Zo, hier een soort "trip report" van een avondje truffels.
Het was zaterdag, 10 november 2012. Berend, Louis, Bert en ik hadden wat truffels gehaald, op zaterdagavond hebben wij ze opgegeten.
Bert wilde het rustig aan doen, en hij nam 8 gram (Golden teacher truffels). Het was zijn eerste keer truffels.
Louis had hetzelfde idee, en heeft iets tussen de 7-8 gram gegeten (Golden teacher truffels). Hij had al vaker truffels gegeten.
Berend heeft 15 gram dragon nogiets gegeten, ook berend had het al een keer gedaan.
Ik heb ook de volle 15 gram gegeten (Atlantis truffels). Het was voor mij de eerste keer truffels, net als Bert.
Er waren ook twee "sitters" aanwezig, om te zorgen dat alles veilig zou verlopen. Zij hebben uiteraard geen truffels gegeten (wel ervaring), maar wel geblowd.
We besloten de truffels bij een fietsenhok op een schoolplein te eten (vertrouwde plaats), omdat het ons bescherming tegen wind en regen zou bieden. Nadat we ze opgegeten hadden (rond 19:30), zijn we gaan zitten tegen een muur met relaxde muziek en hebben we gewacht op het effect. Na ongeveer een half uur werden de effecten al merkbaar. Ik hoorde Bert iets zeggen over scherper zien en horen, Ik heb dit niet ervaren. Ik voelde mij in het begin een beetje duizelig worden, en gewichtsloos. Ook begonnen de muren een beetje rare patronen te vertonen.
Ik heb toen nog een paar hijsjes van een joint genomen, en ben toen opgestaan. Vervolgens heb ik een kwartier rondgelopen in het fietsenhok omdat ik mij helemaal gewichtsloos voelde en ik voelde m'n eigen lichaam niet meer. Ook mijn evenwichtsgevoel was helemaal verdwenen. Ik was ondertussen zo vaag geworden als een oosterse schelpenverzamelaar.
Kort daarna besloten we een rondje door het dorp te lopen, en ik voelde mij erg vreemd. Veel kinderen gingen die avond ook sint maarten lopen, dus er waren veel kleine kinderen met lantaarns. Ook was de dorpsstraat helemaal verlicht met sierverlichting. Al die lichten hadden een grote indruk op mij, en ik vond het allemaal prachtig. Het voelde alsof ik droomde, het was erg bijzonder. Even later waren we van plan om naar een ander dorpje te fietsen, en na onze tassen bij mij thuis te hebben gedropt, zijn we op de fiets gestapt. Ik was hem ondertussen al behoorlijk aan het spacen/trippen.
We hebben voor mijn huis nog een soort discussie gehad over Berend, hij wilde namelijk niet mee naar het andere dorp. Iedereen vond dat hij gewoon mee moest gaan, en dat we hem eigenlijk niet alleen achter konden laten. Uiteindelijk is hij niet mee gegaan, hij is achtergebleven bij het schoolplein. Achteraf bedachten we ons dat het niet slim is geweest om hem daar trippend en alleen achter te laten. Maar helder denken was voor ons op dat moment al vrij moeilijk.
Fietsen voelde geweldig, een beetje alsof ik aan het vliegen was. Ik begon de effecten van de truffels steeds meer te voelen, en begreep er onderhand niks meer van. Bert kwam naast mij fietsen en we hebben het gehad over hoe we ons voelden, ik zei dat ik er helemaal niks meer van begreep, het me ook niks boeide en dat voelde goed. Na een kwartier te hebben gefietst zijn we even gestopt, Louis en de sitters gingen een joint draaien. Bert en ik stonden daar een stukje vanaf, een beetje zittend op onze fiets. Ik viel steeds bijna van mijn fiets af, door het ontbreken van mijn evenwichtsgevoel. We hebben daar even een joint gerookt, en zijn daarna kort de bossen in gelopen.
In de bossen hadden we allemaal een vreemde ervaring, ookal hadden we verschillende truffels gegeten. We voelden ons een soort van onoverwinbaar, en het maakte niet uit hoe scheef en raar we liepen, want de bomen raakten ons toch niet. Dat gevoel heb ik als erg plezierig ervaren. We besloten vrij snel weer terug te gaan naar de weg, waar wij onze fietsen hadden staan. Het plan was om naar het huis van een vriend te gaan (in het andere dorp).
Dus wij vervolgden onze weg, en op een gegeven moment wist ik niet meer waar we waren. Ik vond dit erg vreemd, aangezien ik bekend ben met de route. We fietsten door en ik vroeg meermaals aan de anderen waar we waren, zij hebben het mij wel vijf keer uitgelegd, maar ik begreep er niks van. Ik was al aardig aan het trippen, en had het gevoel alsof ik niet op dezelfde golflengte zat als de andere twee waarmee ik truffels gegeten had (Bert en Louis). Halverwege zijn we weer even gestopt en zijn we op een bankje gaan zitten, ik was toen helemaal van de kaart en het zal een uurtje of half tien zijn geweest. Ik heb toen een goede vriendin van mij gebeld, maar ik begreep niks van haar gepraat, en verstond haar ook maar half. Na weer een paar keer te hebben gevraagd waar de fuck we nou eigenlijk waren, en er niks van te begrijpen, zijn we weer verder gefietst.
Op een gegeven moment kwamen we een bekende tegen, hij fietste achter mij met een paar anderen. Ik herkende zijn stem wel, maar wist niet wie hij was. De rest had hier geen last van en hebben met hem gepraat. Rond tien uur kwamen we bij die vriend aan, ik ken hem niet heel goed en was nog nooit bij hem thuis geweest. Het leek alsof we twee uur hadden gefietst. We gingen achterlangs, en ik had de grootste moeite met mijn fiets tegen een kliko te zetten. Na dat mijn fiets drie keer was gevallen, lukte het en ik ging mee naar binnen.
Toen we binnenkwamen, liep zijn vader door de woonkamer. Dat had ik dus echt niet verwacht, en ik dacht kut. Ik raakte een beetje in paniek, omdat het mij vrij normaal leek dat ik mij voor moest stellen omdat ik in zijn huis was en hij mij niet kende. Gelukkig ging hij vrijwel meteen naar boven, en kon ik weer een beetje opgelucht adem halen. Ik tripte namelijk zo hard dat ik niet meer dan twee woorden kon uitbrengen. Nadat zijn vader naar boven vertrokken was, ontstond er een ander probleem. Er was ook een voor mij onbekend kind aanwezig, de anderen waren er al vaker geweest en hadden al kennis gemaakt. Het kind deed ontzettend irritant en opgefockt, en ik vond het heel erg hinderlijk. Dat kind verneukte mijn trip ontzettend door naar ons te schreeuwen en te schelden. Ook sprong het over de bank heen en weer. Ik raakte haast in paniek en werd er bang van. Ik zat op dat moment op het hoogtepunt van mijn trip, en die werd zwaar verstoord daardoor.
Ik ben toen naar buiten gegaan met Louis, die ook gek werd binnen. We hebben denk ik wel een half uur buiten gestaan (zolang voelde het), en ik had geen idee meer waar ik was. Ik wilde daar graag weg, maar werd gelukkig tegengehouden door Louis die steeds hard moest lachen. Spijtig genoeg deelde ik dat gevoel niet, maar wilde ik graag weg. Na dat halfuur kwam de rest ook naar buiten om een joint te roken in de schuur. Ik heb toen niet meer mee gerookt, omdat ik mij op dat moment niet erg chill voelde. Ook moest ik erg nodig pissen, al een tijd en ik dacht even het in mijn broek te hebben gedaan. Gelukkig was dat niet het geval, maar ik wilde ook niet terug naar binnen om de wc te zoeken. Ik ben dus maar in een hoekje in de tuin gaan staan pissen. Toen ik net klaar was, kwam het kind schreeuwend (zo beleefde ik het) naar mij toe om te vragen of ik daar nou net had staan pissen. Ik antwoordde nee, waarop de rest heel hard moest lachen en het kind wegliep.
Gelukkig voelde ik mij weer wat meer relaxed, en besefte ik weer waar ik was. De rest wilde even naar het dorp toe, en ik ging dus mee, naar het dorp zijn we toen niet gegaan. We zijn naar het net verbouwde bejaardentehuis gegaan, en hebben daar een tijdje op een bankje gezeten, gerookt, en gepraat. Ik kon inmiddels weer wat meer dan twee woorden per vijf minuten uitbrengen. Op een gegeven moment ging "sitter" Roel naar huis, en liet mij, Louis en Bert alleen met de andere nachtere persoon. Wij hebben daar toen nog even gezeten.
Na een tijdje zijn we naar het dorp gefietst en hebben daar wel tien minuten voor de etalage van de slijterij gestaan. Alleen maar gekeken naar grote, kleine, mooie, lelijke, goedkope, dure, lekkere, smerige en vooral vloeibare dranken. Het zag er mooi uit, ook al moest ik er niet aan denken om op dat moment te gaan drinken. Ik heb toen gezegd dat ik echt niet naar de uitgaansgelegenheden om de hoek toe ging, en gelukkig was de rest het met mij eens. We bedachten ons opeens dat we Berend alleen hadden achtergelaten in het andere dorp, en we maakten ons een beetje zorgen over wat er met hem gebeurd was.
We besloten terug te fietsen naar waar we begonnen waren om te kijken hoe het met Berend ging, het was ook een beetje saai geworden in het dorp waar we waren. Op de terugweg werd ik stukje bij beetje steeds een beetje meer nuchter. Ik fietste met Bert achteraan, terwijl Louis met de nuchtere persoon wat sneller fietste om Berend te gaan zoeken. Ik heb met Bert een sigaret opgestoken, die een kwartier later nog niet op was (leek tenminste zo). Ik was toen al wel weer redelijk nuchter, het had voor mijn gevoel ook lang genoeg geduurd.
Toen we weer bij het schoolplein aankwamen, waren ze er al met Berend. We vroegen Berend wat hij allemaal had gedaan terwijl wij weg waren. Hij wist het niet meer precies, maar hij was niet thuis geweest en heeft rondjes gelopen ofzo. Het was toen half 12/12 uur. Ik was daar voor mijn gevoel weer (bijna) helemaal nuchter, en ik besefte mij helemaal niet dat ik echt naar het andere dorp was geweest. Ik was er heilig van overtuigd dat het een droom was geweest, en vond het vreemd waarom iedereen deed alsof het echt was gebeurd. Na een paar minuten besefte ik mij pas dat het allemaal echt was, en kon het eerst haast niet geloven. Bert en ik zijn toen naar mijn huis gelopen om zijn tas op te halen, maar die was opeens weg. Ik dacht weer "haha wat grappig, zijn tas is weg". Maar besefte toen weer dat het allemaal echt was, en vond het toen ook vreemd dat onze tassen weg waren uit mijn tuin. Bleek dat ze opeens binnen lagen. Mijn moeder heeft vast die tassen in de tuin gevonden en ze binnen gelegd.
We hebben nog even op het schoolplein een paar joints gerookt met de rest, en de trip nog een beetje nabesproken. Het was wel even gezellig, maar ik was toch een beetje moe. Niet lichamelijk, maar het leek alsof mijn hoofd moe was van het trippen. Iedereen ging op een gegeven moment naar huis, en Bert is nog even mee naar mijn huis geweest. We hebben daar nog een zak chips leeggegeten, die hij nog in zijn tas had zitten. Hij is daarna ook naar huis gegaan. Ik ben toen naar bed gegaan en ben heel makkelijk in slaap gevallen.
Achteraf was het een erg leuke trip, maar met een paar minder leuke momenten. Zoals het niet weten waar ik was, en thuis bij die vriend in het andere dorp. Ik had denk ik beter wat minder kunnen eten dan die hele portie, omdat ik het best wel heftig en intens vond. De volgende keer neem ik denk ik iets minder, en zorg ik voor een wat betere setting.
Ik hoop dat mijn "trip report" interessant was, vragen en opmerkingen zijn natuurlijk welkom.
*De namen zijn om privacyredenen gefingeerd
Het was zaterdag, 10 november 2012. Berend, Louis, Bert en ik hadden wat truffels gehaald, op zaterdagavond hebben wij ze opgegeten.
Bert wilde het rustig aan doen, en hij nam 8 gram (Golden teacher truffels). Het was zijn eerste keer truffels.
Louis had hetzelfde idee, en heeft iets tussen de 7-8 gram gegeten (Golden teacher truffels). Hij had al vaker truffels gegeten.
Berend heeft 15 gram dragon nogiets gegeten, ook berend had het al een keer gedaan.
Ik heb ook de volle 15 gram gegeten (Atlantis truffels). Het was voor mij de eerste keer truffels, net als Bert.
Er waren ook twee "sitters" aanwezig, om te zorgen dat alles veilig zou verlopen. Zij hebben uiteraard geen truffels gegeten (wel ervaring), maar wel geblowd.
We besloten de truffels bij een fietsenhok op een schoolplein te eten (vertrouwde plaats), omdat het ons bescherming tegen wind en regen zou bieden. Nadat we ze opgegeten hadden (rond 19:30), zijn we gaan zitten tegen een muur met relaxde muziek en hebben we gewacht op het effect. Na ongeveer een half uur werden de effecten al merkbaar. Ik hoorde Bert iets zeggen over scherper zien en horen, Ik heb dit niet ervaren. Ik voelde mij in het begin een beetje duizelig worden, en gewichtsloos. Ook begonnen de muren een beetje rare patronen te vertonen.
Ik heb toen nog een paar hijsjes van een joint genomen, en ben toen opgestaan. Vervolgens heb ik een kwartier rondgelopen in het fietsenhok omdat ik mij helemaal gewichtsloos voelde en ik voelde m'n eigen lichaam niet meer. Ook mijn evenwichtsgevoel was helemaal verdwenen. Ik was ondertussen zo vaag geworden als een oosterse schelpenverzamelaar.
Kort daarna besloten we een rondje door het dorp te lopen, en ik voelde mij erg vreemd. Veel kinderen gingen die avond ook sint maarten lopen, dus er waren veel kleine kinderen met lantaarns. Ook was de dorpsstraat helemaal verlicht met sierverlichting. Al die lichten hadden een grote indruk op mij, en ik vond het allemaal prachtig. Het voelde alsof ik droomde, het was erg bijzonder. Even later waren we van plan om naar een ander dorpje te fietsen, en na onze tassen bij mij thuis te hebben gedropt, zijn we op de fiets gestapt. Ik was hem ondertussen al behoorlijk aan het spacen/trippen.
We hebben voor mijn huis nog een soort discussie gehad over Berend, hij wilde namelijk niet mee naar het andere dorp. Iedereen vond dat hij gewoon mee moest gaan, en dat we hem eigenlijk niet alleen achter konden laten. Uiteindelijk is hij niet mee gegaan, hij is achtergebleven bij het schoolplein. Achteraf bedachten we ons dat het niet slim is geweest om hem daar trippend en alleen achter te laten. Maar helder denken was voor ons op dat moment al vrij moeilijk.
Fietsen voelde geweldig, een beetje alsof ik aan het vliegen was. Ik begon de effecten van de truffels steeds meer te voelen, en begreep er onderhand niks meer van. Bert kwam naast mij fietsen en we hebben het gehad over hoe we ons voelden, ik zei dat ik er helemaal niks meer van begreep, het me ook niks boeide en dat voelde goed. Na een kwartier te hebben gefietst zijn we even gestopt, Louis en de sitters gingen een joint draaien. Bert en ik stonden daar een stukje vanaf, een beetje zittend op onze fiets. Ik viel steeds bijna van mijn fiets af, door het ontbreken van mijn evenwichtsgevoel. We hebben daar even een joint gerookt, en zijn daarna kort de bossen in gelopen.
In de bossen hadden we allemaal een vreemde ervaring, ookal hadden we verschillende truffels gegeten. We voelden ons een soort van onoverwinbaar, en het maakte niet uit hoe scheef en raar we liepen, want de bomen raakten ons toch niet. Dat gevoel heb ik als erg plezierig ervaren. We besloten vrij snel weer terug te gaan naar de weg, waar wij onze fietsen hadden staan. Het plan was om naar het huis van een vriend te gaan (in het andere dorp).
Dus wij vervolgden onze weg, en op een gegeven moment wist ik niet meer waar we waren. Ik vond dit erg vreemd, aangezien ik bekend ben met de route. We fietsten door en ik vroeg meermaals aan de anderen waar we waren, zij hebben het mij wel vijf keer uitgelegd, maar ik begreep er niks van. Ik was al aardig aan het trippen, en had het gevoel alsof ik niet op dezelfde golflengte zat als de andere twee waarmee ik truffels gegeten had (Bert en Louis). Halverwege zijn we weer even gestopt en zijn we op een bankje gaan zitten, ik was toen helemaal van de kaart en het zal een uurtje of half tien zijn geweest. Ik heb toen een goede vriendin van mij gebeld, maar ik begreep niks van haar gepraat, en verstond haar ook maar half. Na weer een paar keer te hebben gevraagd waar de fuck we nou eigenlijk waren, en er niks van te begrijpen, zijn we weer verder gefietst.
Op een gegeven moment kwamen we een bekende tegen, hij fietste achter mij met een paar anderen. Ik herkende zijn stem wel, maar wist niet wie hij was. De rest had hier geen last van en hebben met hem gepraat. Rond tien uur kwamen we bij die vriend aan, ik ken hem niet heel goed en was nog nooit bij hem thuis geweest. Het leek alsof we twee uur hadden gefietst. We gingen achterlangs, en ik had de grootste moeite met mijn fiets tegen een kliko te zetten. Na dat mijn fiets drie keer was gevallen, lukte het en ik ging mee naar binnen.
Toen we binnenkwamen, liep zijn vader door de woonkamer. Dat had ik dus echt niet verwacht, en ik dacht kut. Ik raakte een beetje in paniek, omdat het mij vrij normaal leek dat ik mij voor moest stellen omdat ik in zijn huis was en hij mij niet kende. Gelukkig ging hij vrijwel meteen naar boven, en kon ik weer een beetje opgelucht adem halen. Ik tripte namelijk zo hard dat ik niet meer dan twee woorden kon uitbrengen. Nadat zijn vader naar boven vertrokken was, ontstond er een ander probleem. Er was ook een voor mij onbekend kind aanwezig, de anderen waren er al vaker geweest en hadden al kennis gemaakt. Het kind deed ontzettend irritant en opgefockt, en ik vond het heel erg hinderlijk. Dat kind verneukte mijn trip ontzettend door naar ons te schreeuwen en te schelden. Ook sprong het over de bank heen en weer. Ik raakte haast in paniek en werd er bang van. Ik zat op dat moment op het hoogtepunt van mijn trip, en die werd zwaar verstoord daardoor.
Ik ben toen naar buiten gegaan met Louis, die ook gek werd binnen. We hebben denk ik wel een half uur buiten gestaan (zolang voelde het), en ik had geen idee meer waar ik was. Ik wilde daar graag weg, maar werd gelukkig tegengehouden door Louis die steeds hard moest lachen. Spijtig genoeg deelde ik dat gevoel niet, maar wilde ik graag weg. Na dat halfuur kwam de rest ook naar buiten om een joint te roken in de schuur. Ik heb toen niet meer mee gerookt, omdat ik mij op dat moment niet erg chill voelde. Ook moest ik erg nodig pissen, al een tijd en ik dacht even het in mijn broek te hebben gedaan. Gelukkig was dat niet het geval, maar ik wilde ook niet terug naar binnen om de wc te zoeken. Ik ben dus maar in een hoekje in de tuin gaan staan pissen. Toen ik net klaar was, kwam het kind schreeuwend (zo beleefde ik het) naar mij toe om te vragen of ik daar nou net had staan pissen. Ik antwoordde nee, waarop de rest heel hard moest lachen en het kind wegliep.
Gelukkig voelde ik mij weer wat meer relaxed, en besefte ik weer waar ik was. De rest wilde even naar het dorp toe, en ik ging dus mee, naar het dorp zijn we toen niet gegaan. We zijn naar het net verbouwde bejaardentehuis gegaan, en hebben daar een tijdje op een bankje gezeten, gerookt, en gepraat. Ik kon inmiddels weer wat meer dan twee woorden per vijf minuten uitbrengen. Op een gegeven moment ging "sitter" Roel naar huis, en liet mij, Louis en Bert alleen met de andere nachtere persoon. Wij hebben daar toen nog even gezeten.
Na een tijdje zijn we naar het dorp gefietst en hebben daar wel tien minuten voor de etalage van de slijterij gestaan. Alleen maar gekeken naar grote, kleine, mooie, lelijke, goedkope, dure, lekkere, smerige en vooral vloeibare dranken. Het zag er mooi uit, ook al moest ik er niet aan denken om op dat moment te gaan drinken. Ik heb toen gezegd dat ik echt niet naar de uitgaansgelegenheden om de hoek toe ging, en gelukkig was de rest het met mij eens. We bedachten ons opeens dat we Berend alleen hadden achtergelaten in het andere dorp, en we maakten ons een beetje zorgen over wat er met hem gebeurd was.
We besloten terug te fietsen naar waar we begonnen waren om te kijken hoe het met Berend ging, het was ook een beetje saai geworden in het dorp waar we waren. Op de terugweg werd ik stukje bij beetje steeds een beetje meer nuchter. Ik fietste met Bert achteraan, terwijl Louis met de nuchtere persoon wat sneller fietste om Berend te gaan zoeken. Ik heb met Bert een sigaret opgestoken, die een kwartier later nog niet op was (leek tenminste zo). Ik was toen al wel weer redelijk nuchter, het had voor mijn gevoel ook lang genoeg geduurd.
Toen we weer bij het schoolplein aankwamen, waren ze er al met Berend. We vroegen Berend wat hij allemaal had gedaan terwijl wij weg waren. Hij wist het niet meer precies, maar hij was niet thuis geweest en heeft rondjes gelopen ofzo. Het was toen half 12/12 uur. Ik was daar voor mijn gevoel weer (bijna) helemaal nuchter, en ik besefte mij helemaal niet dat ik echt naar het andere dorp was geweest. Ik was er heilig van overtuigd dat het een droom was geweest, en vond het vreemd waarom iedereen deed alsof het echt was gebeurd. Na een paar minuten besefte ik mij pas dat het allemaal echt was, en kon het eerst haast niet geloven. Bert en ik zijn toen naar mijn huis gelopen om zijn tas op te halen, maar die was opeens weg. Ik dacht weer "haha wat grappig, zijn tas is weg". Maar besefte toen weer dat het allemaal echt was, en vond het toen ook vreemd dat onze tassen weg waren uit mijn tuin. Bleek dat ze opeens binnen lagen. Mijn moeder heeft vast die tassen in de tuin gevonden en ze binnen gelegd.
We hebben nog even op het schoolplein een paar joints gerookt met de rest, en de trip nog een beetje nabesproken. Het was wel even gezellig, maar ik was toch een beetje moe. Niet lichamelijk, maar het leek alsof mijn hoofd moe was van het trippen. Iedereen ging op een gegeven moment naar huis, en Bert is nog even mee naar mijn huis geweest. We hebben daar nog een zak chips leeggegeten, die hij nog in zijn tas had zitten. Hij is daarna ook naar huis gegaan. Ik ben toen naar bed gegaan en ben heel makkelijk in slaap gevallen.
Achteraf was het een erg leuke trip, maar met een paar minder leuke momenten. Zoals het niet weten waar ik was, en thuis bij die vriend in het andere dorp. Ik had denk ik beter wat minder kunnen eten dan die hele portie, omdat ik het best wel heftig en intens vond. De volgende keer neem ik denk ik iets minder, en zorg ik voor een wat betere setting.
Ik hoop dat mijn "trip report" interessant was, vragen en opmerkingen zijn natuurlijk welkom.
*De namen zijn om privacyredenen gefingeerd
