Peptalk

[Allolalie]

Ik begin maar eens met een nieuwe rubriek die op zich al bestaat, maar niet in deze vorm. En de naam is gewoon leuk. Ja mensen komt het zien en dump hier uw peptalk. Ik zal beginnen met een uiterst labiel verhaal, het is dom, onzinnig en zou het nog verder af kunnen kraken, maar lees eerst maar voordat ik jullie bevooroordeel. Gegroet Johannes de Tripper goes pep.

Het Psychisch Hart VS Het Fysisch Hart

Het mens is op te delen in minstens twee delen. Het psychische en fysische deel, Ofwel het tastbare lichaam en het niet tastbare ziel, gevoel en geweten. Dit stukje tekst gaat niets nieuws vertellen, maar op een andere manier. Waarschijnlijk geen betere manier. Dat is vrij triviaal, want dat bepaalt iedereen voor zichzelf.

Ik zat zo te denken, je kunt van iemand houden, zo iemand neemt dan een stukje van je psychische hart in. Dit stukje kan groeien en krimpen, maar zal altijd een soort aanhechtingsplaats hebben aan je hart. Wanneer iemand met dat voorrecht uit je leven verdwijnt om welke reden dan ook, of op andere manier van je onthecht, blijft er altijd een litteken op je psychische hart over. Men zegt wel dat ze een stukje van je hart meenemen. Ik vind zelf mooier om te zeggen dat er littekenweefsel van komt, waardoor er op dat stukje hart niets meer kan ‘groeien’. Het psychische hart kan heel veel hebben, maar ooit is de rek eruit. Wanneer dit psychische hart te veel te voorduren heeft sterft door het psychische hart het fysische hart. Wees gerust, een mens kan veel voorduren. Het psychische hart kan héél veel hebben. De meeste mensen zullen deze grens niet halen. Ze hebben uit al dat lijden misschien al zelfmoord gepleegd of komt niet eens bij dat lijden. Toch gebeurt het. Denk maar eens aan die bejaarde stellen die al weet ik niet hoe lang samen geleefd hebben. Één van het paar sterft en een korte tijd later sterft ook de ander. Het lijd is dan gewoon te groot.
Het fysische hart zou je ook het mechanische hart kunnen noemen. Het is een accu van het leven. Het voorziet ons van onze fysische krachten. De motor is het psychische hart. Het mechanische hart Zorgt voor het fysieke deel, het voorwerp mens. Deze harten kunnen niet zonder elkaar, wanneer de één te lang uit de circulatie is sterft later ook het andere hart af. Denk maar eens aan mensen die net te laat gereanimeerd worden en daardoor hersenbeschadiging oplopen. Ja dat komt doordat er geen zuurstof bij de hersenen komt, dit zorgt er voor dat de hersenen en het psychisch hart afsterven. Je zou ook een tweede stroming in deze theorie kunnen maken die zeggen dat het psychische hart wel voortleeft, maar van het van het fysische hart afsterft en in de hemel komt of reïncarneert. Dat zou al meteen een derde stroming kunnen betekenen.
Het totaalbeeld van het psychische hart en het fysische hart vormen samen je eigen wezen. Body, mind & soul. Zorg goed voor je harten. Zorg goed voor jezelf.

 

[Delirium]

Sja, ik had dit stukje gister al gelezen... Erg wazig, en volgens mij alleen onder invloed te begrijpen :P

 

[MetaalKonijn]

Haha, nuchter hier, en geloof dat ik 't wel begrijp. Leuk om zulke gedachtes even digitaal te maken.

 

[Wacky]

Prima te volgen verhaal toch.

 

[Psycho_Chrono]

Inderdaad prima te volgen en interessante materie!

 

[PaRa[NL]]

ik kan me er prima in vinden wat je bedoeld

 

[Seneca]

Er is niets ontastbaars aan dat 'psychische hart', dat is namelijk gewoon je brein. Het is niets magisch, zweverigs of poëtisch maar puur psychologie in combinatie met neurochemie.

Emoties, herinneringen, sociale interactie, bewustzijn en denken in het algemeen; allemaal logische gevolgen van verbindingen en stofjes in je hersenen. Er zit overigens een kern van waarheid in je verhaal, de hersens sturen namelijk indirect het hart (deels) aan, zoals ze dat met het hele lichaam doen. Je hersens en hart zijn verbonden op een zeer letterlijke manier; ze maken namelijk deel uit van hetzelfde organisme.. Logisch dat ze invloed op elkaar hebben.

Er is ook een wetenschappelijk aangetoond verband tussen geluk en gezondheid; dit komt helaas niet door een of andere magische kracht van 'positive thinking', maar gewoon omdat 'gelukkige' mensen minder slechte psychologische neigingen hebben (zelfsabotage, borderline gedrag, etc).

Het zijn die psychologische neigingen die men als kind oploopt danwel aangeboren krijgt, die de slechte fysieke gezondheid van het lichaam (inclusief het hart dus) veroorzaken bij 'ongelukkige' mensen.

Zelfsabotage-mechanismen steken bij 'ongelukkige' mensen al gauw de kop op bij emotionele tegenslag en gaan direct invloed hebben op de gezondheid. Een voorbeeldje ter illustratie;

Je vriend(innetje) gaat bij je weg en doet je pijn. Is je eerste reactie jezelf helemaal kapot zuipen en snuiven? Dàt is pure zelfsabotage en de manier waarop een "psychisch hart" een "fysiek hart" direct ernstig aantast.

Wat mij betreft is er dus ook geen optie voor voortbestaan na de dood. Hetgeen wat *dit*, bewustzijn dus, veroorzaakt, gebeurt door allemaal kleine stroompjes in je grote grijze massa en wanneer het lichaam sterft, sterven de cellen van je hersens eveneens af en je bewustzijn houdt letterlijk op met 'stromen'. Er is geen enkel geloofwaardig mechanisme voor de 'magische' voortzetting van jouw bewustzijn behalve volslagen verzinsels. Die verzinsels zijn in mijn ogen dan ook een vorm van puur kinderachtig egoisme; IK wil voortbestaan en IK ga lekker naar de hemel en IK ga fijn een nieuw leven beginnen.. Een beetje je eigen eindigheid ontkennen dus..

Waar jij je waarschijnlijk mee identificeert (je "ik") bestaat gewoon uit een opeenstapeling van herinneringen (verbindingen in je hersens) en wat invloed van de DNA van je ouders. Probeer te bedenken dat je eigenlijk een onlosmakelijk deel van het geheel bent, namelijk het universum. Wanneer de "jij" die in je hersens ligt opgeslagen sterft, blijft er van je ego (je "ik") niets over. Het universum gaat door met bestaan, en in die zin ga jij ook door met bestaan want, je raad het al; jij bent het universum.

Kortom Johannes, een ietwat zweverig verhaal voor mijn smaak, maar deels klopt het (via een omweg).

 

[El Retro]

Waar is JewCookie, een topic voor hem dit .

 

[DonnieDark0]

Wat mij betreft is er dus ook geen optie voor voortbestaan na de dood........... Die verzinsels zijn in mijn ogen dan ook een vorm van puur kinderachtig egoisme; IK wil voortbestaan en IK ga lekker naar de hemel en IK ga fijn een nieuw leven beginnen.. Een beetje je eigen eindigheid ontkennen dus..

Je gaat niet naar de "hemel" Je gaat ook geen NIEUW leven beginnen daar. Je gaat wel verder en door met je groei naar volmaaktheid

 

[Fishhead07]

dit is me nog is een stukje tekst precies mijn soort tekst erg leuk om dit soort theorien te lezen

Ik ben het met je eens dat je psychische hart heel snel kan beschadigen en dat er inderdaad zoals jij het omschrijft littekenweefsel achterblijft. Dan kan dat gedeelte niet meer groeien en sterft het langzaam af.

En verlaat de gene aan wie je je hele psychische hart heb gegeven of wie jou psychische hart heeft overgenomen dan voel je je niet alleen dood maar zal ook vaak genoeg vooorkomen dat je dood wilt omdat je voor jou gevoel al dood bent.

Zeker de verwijzing die je maakt naar bejaarden is totaal waar. Als je net zoals bijvoorbeeld me opa en oma 59 jaar getrouwd bent en de een sterft dan heeft de ander het ook niet lang meer. Mijn opa overleed en me oma precies een half jaar later.

Tja of je in de hemel terechtkomt of reïncarneert ik heb werkelijk waar geen idee. Ik geloof dat er meer tussen hemel en aarde is maar waar je werkelijk terecht komt en of god dat echt bepaald ?? geen idee.

Ik vind de theorie die de meeste mensen geloven altijd een beetje vreemd:

Een dief een moordenaar die 100 mensen besteelt of vermoord maar die daarna netjes vergifenis vraagt aan god zou naar de hemel gaan. Terwijl een lieve aardige vader die voor zijn gezin zorgt en geen mens pijn doet of kwaad toewenst maar geen god niet in zijn levenbinnen laat dat die naar de hel gaat.

Ik vind dit altijd moeilijk te begrijpen en geloof dat dus ook niet.

Het moet dat wel heel druk zijn is de hel denk je ook niet?

Mijn conclusie leef je leven en ga je niet nu al druk maken voor als je dood bent, want dan ben je in weze al dood.

Maarja dat is mijn mening iedereen die wat anders denkt of vind geen probleem daar zijn wij gelukkig allen vrij in.

 

[DonnieDark0]

Ik ben het met fishead eens:

Neem nou een kind wat geboren word en op zijn2e sterft. Heeft nooit in god gelooft, omdat het niet van het bestaan af wist. Gaat het kind dan naar de hel ? komt het in de hemel ? Als het in de hemel komt lijkt het me goed ieder kind van 2 af te maken, komen ze direct in de hemel terecht hehe dikke onzin dus

Maak jij fouten zal je ooit in dit of een volgend leven dit zelf ervaren en daaruit leren dat het fout was. Zo passeer je alle levenslessen in meerdere levens totdat je volmaakt bent

 

[Fishhead07]

Ik ben het met fishead eens:

Neem nou een kind wat geboren word en op zijn2e sterft. Heeft nooit in god gelooft, omdat het niet van het bestaan af wist. Gaat het kind dan naar de hel ? komt het in de hemel ? Als het in de hemel komt lijkt het me goed ieder kind van 2 af te maken, komen ze direct in de hemel terecht hehe dikke onzin dus

Maak jij fouten zal je ooit in dit of een volgend leven dit zelf ervaren en daaruit leren dat het fout was. Zo passeer je alle levenslessen in meerdere levens totdat je volmaakt bent

Helemaal mee eens donnie nog niet eens aangedacht. Maar inderdaad hoe gaat het bij kinderen dan die overlijden ??

Wat je zegt over leren van je fouten in een volgend leven klinkt logisch. Maar of het echt zo zal gaan of dat je gewoon simpelweg dood in je kist ligt geen idee.

Blijft een onderwerp waar iedereen ze eigen theorie over heeft. Maarja niemand bewijzen he dus ja wie zit er goed en wie niet, geen idee.

 

[Wacky]

Zweverig of niet ?

Ik vind dat het stuk van Johannes wel goed wat aan eigen opvattingen over laat. Zelf geloof ik ook niet dat mensen een ziel, geest of wat dan ook hebben. Ik geloof ook niet eens dat een mens een echte keuzevrijheid heeft. (omdat elke keuze die je maakt het resultaat is van het verleden dat je hersenen geprogrammeerd heeft in combinatie met de mogelijkheden die je genetisch hebt meegekregen)

Desalniettemin is de strekking van het verhaal niet echt in strijd met mijn opvattingen. Wat veel mensen de ziel en ontastbaar noemen is de "software" in je hersenen, die is inderdaad ontastbaar. Je kunt op allerlei manieren over die software praten, en er modellen van maken enzo. Het psychologische hart is een mogelijkheid.

Het enige echte verschil van opvatting den ik, is dat sommige mensen er niet van overtuigd zijn dat die software echt onlosmakelijk verbonden is met de hardware.

De hersenen hebben een idd grote invloed op het functioneren van de rest van je lichaam.

 

[Allolalie]

Waar is JewCookie, een topic voor hem dit .

Jewcookie had me al een heel groot bericht gepmt.... moet ik nog even lezen, dus kijk ik binnenkort naar!