mushi_mushi
Newbie
2 weken geleden heb ik voor de 2e keer LSD gedaan, de 1e keer ging nogal slecht, veel getwijfeld over een 2e keer, maar uiteindelijk toch gedaan.
Op de avond van de trip totaal geen zenuwen meer, ik was heel rustig, vastbesloten dat het dit keer wel goed moest gaan.
Om ongeveer half 10 hebben we de LSD ingenomen, we waren met z'n 5en.
We hadden LSD-druppels, met mintsmaak.
Eerst 1 druppel genomen, na een uurtje dacht ik dat ik nog niks voelde, wat achteraf niet helemaal waar bleek te zijn, en hebik nog maar 1,5 druppel genomen.
Al snel begonnen de mensen om me heen behoorlijk te trippen, inclusief ikzelf. 1 jongen die het voor de 1e keer deed, lag al snel te knuffelen met het vloerkleed, mompelend over groene smurf en visjes in de zee. We hebben de hele trip zijn handje vast moeten houden.
Mijn trip begon een beetje eng, zo'n schrikreactie van "wat gebeurt er?!"
Daar ben ik overheen gekomen, dankzij de muziek, en toen kon de trip beginnen.
Een hele tijd hebben we met z'n allen in de kamer gezeten, ons mee laten voeren met de muziek, en geen woord gezegd. Op een gegeven moment was ik in het Waanisane, wat het was wist ik niet, maar ik was er.
Daarna kwam ik in het Oanisdel, wat ik me voorstelde als een enorme vallei met bergen eromheen, waar ik heel hoog in de lucht overheen vloog.
Daarna weer even op aarde gekomen, kijken hoe het met mijn mede-trippers was. De vloerkleed-dude was inmiddels op de bank gekropen, en stak z'n vinger naar mij uit. Ik deed dat ook, en toen onze vingers elkaar raakten moesten we allemaal hard lachen, want 't was echt zo'n E.T. moment.
Toen heb ik nagedacht over LSD. Wat was LSD? LSD waren grote roze-oranje vloeibare bioscoopschermen in Fear&Loahting stijl, waar ik in kon duiken, om vervolgens weer in een andere werkelijkheid te komen.
Daarna nagedacht over de tijd. Wat was de tijd? Hoelang zat ik hier al?
't volgende moment had ik het gevoel alsof ik boven een enorme afgrond hing, en ik me vasthield aan een klok die in het niets hing. (achteraf was het 't klokje boven de tv)
Dat is alles wat ik me herinner van de heftigste piek, daarna besloot ik om even naar buiten te gaan, omdat de muziek vrij moeilijk was, Psytrance, soms met duistere stukken, waarin je een probleem zag, wat je weer kon oplossen door simpelweg je mee te laten voeren met de muziek. Een hele tijd had ik het gevoel alsof ik de muziek was, de muziek ging door, en nam mij mee, ik hing aan de muziek, de muziek zag ik voor me als een lange lijn met verschillende hoogtes waar ik aan hing als een soort van oneindige kabelbaan
Buiten was het geweldig, het regende, en ik stond voor het huis op sokken in de regen, omdat mijn schoenen spoorloos waren (die achteraf gewoon naast de bank lagen) Daar stond ik dus, in de regen, te zoenen met mijn vriend, die na 10 seconden er weer mee ophield omdat ie het idee had dat hij m'n hoofd op at.
Toen zijn we een stukje gaan lopen, op blote voeten door de waterplassen alsof het zomer was, waarna ik dus geen gevoel meer in mijn voeten had door de kou, met andere woorden, ik had geen voeten meer. Zo strompelde ik voort. Toen kwamen we bij een soort van overdekt winkelcentrum, waar iets mis was met de deuren, die maar open en dicht bleven gaan. Binnen hoorden we een muziekje van een of ander kermis-apparaat wat ook nog aanstond. Daar hebben we volgens mij wel een halfuur voor staan kijken en lachen.
Vervolgens ben ik urenlang in een lachje blijven hangen, iets als "tiiiiiiihiiihiiihiiiiiii" ..... het ging maar door, uiteindelijk werd ook dat lachje een voorwerp in mijn hoofd, namelijk een "tihi" .
Die tihi heb ik daarna nog zo'n 2 dagen gehouden.
Het was inmiddels sochtends rond 7 uur, en ik ben gaan tekenen. Of nou ja, tekenen, het waren meer woorden en pijlen waarmee ik de woorden met elkaar in verbinding bracht.
"Waanisane is de wereld en de wereld is mij. "
"Gewoon maar wauwelen en doorspacen"
De tafel was van glas, en er lagen allemaal dingen op tafel. 1 van ons was op het idee gekomen om een lichtje eronder te zetten wat steeds van kleur veranderde. Toen lagen we met z'n 5en onder de tafel, te kijken naar de onderkant van de tafel, de dingen die erop lagen vormden een groot uurwerk, met allemaal tandwieletjes en dat soort dingen, die allemaal in elkaar overgingen. Lang heb ik er niet gelegen, omdat ik na een tijdje alleen maar kevers enzo zag, en gezien ik als de dood ben voor kevers vond ik dit niet echt prettig.
Daarna rond half 9 weer naar buiten gegaan, alle winkels gingen net open, dus met z'n 3en besloten we even naar de supermarkt te gaan.
In de supermarkt stak mijn tihi de kop weer op, en zo liepen we hard lachend door de winkel, behalve mijn vriend die hard z'n best deed om een beetje bij de les te blijven.
Ook zijn we nog bij de bakker geweest, waar ik helemaal niet meer bijkwam van het lachen, het meisje achter de kassa vond het allemaal ook heel grappig, toen vond mijnv riend dat ik misschien beter even buiten kon wachten, en met 2 handen al wijzend naar de uitgang ben ik eruit gelopen.
Daarna nog een tijdje op het bankje voor de supermakrt gezeten, We zagen alle serieuze mensen in de supermarkt door het raam, en ik had echt het idee dat ik aapjes aan het kijken was.
Daarna de supermarkt uitgegaan, omdat de mensen wel heel boos naar ons keken. Toen we eruit liepen zagen we net een politieauto daar stoppen en naar binnen lopen, ik vraag me nog altijd af of dat voor ons zou zijn geweest.
Toen weer naar 't huis gelopen, nog een tijdje nagetript, en zo rond 1 uur smiddags eindelijk wat kunnen slapen.
2 uur later werd ik weer wakker gemaakt, omdat we nog op de thee moesten bij de broer van mijn vriend. Daar zat ik dan, weer trippend achter op de fiets, hij was dus nog niet afgelopen. Ik had het gevoel alsof mijn gezicht een masker was, en dat mijn achterhoofd/hersenen enzo er helemaal niet meer waren.
Toen waren we er, ik zat daar binnen, m'n uiterste best te doen om een beetje helder over te komen, wat niet al te goed is gelukt.
Wat was ik blij dat ik daar weer weg kon.
Toen eindelijk thuis, bed, slapen, yeah.
Dit was wel de leukste trip die ik ooit heb gehad, al had ik ook best gewoon 1 druppel kunnen nemen, dan had ik me er iets meer van herinnerd, helaas kan ik me de piek bijna niet herinneren.
Op de avond van de trip totaal geen zenuwen meer, ik was heel rustig, vastbesloten dat het dit keer wel goed moest gaan.
Om ongeveer half 10 hebben we de LSD ingenomen, we waren met z'n 5en.
We hadden LSD-druppels, met mintsmaak.
Eerst 1 druppel genomen, na een uurtje dacht ik dat ik nog niks voelde, wat achteraf niet helemaal waar bleek te zijn, en hebik nog maar 1,5 druppel genomen.
Al snel begonnen de mensen om me heen behoorlijk te trippen, inclusief ikzelf. 1 jongen die het voor de 1e keer deed, lag al snel te knuffelen met het vloerkleed, mompelend over groene smurf en visjes in de zee. We hebben de hele trip zijn handje vast moeten houden.
Mijn trip begon een beetje eng, zo'n schrikreactie van "wat gebeurt er?!"
Daar ben ik overheen gekomen, dankzij de muziek, en toen kon de trip beginnen.
Een hele tijd hebben we met z'n allen in de kamer gezeten, ons mee laten voeren met de muziek, en geen woord gezegd. Op een gegeven moment was ik in het Waanisane, wat het was wist ik niet, maar ik was er.
Daarna kwam ik in het Oanisdel, wat ik me voorstelde als een enorme vallei met bergen eromheen, waar ik heel hoog in de lucht overheen vloog.
Daarna weer even op aarde gekomen, kijken hoe het met mijn mede-trippers was. De vloerkleed-dude was inmiddels op de bank gekropen, en stak z'n vinger naar mij uit. Ik deed dat ook, en toen onze vingers elkaar raakten moesten we allemaal hard lachen, want 't was echt zo'n E.T. moment.
Toen heb ik nagedacht over LSD. Wat was LSD? LSD waren grote roze-oranje vloeibare bioscoopschermen in Fear&Loahting stijl, waar ik in kon duiken, om vervolgens weer in een andere werkelijkheid te komen.
Daarna nagedacht over de tijd. Wat was de tijd? Hoelang zat ik hier al?
't volgende moment had ik het gevoel alsof ik boven een enorme afgrond hing, en ik me vasthield aan een klok die in het niets hing. (achteraf was het 't klokje boven de tv)
Dat is alles wat ik me herinner van de heftigste piek, daarna besloot ik om even naar buiten te gaan, omdat de muziek vrij moeilijk was, Psytrance, soms met duistere stukken, waarin je een probleem zag, wat je weer kon oplossen door simpelweg je mee te laten voeren met de muziek. Een hele tijd had ik het gevoel alsof ik de muziek was, de muziek ging door, en nam mij mee, ik hing aan de muziek, de muziek zag ik voor me als een lange lijn met verschillende hoogtes waar ik aan hing als een soort van oneindige kabelbaan
Buiten was het geweldig, het regende, en ik stond voor het huis op sokken in de regen, omdat mijn schoenen spoorloos waren (die achteraf gewoon naast de bank lagen) Daar stond ik dus, in de regen, te zoenen met mijn vriend, die na 10 seconden er weer mee ophield omdat ie het idee had dat hij m'n hoofd op at.
Toen zijn we een stukje gaan lopen, op blote voeten door de waterplassen alsof het zomer was, waarna ik dus geen gevoel meer in mijn voeten had door de kou, met andere woorden, ik had geen voeten meer. Zo strompelde ik voort. Toen kwamen we bij een soort van overdekt winkelcentrum, waar iets mis was met de deuren, die maar open en dicht bleven gaan. Binnen hoorden we een muziekje van een of ander kermis-apparaat wat ook nog aanstond. Daar hebben we volgens mij wel een halfuur voor staan kijken en lachen.
Vervolgens ben ik urenlang in een lachje blijven hangen, iets als "tiiiiiiihiiihiiihiiiiiii" ..... het ging maar door, uiteindelijk werd ook dat lachje een voorwerp in mijn hoofd, namelijk een "tihi" .
Die tihi heb ik daarna nog zo'n 2 dagen gehouden.
Het was inmiddels sochtends rond 7 uur, en ik ben gaan tekenen. Of nou ja, tekenen, het waren meer woorden en pijlen waarmee ik de woorden met elkaar in verbinding bracht.
"Waanisane is de wereld en de wereld is mij. "
"Gewoon maar wauwelen en doorspacen"
De tafel was van glas, en er lagen allemaal dingen op tafel. 1 van ons was op het idee gekomen om een lichtje eronder te zetten wat steeds van kleur veranderde. Toen lagen we met z'n 5en onder de tafel, te kijken naar de onderkant van de tafel, de dingen die erop lagen vormden een groot uurwerk, met allemaal tandwieletjes en dat soort dingen, die allemaal in elkaar overgingen. Lang heb ik er niet gelegen, omdat ik na een tijdje alleen maar kevers enzo zag, en gezien ik als de dood ben voor kevers vond ik dit niet echt prettig.
Daarna rond half 9 weer naar buiten gegaan, alle winkels gingen net open, dus met z'n 3en besloten we even naar de supermarkt te gaan.
In de supermarkt stak mijn tihi de kop weer op, en zo liepen we hard lachend door de winkel, behalve mijn vriend die hard z'n best deed om een beetje bij de les te blijven.
Ook zijn we nog bij de bakker geweest, waar ik helemaal niet meer bijkwam van het lachen, het meisje achter de kassa vond het allemaal ook heel grappig, toen vond mijnv riend dat ik misschien beter even buiten kon wachten, en met 2 handen al wijzend naar de uitgang ben ik eruit gelopen.
Daarna nog een tijdje op het bankje voor de supermakrt gezeten, We zagen alle serieuze mensen in de supermarkt door het raam, en ik had echt het idee dat ik aapjes aan het kijken was.
Daarna de supermarkt uitgegaan, omdat de mensen wel heel boos naar ons keken. Toen we eruit liepen zagen we net een politieauto daar stoppen en naar binnen lopen, ik vraag me nog altijd af of dat voor ons zou zijn geweest.
Toen weer naar 't huis gelopen, nog een tijdje nagetript, en zo rond 1 uur smiddags eindelijk wat kunnen slapen.
2 uur later werd ik weer wakker gemaakt, omdat we nog op de thee moesten bij de broer van mijn vriend. Daar zat ik dan, weer trippend achter op de fiets, hij was dus nog niet afgelopen. Ik had het gevoel alsof mijn gezicht een masker was, en dat mijn achterhoofd/hersenen enzo er helemaal niet meer waren.
Toen waren we er, ik zat daar binnen, m'n uiterste best te doen om een beetje helder over te komen, wat niet al te goed is gelukt.
Wat was ik blij dat ik daar weer weg kon.
Toen eindelijk thuis, bed, slapen, yeah.
Dit was wel de leukste trip die ik ooit heb gehad, al had ik ook best gewoon 1 druppel kunnen nemen, dan had ik me er iets meer van herinnerd, helaas kan ik me de piek bijna niet herinneren.
