Reble
Newbie
Hallo,
Mijn eerste bericht hier, wat ik had verwacht een heel ander soort bericht zou zijn /worden dan dit, namelijk van iemand die verslaafd is al jaren. Aan verschillende middelen.
Oa. ghb.
En ik geloof dat ik dit account aanraakte op de datum dat ik letterlijk niet meer wist na uitbehandeld/weggestuurd/afgewezen te zijn geweest bij ziekenhuizen /detoxcentra/ afkickklinieken/ verslavingszorg en dubbeldiagnose was niet voor mij want ik had geen dubbel diagnose. Het was meer iets als een triple of 123450diagnose.
Uitkomst in elk geval: Ik was nergens te helpen. Ik Kon wel naar huis .
Nou of ehh. Dat toch ook eigenlijk niet. Want mijn huis staat bekend als dfugspamd.
Enfin,
Nu is het een week of twee weken verder.
Ik heb de hoop op hulpverlening eigenlijk voorgoed opgegeven.
Ik weet niet goed hoe ik heb (over)leefd tot net. Tot ik net weer van mezelf of mijn gaba receptoren met oa. alcohol/veel diazepam/ lyrica/ topiramaat proberen wijs te maken dat t zo wel goed ging komen. Dat ik geen hulp hoefde verder bij stoppen met GHB . Ik heb in 3 dagen afgebouwd wat veel te snel was.
Ik deed het in de kliniek ook in 16 dagen met stabilistadagen.
Nu kan ik met zekerheid zeggen
GHB is een duivel
Ik heb het zojuist weer gehad en "hoef" zolang het "bestaat" niet het leven onder ogen te zien. Nee lekker half zombie state verdoofd op standje careless "leeft" soms best aangenaam.
Maar ik ben er zelfs of/ook zo van overtuigd dat dit is wat ik dus ook niet meer wil.
Ik wil leven. Geen haakjes, geen dubbele boodschappen erin.
Wat is nou leven?
Mag ik met 29 jaar nog leren ervaren wat leven is?
Mijn eerste bericht hier, wat ik had verwacht een heel ander soort bericht zou zijn /worden dan dit, namelijk van iemand die verslaafd is al jaren. Aan verschillende middelen.
Oa. ghb.
En ik geloof dat ik dit account aanraakte op de datum dat ik letterlijk niet meer wist na uitbehandeld/weggestuurd/afgewezen te zijn geweest bij ziekenhuizen /detoxcentra/ afkickklinieken/ verslavingszorg en dubbeldiagnose was niet voor mij want ik had geen dubbel diagnose. Het was meer iets als een triple of 123450diagnose.
Uitkomst in elk geval: Ik was nergens te helpen. Ik Kon wel naar huis .
Nou of ehh. Dat toch ook eigenlijk niet. Want mijn huis staat bekend als dfugspamd.
Enfin,
Nu is het een week of twee weken verder.
Ik heb de hoop op hulpverlening eigenlijk voorgoed opgegeven.
Ik weet niet goed hoe ik heb (over)leefd tot net. Tot ik net weer van mezelf of mijn gaba receptoren met oa. alcohol/veel diazepam/ lyrica/ topiramaat proberen wijs te maken dat t zo wel goed ging komen. Dat ik geen hulp hoefde verder bij stoppen met GHB . Ik heb in 3 dagen afgebouwd wat veel te snel was.
Ik deed het in de kliniek ook in 16 dagen met stabilistadagen.
Nu kan ik met zekerheid zeggen
GHB is een duivel
Ik heb het zojuist weer gehad en "hoef" zolang het "bestaat" niet het leven onder ogen te zien. Nee lekker half zombie state verdoofd op standje careless "leeft" soms best aangenaam.
Maar ik ben er zelfs of/ook zo van overtuigd dat dit is wat ik dus ook niet meer wil.
Ik wil leven. Geen haakjes, geen dubbele boodschappen erin.
Wat is nou leven?
Mag ik met 29 jaar nog leren ervaren wat leven is?