven, dat je dat meteen kunt zien ). Tijd dus voor een nieuw buisje. Van mijn 2e pil, merk ik niet zoveel. ( dat rijmt ) Ben wel minder speedy en dat voelt fijn na zo'n drukke ochtend! Ben nu meer in de mood om lekker te chillen. Ik ga trouwens vóordat ik een nieuw buisje GHB pak, even typen op de computer wat ik tot nu toe geschreven heb. Denk ik.
14:05
Het typen gaat goed!
15:00
Heb net dat buisje GHB gepakt. Pakt goed uit, want ik kakte een beetje in.
15:20
Weet je wat? Ik laat het hierbij. De pilletjes zijn wel uitgewerkt, de GHB werkt lekker relaxed.
Terug kijkend op vandaag kan ik niet geloven dat ik daadwerkelijk ramen ben gaan lappen en meer van die bullshit. Maar ik heb enorm genoten vandaag, dit was even quality time voor mezelf. En tegelijkertijd is mijn huisje er ook nog op vooruit gegaan. Een win-win situatie dus!
Wat: 2 XTC pillen en 2 buisjes GHB
Wanneer: zondag 8 maart 2009
Waar: gewoon thuis
Gezelschap: mijn grappige hondje en mijn lieve kat.
Het is een regenachtige zondagochtend. Ik heb tekno op staan en ben mijn huisje aan het opruimen. Spulletjes afstoffen ( hoge blikken vangen veel stof ), dingetjes weg doen of verzetten, lekker aan het freaken. Ik ben alleen, mijn 2 kindjes zijn bij hun papa. Ik heb zin om de hele dag thuis te blijven en alleen te zijn.
Om 9:15 besluit ik om een XTC pilletje te nemen. Ik heb er nog twee liggen van vorig weekend. Ik voel me gelukkig en in harmonie met mezelf en verwacht dat een pilletje dat gevoel zal versterken. Ik heb er gewoon zin in. Zin om het in mijn eentje naar mijn zin te hebben, al mijn aandacht eens voor mezelf. Ik besluit na het pilletje om eerst nog wat te computeren. Ik weet immers dat dat straks niet meer lukt. Ik heb al veel pilletjes geslikt in mijn leven, maar nog nooit in mijn eentje. Ik ben benieuwd hoe het zal gaan..
9:40
Vol verwachting klopt mijn hart. Ik merk dat ie al sneller begint te kloppen. Mijn concentratie op de computer gaat zienderogen achteruit. Ik word een beetje onrustig..wat zal ik eens gaan doen? Ik was bezig met mijn huis afstoffen en opruimen, maar dat komt zo wel weer. Ik ga me even een beetje opmaken. Ik kom net onder de douche vandaan en alhoewel ik vandaag waarschijnlijk toch niet onder de mensen kom, hoort het toch bij mijn dagelijkse opstaanritueel. Een beetje ijdel zijn mag wel. De computer laat ik nu al voor wat ie is, dit schrijfblok gaat mee naar boven, voor het geval ik zomaar goede inzichten krijg tijdens het opmaken.
Ik zit inmiddels boven en denk:" Wat ben ik toch blij dat er zoiets als tekno bestaat". Ik weet niet of mijn buren daar ook zo over denken en zeker niet op zondagmorgen, maar daarom zet ik hem ook niet te hard. Gewoon precies goed.
9:55
1 oog is inmiddels voorzien van een laagje zwarte mascara. Mijn gedachten dwalen ondertussen af. De regen kletst tegen de ramen, ik vraag me af waar ze het over hebben. Ik voel me happy in mijn eentje. Dat ik alleen ben komt zelden voor. Ik zorg altijd voor mijn kindjes, behalve als ze in het weekend bij hun papa zijn. Ik hou zielsveel van ze, maar soms is het wel fijn om even alle aandacht voor mezelf te hebben. Mijn vriendje is er ook niet. We wonen niet samen en hebben sinds gisterochtend ruzie. Ik ben boos op hem en wil vandaag daarom eens een keer alleen zijn. Alleen, met mijn gedachten. Zonder dat ik gestoord word ( zowel letterlijk als figuurlijk ). De regen past precies bij hoe ik me nu voel: lekker binnen blijven de hele dag en mezelf vermaken.
De poes is me ondertussen gezelschap komen houden. Echt alleen ben ik sowieso nooit, met 2 huisdieren. Ik ga maar even mijn linkeroog voorzien van mascara. Dan ben ik daarmee klaar en kan ik weer naar beneden. Ik voel nog niet zoveel van die pil, heb ik het idee. Hooguit een beetje rusteloos, maar ik mis nog steeds het chilly gevoel. Geduld, komt goed! O ja, ik zou mijn mascara op doen. Dat lukt niet echt, ben niet zo gemotiveerd. Ben sowieso slecht met make up. Gebruik meestal alleen wat mascara en vind het maar een saai karweitje, zeker nu. Maar ik ben nu bijna klaar, dus even doorzetten! ( als ik vantevoren had geweten dat ik er halverwege geen zin meer in zou hebben, was ik er niet aan begonnen. Maar geldt dat niet voor alles? En moet je soms niet gewoon dingen doen tegen je zin in? Dat ik zo "filosofisch" zou worden door mascara, grappig. Ondertussen ben ik nog steeds niet klaar met mijn linkeroog, ik zal eens opschieten in plaats van zoveel te lullen. )
10:20
Ik zie dat het alweer een uur geleden is dat ik dat pilletje heb genomen. Het chilly gevoel ontbreekt nog een beetje, de piek moet nog komen. Dat duurt wel lang, maar ik zit er dan ook veel te bewust op te wachten. En net als ik dit schrijf, klapt het pilletje erin/ erop. Ik ben blij dat ik pen en papier heb om mijn ervaring mee te delen, want ik heb nu even niemand om tegen aan te lullen. Het grote voordeel daarvan is dat ik niet hoef te luisteren naar iemand anders. Het zijn puur mijn eigen gedachten die ik hoor. De tekno staat nog steeds aan, maar ik hoor hem alleen maar op de achtergrond. Ik ga verder met mijn woonkamer opruimen en veranderen. Ik voel me geïnspireerd om schoon schip te maken hier. Om dingen weg te gooien of ergens anders neer te zetten. Waarom weet ik niet, maar ik vind het wel leuk.
10:30
Aangezien ik het pilletje toch nog steeds vind tegenvallen, neem ik een buisje GHB. Die heb ik ook nog over van een vorige keer en nou ik toch bezig ben.. Verder met afstoffen. Ik voel me net een huisvrouw ( huishouden doen is normaal niet echt mijn ding ), met lekkere Franse tekno, als zijnde Arbeidsvitaminen. Het was echt nodig om mijn woonkamer eens op te ruimen en te veranderen en nu komt het er dan eindelijk van. Het schiet alleen niet echt op, mijn gedachten dwalen telkens af en dan ga ik er weer bij zitten om te schrijven. Het regent trouwens inmiddels niet meer, hoewel ik me er dus niet aan stoorde. Ik hoef toch niet weg te gaan. O ja, ik was aan het afstoffen. Dat had ik al een half jaar niet meer gedaan. Alles ziet er opeens weer veel kleuriger uit zonder hun eeuwige laagje stof. Heb het idee dat ik nuttig bezig ben en dat is ook wel eens leuk.
Dat zouden ze ook eens bij bejaarden moeten doen, die mensen eens een keer goed afstoffen, zodat ze weer fris en sprankelend in het leven staan. Wachten op doodgaan is zonde van de tijd die je nog hebt. Voel me ondertussen wel echt chill. Het is heerlijk om mijn gedachten eens de vrije loop te kunnen laten gaan en om te zien waar me dat toe brengt. Tot nu toe tot afgestofte bejaarden, een onderwerp waar ik normaal nooit bij stil zou willen staan. Bejaardentehuizen zijn deprimerend en denken over bejaarden is supersaai. Ik ga weer verder met afstoffen.
Less is echt more, kom ik net achter. Mijn hele huis staat vol met tierelantijtjes ( grappig woord best wel ), waardoor ze geen van allen tot hun recht komen. Door de helft ervan weg te doen, komt de andere helft veel meer naar boven. Ik heb de tekno even uit gezet en heb een plaatje opgezet van Finsent. Hij zat eerst bij Soundsystem WirWar en is 5 jaar geleden overleden. Hij was pas 29 jaar. Ik denk veel aan hem. Door zijn dood realiseer ik me dat het leven zo afgelopen kan zijn, dus dat je ervan moet genieten zolang je hier bent. Als ik maar even chagrijnig ben of een beetje depri, denk ik aan hem en is mijn negatieve bui zo weer verdwenen. Het is onzin om meteen chagrijnig te worden bij een kleine tegenslag. Het leven is te mooi om te chagrijnen!
Volgens mij verveelt mijn hond zich. Misschien ga ik straks toch wel even naar buiten, haar uitlaten. Maar voor nu zit ik heerlijk binnen, totaal in mijn eigen wereldje, een paradijs op aarde. Wat voel ik me gelukkig!
Het opruimen is wel relatief. Tot nu toe heb ik alleen maar spulletjes verzet in wezen. House-houden doe ik eigenlijk, namelijk op tekno en een pilletje. De zon is doorgebroken. Ik denk: "Wat fijn voor al die mensen die depressief worden van regen". Ik spring van de hak op de tak. Terwijl ik wat frutseltjes afstof, zie ik opeens weer een tekening die moet worden opgehangen en dagboeken die moeten worden opgeborgen in een tas. Ik denk iets en doe het dan meteen. In tegenstelling tot normaal, waarbij ik wel iets denk, maar vervolgens niks doe. Daarom zit ook alles onder het stof. Stof tot nadenken. En onder die stof blijken hele mooie dingen te zitten. Ik heb honger, maar toch ook weer niet.
Het is inmiddels 11:05. De tijd vliegt voorbij. Ik ga even een kerstkransje eten. Die kreeg ik laatst van de buurvrouw en op dit moment zijn die koekjes het enige dat ik weg krijg denk ik. Terwijl ik de kamer opruim, ruim ik ook meteen mezelf op, zo lijkt het. Tegelijk met alle spulletjes, wordt mijn geest afgestoft en komen er mooie herinneringen naar boven. Herinneringen aan vanalles en nog wat, aan mezelf. Hoef trouwens toch geen kerstkransje, maar ik heb wel dorst. Even wat water drinken en dan verder met afstoffen, ik zit helemaal into het stoffen. Krijg net een smsje van mijn vriendje, waarin hij sorry zegt voor gisteren. Ik antwoord nog niks terug, wil gewoon even geen contact met anderen. Wil echt even alle tijd voor mezelf, daar kom ik normaal nooit aan toe! Het voelt wel goed dat mijn vriendje sorry heeft gezegd. Maar sorry, ik wil vandaag lekker alleen zijn.
11:15
Ik loop echt over van de inspiratie. Spulletjes die hier al jaren hingen, lagen of stonden, worden nu verwijderd. Ik heb een opgeruimd gevoel.
Mijn opruimmanie neemt steeds grotere vormen aan. Alle overbodige spulletjes haal ik weg en zet ik straks boven. De kunst van het weg laten, minimalisme of zoiets.
11:30
Ik ben echt zwaar aan het genieten. Aan elk frutseltje dat door mijn handen glijdt, zit wel een herinnering. Een leuke heirnnering. Maar het is tijd om plaats te maken voor nieuwe ervaringen, ruimte te maken in mijn huis en in mijn hoofd.
De tekno staat lekker hard, de buren zijn inmiddels ook wel wakker. Het opruimen van mijn woonkamer gaat voorbij alle grenzen. Nog nooit eerder had ik zo veel inspiratie om dat te doen. Jarenlang loop je tegen zoiets aan te hikken en groeit met de puinhoop, tegelijk ook de tegenzin om het op te ruimen. Maar niet nu...nu ruim ik alles lekker op. In eén keer.
En passant ben ik de ramen gaan lappen. In de 3 jaar dat ik hier nou woon, heb ik dat nog nooit gedaan! Het zicht was dan ook aardig vertroebeld. Symbolisch voor mijn eigen, innerlijke wezen? Ik kan opeens weer naar buiten kijken, nog nooit was mijn blik zo helder. Ik zet de tekno steeds harder. Ik zit vol energie en inspiratie! Wacht eens even, zou dit nou zijn wat ze bedoelen met de Voorjaarsschoonmaak? Ik voldoe dus precies aan het cliché. Ik heb het nog nooit zo leuk gevonden om te poetsen.
Ik wissel ramen lappen af met voor mijn speakers staan dansen op de hete, dampende en temperamentvolle tekno. Iedereen kan nou bij mij naar binnen kijken, omdat ik het raam eindelijk eens heb gelapt. Het deert me niet, als mensen nu naar binnen kijken zien ze een vrolijk, dansend meisje en dat meisje dat ben ik! Ik waan me op een feestje, heb zin in een buitenfeestje. Tekno rules! Ik bouw nu mijn eigen feestje, alles gaat goed!
Nooit geweten dat poetsen zo geestverruimend is! Ik voel me een geïnspireerde huisvrouw, hihi. Schoonmaken was nog nooit zo leuk! Het is trouwens voor het eerst in mijn leven dat ik iets nuttigs doe op XTC. Meestal zit ik dan maar wat te tekenen. Mijn hond en kat weten niet wat hen overkomt. Nog nooit zagen ze hun baasje zo gedreven schoonmaken. Ik heb het trouwens superwarm gekregen van al die arbeid!
12:06
Ik zet mijn keukenraam open voor wat letterlijke frisse wind. Op deze manier kunnen mijn achterburen ook genieten van mijn tekno. Ik let altijd op geluidsoverlast, maar af en toe moet het kunnen. Ik heb inmiddels 2 hapjes op van een oudbakken kerstkransje, wat ik op zich nu best een knappe prestatie vind. Ik herinner me net opeens dat ik nog een pilletje boven heb, de laatste. Die ga ik zo toch echt wel bij pakken, want mijn huisje is nog lang niet schoon! Grappig eigenlijk dat ik XTC nodig heb om mijn huis te poetsen. Normaal komt het er gewoon niet zo van en nu dus wel. Spijkers met koppen slaan dus!
Normaal zou ik nooit hebben vermoed dat schoonmaken zo leuk kon zijn. Maar met een pilleke op is alles anders. Normaal vind ik mijn vriendje ook wel lief hoor, maar vandaag is het grote opruiming hier! Tijd en ruimte voor mij en mij alleen. Kostbaar!
Ik moet inmiddels wel concluderen dat er veel speed in mijn pil zat. Dit had voor mij niet gehoeven, ik gebruik juist al een tijdje geen speed meer omdat ik er jarenlang verslaafd aan ben geweest. Gelukkig zwakt de GHB het speedy effect wat af, kan ik lekker verder met schoonmaken.
12:30
Zo, heb net nog een pilletje gepakt. Deze zou iets meer chill moeten zijn volgens de kennis van wie ik de pillen had gekregen.
12:45
Ik kwam net even in de tuin en was het liefst daar ook meteen gaan puinruimen! But first things first, eerst binnen. De binnenkant moet goed zijn, wil je naar buiten kunnen treden. Wat mij opvalt is de enorme daadkracht die ik, superlui meisje van nature, nu ten toon spreid. Ik denk dat mijn vermoeden omtrent het speedgehalte in de pil wel klopt ( ik ben overigens zielsgelukkig dat ik geen speed meer gebruik, dus dat jullie niet gaan denken dat ik er nou weer aan zit ofzo ). Zomaar opeens een serieuze noot. Zijn er ook noten die zichzelf NIET serieus nemen eigenlijk? Maar dit terzijde.
13:00
Ik word een beetje moe van mezelf. Heb héel veel afgestofte spulletjes verhuisd naar een grote tafel, maar waar laat ik die nou weer allemaal. Terugzetten op hun oorspronkelijke plek is geen optie. Dan zou al het werk van de afgelopen uren voor niks zijn geweest. Een vuilniszak klinkt me als muziek ( tekno! ) in de oren. Ik heb de tekno inmiddels verruimd voor relaxte reggae. De zon schijnt buiten en hier binnen ook. Dankzij het 2e pilletje die duidelijk minder speed bevat, is het speedeffect gelukkig weer over. Ik werk nu minder hard dan vanmorgen, beter, was wel heel erg vermoeiend hoe ik bezig was. Ik bedenk me dat ik in ieder geval niet allergisch ben voor stof. Ben er echt immuun voor geworden denk ik.
13:20
Ik merk wel dat nu ik reggae op heb gezet, het werktempo enorm achteruit is gegaan. Toch maar weer wat fijne tekno, voordat ik inkak. Het is inmiddels zó lekker zonnig buiten, dat ik het mijn hondje gun om even lekker te gaan wandelen.
13:50
Ben alweer terug van het wandelen, viel erg tegen. Het voelde toch nog koud aan en er waren allemaal chagrijnige mensen op straat. Daar heb ik nu echt geen zin in. Heb ook geen zin meer om schoon te maken, maar ja, ik heb er een grote teringbende van gemaakt, dus het moet wel. Saai, huishouden. Ik zie net dat ik om half 11 een buisje GHB heb gepakt. ( handig van een report schrijven, dat je dat meteen kunt zien ). Tijd dus voor een nieuw buisje. Van mijn 2e pil, merk ik niet zoveel. ( dat rijmt ) Ben wel minder speedy en dat voelt fijn na zo'n drukke ochtend! Ben nu meer in de mood om lekker te chillen. Ik ga trouwens vóordat ik een nieuw buisje GHB pak, even typen op de computer wat ik tot nu toe geschreven heb. Denk ik.
14:05
Het typen gaat goed!
15:00
Heb net dat buisje GHB gepakt. Pakt goed uit, want ik kakte een beetje in.
15:20
Weet je wat? Ik laat het hierbij. De pilletjes zijn wel uitgewerkt, de GHB werkt lekker relaxed.
Terug kijkend op vandaag kan ik niet geloven dat ik daadwerkelijk ramen ben gaan lappen en meer van die bullshit. Maar ik heb enorm genoten vandaag, dit was even quality time voor mezelf. En tegelijkertijd is mijn huisje er ook nog op vooruit gegaan. Een win-win situatie dus!
