Mijn interesse in psychedelica is nog niet zo oud, het begon vanuit de studie scheikunde met TiHKAL en PiHKAL, en via een heleboel boeken uiteindelijk in 'the real thing'.
Ik wist, nog vrijwel in het begin, dat iemand die ik kende zelf een heleboel ervaring met DMT had, en daar ook een flinke voorraad van had liggen. De verhalen die hoorde maakten me nieuwsgierig tot op het punt dat deze jongen mij wel wou begeleiden met een lage dosis, waar ik erg naar uit keek.
Ongeveer een half jaar geleden was het raak. Toen heb ik verspreid over 2 dagen 6 maal aan het DMT-pijpje gezeten. Wat volgt is minder bedoeld als tripreport dan dat ik nieuwsgierig ben naar reacties op het verhaal. Ik weet nog steeds niet goed te plaatsen wat voor ervaring het nou precies was, mijn geheugen schoot eigenlijk meteen al tekort en naar wat ik heb gelezen leek het niet.
Maargoed, ik lees vaak dat mensen de meest efficiente methode opzoeken en nauwkeurig doseren (zeer begrijpelijk, achteraf), maar dit was bij ons niet het geval. Er zat een hoop DMT in het pijpje, denk achteraf ergens tussen de halve en de hele gram, en er werd op goed geluk maar iets vanaf gezogen. De eerste 3 keer hield ik de damp kort in, en kreeg niets anders dan een heel lacherig, en totaal lichamelijk gevoel. De 4de en 5de keer hield ik het spul wat langer in, en ik kreeg hetzelfde gevoel, met wat visuele vervormingen. Al deze eerste pogingen gaven een effect dat duurde tussen de 3 en 6 minuten.
De 6de keer, 10 minuten na de vorige poging probeerde ik het weer. Dit keer zoog ik mijn zware-shagrokerslongen helemaal vol en hield alles in. Ook werd het de pijp tot het moment dat ik echt niet meer kon sterk verwarmd, in tegenstelling tot de vorige 5 keer. Wat er allemaal daarna gebeurde is een beetje wazig. Ik herinner me dat ik niet meer in deze wereld was. Althans, dat zou ik zweren. Ik was in een hele donkere ruimte, zonder grenzen. De kleuren zwart en paars waren erg aanwezig, en ik herinner me ook Esher-achtige structuren, zoals die beroemde trappen die hij heeft gemaakt. Alles sloeg helemaal nergens op en ik kon ook niet nadenken over wat ik zag. Ik kon alleen maar kijken. En het gevoel erbij was niet erg fijn, het was leeg en heel erg eenzaam.
Dit duurde- heb ik me laten vertellen- 5 minuten, en toen was ik weer terug. Het was compleet overweldigend in ieder geval. Daarna heb ik 20 minuten een gevoel gehad van synesthesie (wat overigens wel erg leuk was), en alles versmolt in de kamer compleet met elkaar. Het gezicht van de jongen die me in de gaten hield mengde met de muren en de dekens van het bed waar ik op lag, net zoals de muziek in de lucht en het gevoel van mijn tong tegen mijn gehemelte. En ik kon het verschil tussen al die dingen ook niet meer bedenken. Met veel moeite ging er een slok water in, en drinken was een enorm vreemde sensatie. Toen ik vroeg hoelang ik weg was geweest kreeg ik als antwoord gewoon 5 minuten, en dat was het meest debiele antwoord wat ik ooit heb gehad. Het grootste gedeelte van de rest van de trip heb ik 'verspild' met proberen te herinneren wat in godsnaam een minuut ook al weer was (en met het proberen te tellen hoeveel armen ik nou eigenlijk had).
Ongeveer 25 minuten na aanvang was het voorbij, en was ik meteen al bijna vergeten wat er allemaal gebeurd was, voornamelijk het piekgedeelte. Wat ik me achteraf afvraag is, waarom ik de eerste 5 keer echt, hoewel wel aangenaam, toch nauwelijks effect heb gehad. En waarom ik bijna niets kan herinneren van het piekeffect van de laatste keer. Was ik gewoon nog niet klaar voor ? Ik vraag me heel erg af wat er geberud als ik DMT nog een keer probeer, met een substantieel betere voorbereiding, en nog meer ervaring met 'lichtere' psychedelica. De nieuwsgierigheid is in ieder geval niet weg
Ik wist, nog vrijwel in het begin, dat iemand die ik kende zelf een heleboel ervaring met DMT had, en daar ook een flinke voorraad van had liggen. De verhalen die hoorde maakten me nieuwsgierig tot op het punt dat deze jongen mij wel wou begeleiden met een lage dosis, waar ik erg naar uit keek.
Ongeveer een half jaar geleden was het raak. Toen heb ik verspreid over 2 dagen 6 maal aan het DMT-pijpje gezeten. Wat volgt is minder bedoeld als tripreport dan dat ik nieuwsgierig ben naar reacties op het verhaal. Ik weet nog steeds niet goed te plaatsen wat voor ervaring het nou precies was, mijn geheugen schoot eigenlijk meteen al tekort en naar wat ik heb gelezen leek het niet.
Maargoed, ik lees vaak dat mensen de meest efficiente methode opzoeken en nauwkeurig doseren (zeer begrijpelijk, achteraf), maar dit was bij ons niet het geval. Er zat een hoop DMT in het pijpje, denk achteraf ergens tussen de halve en de hele gram, en er werd op goed geluk maar iets vanaf gezogen. De eerste 3 keer hield ik de damp kort in, en kreeg niets anders dan een heel lacherig, en totaal lichamelijk gevoel. De 4de en 5de keer hield ik het spul wat langer in, en ik kreeg hetzelfde gevoel, met wat visuele vervormingen. Al deze eerste pogingen gaven een effect dat duurde tussen de 3 en 6 minuten.
De 6de keer, 10 minuten na de vorige poging probeerde ik het weer. Dit keer zoog ik mijn zware-shagrokerslongen helemaal vol en hield alles in. Ook werd het de pijp tot het moment dat ik echt niet meer kon sterk verwarmd, in tegenstelling tot de vorige 5 keer. Wat er allemaal daarna gebeurde is een beetje wazig. Ik herinner me dat ik niet meer in deze wereld was. Althans, dat zou ik zweren. Ik was in een hele donkere ruimte, zonder grenzen. De kleuren zwart en paars waren erg aanwezig, en ik herinner me ook Esher-achtige structuren, zoals die beroemde trappen die hij heeft gemaakt. Alles sloeg helemaal nergens op en ik kon ook niet nadenken over wat ik zag. Ik kon alleen maar kijken. En het gevoel erbij was niet erg fijn, het was leeg en heel erg eenzaam.
Dit duurde- heb ik me laten vertellen- 5 minuten, en toen was ik weer terug. Het was compleet overweldigend in ieder geval. Daarna heb ik 20 minuten een gevoel gehad van synesthesie (wat overigens wel erg leuk was), en alles versmolt in de kamer compleet met elkaar. Het gezicht van de jongen die me in de gaten hield mengde met de muren en de dekens van het bed waar ik op lag, net zoals de muziek in de lucht en het gevoel van mijn tong tegen mijn gehemelte. En ik kon het verschil tussen al die dingen ook niet meer bedenken. Met veel moeite ging er een slok water in, en drinken was een enorm vreemde sensatie. Toen ik vroeg hoelang ik weg was geweest kreeg ik als antwoord gewoon 5 minuten, en dat was het meest debiele antwoord wat ik ooit heb gehad. Het grootste gedeelte van de rest van de trip heb ik 'verspild' met proberen te herinneren wat in godsnaam een minuut ook al weer was (en met het proberen te tellen hoeveel armen ik nou eigenlijk had).
Ongeveer 25 minuten na aanvang was het voorbij, en was ik meteen al bijna vergeten wat er allemaal gebeurd was, voornamelijk het piekgedeelte. Wat ik me achteraf afvraag is, waarom ik de eerste 5 keer echt, hoewel wel aangenaam, toch nauwelijks effect heb gehad. En waarom ik bijna niets kan herinneren van het piekeffect van de laatste keer. Was ik gewoon nog niet klaar voor ? Ik vraag me heel erg af wat er geberud als ik DMT nog een keer probeer, met een substantieel betere voorbereiding, en nog meer ervaring met 'lichtere' psychedelica. De nieuwsgierigheid is in ieder geval niet weg
vet trip raport
