gNuxx zei:
Ik ben voor LSD ook wel een beetje huiveriger dan voor andere drugs hoor, het is wel het meest psychische wat ik ooit heb gehad. (paddo's donkerder en heftiger, maar lsd blijft veel langer hangen imo)
Ik had precies het tegenovergestelde! Bij mijn 1e paddotrip werd ik als het ware uit de realiteit geplukt en in een snelstromende fantasierivier gesmeten waar ik alleen maar kon proberen boven te blijven. Het was een hele fijne rivier, dat dan weer wel, erg comfortabel. Doch snelstromend. Ook bovendrijven ging me goed af, maar sturen was onmogelijk; ik kon alleen maar meedrijven. Dat wil zeggen: ik had werkelijk geen enkele controle over wat er gebeurde, maar het was wel fijn. Ik kwam in een zweverige droomwereld terecht die niets meer met de plek waar ik fysiek was te maken had. Alles voelde wollig en warm, waardoor ik heel erg bewust was dat ik tripte maar geen idee had wat boven of beneden was, en waar ik dan wel was.
LSD druppelde heel langzaam mijn wereld binnen en veranderde alles elke keer stukje bij beetje. Ik was me nog geheel bewust van het wie wat waar en wanneer, ik voelde me heel helder, alert en kwiek. Echter waar de paddo's heel snel een bepaalde piek behaalde en daar wat ronddobberde, ging LSD langzaam aan maar door en door en heftiger en heftiger, tot op een punt dat niets meer klopte. Echter ging het zo langzaam, dat het als iets onvermijdelijks voelde; er leek geen eind aan te komen. En daar werd ik best bang van, wat ik met paddo's nooit heb gehad. De visuals daarentegen waren veel helderder! Wat bij paddo's een beetje een vage droomwereld werd, was bij LSD gewoon een duidelijke, no nonsense to the point hallucinatie. Dit is je kamer zoals hij normaal is, en kijk even goed: *POEF*, je hoogpolig vloerkleed is nu een groot onderwater anamonenbed dat langzaam meewuift met de stroming.
Na mijn 1e paddotrip zijn ze nooit meer zo out of control geweest, toen ik eenmaal doorhad hoe het werkte kon ik het prima onder controle houden. Hopelijk werkt dat principe een volgende keer ook met LSD. Ik ben heel erg nieuwschierig naar een volgende keer, maar dat laat nog wel even op zich wachten; deze laatste sessie laat ik nog even goed inwerken. Bij vlagen denk ik nog even terug aan dat onprettige gevoel, en da's echt geen lekker gevoel ondanks dat ik achteraf nu weet hoe het kwam, waar het door overging en dat er niets aan de hand was. Aan de andere kant, terugdenken aan de rest van die trip prikkelt mijn interesse des te meer: er valt nog zooooo veel te ontdekken!
Maar goed, een conlusie is in ieder geval dat een paddotrip en een LSD trip inhoudelijk niet zijn te vergelijken. Het principe is mogelijk het zelfde, maar inhoudelijk is er een onwijs verschil...
