hoeveel:1 zegel (hoffmann millenium special edition)
sitter:1
locatie: thuis
inname: 13u
duur: ongeveer 8uur
maaginhoud: 1 broodje
Na een paar valse starts had ik eindelijk de kans (en het lef) om een hele zegel te nemen. Ik had al wat geëxperimenteerd met LSD maar het draaide altijd uit op klooien met kwart zegeltjes (compleet geen effect) of een halfje (heb ik weinig van gemerkt omdat ik toen de rol van tripsitter moest opnemen). Maar nu ging ik voor de hele zegel!
Normaal ben ik redelijk nerveus voor ik (vooral hallucinogene) middelen gebruik. Maar ik had me de voorbije week zo goed mogelijk proberen voorbereid op het ‘verliezen van alles’. Waardoor ik relatief rustig de zegel op m’n tong kon leggen. Het wachten op de eerste effecten verliep erg rustig. En het duurde eigenlijk vrij lang voor ik door had dat ik begon te trippen.
Ik voelde me langzaam wegglijden in een net iets andere sfeer. De muziek begon warmer te klinken maar vooral de tijd begon te schuiven. Alles verliep traag maar erg harmonisch. Het was precies of de tijd begon te golven.
De hallucinaties lieten relatief lang op zich wachten. Het duurde zeker 1 tot 2 uur voor ik echt vervormingen begon op te merken. Het begon met het feller en/of donker worden van kleuren. Mijn groene muren werden net iets groener en alles begon wat licht pulserend te stralen. Maar het mooiste speelde zich toen af wanneer ik mijn ogen sloot. De CEV’s waren niet erg gedetaileerd maar erg kleurijk. Ik zag hele golven van kleuren voorbijtrekken net als het opkomen en ondergaan van een zon, telkens in een ander kleur.
Op dat moment lag ik in de zetel en had zin om wat rechtop te staan. Toen ik dat deed merkte ik dat ik energie te kort had en heb dan snel wat druivensuiker gegeten. Toen ik uiteindelijk rechtstond ervaarde ik weer heel nieuwe aspecten van trippen. Ik voelde mezelf helemaal geborgen waar ik stond. Het was precies of ik me in een rechtstaande cocoon bevond. De muziek stroomde langs en door me heen en ik voelde warme lucht om me heen stromen. Nu en dan leunde ik op een stoel want ik voelde mijn energie vlug zakken, het was precies ofdat al die dingen die ik ervaarde enorm veel energie van me vroegen. Maar met dextro-tablet en nu en dan een hapje brood of een slokje fruitsap kreeg ik altijd net genoeg energie om verder te genieten.
Na x-aantal tijd ben ik me toch op een zachte stoel gaan placeren en ben ik door mijn raam naar buiten beginnen kijken. Ik kijk uit op een uitloper van een erg grote bruidssluier (plant). Daar begon mijn visuele perceptie een stuk toe te nemen. De blaadjes van die plant begonnen eerst te glanzen en daarna was het precies ofdat ik kon ‘inzoomen’ op één enkel blaadje. En toen begon het puntje van dat blaadje rond te draaien in een spriaaltje. Toen ik ‘uitzoomde’ waren de puntjes van alle blaadjes aan het draaien. Het viel me toen op hoe scherp ik die dingen zag (op paddo’s kan ik dat helemaal niet). Ik had het gevoel dat ik daar voor eeuwig zo kon blijven zitten en staren.
Ik hoorde alles wat er rondom mij gebeurde en ik kon nog erg goed communiceren met mijn tripsitter.
Op een gegeven moment wou ik ervaren hoe douchen voelt op LSD. Eens in de douche voelde het water enorm lekker aan. De warmte drong helemaal door mijn lichaam. Ik zocht steun aan de muur en sloot mijn ogen om al dat zintuigelijke op me af te laten komen. De handdoek bij het afdrogen voelde hard maar lekker aan.
Daarna heb ik me nog ff in de zetel geplofd maar ben alweer vlug opgestaan om eens mijn tuin te gaan verkennen.
Bij het afdalen van de trap merkte ik hoe groot mijn voeten waren geworden . Mijn tuintje zag er erg glanzend uit en ik zag vooral de grond pulseren. Er vlogen kleine vliegjes rond en ik kon de baan van de verschillende vliegjes moeiteloos volgen. Ik zag een spinnetje glanzen in het midden van zijn web. Allemaal erg mooi maar ik voelde mijn energiepijl weer zakken. Dus ging ik weer ff zitten. Toen kreeg ik de drempel van mijn tuindeur in de gaten. Dat is zo’n grijs stuk beton met allerhande vuile vlekken, krassen en stukjes steen op. Deze grijze betonblok veranderde voor mij in een soort landkaart van een delta-monding (net zoals je de Nijl-delta in egypte op een kaart ziet met al die stroompjes). Die stroompjes verbreedden en overspoelden de hele steen en toen het ‘water’ wegtrok zag ik overal silouetten van kleine ‘huisjes’ ontstaan en die kleine huisjes werden dan wolkenkrabbertjes. Tot het water weer kwam opzetten en alles weer overspoelde en weer wegtrok. en zo bleven er maar kleine beschavingen onstaan en wegspoelen op mijn betonnen deurdrempel... heerlijk .
Onderweg naar boven (chill-ruimte) zag ik allerhande vlekjes op mijn trap mooie patroontjes worden. Op alle vlakke stukken begonnen inca-achtige patronen te verschijnen en deze pulseerden net alsof er bloed door de lijnen van de tekens stroomde.
Mijn tripsitter begon zich af te vragen of ze nog eens iets anders mocht doen dan nu en dan me wat eten geven en we besloten om ff een wandelingetje in de buurt te maken. Mijn tripsitter merkte op dat ik erg nuchter overkwam en dat het helemaal niet opviel dat ik acid op had. Eens buiten voelde ik de drukte op me afkomen en vroeg me af of ik wel genoeg energie had om dat allemaal te overleven . Ik had ook de indruk dat hoe langer ik buiten was hoe minder ik begon te trippen.
Eens terug binnen had ik direct een soort van ‘instant-trip’-effect. Ik begon plotsklaps terug patronen te zien en voelde me weer wegzakken in een cocoon. Waaruit ik nu en dan eens uitkwam om ‘adem te happen’ (beetje te eten) en weer weg te zinken. Toen kreeg ik allerhande filosofisch gedachten, vooral betreffende mijn onzekerheid. Ik stelde vast dat ik erg genoot van mijn LSD-trip. En dat alle nerveusiteit en zorgen helemaal niet nodig waren geweest.
Ik had 2 filmpjes klaarstaan ( Koyaanisqatsi en alle animaties van Raoul Servais). Maar deze keuze was achteraf gezien wat ongelukkig vonden wij. Die animaties van Raoul Servais (http://www.youtube.com/watch?v=GAY8fCkP0i8) zijn gewoon zo bizar dat ik er een stukje ongemakkelijk van werd .
Koyaanisqatsi (http://www.youtube.com/watch?v=PirH8PADDgQ) viel een stuk beter mee al vonden we het wat saai.
Daarna zijn we langzaam in bed beland en heb ik een relatief onrustige nacht gehad, maar dat heb ik meestal na een dagje trippen.
Conclusie: een erg rustige kennis making met LSD, een relaxe trip en geen mindfuck what so ever!
Persoonlijk vond ik de trip geslaagd al merk ik wel op hoe verschillend mensen op LSD kunnen reageren. Mijn tripsitter bijvoorbeeld had een paar weken geleden ook LSD op en ze was constant ‘alles kwijt’ (viewtopic.php?f=21&t=15907&p=466906&hilit=ik+ben+kwijt#p466906 ) en kon bij wijze van spreken geen 2 minuten stilzitten of zwijgen terwijl ik hier een ongeloofelijke relaxe (voor mijn tripsitter bijna een saaie) trip heb gehad.
sitter:1
locatie: thuis
inname: 13u
duur: ongeveer 8uur
maaginhoud: 1 broodje
Na een paar valse starts had ik eindelijk de kans (en het lef) om een hele zegel te nemen. Ik had al wat geëxperimenteerd met LSD maar het draaide altijd uit op klooien met kwart zegeltjes (compleet geen effect) of een halfje (heb ik weinig van gemerkt omdat ik toen de rol van tripsitter moest opnemen). Maar nu ging ik voor de hele zegel!
Normaal ben ik redelijk nerveus voor ik (vooral hallucinogene) middelen gebruik. Maar ik had me de voorbije week zo goed mogelijk proberen voorbereid op het ‘verliezen van alles’. Waardoor ik relatief rustig de zegel op m’n tong kon leggen. Het wachten op de eerste effecten verliep erg rustig. En het duurde eigenlijk vrij lang voor ik door had dat ik begon te trippen.
Ik voelde me langzaam wegglijden in een net iets andere sfeer. De muziek begon warmer te klinken maar vooral de tijd begon te schuiven. Alles verliep traag maar erg harmonisch. Het was precies of de tijd begon te golven.
De hallucinaties lieten relatief lang op zich wachten. Het duurde zeker 1 tot 2 uur voor ik echt vervormingen begon op te merken. Het begon met het feller en/of donker worden van kleuren. Mijn groene muren werden net iets groener en alles begon wat licht pulserend te stralen. Maar het mooiste speelde zich toen af wanneer ik mijn ogen sloot. De CEV’s waren niet erg gedetaileerd maar erg kleurijk. Ik zag hele golven van kleuren voorbijtrekken net als het opkomen en ondergaan van een zon, telkens in een ander kleur.
Op dat moment lag ik in de zetel en had zin om wat rechtop te staan. Toen ik dat deed merkte ik dat ik energie te kort had en heb dan snel wat druivensuiker gegeten. Toen ik uiteindelijk rechtstond ervaarde ik weer heel nieuwe aspecten van trippen. Ik voelde mezelf helemaal geborgen waar ik stond. Het was precies of ik me in een rechtstaande cocoon bevond. De muziek stroomde langs en door me heen en ik voelde warme lucht om me heen stromen. Nu en dan leunde ik op een stoel want ik voelde mijn energie vlug zakken, het was precies ofdat al die dingen die ik ervaarde enorm veel energie van me vroegen. Maar met dextro-tablet en nu en dan een hapje brood of een slokje fruitsap kreeg ik altijd net genoeg energie om verder te genieten.
Na x-aantal tijd ben ik me toch op een zachte stoel gaan placeren en ben ik door mijn raam naar buiten beginnen kijken. Ik kijk uit op een uitloper van een erg grote bruidssluier (plant). Daar begon mijn visuele perceptie een stuk toe te nemen. De blaadjes van die plant begonnen eerst te glanzen en daarna was het precies ofdat ik kon ‘inzoomen’ op één enkel blaadje. En toen begon het puntje van dat blaadje rond te draaien in een spriaaltje. Toen ik ‘uitzoomde’ waren de puntjes van alle blaadjes aan het draaien. Het viel me toen op hoe scherp ik die dingen zag (op paddo’s kan ik dat helemaal niet). Ik had het gevoel dat ik daar voor eeuwig zo kon blijven zitten en staren.
Ik hoorde alles wat er rondom mij gebeurde en ik kon nog erg goed communiceren met mijn tripsitter.
Op een gegeven moment wou ik ervaren hoe douchen voelt op LSD. Eens in de douche voelde het water enorm lekker aan. De warmte drong helemaal door mijn lichaam. Ik zocht steun aan de muur en sloot mijn ogen om al dat zintuigelijke op me af te laten komen. De handdoek bij het afdrogen voelde hard maar lekker aan.
Daarna heb ik me nog ff in de zetel geplofd maar ben alweer vlug opgestaan om eens mijn tuin te gaan verkennen.
Bij het afdalen van de trap merkte ik hoe groot mijn voeten waren geworden
. Mijn tuintje zag er erg glanzend uit en ik zag vooral de grond pulseren. Er vlogen kleine vliegjes rond en ik kon de baan van de verschillende vliegjes moeiteloos volgen. Ik zag een spinnetje glanzen in het midden van zijn web. Allemaal erg mooi maar ik voelde mijn energiepijl weer zakken. Dus ging ik weer ff zitten. Toen kreeg ik de drempel van mijn tuindeur in de gaten. Dat is zo’n grijs stuk beton met allerhande vuile vlekken, krassen en stukjes steen op. Deze grijze betonblok veranderde voor mij in een soort landkaart van een delta-monding (net zoals je de Nijl-delta in egypte op een kaart ziet met al die stroompjes). Die stroompjes verbreedden en overspoelden de hele steen en toen het ‘water’ wegtrok zag ik overal silouetten van kleine ‘huisjes’ ontstaan en die kleine huisjes werden dan wolkenkrabbertjes. Tot het water weer kwam opzetten en alles weer overspoelde en weer wegtrok. en zo bleven er maar kleine beschavingen onstaan en wegspoelen op mijn betonnen deurdrempel... heerlijk .Onderweg naar boven (chill-ruimte) zag ik allerhande vlekjes op mijn trap mooie patroontjes worden. Op alle vlakke stukken begonnen inca-achtige patronen te verschijnen en deze pulseerden net alsof er bloed door de lijnen van de tekens stroomde.
Mijn tripsitter begon zich af te vragen of ze nog eens iets anders mocht doen dan nu en dan me wat eten geven en we besloten om ff een wandelingetje in de buurt te maken. Mijn tripsitter merkte op dat ik erg nuchter overkwam en dat het helemaal niet opviel dat ik acid op had. Eens buiten voelde ik de drukte op me afkomen en vroeg me af of ik wel genoeg energie had om dat allemaal te overleven
. Ik had ook de indruk dat hoe langer ik buiten was hoe minder ik begon te trippen. Eens terug binnen had ik direct een soort van ‘instant-trip’-effect. Ik begon plotsklaps terug patronen te zien en voelde me weer wegzakken in een cocoon. Waaruit ik nu en dan eens uitkwam om ‘adem te happen’ (beetje te eten) en weer weg te zinken. Toen kreeg ik allerhande filosofisch gedachten, vooral betreffende mijn onzekerheid. Ik stelde vast dat ik erg genoot van mijn LSD-trip. En dat alle nerveusiteit en zorgen helemaal niet nodig waren geweest.
Ik had 2 filmpjes klaarstaan ( Koyaanisqatsi en alle animaties van Raoul Servais). Maar deze keuze was achteraf gezien wat ongelukkig vonden wij. Die animaties van Raoul Servais (http://www.youtube.com/watch?v=GAY8fCkP0i8) zijn gewoon zo bizar dat ik er een stukje ongemakkelijk van werd
.Koyaanisqatsi (http://www.youtube.com/watch?v=PirH8PADDgQ) viel een stuk beter mee al vonden we het wat saai.
Daarna zijn we langzaam in bed beland en heb ik een relatief onrustige nacht gehad, maar dat heb ik meestal na een dagje trippen.
Conclusie: een erg rustige kennis making met LSD, een relaxe trip en geen mindfuck what so ever!
Persoonlijk vond ik de trip geslaagd al merk ik wel op hoe verschillend mensen op LSD kunnen reageren. Mijn tripsitter bijvoorbeeld had een paar weken geleden ook LSD op en ze was constant ‘alles kwijt’ (viewtopic.php?f=21&t=15907&p=466906&hilit=ik+ben+kwijt#p466906 ) en kon bij wijze van spreken geen 2 minuten stilzitten of zwijgen terwijl ik hier een ongeloofelijke relaxe (voor mijn tripsitter bijna een saaie) trip heb gehad.
