wanneer: Zondag 09:00
plaats: thuis
hoeveelheid: 25 mg
hoe: Gerookt
Verslag, geschreven en ontcijferd... halverwege bleek ik rare dingen te hebben neergezet. . en tijdens de trip helemaal niets op papier, volgende keer een camera of recorder..
---
Dan ga ik maar eens mijn verhaal hier neerzetten, nu eindelijk helemaal bijgekomen, van een kort maar hevig uitstapje, naar de grenzen van het bewustzijn. En die overschreden...!
Ik ben een uur of 08:00 wakker geworden, door fluitende merels. Ik had mijn raam nog open, anders had ik ze nooit gehoord. Het huis was al leeg, mijn ouders waren op bezoek bij familie, in de andere kant van het land.
Het bed even snel opgemaakt, kussens lekker neergelegd. de radio op de timer, over een half uurtje gaat de cd met regengeluiden aan.
In de lade, een zakje, met twee lichtgele gele kristalletjes, het leken wel madeliefjes. Flesje water gepakt, aansteker, en de glazen pijp.
Langzaam smelten, in één teug naar binnen. Waarna de tintelingen meteen begonnen.
Het begin, Een groene tunnel, luid gebroem, word ik met mijn hoofd door de muur heen gezogen. Meegetrokken aan mijn hoofd, met en steeds groter wordende snelheid, tot het voelt alsof ik helemaal ben uitgerekt. Nu neergeploft vlak voor de "video-wall" groene en rode schermen(dambordpatroon) knipperend, (Lijkt wel alsof ik dit eerste stukje altijd zie)
De patronen beginnen steeds heviger te knipperen, het knipperen is nu voelbaarbaar tot in de puntjes van de tenen, technomuziek op de achtergrond een monotone brom, en een beat op de maat van mijn hartslag.
In een klap, met brekend glas
krakende sneeuw
scheurend ijs
een scheur in de werkelijheid, alsof een linnen doek doormidden scheurt
de kleuren vliegen door me heen, en van me af. Een helderblauwe kamer. met paars groene fonkeltjes.. als ik naar eentje toebeweeg, is het net alsof ik me ook de andere kant op beweeg, als ik naar links ga, ga ik ook naar rechts, boven is beneden, ik blijf binnestebuitenkeren, opblazen als een ballon, naar buiten toe, maar dan ook het zelfde naar binnen toe (Aslof je een ballon negatief opblaast, door er aan te zuigen, en je een binnestebuiten ballon ziet verschijnen).
Vanaf hier, is het te overweldigend, kan me er niet veel meer van herinneren, alleen steeds sneller bewegen als een bowlingbal die in de goot vliegt, maar daarna toch alle omgevallen kegels raakt waardoor ze ineens rechtop gaan staan. En hiermee een strike haalt.
Flitsen
trillingen
hoge geluiden
Dan ineens een tribune met allemaal wezentjes met piepstem, het leken wel alleen de hoofdjes, alsof de lichamen ergens anders waren, of niet meer nodig waren. ik hoorde een vraag, Wat doe je. ik zei "Ik ga opnieuw" toen ineens net als bij 1 tegen 100, gingen er groene en rode lampjes branden. in een stuk of 5 rijen onderelkaar. een overvloed aan groene lampjes.
Dit ging over in een Miauwende kat, die op me buik lag, die begon te spinnen, Het wiel ging draaien waaraan ik me vasthield. het spinnen word brommen, en gebulder. Het draaiende wiel is ineens de tunnel. met een "Brrrooeeeemmmm"" werd ik weer in mijn lichaam gegooid. Doodse stilte...
Een kraai "kraaa" "kraaa" "kraa"
Geluiden in mijn kamer,
Last van een droge mond.
Het besef komt langzaam terug... Ik val bijna in slaap, maar toch wakker. Een beetje schemerig, soezerig, maar de trillingen zijn niet hevig genoeg meer om terug te kunnnen.
lusteren naar geluiden van buiten. vogeltjes, die eerst in de oren klonken als of de echo alle kanten op gaat.
Ineens de regengeluiden, van de cd. Geweldig, meteen herkenbare geluiden, waarmee je ineens weer op aarde terug bent. De telefoon gaat... blijft overgaan.... wat voor een idioot laat nu op zondagochtend de telefoon 30 keer overgaan...
Het is 09:35
---
Een half uurtje weg, maar het leek veel langer. volgens mij niet eens een kwartier echt weg, meer een kwartier aaan het bijkomen.
Nu ik dit verslagje overtik, had ik nog geen zin in net, zie ik t bijna helemaal weer voor me, ben benieuwd hoe dat in bed is... Slapen.
Ben moe.
plaats: thuis
hoeveelheid: 25 mg
hoe: Gerookt
Verslag, geschreven en ontcijferd... halverwege bleek ik rare dingen te hebben neergezet. . en tijdens de trip helemaal niets op papier, volgende keer een camera of recorder..
---
Dan ga ik maar eens mijn verhaal hier neerzetten, nu eindelijk helemaal bijgekomen, van een kort maar hevig uitstapje, naar de grenzen van het bewustzijn. En die overschreden...!
Ik ben een uur of 08:00 wakker geworden, door fluitende merels. Ik had mijn raam nog open, anders had ik ze nooit gehoord. Het huis was al leeg, mijn ouders waren op bezoek bij familie, in de andere kant van het land.
Het bed even snel opgemaakt, kussens lekker neergelegd. de radio op de timer, over een half uurtje gaat de cd met regengeluiden aan.
In de lade, een zakje, met twee lichtgele gele kristalletjes, het leken wel madeliefjes. Flesje water gepakt, aansteker, en de glazen pijp.
Langzaam smelten, in één teug naar binnen. Waarna de tintelingen meteen begonnen.
Het begin, Een groene tunnel, luid gebroem, word ik met mijn hoofd door de muur heen gezogen. Meegetrokken aan mijn hoofd, met en steeds groter wordende snelheid, tot het voelt alsof ik helemaal ben uitgerekt. Nu neergeploft vlak voor de "video-wall" groene en rode schermen(dambordpatroon) knipperend, (Lijkt wel alsof ik dit eerste stukje altijd zie)
De patronen beginnen steeds heviger te knipperen, het knipperen is nu voelbaarbaar tot in de puntjes van de tenen, technomuziek op de achtergrond een monotone brom, en een beat op de maat van mijn hartslag.
In een klap, met brekend glas
krakende sneeuw
scheurend ijs
een scheur in de werkelijheid, alsof een linnen doek doormidden scheurt
de kleuren vliegen door me heen, en van me af. Een helderblauwe kamer. met paars groene fonkeltjes.. als ik naar eentje toebeweeg, is het net alsof ik me ook de andere kant op beweeg, als ik naar links ga, ga ik ook naar rechts, boven is beneden, ik blijf binnestebuitenkeren, opblazen als een ballon, naar buiten toe, maar dan ook het zelfde naar binnen toe (Aslof je een ballon negatief opblaast, door er aan te zuigen, en je een binnestebuiten ballon ziet verschijnen).
Vanaf hier, is het te overweldigend, kan me er niet veel meer van herinneren, alleen steeds sneller bewegen als een bowlingbal die in de goot vliegt, maar daarna toch alle omgevallen kegels raakt waardoor ze ineens rechtop gaan staan. En hiermee een strike haalt.
Flitsen
trillingen
hoge geluiden
Dan ineens een tribune met allemaal wezentjes met piepstem, het leken wel alleen de hoofdjes, alsof de lichamen ergens anders waren, of niet meer nodig waren. ik hoorde een vraag, Wat doe je. ik zei "Ik ga opnieuw" toen ineens net als bij 1 tegen 100, gingen er groene en rode lampjes branden. in een stuk of 5 rijen onderelkaar. een overvloed aan groene lampjes.
Dit ging over in een Miauwende kat, die op me buik lag, die begon te spinnen, Het wiel ging draaien waaraan ik me vasthield. het spinnen word brommen, en gebulder. Het draaiende wiel is ineens de tunnel. met een "Brrrooeeeemmmm"" werd ik weer in mijn lichaam gegooid. Doodse stilte...
Een kraai "kraaa" "kraaa" "kraa"
Geluiden in mijn kamer,
Last van een droge mond.
Het besef komt langzaam terug... Ik val bijna in slaap, maar toch wakker. Een beetje schemerig, soezerig, maar de trillingen zijn niet hevig genoeg meer om terug te kunnnen.
lusteren naar geluiden van buiten. vogeltjes, die eerst in de oren klonken als of de echo alle kanten op gaat.
Ineens de regengeluiden, van de cd. Geweldig, meteen herkenbare geluiden, waarmee je ineens weer op aarde terug bent. De telefoon gaat... blijft overgaan.... wat voor een idioot laat nu op zondagochtend de telefoon 30 keer overgaan...
Het is 09:35
---
Een half uurtje weg, maar het leek veel langer. volgens mij niet eens een kwartier echt weg, meer een kwartier aaan het bijkomen.
Nu ik dit verslagje overtik, had ik nog geen zin in net, zie ik t bijna helemaal weer voor me, ben benieuwd hoe dat in bed is... Slapen.
Ben moe.
