Ik dacht; ga nu ook es 'n impressie van m'n ervaring posten want wat is het leuk om dit alles te lezen en je te verbazen, te lachen en te genieten van zoveel verschillende ervaringen!
Moet eerlijk zeggen dat ik mijn "research" o.a ook hier heb opgedaan alvorens ik voor de allereertse keer xtc heb gebruikt. En da's nog niet zo heel lang geleden; rond de kerst 2007.
Samen met mijn vriend al zo vaak erover gehad; uitproberen, nieuwsgierig, spannend; jullie kennen het allemaal. Als t zover komt is het zo en dan gaan we het ooit es meemaken zeiden we altijd. Dat moment kwam dus rond kerst 2007. Lekker samen thuis, me eerst ingelezen hier op het forum o.a zodat ik n beetje idee kreeg wat te verwachten. Werd tevens ook wel wat onzeker; ben nu 36 jaar en er leek n hele wereld open te liggen waar ik over gefantaseerd had maar nog nooit geweest was maar de meesten op hun 20e ronddwalen.....
Het zenuwachtige gevoel van eerst ff op te moeten ruimen in huis, drankje inschenken, kussentjes op n lekkere plek rangschikken, jogging pakkie an en installeren maar. Voor het eten, na het eten?? Wat zullen we doen? Nee, eerst nog ff naar t toilet en oja, nog ff de gordijnen dicht en ja kaarsje aan ook gezellig! Pfff, rust......Ok, we gaan wat nemen; de dosering voorgeschreven gekregen van een vriend die regelmatig gebruikt, rustig aan opbouwen je kan beter eerst te weinig nemen en bij - doseren want eenmal in t mondje is 'n gedane zaak....
Kwartje dan maar voor mij en driekwart voor me vriend. Zitten, wachten; voel jij al wat???Ikke niet...Hmmm, wel warme voeten en na een kwartiertje word ik lacherig...Is het dan vergelijkbaar met weed? Krijg ik n lachkik? Of wat?
Zenuwen????Werking???? Gezamenlijke vriend belt na drie kwartier hoe het gaat; niets...we voelen niets!!! Kan niet, hoeveel heb je genomen vraagt hij. Neem maar wat bij na een uurtje, kwartje nog want jullie hebben net gegeten; dat zal t zijn...Allebei run naar de keuken, eerlijk delen en huppakee, kwartje d'r bij. Zitten, wachten...waarop eigenlijk? Laat het maar komen, laat het gaan, wat komt dat komt.....
En daar komt het!!Pffffuuuuhhhh, alsof ik weggezogen word maar niet weet of ik dit leuk moet vinden of niet....Warm,tintelingen in nek die langzaam naar me achterhoofd stijgen...Herken dit niet en wat te doen? Wat gebeurt er, is dit normaal??? Ik geef aan dat ik niet weet of ik dit leuk ga vinden en het gevoel heb dat ik out ga; me vriend zegt dat ik het over me heen moet laten komen en ervan moet genieten . En dat doe ik dan. En ja hoor; die wereld gaat open!!!! Ik laat alles los en zweef als n veertje in me eigen lichaam rond. Kleuren zijn intens, vrouwenstemmen op TMF klinken als engeltjes en ja, ze zien er ook zo uit!! Zie je dat ook??Voel je dat ook??? Me vriend kijkt me met wat strakke kaken zweverig aan en zegt niet zo hard te gaan als ik maar voelt zich super relaxed en ja, de muziek is ineens wel errug mooi; goed surround system hebben we gekozen he...Pfff, ja hoor; dat zal het zijn. Ik voel me enorm lang als ik opsta, heel lang en licht. Heerlijk, hier wil ik zijn hier wil ik blijven.
Als onze gezamenlijke vriend belt om te horen hoe het gaat en mij op de achtergrond hoort zuchten begint hij tevreden te lachen en zegt;"ja vet he!" Ja, vet; wat n gevoel, wat n heerlijkheid. Mooi is het leven en alles om me heen, laat de hand van me vriend niet meer los en letterlijk klef hangen we in n onnatuurlijke maar heerlijk voelende houding op de bank en TMF stuurt de meest mooie kleuren, beats en sounds onze woonkamer in en verrast ons met n prive optreden van Fedde le Grand in de woonkamer die staat te draaien achter de eettafel....De kat van de buren komt ook ff buurten maar laat z'n koppie niet zien; een oortje langs de bankleuning is alles wat tevoorschijn komt. Ik zweef over oceanen, bossen en regenwoud en laat me meevoeren op de muziek. Gezamenlijke vriend komt nog ff langs om te genieten van ons genieten. We praten, lachen en dansen tot diep in de middag de volgende dag waarna we tevreden onder de wol kruipen met een smile van oor tot oor!
Inmiddels ontdekken we steeds nieuwe ervaringen en telkens is het anders en weten we inmiddels ook welke dosering wat teweeg brengt bij een ieder van ons. We vinden het een toevoeging, een genieten en iedere x is het alsof je naar een kinderfeestje mag; zo kijken we uit naar een iedere volgende keer.
Ja, een kinderfeestje; dan krijg je toch ook altijd een zakje snoep mee naar huis???!!....
Moet eerlijk zeggen dat ik mijn "research" o.a ook hier heb opgedaan alvorens ik voor de allereertse keer xtc heb gebruikt. En da's nog niet zo heel lang geleden; rond de kerst 2007.
Samen met mijn vriend al zo vaak erover gehad; uitproberen, nieuwsgierig, spannend; jullie kennen het allemaal. Als t zover komt is het zo en dan gaan we het ooit es meemaken zeiden we altijd. Dat moment kwam dus rond kerst 2007. Lekker samen thuis, me eerst ingelezen hier op het forum o.a zodat ik n beetje idee kreeg wat te verwachten. Werd tevens ook wel wat onzeker; ben nu 36 jaar en er leek n hele wereld open te liggen waar ik over gefantaseerd had maar nog nooit geweest was maar de meesten op hun 20e ronddwalen.....
Het zenuwachtige gevoel van eerst ff op te moeten ruimen in huis, drankje inschenken, kussentjes op n lekkere plek rangschikken, jogging pakkie an en installeren maar. Voor het eten, na het eten?? Wat zullen we doen? Nee, eerst nog ff naar t toilet en oja, nog ff de gordijnen dicht en ja kaarsje aan ook gezellig! Pfff, rust......Ok, we gaan wat nemen; de dosering voorgeschreven gekregen van een vriend die regelmatig gebruikt, rustig aan opbouwen je kan beter eerst te weinig nemen en bij - doseren want eenmal in t mondje is 'n gedane zaak....
Kwartje dan maar voor mij en driekwart voor me vriend. Zitten, wachten; voel jij al wat???Ikke niet...Hmmm, wel warme voeten en na een kwartiertje word ik lacherig...Is het dan vergelijkbaar met weed? Krijg ik n lachkik? Of wat?
Zenuwen????Werking???? Gezamenlijke vriend belt na drie kwartier hoe het gaat; niets...we voelen niets!!! Kan niet, hoeveel heb je genomen vraagt hij. Neem maar wat bij na een uurtje, kwartje nog want jullie hebben net gegeten; dat zal t zijn...Allebei run naar de keuken, eerlijk delen en huppakee, kwartje d'r bij. Zitten, wachten...waarop eigenlijk? Laat het maar komen, laat het gaan, wat komt dat komt.....
En daar komt het!!Pffffuuuuhhhh, alsof ik weggezogen word maar niet weet of ik dit leuk moet vinden of niet....Warm,tintelingen in nek die langzaam naar me achterhoofd stijgen...Herken dit niet en wat te doen? Wat gebeurt er, is dit normaal??? Ik geef aan dat ik niet weet of ik dit leuk ga vinden en het gevoel heb dat ik out ga; me vriend zegt dat ik het over me heen moet laten komen en ervan moet genieten . En dat doe ik dan. En ja hoor; die wereld gaat open!!!! Ik laat alles los en zweef als n veertje in me eigen lichaam rond. Kleuren zijn intens, vrouwenstemmen op TMF klinken als engeltjes en ja, ze zien er ook zo uit!! Zie je dat ook??Voel je dat ook??? Me vriend kijkt me met wat strakke kaken zweverig aan en zegt niet zo hard te gaan als ik maar voelt zich super relaxed en ja, de muziek is ineens wel errug mooi; goed surround system hebben we gekozen he...Pfff, ja hoor; dat zal het zijn. Ik voel me enorm lang als ik opsta, heel lang en licht. Heerlijk, hier wil ik zijn hier wil ik blijven.
Als onze gezamenlijke vriend belt om te horen hoe het gaat en mij op de achtergrond hoort zuchten begint hij tevreden te lachen en zegt;"ja vet he!" Ja, vet; wat n gevoel, wat n heerlijkheid. Mooi is het leven en alles om me heen, laat de hand van me vriend niet meer los en letterlijk klef hangen we in n onnatuurlijke maar heerlijk voelende houding op de bank en TMF stuurt de meest mooie kleuren, beats en sounds onze woonkamer in en verrast ons met n prive optreden van Fedde le Grand in de woonkamer die staat te draaien achter de eettafel....De kat van de buren komt ook ff buurten maar laat z'n koppie niet zien; een oortje langs de bankleuning is alles wat tevoorschijn komt. Ik zweef over oceanen, bossen en regenwoud en laat me meevoeren op de muziek. Gezamenlijke vriend komt nog ff langs om te genieten van ons genieten. We praten, lachen en dansen tot diep in de middag de volgende dag waarna we tevreden onder de wol kruipen met een smile van oor tot oor!
Inmiddels ontdekken we steeds nieuwe ervaringen en telkens is het anders en weten we inmiddels ook welke dosering wat teweeg brengt bij een ieder van ons. We vinden het een toevoeging, een genieten en iedere x is het alsof je naar een kinderfeestje mag; zo kijken we uit naar een iedere volgende keer.
Ja, een kinderfeestje; dan krijg je toch ook altijd een zakje snoep mee naar huis???!!....
