Hierbij mijn eerste tripreport!
Middelen: Speed, LSD
Wanneer: 29-30-31 Augustus 2008
Waar: Assen, Dutchtek
Voordat ik begin wil ik alvast duidelijk maken dat ik me alleen stukken herriner, bepaalde scenes die me altijd bij zullen blijven. Bovendien weet ik dat speed en LSD niet echt een aan te raden combo zijn sinds speed adrenaline vrijlaat en je daardoor paranoide trekjes kan gaan vertonen, LSD versterkt dat alleen maar, alhoewel ik een beetje para-trippen zeker niet erg vind, maar juist interressant.
Het begon allemaal met een lekker zomerse dag waarop ik met 2 vrienden met de trein van Eindhoven naar Assen reisde om Dutchtek te bezoeken. Onderweg een biertje of 2 gehad omdat je je toch iets of wat voor moet bereiden op een dergelijk feest, bovendien is er nie veel anders te doen in een treinreis van 3 tot 3,5 uur zonder andere middelen tot je beschikking.
Eenmaal aangekomen gingen we opzoek naar de plek van het feest, vanaf het station de bordjes gevolgd richting 't T circuit nadat we het bericht op 't infonummer hadden ontcijferd.
Onderweg nog een paar andere tegengekomen die toevallig diezelfde richting in gingen, iets later een busje van wie de bestuurder zo vriendelijk was ons een lift te geven.
Eenmaal op het feestterrein was de opbouw nog in volle gang, maar duurde het niet lang voordat het eerste soundsystem aanging. Iets daarna hadden we speed kunnen regelen tegen een mooi prijsje. Uiteraard begonnen we hier geleik aan na het te drogen.
Meerendeel van de nacht hebben we aan een tafeltje gezeten beetje chillen, toen 't licht begon te worden gingen we weer wat rondlopen om te kijken wat er allemaal stond, beetje speakertweaken enzo. Tegen de middag toen alles duidelijk te zien was ben ik rond gaan zoeken voor mensen die ik ken, en ik kwam er genoeg tegen. Na enige tijd had ik opzich wel zin in een tripje welke zo gevonden was. Ik had er 3 gekocht, 1 voor 1 van de 2 maten waar ik mee naar Assen was gereisd, de anderen voor mij.
Na een tijd te hebben zitte, lope, freake in de brandende zon werd ik een beetje para, wat al een hint was dat een trip geen goed idee was. Dit was overigens de eerste keer dat ik ooit paranoia ben geweest, en ik wist niet hoe ik er mee om moest gaan. Na een tijdje kwam de ME aangescheten en waren we in-wezen omsingeld, echter nadat het mij meermaals duidelijk verteld werd geloofde ik het simpelweg niet. Ik kwam zelf tot de conclusie dat ik voor de gek gehouden werd door maten en andere bekenden.
Na dat ik die conclusie getrokken had, dacht ik het allemaal door te hebben en vond ik het wel eens tijd worden om dat tripje te pakke, de grote fout dus.
Het plan was eigelenlijk om te vertrekken, ze hadden me eerst zover gekregen dat ik wel meeging terrug naar huis, maar onderweg naar de buitenrand van het veld om het pad op te zoeken die lijde naar de weg naar 't station, bedacht ik me ineens en draaide ik om. Ik was er van overtuigd, ik bleef.
Sindsdien, vanaf, denk ik zo ongeveer, het deel dat 't tripje inkickte (rond 12 uur 'smiddags geloof ik) tot ongeveer zo'n 10 uur 'savonds. herriner ik me niks meer. Vanaf dat punt kan ik me maar kleine stukjes herrinneren welke beginnen vanaf het veld waar ik door de ME in een CRV bus werd gedreven. Kan me nog wel herrinneren dat ik binnenin wel moest lachen toen de hond van de eigenaar van de bus naar de ME blafte en die agent angstig achteruit sprong en zei dattie die hond binne moest houden.
We zijn toen naar een in de buurt gelegen parkeerplaats gereden waar meerdere mensen stonden om te bedenken hoe 't nou verder moest.
Op diezelfde plek ben ik overgestapt van busje, op naar Nijmegen. Op het begin moesten we onder het zelfgemaakte bed kruipen, ik en een andere gozer, zodat we niet gezien werden door politie, sinds het nog wel eens een boete zou kunnen worden werden we gezien achterin op een home-made bedje in een busje. Na verloop van tijd werd ik dit beu en ging ik er gewoon op zitten. Waarna mij gevraagd werd of ik de eventuele boete zou willen betalen mochten we aan de kant gezet worden.
Verder herrinner ik me vrij weinig van de gesprekken onderweg naar de volgende locatie. Wel weet ik dat we over verschillende onderwerpen gepraat/gediscussieerd hadden, alhoewel ik geen directe controle had over mijn lichaam of spraak. Ik zach alles een beetje in 3e persoons perspectief, totale desitegratie van mijn ego. Ook herrinner ik me dat ik in een opwelling een poster van een van de Amerikaanse president van een van de wanden trok, zonder enkel reden, waarvoor ik zover ik weet werd vergeven door de persoon rechts voorin.
Eenmaal aangekomen in Nijmegen herrinner ik me eigelijk alleen nog duidelijk dat ik buiten het terrein was beland en ik er weer naar binnen wou, maar over het hek klimmen lukte me voor geen meter. Toen het weer lichter werd werd me wel duidelijk dat het wel heel bekend voorkwam.
Na verloop van tijd welke, waarschijnlijk enige uren bevatte waar ik niks van boven kan halen, werd ik opgepakt door een woutewagen en mee naar het bureau genomen. Daar heb ik enige tijd in een cel gezeten en kreeg ik een kalmeringsmiddel, welke weet ik niet meer precies. Oxa nog iets dacht ik zo. Voor mij gingen er uren voorbij in die cel, alhoewel bekend werd gemaakt aan m'n ouders dat het hooguit zo'n 3 kwartier betrof.
Ik werd toen opgepikt met een ambulance en naar het ziekenhuis gebracht waar ik op de paasafdeling werd gezet om te nuchteren. Blijkbaar waren zowel mijn zusje als mijn moeder op bezoek geweest maar dat weet ik niet meer. Na een dag op een kamer te heben gelegen kwam ik rustig weer bij zinnen en werd me alles eigelijk een beetje duidelijk van wat er was gebeurd. Ik kon het niet echt met woorden omschrijven omdat het gewoon te... tja.. raar was voor woorden vergeleken met mijn velen andere trip- en speed-ervaringen.
Na nog een dag verplicht verblijf werd ik verhoord door een psycholoog om te kijken of er enige schade was. Ik was hier al wel weer volledig nuchter en het enige wat ik eigenlijk op zijn vragen (Heb je nog ergens last van? En wat denk je voer deze situatie?) kon antwoorden was "Nee, en volgensmij had ik dat tripje beter niet kunen pakken." tot verbazing van de psycholoog, hij vond het zelfs wel grappig.
Ik werd toen opgepikt door m'n ouders en kreeg ik anders dan de normale preek een zucht te horen onderweg terrug naar huis.
_____________________________________________________________________________
Nou heb ik ergens in de report gezegd dat het me wel heel bekend voorkwam daar in Nijmegen buiten het terrein, dit kwam doordat, kwam ik toen ik nuchter was eigelijk pas achter, dat het een de ja vu was. Maar anders dan normaal, de de ja vu 'de droom' liep anders dan hoe ik het daar heb ervaren, maar dit mocht wel duidelijk zijn waarom.
Ik zie dit trouwns niet als een bad trip, ik ben er volledig bovenop gekomen zonder enige psychische problemen en ik trip nog even graag. Wel heb ik er heel veel van geleerd. voornamelijk het meer moeten luisteren naar anderen wanneer je vager bent dan hun.
Buiten dat alles heb ik er een beetje een theorie over bedacht hoe deze situatie begonnen was. Normaal drink ik genoeg tijdens feesten, deze keer deed ik dat niet, of heel weinig. Welke ikzelf raar vind sinds ik mezelf toch wel als iemand ken die normaal drinkt bij zulke gelegenheden omdat 't na constant freaken en speakertweaken toch wel nodig is om je lichaam op peil te houden. Nu denk ik zelf dat ik het niet deed omdat het misschien nodig was dat ik deze ervaring mee maakte?
Bij deze wil ik trouwns de mensen bedanken die me nog mee hebben gesleurd naar Nijmegen. Ik heb geen idee hoe het af had gelopen als ik daar in Assen door de Me werd meegenomen. Denk dat het dan wel iets minder vriendelijk had af gelopen.
-TeKNoZem
Middelen: Speed, LSD
Wanneer: 29-30-31 Augustus 2008
Waar: Assen, Dutchtek
Voordat ik begin wil ik alvast duidelijk maken dat ik me alleen stukken herriner, bepaalde scenes die me altijd bij zullen blijven. Bovendien weet ik dat speed en LSD niet echt een aan te raden combo zijn sinds speed adrenaline vrijlaat en je daardoor paranoide trekjes kan gaan vertonen, LSD versterkt dat alleen maar, alhoewel ik een beetje para-trippen zeker niet erg vind, maar juist interressant.
Het begon allemaal met een lekker zomerse dag waarop ik met 2 vrienden met de trein van Eindhoven naar Assen reisde om Dutchtek te bezoeken. Onderweg een biertje of 2 gehad omdat je je toch iets of wat voor moet bereiden op een dergelijk feest, bovendien is er nie veel anders te doen in een treinreis van 3 tot 3,5 uur zonder andere middelen tot je beschikking.
Eenmaal aangekomen gingen we opzoek naar de plek van het feest, vanaf het station de bordjes gevolgd richting 't T circuit nadat we het bericht op 't infonummer hadden ontcijferd.
Onderweg nog een paar andere tegengekomen die toevallig diezelfde richting in gingen, iets later een busje van wie de bestuurder zo vriendelijk was ons een lift te geven.
Eenmaal op het feestterrein was de opbouw nog in volle gang, maar duurde het niet lang voordat het eerste soundsystem aanging. Iets daarna hadden we speed kunnen regelen tegen een mooi prijsje. Uiteraard begonnen we hier geleik aan na het te drogen.
Meerendeel van de nacht hebben we aan een tafeltje gezeten beetje chillen, toen 't licht begon te worden gingen we weer wat rondlopen om te kijken wat er allemaal stond, beetje speakertweaken enzo. Tegen de middag toen alles duidelijk te zien was ben ik rond gaan zoeken voor mensen die ik ken, en ik kwam er genoeg tegen. Na enige tijd had ik opzich wel zin in een tripje welke zo gevonden was. Ik had er 3 gekocht, 1 voor 1 van de 2 maten waar ik mee naar Assen was gereisd, de anderen voor mij.
Na een tijd te hebben zitte, lope, freake in de brandende zon werd ik een beetje para, wat al een hint was dat een trip geen goed idee was. Dit was overigens de eerste keer dat ik ooit paranoia ben geweest, en ik wist niet hoe ik er mee om moest gaan. Na een tijdje kwam de ME aangescheten en waren we in-wezen omsingeld, echter nadat het mij meermaals duidelijk verteld werd geloofde ik het simpelweg niet. Ik kwam zelf tot de conclusie dat ik voor de gek gehouden werd door maten en andere bekenden.
Na dat ik die conclusie getrokken had, dacht ik het allemaal door te hebben en vond ik het wel eens tijd worden om dat tripje te pakke, de grote fout dus.
Het plan was eigelenlijk om te vertrekken, ze hadden me eerst zover gekregen dat ik wel meeging terrug naar huis, maar onderweg naar de buitenrand van het veld om het pad op te zoeken die lijde naar de weg naar 't station, bedacht ik me ineens en draaide ik om. Ik was er van overtuigd, ik bleef.
Sindsdien, vanaf, denk ik zo ongeveer, het deel dat 't tripje inkickte (rond 12 uur 'smiddags geloof ik) tot ongeveer zo'n 10 uur 'savonds. herriner ik me niks meer. Vanaf dat punt kan ik me maar kleine stukjes herrinneren welke beginnen vanaf het veld waar ik door de ME in een CRV bus werd gedreven. Kan me nog wel herrinneren dat ik binnenin wel moest lachen toen de hond van de eigenaar van de bus naar de ME blafte en die agent angstig achteruit sprong en zei dattie die hond binne moest houden.
We zijn toen naar een in de buurt gelegen parkeerplaats gereden waar meerdere mensen stonden om te bedenken hoe 't nou verder moest.
Op diezelfde plek ben ik overgestapt van busje, op naar Nijmegen. Op het begin moesten we onder het zelfgemaakte bed kruipen, ik en een andere gozer, zodat we niet gezien werden door politie, sinds het nog wel eens een boete zou kunnen worden werden we gezien achterin op een home-made bedje in een busje. Na verloop van tijd werd ik dit beu en ging ik er gewoon op zitten. Waarna mij gevraagd werd of ik de eventuele boete zou willen betalen mochten we aan de kant gezet worden.
Verder herrinner ik me vrij weinig van de gesprekken onderweg naar de volgende locatie. Wel weet ik dat we over verschillende onderwerpen gepraat/gediscussieerd hadden, alhoewel ik geen directe controle had over mijn lichaam of spraak. Ik zach alles een beetje in 3e persoons perspectief, totale desitegratie van mijn ego. Ook herrinner ik me dat ik in een opwelling een poster van een van de Amerikaanse president van een van de wanden trok, zonder enkel reden, waarvoor ik zover ik weet werd vergeven door de persoon rechts voorin.
Eenmaal aangekomen in Nijmegen herrinner ik me eigelijk alleen nog duidelijk dat ik buiten het terrein was beland en ik er weer naar binnen wou, maar over het hek klimmen lukte me voor geen meter. Toen het weer lichter werd werd me wel duidelijk dat het wel heel bekend voorkwam.
Na verloop van tijd welke, waarschijnlijk enige uren bevatte waar ik niks van boven kan halen, werd ik opgepakt door een woutewagen en mee naar het bureau genomen. Daar heb ik enige tijd in een cel gezeten en kreeg ik een kalmeringsmiddel, welke weet ik niet meer precies. Oxa nog iets dacht ik zo. Voor mij gingen er uren voorbij in die cel, alhoewel bekend werd gemaakt aan m'n ouders dat het hooguit zo'n 3 kwartier betrof.
Ik werd toen opgepikt met een ambulance en naar het ziekenhuis gebracht waar ik op de paasafdeling werd gezet om te nuchteren. Blijkbaar waren zowel mijn zusje als mijn moeder op bezoek geweest maar dat weet ik niet meer. Na een dag op een kamer te heben gelegen kwam ik rustig weer bij zinnen en werd me alles eigelijk een beetje duidelijk van wat er was gebeurd. Ik kon het niet echt met woorden omschrijven omdat het gewoon te... tja.. raar was voor woorden vergeleken met mijn velen andere trip- en speed-ervaringen.
Na nog een dag verplicht verblijf werd ik verhoord door een psycholoog om te kijken of er enige schade was. Ik was hier al wel weer volledig nuchter en het enige wat ik eigenlijk op zijn vragen (Heb je nog ergens last van? En wat denk je voer deze situatie?) kon antwoorden was "Nee, en volgensmij had ik dat tripje beter niet kunen pakken." tot verbazing van de psycholoog, hij vond het zelfs wel grappig.
Ik werd toen opgepikt door m'n ouders en kreeg ik anders dan de normale preek een zucht te horen onderweg terrug naar huis.
_____________________________________________________________________________
Nou heb ik ergens in de report gezegd dat het me wel heel bekend voorkwam daar in Nijmegen buiten het terrein, dit kwam doordat, kwam ik toen ik nuchter was eigelijk pas achter, dat het een de ja vu was. Maar anders dan normaal, de de ja vu 'de droom' liep anders dan hoe ik het daar heb ervaren, maar dit mocht wel duidelijk zijn waarom.
Ik zie dit trouwns niet als een bad trip, ik ben er volledig bovenop gekomen zonder enige psychische problemen en ik trip nog even graag. Wel heb ik er heel veel van geleerd. voornamelijk het meer moeten luisteren naar anderen wanneer je vager bent dan hun.
Buiten dat alles heb ik er een beetje een theorie over bedacht hoe deze situatie begonnen was. Normaal drink ik genoeg tijdens feesten, deze keer deed ik dat niet, of heel weinig. Welke ikzelf raar vind sinds ik mezelf toch wel als iemand ken die normaal drinkt bij zulke gelegenheden omdat 't na constant freaken en speakertweaken toch wel nodig is om je lichaam op peil te houden. Nu denk ik zelf dat ik het niet deed omdat het misschien nodig was dat ik deze ervaring mee maakte?
Bij deze wil ik trouwns de mensen bedanken die me nog mee hebben gesleurd naar Nijmegen. Ik heb geen idee hoe het af had gelopen als ik daar in Assen door de Me werd meegenomen. Denk dat het dan wel iets minder vriendelijk had af gelopen.
-TeKNoZem
.
