Eerst en vooral wil ik mijn vriend "Greg" bedanken, samen hebben we net de beste zomer van mijn leven afgesloten met super feestje.We waren al langer van plan om lsd te nemen, dus hadden we ook de nodige research gedaan en voelden we ons er klaar voor, we dachten dat we wel ongeveer wisten wat we moesten verwachten. :P We hadden we ervoor gekozen, tegen de "algemene adviezen" in, om onze eerste keer op een goafeestje te doen. 
Het begin
We waren op "From here to eternity (BE)", we hadden er alle 2 veel zin in , de sfeer was goed, de mensen leuk en we hadden 2 Fat freddy's en wat ketamine gekocht , we waren er helemaal klaar voor !
Na wat ketamine besloten we om +- 1u snachts ons eerste halfje te nemen , dit was zo laat omdat ik heel graag de zon wou zien opkomen terwijl ik nogwat aan het trippen was want blijkbaar is dit de max ! De eerste effecten werden na een half uurtje al merkbaar. We zaten aan het kampvuur wat te chillen terwijl mijn vriend mij er opeens op wees dat alle sterren verbonden waren , ik keek omhoog en inderdaad! Het was net alsof er een dunne draad tussen de sterren hing , ook hadden deze een wat vreemde gloed en er waren precies veel meer sterren dan normaal. Ook het kampvuur was heel leuk om naar te kijken. we voelde gewoon dat deze avond speciaal ging worden. Aan dit kampvuur leerde we ook wat nieuwe mensen kennen (ze hadden ook al wat op ), we kwamen aan de praat maar al snel werd dit gesprek veel te ingewikkeld en besloot ik wat rond te kijken, de psychidelische doeken leken te ademen en als ik mijn ogen sloot zag ik allemaal patronen in elkaar overvloeien. Ook Greg begon deze effecten te merken en het was zalig, maar we voelde dat we nog wel wat harder konden na ong 1 en een half uur om ons 2e helftje ook te nemen, en vanaf hier is het allemaal een beetje vaag :P
we keerde terug naar het kampvuur maar als snel had ik geen zin meer om stil te zitten en besloot ik eventjes een wandeling te maken om naar het wc te gaan. Eens buiten was ik als een kind in een speelgoedwinkel , alles was mooi en ik was zo snel afgeleid dat ik zelfs niet meer ging plassen. Buiten zag ik een groot wit licht en ik voelde mij als een vlieg aangetrokken, ik zag er allemaal leuke vormpjes en patronen in , dus besloot ik het van dichter te gaan bekijken... uiteindelijk bleken dit gewoon de koplampen van een auto , en eens ik dit doorhad was de magie ook verdwenen en dacht ik bij mezelf "Waar ben ik nu in godsnaam mee bezig ?" dus toen ben ik terug naar het festival gegaan
maar Greg zat nietmeer bij het vuur , dit vond ik niet zo leuk maar ik besloot gewoon te gaan dansen en ik wist dat ik hem daar we zou tegenkomen.
Gedachtentunnels
Eens ik bij de dichter bij de muziek was voelde ik gewoon dat deze een bepaalde kracht had die me aantrok , en niet zomaar losliet , ik kwam greg terug tegen en samen konden we niets anders doen dan dansen dansen DANSEN ! het was intussen pikdonker buiten en in het publiek schenen lasertjes , en ik kon niet anders dan er naar te kijken , ik was helemaal in trance.Het was net of er een universum op ons geprojecteerd werd , de mensen vervaagden maar ik zag wel hun silhouetten , we zweefden allemaal in de ruimte. Voor ik het wist begon ik mij af te vragen of dit wel echt was, het kon amper het was zo mooi. De ene gedachte leidde tot de andere en voor ik het wist zat ik op mijn eigen gedachteneiland , helemaal alleen. Het enig wat ik deed was dansen en alles in vraag stellen , ik voelde dat ik de grip op de realiteit aan het verliezen was en mij enige houvast was de muziek ,zolang dat de muziek bleef spelen wist ik dat ik nog bestond... Ik wist niet wat echt was en wat zich enkel in mijn hoofd had afgespeelde, realiteit en fantasie werden een. Het was net die film "Inception", ik had even een helder moment waarop ik wist , ok dit ben ik en dit is echt , maar toen dacht ik :"Ben ik wel zeker , is dit niet weer een gedachte ?" , mijn hoofd speelde spelletjes met mezelf en voor ik het wist zat ik met mijn hoofd weer helemaal ergens anders, en dan opeens (net alsof er uitgezoemd werd op mijn gedachten) BAM! was ik weer helemaal "nuchter" voor een halve seconde waarna het allemaal opnieuw begon. Langs een kant vond ik dit heel beangstigend maar langs de andere kant wist ik ook dat dit gewoon de lsd was , en dat het uiteindelijk wel zou overgaan. Om een of andere reden moest ik ook denken dat in die film de hoofdrolpersonages een soort object hadden waaraan ze konden checken of ze niet in een droom zaten, dus besloot ik dat ik dit ook moest doen. Het eerste was mijn horloge, zolang de tijd bleef lopen moest alles wel nog "normaal" zijn, de 2e was de muziek , dit was de enige zekere realiteit, als er muziek was was ik nog niet ogeslorpt door mijn eigen gedachten. En de 3e werkte niet zo goed , ik had chocolade snoepjes in mijn zak en at deze op , ik dacht: " zolang ik kan proeven zal mijn lichaam nog goed moeten werken" maar dit had een omgekeert effect... de choclolade plakte aan mijn tanden en vormde net een mal die mijn boven- en onderkaak aan elkaar plakten, hierdoor was het precies alsof mijn hele hoofd uit 1 deel bestond en als gevolg wist ik niet meer wat de bonvenkant van mijn hoofd was, in lichte paniek vervaagde mijn gedachten nog meer en op de duur wist ik mij niet meer waar ik mij in de ruimte bevond. Na een realitycheck herinnerde ik mij dat dit enkel snoep was en het probleem was al snel voorbij Ook was er een kleine aziatische vrouw die met een zaklamp in het publiek rondliep en bij ons kwam dansen , op het moment zelf dacht ik dat ze een of ander sjamaangeest was die ons op onze trip begeleidde, met een geruststellende blik, en luide kreten ondersteunde ze de muziek, er straalde een warme , zachte kracht van haar af die je gewoon kon voelen. Greg en ik dachten dat ze niet echt was , want de ene moment zag ze er een aantrekkelijke 20jarige uit , en een seconde later was ze een wijze oude dame, maar achteraf bekeken was het gewoon een echt persoon! Dit allemaal was wel het zwaarste deel van de trip , op een moment voelde het gewoon alsof "ik" niet meer bestond, alsof ik geen identiteit mer had, maar dat het een geest was die al deze lichamen bestuurde en liet dansen op de muziek. Ook was er op een moment een meneer die een foto van ons trok en daarna liet hij deze zien , mijn vriend en ik gingen helemaal uit ons dak , het was alsof het schermpje een portaal naar een andere dimensie was, waaruit er kopieen van onszelf naar ons aan het staren waren, dit was wel een beetje beangstigend. Ik dacht dat deze hele situatie voor eeuwig zou blijven duren en ik wou eigenlijk wel dat dit allemaal stopte , maar ik alleen , of met mijn vriend konden ons niet uit deze "trance" , uit deze visieuze cirkel van gedachten trekken... Gelukkig kwamen we toen een andere vriend van ons tegen en hij was onze ontsnapping uit onze eigen gedachten , een touw dat we niet mochten loslaten. HIJ WAS ECHT !
Comming down
na dit alles werd alles beter , de effecten van de lsd verminderde een beetje. Dit vond ik niet zo erg , zo beangstigend als het soms was maar tegelijk zo fijn, helemaal los van alles, de enige angst dat ik had was dat ik gewoon zou "oplossen in mijn eigen gedachten" , ik weet niet hoe ik het anders zou moeten zeggen. We deden nogwat jointjes , danste nogwat tot de zon opkwaam en toen gingen we slapen.
Mijn vriend had ongeveer dezelfde trip , en tijdens het trippen voelde ik net ook precies alsof we alle 2 hetzelfde aan het denken waren, alsof we 2 radio's waren die dezelfde signalen ontvingen. Achteraf bleek dit ook werkelijk zo te zijn!
ik hoop dat het allemaal wat duidelijk is , want het is allemaal zeer moeilijk uit te leggen. :P
Nu hadden we nog 1 vraagje , hadden wij nu net een "bad-trip" ? we kunnen ons voorstellen dat dit zeer beangstigend zou kunnen zijn voor sommige mensen , maar wij hielden ons vast aan het idee dat het allemaal door de lsd kwam, en dat het uiteindelijk wel goed kwam. We ervaarden het zeker niet als slecht en zouden het niet erg vinden om dit nog eens te doen
grtz !
Het begin
We waren op "From here to eternity (BE)", we hadden er alle 2 veel zin in , de sfeer was goed, de mensen leuk en we hadden 2 Fat freddy's en wat ketamine gekocht , we waren er helemaal klaar voor !
Na wat ketamine besloten we om +- 1u snachts ons eerste halfje te nemen , dit was zo laat omdat ik heel graag de zon wou zien opkomen terwijl ik nogwat aan het trippen was want blijkbaar is dit de max ! De eerste effecten werden na een half uurtje al merkbaar. We zaten aan het kampvuur wat te chillen terwijl mijn vriend mij er opeens op wees dat alle sterren verbonden waren , ik keek omhoog en inderdaad! Het was net alsof er een dunne draad tussen de sterren hing , ook hadden deze een wat vreemde gloed en er waren precies veel meer sterren dan normaal. Ook het kampvuur was heel leuk om naar te kijken. we voelde gewoon dat deze avond speciaal ging worden. Aan dit kampvuur leerde we ook wat nieuwe mensen kennen (ze hadden ook al wat op
), we kwamen aan de praat maar al snel werd dit gesprek veel te ingewikkeld en besloot ik wat rond te kijken, de psychidelische doeken leken te ademen en als ik mijn ogen sloot zag ik allemaal patronen in elkaar overvloeien. Ook Greg begon deze effecten te merken en het was zalig, maar we voelde dat we nog wel wat harder konden na ong 1 en een half uur om ons 2e helftje ook te nemen, en vanaf hier is het allemaal een beetje vaag :P we keerde terug naar het kampvuur maar als snel had ik geen zin meer om stil te zitten en besloot ik eventjes een wandeling te maken om naar het wc te gaan. Eens buiten was ik als een kind in een speelgoedwinkel , alles was mooi en ik was zo snel afgeleid dat ik zelfs niet meer ging plassen. Buiten zag ik een groot wit licht en ik voelde mij als een vlieg aangetrokken, ik zag er allemaal leuke vormpjes en patronen in , dus besloot ik het van dichter te gaan bekijken... uiteindelijk bleken dit gewoon de koplampen van een auto , en eens ik dit doorhad was de magie ook verdwenen en dacht ik bij mezelf "Waar ben ik nu in godsnaam mee bezig ?" dus toen ben ik terug naar het festival gegaan
maar Greg zat nietmeer bij het vuur , dit vond ik niet zo leuk maar ik besloot gewoon te gaan dansen en ik wist dat ik hem daar we zou tegenkomen.
Gedachtentunnels
Eens ik bij de dichter bij de muziek was voelde ik gewoon dat deze een bepaalde kracht had die me aantrok , en niet zomaar losliet , ik kwam greg terug tegen en samen konden we niets anders doen dan dansen dansen DANSEN ! het was intussen pikdonker buiten en in het publiek schenen lasertjes , en ik kon niet anders dan er naar te kijken , ik was helemaal in trance.Het was net of er een universum op ons geprojecteerd werd , de mensen vervaagden maar ik zag wel hun silhouetten , we zweefden allemaal in de ruimte. Voor ik het wist begon ik mij af te vragen of dit wel echt was, het kon amper het was zo mooi. De ene gedachte leidde tot de andere en voor ik het wist zat ik op mijn eigen gedachteneiland , helemaal alleen. Het enig wat ik deed was dansen en alles in vraag stellen , ik voelde dat ik de grip op de realiteit aan het verliezen was en mij enige houvast was de muziek ,zolang dat de muziek bleef spelen wist ik dat ik nog bestond... Ik wist niet wat echt was en wat zich enkel in mijn hoofd had afgespeelde, realiteit en fantasie werden een. Het was net die film "Inception", ik had even een helder moment waarop ik wist , ok dit ben ik en dit is echt , maar toen dacht ik :"Ben ik wel zeker , is dit niet weer een gedachte ?" , mijn hoofd speelde spelletjes met mezelf en voor ik het wist zat ik met mijn hoofd weer helemaal ergens anders, en dan opeens (net alsof er uitgezoemd werd op mijn gedachten) BAM! was ik weer helemaal "nuchter" voor een halve seconde waarna het allemaal opnieuw begon. Langs een kant vond ik dit heel beangstigend maar langs de andere kant wist ik ook dat dit gewoon de lsd was , en dat het uiteindelijk wel zou overgaan. Om een of andere reden moest ik ook denken dat in die film de hoofdrolpersonages een soort object hadden waaraan ze konden checken of ze niet in een droom zaten, dus besloot ik dat ik dit ook moest doen. Het eerste was mijn horloge, zolang de tijd bleef lopen moest alles wel nog "normaal" zijn, de 2e was de muziek , dit was de enige zekere realiteit, als er muziek was was ik nog niet ogeslorpt door mijn eigen gedachten. En de 3e werkte niet zo goed , ik had chocolade snoepjes in mijn zak en at deze op , ik dacht: " zolang ik kan proeven zal mijn lichaam nog goed moeten werken" maar dit had een omgekeert effect... de choclolade plakte aan mijn tanden en vormde net een mal die mijn boven- en onderkaak aan elkaar plakten, hierdoor was het precies alsof mijn hele hoofd uit 1 deel bestond en als gevolg wist ik niet meer wat de bonvenkant van mijn hoofd was, in lichte paniek vervaagde mijn gedachten nog meer en op de duur wist ik mij niet meer waar ik mij in de ruimte bevond. Na een realitycheck herinnerde ik mij dat dit enkel snoep was en het probleem was al snel voorbij
Ook was er een kleine aziatische vrouw die met een zaklamp in het publiek rondliep en bij ons kwam dansen , op het moment zelf dacht ik dat ze een of ander sjamaangeest was die ons op onze trip begeleidde, met een geruststellende blik, en luide kreten ondersteunde ze de muziek, er straalde een warme , zachte kracht van haar af die je gewoon kon voelen. Greg en ik dachten dat ze niet echt was , want de ene moment zag ze er een aantrekkelijke 20jarige uit , en een seconde later was ze een wijze oude dame, maar achteraf bekeken was het gewoon een echt persoon! Dit allemaal was wel het zwaarste deel van de trip , op een moment voelde het gewoon alsof "ik" niet meer bestond, alsof ik geen identiteit mer had, maar dat het een geest was die al deze lichamen bestuurde en liet dansen op de muziek. Ook was er op een moment een meneer die een foto van ons trok en daarna liet hij deze zien , mijn vriend en ik gingen helemaal uit ons dak , het was alsof het schermpje een portaal naar een andere dimensie was, waaruit er kopieen van onszelf naar ons aan het staren waren, dit was wel een beetje beangstigend. Ik dacht dat deze hele situatie voor eeuwig zou blijven duren en ik wou eigenlijk wel dat dit allemaal stopte , maar ik alleen , of met mijn vriend konden ons niet uit deze "trance" , uit deze visieuze cirkel van gedachten trekken... Gelukkig kwamen we toen een andere vriend van ons tegen en hij was onze ontsnapping uit onze eigen gedachten , een touw dat we niet mochten loslaten. HIJ WAS ECHT !Comming down
na dit alles werd alles beter , de effecten van de lsd verminderde een beetje. Dit vond ik niet zo erg , zo beangstigend als het soms was maar tegelijk zo fijn, helemaal los van alles, de enige angst dat ik had was dat ik gewoon zou "oplossen in mijn eigen gedachten" , ik weet niet hoe ik het anders zou moeten zeggen. We deden nogwat jointjes , danste nogwat tot de zon opkwaam en toen gingen we slapen.
Mijn vriend had ongeveer dezelfde trip , en tijdens het trippen voelde ik net ook precies alsof we alle 2 hetzelfde aan het denken waren, alsof we 2 radio's waren die dezelfde signalen ontvingen. Achteraf bleek dit ook werkelijk zo te zijn!
ik hoop dat het allemaal wat duidelijk is , want het is allemaal zeer moeilijk uit te leggen. :P
Nu hadden we nog 1 vraagje , hadden wij nu net een "bad-trip" ? we kunnen ons voorstellen dat dit zeer beangstigend zou kunnen zijn voor sommige mensen , maar wij hielden ons vast aan het idee dat het allemaal door de lsd kwam, en dat het uiteindelijk wel goed kwam. We ervaarden het zeker niet als slecht en zouden het niet erg vinden om dit nog eens te doen
grtz !
