Hallo allemaal,
Hier mijn eerste tripreport, tevens eerste post op dit forum.
Waar: Thuis
Wanneer: Maandagavond 17:00-23:00
Met wie: NIemand, wel iemand op afstand "stand-by"
Na een aangename kennismaking met MDMA ben ik me verder gaan verdiepen in het fenomeen drugs, en wilde wat meer experimenteren. Belangrijkste voorwaarde was dat de betreffende drug als niet al te verslavend te boek moest staan. Zodoende bij de truffels aangekomen, heb naar aanleiding van een tripreport gekozen voor de "Philosopher Stone" truffels.
Rond 17:00 de truffels ingenomen (voorbereid op een smerig iets, maar viel reuze mee), en me daarna in de makkelijkste kleding getooid die ik heb, trainingsbroek en slobbertrui. Huis was netjes opgeruimd, de setting was goed. Via GSM stond er iemand stand-by, mocht het fout gaan of mocht ik me ongemakkelijk voelen, zou die vriend mijn kant opkomen.
Na een kwartier of 3 pas zag ik de eerste bewegingen in de gordijnen, ze ademden, ze dansten. Voor de zekerheid nog gekeken of de deur niet openstond, dat het niet de wind van buiten was, want het was ook alsof het waaide in huis. Heel zachtjes, als een briesje. De deur stond niet open, dus even de gordijnen bewonderd, en de gracieuse bewegingen die deze maakte. De rest van de trip werden de dansende gordijnen al een gewoon iets, iets wat constant op de achtergrond aanwezig was en vertrouwd voelde.
Daarna begon een waanzinnige reis langs complete meligheid, spirituele gevoelens, een reis naar mijn meest innerlijke gevoelens.
Ik had nog in mijn laatste heldere moment een bericht naar mijn ex-vrouw gestuurd: "morgen meer duidelijkheid" (over iets zakelijks zeg maar). Zij stuurt terug: "nog geen groen of rood licht dus?" En ik dacht: zal ik terugsturen: "Zo geel als een pelikaan". De gedachte dat ze dr telefoon zou lezen en met een blik van "WTF stuurt hij nou weer" maakte dat ik 5 minuten lang in een lachkick kwam.
Daarna heerlijk youtube filmpjes zitten kijken, liedjes, van Armin van Buren, Zero Cult tot het kuikentjes lied. Ik wilde gewoon weten hoe ik elk liedje zou ervaren. Mijn maat stuurde een bericht of het goed ging, en ik bevestigde dat, stuurde 8 lange berichten achter elkaar, en eindigde met : ik ga nu Cascada luisteren met Everytime we touch, want heb zin in een kinderdisco. En ik zette perongeluk een hele langzame versie op, met piano begeleiding en mooie manga-animatie tekeningen. Ik stuurde mijn maat vervolgens: "wat ik nu zie is het mooiste wat ik ooit gezien heb. Zulke mooie muziek, zulke mooie kleurtjes.. " Achteraf best gay, maar op het moment zelf was het betoverend. Zoals veel videoclips of liedjes iets betoverends hadden. Als een sprookje.
Zaken als sms'en, of alles wat buiten gebeurden betitelde ik als iets "aards". Iets lomps, simpels, in deze staat absoluut zonde van mijn tijd zou zijn, want ik was met grootse zaken bezig.
Op verzoek van mn maat even Fifa gaan spelen, want hij wilde weten hoe dat was. Het ging veel te snel voor mij, en de spelers waren in mijn optiek allemaal reptiel-achtigen. Alleen dan met 2 verschillende shirtjes aan. Na een kansloze 1-4 nederlaag de playstation uitgegooid, wat als een opluchting voelde. Het grappige was wel dat ik absoluut geen agressie kende, na elke overtreding die ik perongeluk beging zei ik hardop : "ow, sorry" en had het te doen met de tegenstander die op de grond lag.
Nog wat piano gespeeld, en toen kwam ik in de nadenk fase. Over verloren liefdes. Over wie nu eigenlijk wat voor rol in mijn leven had betekent. Met bier komen verloren liefdes op negatieve manier naar voren, ga ik ze smsen ofzo, met MDMA worden de verloren liefdes vakkundig weggeschoven. Hier komen ze naar voren, en je kunt de nare gevoelens beredeneren, en voor je gevoel zelfs oplossen. Het was een fijn half uurtje, waar ik conclusies heb kunnen trekken waar ik mee verder kan.
Er waren ook momenten dat ik het wel genoeg vond, dat ik eigenlijk weer uit de trip wilde, dat het even een paar momenten oncomfortabel aanvoelde, maar die momenten duurden gelukkig kort.
Rond half 11 naar bed gegaan, want was compleet moe van alle ervaringen. Het vervelende was dat elke keer als ik mijn ogen sloot, ik beelden zag. En ze varieerden van mooi tot compleet luguber. Uitgestorven kerkhof, monsterachtige figuren. Hierop naar beneden gegaan. Nog een sigaretje gerookt, 6 suikerklontjes ingenomen, een hete douche, en toen ben ik toch nog relatief rustig in slaap gevallen.
Een ervaring die ik over een aantal weken samen met iemand ga beleven, voel me nu sterk genoeg om dit samen met iemand te doen. Het heeft een aantal van mijn denkwijzes, en benadering van problemen veranderd, en daardoor een stukje mij veranderd. Op een positieve manier. Ik kan niet wachten tot de volgende keer
Woorden kunnen niet samenvatten hoe het was. Het hele gevoel erbij was magisch. Ik hoop dat mensen het leuk vonden om te lezen.
Hier mijn eerste tripreport, tevens eerste post op dit forum.
Waar: Thuis
Wanneer: Maandagavond 17:00-23:00
Met wie: NIemand, wel iemand op afstand "stand-by"
Na een aangename kennismaking met MDMA ben ik me verder gaan verdiepen in het fenomeen drugs, en wilde wat meer experimenteren. Belangrijkste voorwaarde was dat de betreffende drug als niet al te verslavend te boek moest staan. Zodoende bij de truffels aangekomen, heb naar aanleiding van een tripreport gekozen voor de "Philosopher Stone" truffels.
Rond 17:00 de truffels ingenomen (voorbereid op een smerig iets, maar viel reuze mee), en me daarna in de makkelijkste kleding getooid die ik heb, trainingsbroek en slobbertrui. Huis was netjes opgeruimd, de setting was goed. Via GSM stond er iemand stand-by, mocht het fout gaan of mocht ik me ongemakkelijk voelen, zou die vriend mijn kant opkomen.
Na een kwartier of 3 pas zag ik de eerste bewegingen in de gordijnen, ze ademden, ze dansten. Voor de zekerheid nog gekeken of de deur niet openstond, dat het niet de wind van buiten was, want het was ook alsof het waaide in huis. Heel zachtjes, als een briesje. De deur stond niet open, dus even de gordijnen bewonderd, en de gracieuse bewegingen die deze maakte. De rest van de trip werden de dansende gordijnen al een gewoon iets, iets wat constant op de achtergrond aanwezig was en vertrouwd voelde.
Daarna begon een waanzinnige reis langs complete meligheid, spirituele gevoelens, een reis naar mijn meest innerlijke gevoelens.
Ik had nog in mijn laatste heldere moment een bericht naar mijn ex-vrouw gestuurd: "morgen meer duidelijkheid" (over iets zakelijks zeg maar). Zij stuurt terug: "nog geen groen of rood licht dus?" En ik dacht: zal ik terugsturen: "Zo geel als een pelikaan". De gedachte dat ze dr telefoon zou lezen en met een blik van "WTF stuurt hij nou weer" maakte dat ik 5 minuten lang in een lachkick kwam.
Daarna heerlijk youtube filmpjes zitten kijken, liedjes, van Armin van Buren, Zero Cult tot het kuikentjes lied. Ik wilde gewoon weten hoe ik elk liedje zou ervaren. Mijn maat stuurde een bericht of het goed ging, en ik bevestigde dat, stuurde 8 lange berichten achter elkaar, en eindigde met : ik ga nu Cascada luisteren met Everytime we touch, want heb zin in een kinderdisco. En ik zette perongeluk een hele langzame versie op, met piano begeleiding en mooie manga-animatie tekeningen. Ik stuurde mijn maat vervolgens: "wat ik nu zie is het mooiste wat ik ooit gezien heb. Zulke mooie muziek, zulke mooie kleurtjes.. " Achteraf best gay, maar op het moment zelf was het betoverend. Zoals veel videoclips of liedjes iets betoverends hadden. Als een sprookje.
Zaken als sms'en, of alles wat buiten gebeurden betitelde ik als iets "aards". Iets lomps, simpels, in deze staat absoluut zonde van mijn tijd zou zijn, want ik was met grootse zaken bezig.
Op verzoek van mn maat even Fifa gaan spelen, want hij wilde weten hoe dat was. Het ging veel te snel voor mij, en de spelers waren in mijn optiek allemaal reptiel-achtigen. Alleen dan met 2 verschillende shirtjes aan. Na een kansloze 1-4 nederlaag de playstation uitgegooid, wat als een opluchting voelde. Het grappige was wel dat ik absoluut geen agressie kende, na elke overtreding die ik perongeluk beging zei ik hardop : "ow, sorry" en had het te doen met de tegenstander die op de grond lag.
Nog wat piano gespeeld, en toen kwam ik in de nadenk fase. Over verloren liefdes. Over wie nu eigenlijk wat voor rol in mijn leven had betekent. Met bier komen verloren liefdes op negatieve manier naar voren, ga ik ze smsen ofzo, met MDMA worden de verloren liefdes vakkundig weggeschoven. Hier komen ze naar voren, en je kunt de nare gevoelens beredeneren, en voor je gevoel zelfs oplossen. Het was een fijn half uurtje, waar ik conclusies heb kunnen trekken waar ik mee verder kan.
Er waren ook momenten dat ik het wel genoeg vond, dat ik eigenlijk weer uit de trip wilde, dat het even een paar momenten oncomfortabel aanvoelde, maar die momenten duurden gelukkig kort.
Rond half 11 naar bed gegaan, want was compleet moe van alle ervaringen. Het vervelende was dat elke keer als ik mijn ogen sloot, ik beelden zag. En ze varieerden van mooi tot compleet luguber. Uitgestorven kerkhof, monsterachtige figuren. Hierop naar beneden gegaan. Nog een sigaretje gerookt, 6 suikerklontjes ingenomen, een hete douche, en toen ben ik toch nog relatief rustig in slaap gevallen.
Een ervaring die ik over een aantal weken samen met iemand ga beleven, voel me nu sterk genoeg om dit samen met iemand te doen. Het heeft een aantal van mijn denkwijzes, en benadering van problemen veranderd, en daardoor een stukje mij veranderd. Op een positieve manier. Ik kan niet wachten tot de volgende keer
Woorden kunnen niet samenvatten hoe het was. Het hele gevoel erbij was magisch. Ik hoop dat mensen het leuk vonden om te lezen.
