Vervelend van je broer heb hetzelfde met een goede vriend van me. Alleen die drinkt nu al dik 30 jaar en heeft zijn alvleesklier chronisch ontstoken. Toch blijft hij drinken en heb ik hoe pijn het mij doet en hoe jammer ik het vinden heb het contact een half jaar geleden verbroken. Het is mijn beste maat geweest hij is wel veel ouder als mij en we hebben samen veel gebruikt. Eerst samen flink pep snuiven en ik aan de valium deze kreeg ik van hem. Ik nam dan zoveel mogelijk halve liters op vrijdag mee naar hem en dan 50/50. Dan gaf hij mij een strip valium. Nam ook een paar gram pep mee en dan gingen we van donderdag tot maandag flink drinken en snuiven. Dit hebben we een half jaar bijna dagelijks gedaan tot ik gedwongen werd opgenomen voor de 2e keer alweer. Toch hield hij contact met mij en bleef me steunen tijdens mijn lange verblijf in de kliniek. Al mijn andere vrienden en kennissen hebben mij toen laten vallen omdat ik zogenaamd een patient was. Vaak vroeg ik hem om speed en valiums te komen brengen. Zelf kreeg hij hier geld voor en gratis speed maar hij deed het omdat we vrienden waren, niet voor de drugs want als ik niks kon missen wat het ook goed. Tijdens mijn opname dronk hij gewoon door en heeft een paar keer in het ziekenhuis gelegen vanwege zijn chronisch ontstoken alvleesklier (is door de drank gekomen) en de vallende ziekte (vorm van epilepsie na lang drinken kan ontstaan). Helaas heeft hij ook nog een zware vorm van borderline (kan door drank komen maar hoeft niet). Dit leidde vaak tot slaande ruzies en ben ook 2 keer opgepakt door de politie omdat met een mes onderweg was naar hem om hem neer te steken. Ik leed hier zelf onder ook het feit dat hij zich kapot drinkt, het deed me pijn om erbij te zitten want stoppen deed hij niet. Heb hem vaak neer zien gaan door de epilepsie dit was heel eng want wat als hij nou op de punt van de tafel kwam met zijn hoofd dan kon ik een ambulance gaan bellen en de rest. Op een gegeven moment zijn ook zijn zenuwen eraan gegaan dus nu als hij drinkt gaat zijn hele lijf een soort spastische spierbewegingen maken het zijn net bijwerkingen van zware antipsychotica. Maar dit alles is door de drank en drugs ontstaan en ik zat erbij en heb gewoon meegedaan. Het probleem was hij wou niet stoppen en als ik zijn drank zou weggooien dan was er wel iemand anders die het weer ging halen achter mijn rug om en dan kwam ik terug en stond de koelkast weer vol. Na een tijd ben heb ik het contact verbroken toen ik weer opgenomen zat, we hadden voor de zoveelste keer levensbedreigende ruzie. Dus met de afdeling waar ik zat had ik afgesproken dat ik het contact geheel zou breken. Ook mijn ouders steunde mij hierin omdat ze zagen hoe ik eronder leed. Nu na een half jaar mis ik hem wel als vriend maar het was een ongezonde vriendschap. We stookte elkaar op om te gebruiken, dealers te beroven want hij is ondanks zijn destructieve drankgebruik iemand waar je niet mee wil vechten. Ik had overal schulden dan ging ik samen met hem even de supplier duidelijk maken dat hij schulden had. Het mooie niemand durft hem wat te doen dus ik kon alles maken op straat. Ruzie met iemand anders ik belde hem dan even en als hij er goed aan was dan werd het gezellig, of we gingen een paar dagen later als hij weer kon lopen eventjes rellen. Laatst heb ik gehoord dat het slecht met hem gaat heel slecht hij drinkt veel is suicidaal geworden en wordt om de haverklap opgenomen. Zou er heel graag voor hem willen zijn maar zodra ik weer contact zoek verandert er niks en wordt het weer gezeik op den duur. Heel pijnlijk maar het is de harde realiteit wou dit even kwijt. Kan er helaas niets aan veranderen hij moet het zelf doen en willen. Maar ik zal er toch diep van binnen altijd voor hem zijn en altijd aan hem moeten denken want niemand verdient deze ellende.
