citrobacter
Experimenterende gebruiker
Maandag belt “pieces-corners” met de vraag of ik zin heb om mee te doen aan een paddo tripje. We hadden al eerder gezegd dat we het nog eens gingen doen, maar niemand kwam met een datum. De planning was om dinsdagvoormiddag te starten, zo gezegd zo gedaan.
Dinsdagmorgen met volle goesting richting kot 'pieces-corners & friends'. We waren met 5 personen en we hadden 11 porties waarvan 8 golden teachers en 3 equadoriaanse. Het was de tweede keer dat ik me op de psychonautenvloer waagde. Verleden jaar deden we met drie personen ieder één portie equadoriaanse, dat was zo goed meegevallen dat er die week over niks anders gesproken werd.
Om tien uur begon iedereen zijn golden teachers op te knabbelen. Ik bestede deze keer veel aandacht aan het bijten op de paddo”s zodat de werkzame stoffen goed opgenomen werden door de speekselklieren. De bedoeling was om van de rest van de porties nog wat thee te zetten en nog een paar potjes op tafel te zetten voor wat te snoepen tijdens de trip. Terwijl de andere gasten bezig waren met thee zetten, zou ik nog even een douche nemen zodat ik lekker fris in men vel zat voordat psylocine en/of psylocybine hun werk deden. Dit was echter buiten de snelheid van deze twee biochemische tovenaars gerekend. Ik had men kleren nog niet fatsoenlijk uit en ik voelde me al behoorlijk mellow. Na vijf minuten onder de douche begon ik al te lachen om dingen waarvoor ik anders nog niet men ogen zou optrekken, het water voelde ook fijner aan als anders. Toen ik men kleren terug aantrok begonnen de eerste visualisaties, de vloer begon al deftig te bewegen en patronen aan te nemen. De lucht die ik inademde had een lekkere smaak en gaf een lekker gevoel aan men longen. Het verschil met verleden keer was dat ik er nu op gerekend had en het niet zo verassend overkwam, alleen had ik toen anderhalf uur moeten wachten en deze keer maximaal 20 minuten.
Eenmaal in de kamer van jerre aangekomen waar het trippen zou plaatsvinden ,dronken we rustig van ons thee’tje dat meer weg had van soep die jaren over datum was. Maar na de eerste slokken viel het drinken reuze mee. Het eerste uur verliep de trip redelijk mee met milde visualisaties en veel lachkicks. Vooral ‘mijo’ lokte door één of andere reden veel lachkicks bij me uit en ik bij hem ook, terwijl de anderen niet altijd konden volgen met lachen. De visualisaties werden naargelang de duur steeds feller en ook de filosofische gedachtenvorming. In het begin werd er veel gezeverd en lol getrapt terwijl het na een tijdje af en toe muistil was omdat iedereen in zen eigen wereldje zat. Toch voelden we de aanwezigheid van elkaar in onze trips. Na één uur begon de trip steeds sterkere vormen aan te nemen. Ik moest naar toilet en het voelde als het ware aan alsof ik mezelf aan het uitschijten was. Dit klinkt niet bijzonder koosjer maar het voelde allesbehalve slecht aan. Ook mijn huid begon te golven als de zee, visualisaties waren pakken intenser als verleden keer. Ik begon plots aan men vrienden en familie te denken en miste hen heel erg, ik wilde eigenlijk iedereen zeggen hoeveel ik van hen hield. Die emoties waren zo sterk dat ik zelfs moest lachen en huilen tegelijkertijd. Ter informatie: ik had al niet meer gehuild sinds een ex het uitmaakte na 2.5 jaar relatie en dit was al 2 jaar geleden.
Terug in de kamer aangekomen zat ik werkelijk in een climax, het gevoel van geluk, liefde en blijdschap kon niet meer stuk. Alles was zalig, de meubels en de muren dansten, iedereen had een smile. We lachten om de onnozelste dingen. der werden uitspraken gedaan als: ‘dat doet maar op en dat heeft zich (slaande op onszelf), “ we zijn toch een bende hippies” . Der werd wat gedanst en naar muziek geluisterd. Ik wilde een sigaret rollen en kreeg een sigarettenblaadje en filtertje van “jerre”. Ik kreeg de sigaret echter niet toegerold, het blaadje dat ik in men handen had, vermenigvuldigde zichzelf maal 20 zodat ik plots een hele slinger blaadjes in men hand had. Daarna verdween de slinger terug.Het filtertje bleef aan men vingers kleven en ik was er zo erg door gefacineerd dat ik er wel 15 minuten mee gespeeld heb. Op bepaalde momenten werden de visualisaties zo zwaar dat ik het onderscheid niet meer kon maken tussen werkelijkheid en visualisatie. Alles was een visualisatie. Men vrienden leken soms van plaats te veranderen terwijl dat niet zo was, de dingen die ze zeiden hielden helemaal geen steek. Ik zat even over men climax en het plezante was er vanaf, het leek alsof alles veranderd was en alsof ik door de trip mezelf in een andere wereld had geprojecteerd waar ik vastzat. In deze wereld (die volledig uit jerre's kamer bestond) leek niets te kloppen en alles wat ik deed leek mis te gaan zoals dat vaak in dromen gebeurd. Het leek dus als een droom maar dan was ik wakker. Het leek ook alsof ik een andere rol speelde. Ik voelde me niet meer meedoen met de rest en alles gebeurde naast me door zonder dat ik er invloed op kon uitoefenen. Eerder op de trip voelde ik geen kou meer en was ik in men bloot bovenlijf gaan rondlopen, toen voelde ik me nog als een engel. Nu begon ik terug koud te krijgen en wilde men trui terug aandoen. De trui had deze keer echter 100 mouwen die allemaal met elkaar in de knoop zaten, bij gebrek aan moed liet ik deze dan maar liggen. Ik zat nu al ongeveer één uur in een stoel en het leek steeds moeilijker om hier nog uit te geraken. Toen ik dit toch probeerde leken men krukken (ik loop op krukken omdat ik 8 weken eerder men been heb gebroken) en men voeten door de vloer te schieten. Achteraf bleek dat gewoon men kruk verschoven was bij het rechtstaan, de visualisaties maakten er iets anders van. Op dit moment wisselden de effecten zich zo snel af en waren ze zo realistisch dat ik het even niet meer aankon en me in jerre zen bed neerlegde. Dit beterde de situatie niet of nauwelijks dus heb ik me terug op de zetel gezet en vroeg ik een flesje ice-tea, ik dronk het uit maar het vulde zichzelf terug op. Toen ik weer wilde drinken bleek het echter toch leeg te zijn.
Op een gegeven moment waren de anderen al vrij helder (+-7u na inname vd eerste paddo’s) en bestelden telefonisch enkele pizza”s, ik vroeg me af of dit nog deel uitmaakte van mijn trip of dat ze werkelijk iets bestelden. Maar op dat moment begon ik lichtjes terug bij besef te komen en de conversaties van de anderen werden terug begrijpbaar (wss ook door de ice tea aangezien dat de eerste kalorieen waren die ik die dag binnen kreeg). Na het eten van de pizza was ik ook terug op planeet aarde.
Algemeen kan ik besluiten dat de trip van heel fijn naar een iets mindere leuk is geëvolueerd. Maar ik vond het toch een leerrijke ervaring om met men angsten en gedachten geconfronteerd te worden. Ook brengt het de trippers op een gegeven moment zeer dicht bij elkaar wat wel bevorderend kan zijn voor de relaties en vriendschap. Het trippen op krukken was een iets beperkende factor omdat ik mezelf minder in staat achtte om recht te staan en rond te lopen omdat ik schrik had mezelf pijn te doen, maar anderszijds wil dat zeggen dat ik mezelf toch bewust was dat ik me nog pijn kon doen. Binnen dit en een half jaar wil ik de stap naar lsd zetten. Groetjes!
Dinsdagmorgen met volle goesting richting kot 'pieces-corners & friends'. We waren met 5 personen en we hadden 11 porties waarvan 8 golden teachers en 3 equadoriaanse. Het was de tweede keer dat ik me op de psychonautenvloer waagde. Verleden jaar deden we met drie personen ieder één portie equadoriaanse, dat was zo goed meegevallen dat er die week over niks anders gesproken werd.
Om tien uur begon iedereen zijn golden teachers op te knabbelen. Ik bestede deze keer veel aandacht aan het bijten op de paddo”s zodat de werkzame stoffen goed opgenomen werden door de speekselklieren. De bedoeling was om van de rest van de porties nog wat thee te zetten en nog een paar potjes op tafel te zetten voor wat te snoepen tijdens de trip. Terwijl de andere gasten bezig waren met thee zetten, zou ik nog even een douche nemen zodat ik lekker fris in men vel zat voordat psylocine en/of psylocybine hun werk deden. Dit was echter buiten de snelheid van deze twee biochemische tovenaars gerekend. Ik had men kleren nog niet fatsoenlijk uit en ik voelde me al behoorlijk mellow. Na vijf minuten onder de douche begon ik al te lachen om dingen waarvoor ik anders nog niet men ogen zou optrekken, het water voelde ook fijner aan als anders. Toen ik men kleren terug aantrok begonnen de eerste visualisaties, de vloer begon al deftig te bewegen en patronen aan te nemen. De lucht die ik inademde had een lekkere smaak en gaf een lekker gevoel aan men longen. Het verschil met verleden keer was dat ik er nu op gerekend had en het niet zo verassend overkwam, alleen had ik toen anderhalf uur moeten wachten en deze keer maximaal 20 minuten.
Eenmaal in de kamer van jerre aangekomen waar het trippen zou plaatsvinden ,dronken we rustig van ons thee’tje dat meer weg had van soep die jaren over datum was. Maar na de eerste slokken viel het drinken reuze mee. Het eerste uur verliep de trip redelijk mee met milde visualisaties en veel lachkicks. Vooral ‘mijo’ lokte door één of andere reden veel lachkicks bij me uit en ik bij hem ook, terwijl de anderen niet altijd konden volgen met lachen. De visualisaties werden naargelang de duur steeds feller en ook de filosofische gedachtenvorming. In het begin werd er veel gezeverd en lol getrapt terwijl het na een tijdje af en toe muistil was omdat iedereen in zen eigen wereldje zat. Toch voelden we de aanwezigheid van elkaar in onze trips. Na één uur begon de trip steeds sterkere vormen aan te nemen. Ik moest naar toilet en het voelde als het ware aan alsof ik mezelf aan het uitschijten was. Dit klinkt niet bijzonder koosjer maar het voelde allesbehalve slecht aan. Ook mijn huid begon te golven als de zee, visualisaties waren pakken intenser als verleden keer. Ik begon plots aan men vrienden en familie te denken en miste hen heel erg, ik wilde eigenlijk iedereen zeggen hoeveel ik van hen hield. Die emoties waren zo sterk dat ik zelfs moest lachen en huilen tegelijkertijd. Ter informatie: ik had al niet meer gehuild sinds een ex het uitmaakte na 2.5 jaar relatie en dit was al 2 jaar geleden.
Terug in de kamer aangekomen zat ik werkelijk in een climax, het gevoel van geluk, liefde en blijdschap kon niet meer stuk. Alles was zalig, de meubels en de muren dansten, iedereen had een smile. We lachten om de onnozelste dingen. der werden uitspraken gedaan als: ‘dat doet maar op en dat heeft zich (slaande op onszelf), “ we zijn toch een bende hippies” . Der werd wat gedanst en naar muziek geluisterd. Ik wilde een sigaret rollen en kreeg een sigarettenblaadje en filtertje van “jerre”. Ik kreeg de sigaret echter niet toegerold, het blaadje dat ik in men handen had, vermenigvuldigde zichzelf maal 20 zodat ik plots een hele slinger blaadjes in men hand had. Daarna verdween de slinger terug.Het filtertje bleef aan men vingers kleven en ik was er zo erg door gefacineerd dat ik er wel 15 minuten mee gespeeld heb. Op bepaalde momenten werden de visualisaties zo zwaar dat ik het onderscheid niet meer kon maken tussen werkelijkheid en visualisatie. Alles was een visualisatie. Men vrienden leken soms van plaats te veranderen terwijl dat niet zo was, de dingen die ze zeiden hielden helemaal geen steek. Ik zat even over men climax en het plezante was er vanaf, het leek alsof alles veranderd was en alsof ik door de trip mezelf in een andere wereld had geprojecteerd waar ik vastzat. In deze wereld (die volledig uit jerre's kamer bestond) leek niets te kloppen en alles wat ik deed leek mis te gaan zoals dat vaak in dromen gebeurd. Het leek dus als een droom maar dan was ik wakker. Het leek ook alsof ik een andere rol speelde. Ik voelde me niet meer meedoen met de rest en alles gebeurde naast me door zonder dat ik er invloed op kon uitoefenen. Eerder op de trip voelde ik geen kou meer en was ik in men bloot bovenlijf gaan rondlopen, toen voelde ik me nog als een engel. Nu begon ik terug koud te krijgen en wilde men trui terug aandoen. De trui had deze keer echter 100 mouwen die allemaal met elkaar in de knoop zaten, bij gebrek aan moed liet ik deze dan maar liggen. Ik zat nu al ongeveer één uur in een stoel en het leek steeds moeilijker om hier nog uit te geraken. Toen ik dit toch probeerde leken men krukken (ik loop op krukken omdat ik 8 weken eerder men been heb gebroken) en men voeten door de vloer te schieten. Achteraf bleek dat gewoon men kruk verschoven was bij het rechtstaan, de visualisaties maakten er iets anders van. Op dit moment wisselden de effecten zich zo snel af en waren ze zo realistisch dat ik het even niet meer aankon en me in jerre zen bed neerlegde. Dit beterde de situatie niet of nauwelijks dus heb ik me terug op de zetel gezet en vroeg ik een flesje ice-tea, ik dronk het uit maar het vulde zichzelf terug op. Toen ik weer wilde drinken bleek het echter toch leeg te zijn.
Op een gegeven moment waren de anderen al vrij helder (+-7u na inname vd eerste paddo’s) en bestelden telefonisch enkele pizza”s, ik vroeg me af of dit nog deel uitmaakte van mijn trip of dat ze werkelijk iets bestelden. Maar op dat moment begon ik lichtjes terug bij besef te komen en de conversaties van de anderen werden terug begrijpbaar (wss ook door de ice tea aangezien dat de eerste kalorieen waren die ik die dag binnen kreeg). Na het eten van de pizza was ik ook terug op planeet aarde.
Algemeen kan ik besluiten dat de trip van heel fijn naar een iets mindere leuk is geëvolueerd. Maar ik vond het toch een leerrijke ervaring om met men angsten en gedachten geconfronteerd te worden. Ook brengt het de trippers op een gegeven moment zeer dicht bij elkaar wat wel bevorderend kan zijn voor de relaties en vriendschap. Het trippen op krukken was een iets beperkende factor omdat ik mezelf minder in staat achtte om recht te staan en rond te lopen omdat ik schrik had mezelf pijn te doen, maar anderszijds wil dat zeggen dat ik mezelf toch bewust was dat ik me nog pijn kon doen. Binnen dit en een half jaar wil ik de stap naar lsd zetten. Groetjes!
