Purplext
Badass junkie
Vrouw, 34 jaar, 174 cm, 60 kg
Ik heb een paar weken geleden 1p lsd gekocht uit nieuwsgierigheid. 15 jaar geleden veel geëxperimenteerd met van alles, waaronder 'gewone' lsd. Altijd wel leuke ervaringen gehad, maar omdat ik het vaak mixte met MDMA en speed nooit een echte pure lsd trip gehad.
Ik krijg sowieso nauwelijks visuals, is me maar een paar keer gelukt met paddestoelen.
Goed, de 1p was dus binnen en ik verwachtte er niet veel van. Een jongen die ik net heb leren kennen gevraagd het met mij te testen. Mijn blotters zouden 100 zijn, dus we hadden beiden een halve zegel genomen. We waren bij een concert en hebben de hele nacht lol gehad. Trippy, hij visuals, ik niet, maar wel een vage mindset.
Ik kan hier nu geen report van typen, te vaag daarvoor, maar conclusie is dat het spul wel degelijk werkte!
Het is nu 3 weken later en ben inmiddels op vakantie geweest waar ik elke dag teveel gezopen heb en bij thuiskomst een overlijden in mijn familie. Die jongen die ik had leren kennen, die ik stiekem iets te leuk ben gaan vinden, liet ineens niks meer horen. Kortom, ik heb dit weekend een enorme kater van alles en heb het gevoel dat ik mezelf de laatste maanden beetje kwijtgeraakt ben. Feesten met die jongen, andere feestjes waarop ik ineens weer speed en mdma heb gebruikt na jaren.
Ik voelde dat dit een kutweekend ging worden en dat het tijd was om deze periode af te sluiten.
Dit weekend is mijn eerste weekend alleen, zonder plannen. Het vloog me aan. Ik besloot om vanaf komende maandag mezelf weer bij elkaar te grijpen en gezond te gaan leven. Toen ik mn brood uit de vriezer haalde, stuitte ik op mn zakje 1p blotters. Het leek me een goed idee ze te verknippen en komende tijd microdosering uit te proberen.
Paar stukjes van 12,5 en 25 geknipt en eentje van 12,5 genomen om 12.00 uur.
M'n huis was een puinhoop, dus het leek me een prima idee te gaan ruimen en schrobben, eens kijken of mn humeur daar wat van op zou klaren en of de micro me daarbij kon helpen.
Om 13.00 merkte ik energie en helderheid en het ging allemaal lekker. Ik besloot nog eentje van 12 bij te nemen, maar stak per ongeluk de 25 onder m'n tong...
Tjaa, die ga ik niet meer uitspugen dacht ik nog. Zal ook allemaal niet zoveel doen deze doseringen.
Om 14.15 was het huis brandschoon en ik besloot naar de duinen te fietsen.
M'n broek wapperde zo fijn tegen mn benen, ik dacht nog; zou het nou echt die lsd zijn? Tijdens het wandelen stoor ik me vreselijk aan mn schoenen en trek ze uit.
Heerlijk, met m'n voetjes door het schelpenzand. Voor ik het weet loop ik in een soort mars, ik ben niet energiek, niet moe, maar m'n benen gaan maar door.
Ik heb muziek op, m'n reggae/dub playlist, het zonnetje schijnt en de blaadjes zijn mooi. Ik draag een zonnebril, en zonder die bril is het allemaal een stuk anders. Ik besluit m op te houden. Ik vraag me steeds af of ik nog de alcoholkater van gisteren voel of m'n gebroken hartje en besef me dat ik toch wel beetje trippy in mn eentje door de duinen aan het wandelen ben.
Besef van tijd is compleet weg. Ik struin maar door en luister muziek die wel aangenaam is, en steeds als ik iets anders wil opzetten besluit ik het nummer toch maar af te luisteren. Ik blijf maar lopen en kom op een uitgestrekt veld uit en besef me dat ik zo graag zou willen huilen. Ik hoor de perfecte muziek en er komt 1 traan, van blijdschap of verdriet, dat weet ik niet.
Ik besef me steeds meer dat ik best wel niet nuchter ben en ik vind het heerlijk. Dit was wat ik nodig had! Ik, alleen, tot mezelf komen, in de natuur met een compleet andere mindset door de lsd.
Ik realiseer me weer dat ik een prima leven had in m'n eentje voordat ik die jongen leerde kennen en ik aan het feesten sloeg. En dat ik daar ook weer naar terug kan. Dat ik alleen ben en het daar ook mee zal moeten doen. Niemand anders kan mij gelukkig maken, IK moet dat doen en ik moet terug naar mezelf. En dat gaat me lukken. Er bestaat ook niks en niemand meer, alleen ik in de duinen en de muziek.
Ik moet plassen en kruip in de bosjes waar ik een flashback krijg naar de lsd trip 3 weken geleden waarbij ik ook in de bosjes aan het plassen ben en de struiken mn broekspijpen vasthielden. Ik besef me nog meer dat ik echt wel aan het trippen ben en zoek een stukje gras in het midden van het veld om even te zitten. Ik wil daar vanalles tegelijk en ook weer niks. Ik zit daar maar op zoek naar het juiste nummer en ik vind het. Een album van Groundation. Het is zo mooi, ik kan niet eens genieten van het moment want ben al bezig hoe te gek dit album zal gaan klinken als ik thuis ben en 'm op mn speaker kan draaien.
Ik kijk naar de tijd en besef me dat ik voor altijd hier wil blijven maar dat ik ook meer lsd wil en dat toch wel binnen een uur zou moeten gaan doen. Het is namelijk al 2 uur na m'n laatste dosis.
De meningen zijn er over verdeeld, maar ik heb ooit nog een tweede portie truffels genomen na 6 uur en die kickte toen nog keihard in. Ik besluit verder te lopen zodat ik thuis meer kan nemen. Omdat de microdosering toch al te groot was uitgevallen, kon ik nu toch ook maar mooi onderzoeken of bijnemen zin heeft of niet.
Ik loop verder en ik loop inmiddels al weken daar voor m'n gevoel. Dat is ook wat ik wil, daar voor altijd zijn, maar ik wil ook verlenging van dit. Dus ik loop en loop en ik merk m'n eerste downmomentje opkomen. Vanaf dat moment ga ik elke seconde van neutraal humeur, naar het gevoel dat ik strak sta, dat ik die jongen toch even wil appen, dat ik hem makkelijk kan vergeten, dat ik fucking gelukkig in m'n eentje ben, dat ik een lachkick voel opkomen wat heel raar is omdat ik alleen ben en het gaat maar door. Ik weet niet meer wat ik voel. De muziek moet anders, ik zet the Doors op, twee nummers en ik word er onrustig en ongelukkig van, ik zet een dubmix op en wordt helemaal rustig.
Deze dubmix is van mij, daar heb ik geen herinneringen/gevoelens van anderen bij zitten. Deze mix maakt me altijd zo happy. Ik word zo blij en het laatste stuk van m'n route bestaat uit trappen en ik ren ze op!
Daarna kiezelpadjes en warm zand aan mn voetjes, zo heerlijk en dat gewapper van m'n broek weer. Ik kom allemaal wandelaars tegen en waar ik normaal altijd groet, loop ik nu stug door en denk; 'je zou eens moeten weten hoe high ik hier rondloop' en 'zou je ook eens moeten doen man'. Het laatste stuk duurt zo lang, ik wil een ijskoud biertje.
Ik begin te twijfelen; langs de supermarkt naar huis of eerst naar huis en dan super?! Ik bereik mn fiets en stap erop. Ik begin te fietsen en kom weer in de bewoonde wereld. Ik besef me hoe high ik ben tijdens het fietsen, maar die verdomde realiteit begint zich ook op te dringen.
Ik fiets langs de supermarkt en koop een Duvel en door naar huis. De supermarkt heeft me broodnuchter gemaakt, waar ik net nog zo high en blij was, voel ik me nu alsof ik van een trip in de keiharde werkelijkheid ben beland. Ik zit thuis en neem nog een stukje van 25. Ik denk dat het m'n trip een beetje gaat verlengen. Ik ga op het balkon zitten met m'n Duvel en begin hier te typen.
Duvel is inmiddels op en ik heb het koud op mn mn balkon zonder zon. Ik moet maar weer naar buiten denk ik en beetje rondfietsen. Ik weet het nu niet zo goed, ik denk dat ik in de comedown zit en daar ben ik nooit zo goed in.
Ik heb een paar weken geleden 1p lsd gekocht uit nieuwsgierigheid. 15 jaar geleden veel geëxperimenteerd met van alles, waaronder 'gewone' lsd. Altijd wel leuke ervaringen gehad, maar omdat ik het vaak mixte met MDMA en speed nooit een echte pure lsd trip gehad.
Ik krijg sowieso nauwelijks visuals, is me maar een paar keer gelukt met paddestoelen.
Goed, de 1p was dus binnen en ik verwachtte er niet veel van. Een jongen die ik net heb leren kennen gevraagd het met mij te testen. Mijn blotters zouden 100 zijn, dus we hadden beiden een halve zegel genomen. We waren bij een concert en hebben de hele nacht lol gehad. Trippy, hij visuals, ik niet, maar wel een vage mindset.
Ik kan hier nu geen report van typen, te vaag daarvoor, maar conclusie is dat het spul wel degelijk werkte!
Het is nu 3 weken later en ben inmiddels op vakantie geweest waar ik elke dag teveel gezopen heb en bij thuiskomst een overlijden in mijn familie. Die jongen die ik had leren kennen, die ik stiekem iets te leuk ben gaan vinden, liet ineens niks meer horen. Kortom, ik heb dit weekend een enorme kater van alles en heb het gevoel dat ik mezelf de laatste maanden beetje kwijtgeraakt ben. Feesten met die jongen, andere feestjes waarop ik ineens weer speed en mdma heb gebruikt na jaren.
Ik voelde dat dit een kutweekend ging worden en dat het tijd was om deze periode af te sluiten.
Dit weekend is mijn eerste weekend alleen, zonder plannen. Het vloog me aan. Ik besloot om vanaf komende maandag mezelf weer bij elkaar te grijpen en gezond te gaan leven. Toen ik mn brood uit de vriezer haalde, stuitte ik op mn zakje 1p blotters. Het leek me een goed idee ze te verknippen en komende tijd microdosering uit te proberen.
Paar stukjes van 12,5 en 25 geknipt en eentje van 12,5 genomen om 12.00 uur.
M'n huis was een puinhoop, dus het leek me een prima idee te gaan ruimen en schrobben, eens kijken of mn humeur daar wat van op zou klaren en of de micro me daarbij kon helpen.
Om 13.00 merkte ik energie en helderheid en het ging allemaal lekker. Ik besloot nog eentje van 12 bij te nemen, maar stak per ongeluk de 25 onder m'n tong...
Tjaa, die ga ik niet meer uitspugen dacht ik nog. Zal ook allemaal niet zoveel doen deze doseringen.
Om 14.15 was het huis brandschoon en ik besloot naar de duinen te fietsen.
M'n broek wapperde zo fijn tegen mn benen, ik dacht nog; zou het nou echt die lsd zijn? Tijdens het wandelen stoor ik me vreselijk aan mn schoenen en trek ze uit.
Heerlijk, met m'n voetjes door het schelpenzand. Voor ik het weet loop ik in een soort mars, ik ben niet energiek, niet moe, maar m'n benen gaan maar door.
Ik heb muziek op, m'n reggae/dub playlist, het zonnetje schijnt en de blaadjes zijn mooi. Ik draag een zonnebril, en zonder die bril is het allemaal een stuk anders. Ik besluit m op te houden. Ik vraag me steeds af of ik nog de alcoholkater van gisteren voel of m'n gebroken hartje en besef me dat ik toch wel beetje trippy in mn eentje door de duinen aan het wandelen ben.
Besef van tijd is compleet weg. Ik struin maar door en luister muziek die wel aangenaam is, en steeds als ik iets anders wil opzetten besluit ik het nummer toch maar af te luisteren. Ik blijf maar lopen en kom op een uitgestrekt veld uit en besef me dat ik zo graag zou willen huilen. Ik hoor de perfecte muziek en er komt 1 traan, van blijdschap of verdriet, dat weet ik niet.
Ik besef me steeds meer dat ik best wel niet nuchter ben en ik vind het heerlijk. Dit was wat ik nodig had! Ik, alleen, tot mezelf komen, in de natuur met een compleet andere mindset door de lsd.
Ik realiseer me weer dat ik een prima leven had in m'n eentje voordat ik die jongen leerde kennen en ik aan het feesten sloeg. En dat ik daar ook weer naar terug kan. Dat ik alleen ben en het daar ook mee zal moeten doen. Niemand anders kan mij gelukkig maken, IK moet dat doen en ik moet terug naar mezelf. En dat gaat me lukken. Er bestaat ook niks en niemand meer, alleen ik in de duinen en de muziek.
Ik moet plassen en kruip in de bosjes waar ik een flashback krijg naar de lsd trip 3 weken geleden waarbij ik ook in de bosjes aan het plassen ben en de struiken mn broekspijpen vasthielden. Ik besef me nog meer dat ik echt wel aan het trippen ben en zoek een stukje gras in het midden van het veld om even te zitten. Ik wil daar vanalles tegelijk en ook weer niks. Ik zit daar maar op zoek naar het juiste nummer en ik vind het. Een album van Groundation. Het is zo mooi, ik kan niet eens genieten van het moment want ben al bezig hoe te gek dit album zal gaan klinken als ik thuis ben en 'm op mn speaker kan draaien.
Ik kijk naar de tijd en besef me dat ik voor altijd hier wil blijven maar dat ik ook meer lsd wil en dat toch wel binnen een uur zou moeten gaan doen. Het is namelijk al 2 uur na m'n laatste dosis.
De meningen zijn er over verdeeld, maar ik heb ooit nog een tweede portie truffels genomen na 6 uur en die kickte toen nog keihard in. Ik besluit verder te lopen zodat ik thuis meer kan nemen. Omdat de microdosering toch al te groot was uitgevallen, kon ik nu toch ook maar mooi onderzoeken of bijnemen zin heeft of niet.
Ik loop verder en ik loop inmiddels al weken daar voor m'n gevoel. Dat is ook wat ik wil, daar voor altijd zijn, maar ik wil ook verlenging van dit. Dus ik loop en loop en ik merk m'n eerste downmomentje opkomen. Vanaf dat moment ga ik elke seconde van neutraal humeur, naar het gevoel dat ik strak sta, dat ik die jongen toch even wil appen, dat ik hem makkelijk kan vergeten, dat ik fucking gelukkig in m'n eentje ben, dat ik een lachkick voel opkomen wat heel raar is omdat ik alleen ben en het gaat maar door. Ik weet niet meer wat ik voel. De muziek moet anders, ik zet the Doors op, twee nummers en ik word er onrustig en ongelukkig van, ik zet een dubmix op en wordt helemaal rustig.
Deze dubmix is van mij, daar heb ik geen herinneringen/gevoelens van anderen bij zitten. Deze mix maakt me altijd zo happy. Ik word zo blij en het laatste stuk van m'n route bestaat uit trappen en ik ren ze op!
Daarna kiezelpadjes en warm zand aan mn voetjes, zo heerlijk en dat gewapper van m'n broek weer. Ik kom allemaal wandelaars tegen en waar ik normaal altijd groet, loop ik nu stug door en denk; 'je zou eens moeten weten hoe high ik hier rondloop' en 'zou je ook eens moeten doen man'. Het laatste stuk duurt zo lang, ik wil een ijskoud biertje.
Ik begin te twijfelen; langs de supermarkt naar huis of eerst naar huis en dan super?! Ik bereik mn fiets en stap erop. Ik begin te fietsen en kom weer in de bewoonde wereld. Ik besef me hoe high ik ben tijdens het fietsen, maar die verdomde realiteit begint zich ook op te dringen.
Ik fiets langs de supermarkt en koop een Duvel en door naar huis. De supermarkt heeft me broodnuchter gemaakt, waar ik net nog zo high en blij was, voel ik me nu alsof ik van een trip in de keiharde werkelijkheid ben beland. Ik zit thuis en neem nog een stukje van 25. Ik denk dat het m'n trip een beetje gaat verlengen. Ik ga op het balkon zitten met m'n Duvel en begin hier te typen.
Duvel is inmiddels op en ik heb het koud op mn mn balkon zonder zon. Ik moet maar weer naar buiten denk ik en beetje rondfietsen. Ik weet het nu niet zo goed, ik denk dat ik in de comedown zit en daar ben ik nooit zo goed in.
