Beste forumbezoekers,
Ik ben nieuw op dit forum en zal beginnen met mezelf kort voor te stellen.
Ik ben een man van 36 jaar oud samenwonend en ik heb een zoontje van anderhalf en een dochtertje van 2,5.
mijn leven in een notedop :
- Schitterende jeugd gehad
- Ouders scheiden op 14 jarige leeftijd waarop ik in de hel beland.
- ik neem op nog geen 16 jarige leeftijd LSD
- op mijn 21ste spuit ik heroine
- als ik 24 ben vlieg ik de gevangenis in (2maand)
- eens ik buiten ben stop ik met de heroine met vallen en opstaan, maar neem wel nog steeds coke en drank en zo af en toe nog eens heroine (maar dan wel chinezen).
- rond mijn 27ste wringt het 2 goede vrienden lieten ondertussen het leven na overdosis, ik wil een normaal leven en ik besef dat het enkel kan als ik alle drugs laat vallen.
dat lukt me maar niet , tot ik dafalgan codeine leer kennen, vanaf dan drink ik me in het weekend ladderzat en neem ik bijna dagelijks codeine bruistabletten.
- Ik ben clean van hardrugs sedert 2000 (op dafalgan codeine na) !
Nu het heden :
- in 2002 leer ik de vrouw van mijn leven kennen, ze weet niks van mijn codeineverslaving.
- 2003 gingen we samenwonen toen heb ik het wel verteld en ook alles uit mijn verleden.
- 2006 wordt ons eerste kindje geboren (dochtertje)
- 2007 onze zoon werd geboren.
- 2008 ik probeer al jaren te stoppen met die fucking dafalgans , maar niks lukt .
2 weken geleden werd ik wakker met het idee " nu stop ik er mee ".
Ik heb mezelf de belofte gemaakt dat ik clean wil zijn van alle opiaten want dat is codeine dus, lukt dat niet dan laat ik me opnemen in een afkickcentrum.
Ik ben eerst naar mijn huisarts geweest maar die stuurde me door naar een afkickcentrum met een wachtlijst van meer dan een maand.... ik belde daarna een vijftal centra af , overal die verdomde wachtlijsten.
Dus stapte ik spontaan bij een andere dokter binnen , uiteindelijk zal ik geholpen worden.
Deze dokter nam een urinestaal en hield een lange babbel met mij en mijn gezin, want we doen alles samen en eerlijk.
Ik vertel dus bij die dokter dat ik ongeveer 35 tabletten met daarin 30mg codeine neem per dag , komt overeen met 1gram per dag. Dat neem ik in 2 keer 's morgens 15en 's avonds 20.
Hij stelde me voor om me te behandelen met 40mg Methadone per dag.
Ik heb eigenlijk het meeste schrik van het psychische aspect. Zal ik normaal functioneren zonder die vlucht ? 20 jaar lang dacht ik zo: " heb ik een slechte dag, spuiten , slikken, snuiven en de dag is weer rooskleurig." Maar wat nadat ik gestopt ben? kan ik de realiteit aan ? kan ik dit leven aan? ...
één ding weet ik zeker ik stop met die verdomde dafalgans en we zien wel wat op me afkomt. Al ben ik hééééél erg bang van wat op me afkomt.
Als iemand me raad kan geven of moreel steunen .... shoot !
groetjes !! ! !
Ik ben nieuw op dit forum en zal beginnen met mezelf kort voor te stellen.
Ik ben een man van 36 jaar oud samenwonend en ik heb een zoontje van anderhalf en een dochtertje van 2,5.
mijn leven in een notedop :
- Schitterende jeugd gehad
- Ouders scheiden op 14 jarige leeftijd waarop ik in de hel beland.
- ik neem op nog geen 16 jarige leeftijd LSD
- op mijn 21ste spuit ik heroine
- als ik 24 ben vlieg ik de gevangenis in (2maand)
- eens ik buiten ben stop ik met de heroine met vallen en opstaan, maar neem wel nog steeds coke en drank en zo af en toe nog eens heroine (maar dan wel chinezen).
- rond mijn 27ste wringt het 2 goede vrienden lieten ondertussen het leven na overdosis, ik wil een normaal leven en ik besef dat het enkel kan als ik alle drugs laat vallen.
dat lukt me maar niet , tot ik dafalgan codeine leer kennen, vanaf dan drink ik me in het weekend ladderzat en neem ik bijna dagelijks codeine bruistabletten.
- Ik ben clean van hardrugs sedert 2000 (op dafalgan codeine na) !
Nu het heden :
- in 2002 leer ik de vrouw van mijn leven kennen, ze weet niks van mijn codeineverslaving.
- 2003 gingen we samenwonen toen heb ik het wel verteld en ook alles uit mijn verleden.
- 2006 wordt ons eerste kindje geboren (dochtertje)
- 2007 onze zoon werd geboren.
- 2008 ik probeer al jaren te stoppen met die fucking dafalgans , maar niks lukt .
2 weken geleden werd ik wakker met het idee " nu stop ik er mee ".
Ik heb mezelf de belofte gemaakt dat ik clean wil zijn van alle opiaten want dat is codeine dus, lukt dat niet dan laat ik me opnemen in een afkickcentrum.
Ik ben eerst naar mijn huisarts geweest maar die stuurde me door naar een afkickcentrum met een wachtlijst van meer dan een maand.... ik belde daarna een vijftal centra af , overal die verdomde wachtlijsten.
Dus stapte ik spontaan bij een andere dokter binnen , uiteindelijk zal ik geholpen worden.
Deze dokter nam een urinestaal en hield een lange babbel met mij en mijn gezin, want we doen alles samen en eerlijk.
Ik vertel dus bij die dokter dat ik ongeveer 35 tabletten met daarin 30mg codeine neem per dag , komt overeen met 1gram per dag. Dat neem ik in 2 keer 's morgens 15en 's avonds 20.
Hij stelde me voor om me te behandelen met 40mg Methadone per dag.
Ik heb eigenlijk het meeste schrik van het psychische aspect. Zal ik normaal functioneren zonder die vlucht ? 20 jaar lang dacht ik zo: " heb ik een slechte dag, spuiten , slikken, snuiven en de dag is weer rooskleurig." Maar wat nadat ik gestopt ben? kan ik de realiteit aan ? kan ik dit leven aan? ...
één ding weet ik zeker ik stop met die verdomde dafalgans en we zien wel wat op me afkomt. Al ben ik hééééél erg bang van wat op me afkomt.
Als iemand me raad kan geven of moreel steunen .... shoot !
groetjes !! ! !

. Daarna voelde ik me wat opgepept als ik stopte met werken viel ik zo wat in een zak en rond 19u à 20u werd ik onpasselijk ... ik moest ze terug nemen tegen dan. 's avonds nam ik 20 codeinetabletjes, rustig achter de PC en als ze uitgewerkt waren ging ik terug naar beneden om te eten. Daarna nam ik steeds 4 Flunitrazepammekes en 2 trazolans om te kunnen slapen.