Ik denk het ja. Ik vind het iets zeer typisch van slaapgebrek!
Als ik dit aan anderen (niet-druggo’s) vertel vinden ze het vaak heel eng klinken. Ook dat je nadat je wat overenthousiast bent geweest met de pep hele wezens door je huis kan zien schieten of in je ooghoeken kan zien staan. Soms tot in behoorlijk detail. Doet mensen dan toch meteen aan ‘geesten’ (oid) denken. Maar gek genoeg vind ik de hallucinaties van slaaptekort, in combinatie met speed, nooit angstaanjagend. Ze zijn er gewoon. Ze zijn volkomen neutraal, qua vibe. Ik merk ze op, denk ‘oké, duidelijk, we zijn weer op dat punt beland’ ze blijven even en dan gaan ze weer. :’) Gezellig bezoek is anders en ze zouden best even kunnen kloppen, maar ja, vind het wel best zolang ze me niet storen.
Mijn record is trouwens een dag of 4 à 5 wakker (eigenlijk een bewust experiment) en toen begon het toch echt wel wacko te worden. Terwijl ik aan een paper aan het werken was zag ik de boekenkast smelten en ook had ik steeds het idee dat ik aan de linkerkant van mijn kamer zat, terwijl mijn tafel rechts staat en ik dus dus ook altijd rechts zit. Hele gevoel van plaats in de ruimte verstoord. Ik zag ook random een schaduwmens, jongen, puberleeftijd, de afwas doen in m’n keuken. Werd me toen toch wel wat te gek dus ben toen maar gaan slapen. Maar zelfs in die verregaande staat van mentale aftakeling viel het me wel op dat ik geen enkel moment dacht ‘dit is echt’ of dat ik het akelig vond; dit type hallucinaties brengt weinig duisters met zich mee, wat met sommige drugs anders dan speed wel anders kan zijn. En dan heb ik het nu niet eens over de psychdelica, op MDMA heb ik ook wel shit gezien die op het randje van creepy zat. (Ook hele lollige shizzle though.)
Ik vraag me wel af hoe lang je wakker moet zijn voordat je echt zelf in je eigen gekke breinproduceerselen (is dit een woord? nee. owell.) gaat geloven; en met name, wanneer je serieuze risico’s gaat lopen op een psychotische reactie. Het is natuurlijk heel individueel bepaald hoe gevoelig je voor bepaalde effecten bent. Het zou me niet eens lukken denk ik. Speed werkt bij mij na een bepaald punt amper meer, eerder averechts. Ik donder gewoon in slaap. Toch zou ik wel eens - in gecontroleerde en veilige omstandigen, lab ofzo - een week of langer wakker worden gehouden om te zien of je dan echt helemaal doordraait. Vrees van wel.
Hebben jullie dat ook, dat de speed/slaaphallu’s over het algemeen geen enge hallucinaties zijn en dat je toch lang je verstand behoudt of in ieder geval dat het zo voor jezelf voelt? Of hebben jullie ook wel eens het contact met de realiteit een beetje verloren na pep / nachten doorhalen?
