een aantal maanden geleden had ik voor het eerst truffels genomen met een vriend. we zouden naar een feest gaan. een vriend van me had de kaartjes en de truffels geregeld. voor we weggingen hadden we de truffels in de badkamer gegeten. we wisten dat het even zou duren dus we rookte even een jointje, we pakte de tram naar het feest, we ware behoorlijk space van die joint en we zaten met zn drieen in een lachbui waar we niet meer uitkonden komen. toen we bij het feest waren stond er een lange rij, en we rookte nog een joint achter een muurtje. we ware nu egt space en we stonden in de rij. daar was een heel leuk meisje die blijkbaar wel iets in zag, maar dat terzijde. toen één van mn vriende naar binne was stonden die andere vriend en ik nog buiten. toen hij bij de deur stond werd hij weggestuurd omdat hij een gestolen kaartje zou hebben. ik bleef daarom bij hem, terwijl die andere sich goed vermaakte binne.
verder hebbe we nog een heel avontuur gehad met een van de mensen die mn vriend die binne sat kende. hij had te veel gedronken en zat onder de xtc, hij kon geen zinnig woord uitkramen en hij jammerde een beetje omdat hij alleen maar op de op de grond lag en overgaf.
maar toen hij weg werd gebracht hadden die vriend en ik nog een jointje gekocht en zijn die maar gaan roken. dat was een kleine 2 uur nadat we de pado's hadden genomen en we verwachten er niks meer van, we zochten inmiddels een kroeg waar we wat konden drinken en toen we behoorlijk stoned waren van de joint bogonnen de pado's na 2 uur ook te werken, toen vonden we kroeg. we liepen helemaal van de wereld die kroeg binnen. het was behoorlijk gezellig en we wilde wat bestellen. maar ze zijden toen dat het een prive party was. dit was een hele rare ervaring omdat ik geen 3D kon zien en alle lampe daarbinne heel vel waren.
we zijn toen maar weggegaan en we liepe door de stad. we ware het idee van een kroeg zoeken helemaal vergeten en zijn toen maar wat gaan lopen. ik voelde mn hele lichaam niet meer en ik voelde me als of ik in een spel zat waar elk moment een man met een geweer op me af zou kunne komen ( dit gebeurde echter niet) we liepen toen naar de amstel en het laatste stukje vond ik leuk om te rennen, maar toen kreeg ik een raar gevoel in mn benen. het leek alsof er een soort tinteling van vermoeidheidspijn doorheen schoot. ik wilde niet meer lopen en ben dus 3 meter voor het bankje op de grond gaan zitten. ik wilde het laatste stuk egt niet meer lopen. maar het ergste kwam nog want we moesten het hele pokke eind nog terug lopen. maar we wisten niet meer goed hoe we waren gelopen. toen raakte ik een beetje in paniek omdat mijn bene niet goed aanvoelde. ik ben nog nooit zo bang geweest. uiteindelijk zijn we toch terug gekomen en we kwamen die gast tege die het feest ingepiept was, hij was ook behoorlijk space en hij belde zijn moeder om ons op te hale.
ik was nog helemaal van de wereld. maar toch was ik niet bang dat ze erachter zou komen. toen ze was geariveerd stapte we in de auto en ginge we terug. ik voelde me nog nooit zo opgelucht, en we rede terug. maar zijn moeder begon tegen me aan te praten. en ik was bang dat ik raar klonk, achteraf was dat gelukkig niet het geval. vanaf dit moment kan ik me verder nie veel herineren. alleen dat we ijs aten en dat dat het lekkerste ijsje was dat ik ooit heb gegeten. ookal zat het (voor mijn gevoel) op een rare plek ergens in mn achterhoofd
ik heb een soort gelijk iets nog een keer meegemaakt maar dat was korter en op school
verder hebbe we nog een heel avontuur gehad met een van de mensen die mn vriend die binne sat kende. hij had te veel gedronken en zat onder de xtc, hij kon geen zinnig woord uitkramen en hij jammerde een beetje omdat hij alleen maar op de op de grond lag en overgaf.
maar toen hij weg werd gebracht hadden die vriend en ik nog een jointje gekocht en zijn die maar gaan roken. dat was een kleine 2 uur nadat we de pado's hadden genomen en we verwachten er niks meer van, we zochten inmiddels een kroeg waar we wat konden drinken en toen we behoorlijk stoned waren van de joint bogonnen de pado's na 2 uur ook te werken, toen vonden we kroeg. we liepen helemaal van de wereld die kroeg binnen. het was behoorlijk gezellig en we wilde wat bestellen. maar ze zijden toen dat het een prive party was. dit was een hele rare ervaring omdat ik geen 3D kon zien en alle lampe daarbinne heel vel waren.
we zijn toen maar weggegaan en we liepe door de stad. we ware het idee van een kroeg zoeken helemaal vergeten en zijn toen maar wat gaan lopen. ik voelde mn hele lichaam niet meer en ik voelde me als of ik in een spel zat waar elk moment een man met een geweer op me af zou kunne komen ( dit gebeurde echter niet) we liepen toen naar de amstel en het laatste stukje vond ik leuk om te rennen, maar toen kreeg ik een raar gevoel in mn benen. het leek alsof er een soort tinteling van vermoeidheidspijn doorheen schoot. ik wilde niet meer lopen en ben dus 3 meter voor het bankje op de grond gaan zitten. ik wilde het laatste stuk egt niet meer lopen. maar het ergste kwam nog want we moesten het hele pokke eind nog terug lopen. maar we wisten niet meer goed hoe we waren gelopen. toen raakte ik een beetje in paniek omdat mijn bene niet goed aanvoelde. ik ben nog nooit zo bang geweest. uiteindelijk zijn we toch terug gekomen en we kwamen die gast tege die het feest ingepiept was, hij was ook behoorlijk space en hij belde zijn moeder om ons op te hale.
ik was nog helemaal van de wereld. maar toch was ik niet bang dat ze erachter zou komen. toen ze was geariveerd stapte we in de auto en ginge we terug. ik voelde me nog nooit zo opgelucht, en we rede terug. maar zijn moeder begon tegen me aan te praten. en ik was bang dat ik raar klonk, achteraf was dat gelukkig niet het geval. vanaf dit moment kan ik me verder nie veel herineren. alleen dat we ijs aten en dat dat het lekkerste ijsje was dat ik ooit heb gegeten. ookal zat het (voor mijn gevoel) op een rare plek ergens in mn achterhoofd
ik heb een soort gelijk iets nog een keer meegemaakt maar dat was korter en op school
