Patricio77
Experimenterende gebruiker
Al een tijd lang wilden mijn vriendin en ik een keer ayahuasca thuis doen. We hebben eerder respectievelijk vier en twee keer bij een organisatie met professionele begeleiding gereisd. Een goede vriendin van mijn vriendin begeleid vaker ceremonies en wilde dit bij ons thuis doen.
Gisterenavond was het zover. De woonkamer was fijn ingericht met kaarsjes, heilig hout was gerookt, een groot matras lag in de woonkamer. De vriendin was er klaar voor, wij vonden het spannend. Want hoewel we best regelmatig truffels, mdma en sinds kort 2cb gebruiken is ayahuasca toch wel echt something else.
20.30
Na het drinken van de mao-remmer Jurema en 15 minuten later de ayahuasca Banisterioptis Caapi begint de reis. De smaak is verschrikkelijk, ik heb twee mandarijntjes nodig om het weg te krijgen. Onze tripsitter heeft de ayahuasca zelf gekookt en zegt dat het erg sterk is.
21.00
De trip begint. Mijn lichaam voelt zwaar, mijn buik borrelt, kaken trekken strak en mijn spieren ook. Ik hallucineer stevig, grote gele en roze vormen vliegen over het plafond en de kamer draait.
En ik word naar binnen gezogen. Eerst langs mijn eigen thema's uit mijn jeugd zoals eenzaamheid, verlating, seks, drugs en verdoving. Ik zie mijn leven, mijn geschiedenis, het hier en nu en alles klopt. Al ga ik wel door eenzame periodes heen, in full color qua beelden, geur, smaak, geluid, het is enorm intens.
21.30
Mijn vriendin komt er niet in en neemt nog een glas ayahuasca. Ik maak mij wat zorgen of dat niet te veel wordt maar laat het weer los. Daarna ga ik een laag dieper, voel het universum en universele liefde. Het genot van seks en alles wat daar bij hoort. Het is intens genieten. Maar vrij snel daarna word ik mijn eigen donkerte in getrokken. Ik zie en voel mijzelf op zijn slechts, als een spiegel die wordt voorgehouden. Ik ben niet alleen maar licht maar ook donker. Ook dat hoort bij mij en neem ik mee. Het gevoel dat mijn leven klopt qua relatie, werk, kinderen etc is fijn. Ik krijg veel informatie die helpend is bij mijn werk invullen en het begeleiden van onze kinderen bij hun eigen levensuitdagingen.
22.30 uur
Mijn vriendin komt er in en trekt naar haar binnenwereld. We reizen vaak samen en ik weet welke thema's zij gaat aanraken. Ik ben er voor haar maar laat haar ook los. Dit is haar reis.
Ondertussen wordt de ayahuasca bij mij steeds sterker. De bodyload is bijna niet te doen, ik voel genot, pijn, verkramping, warmte, en ik word het universum ingezogen. Mijn lichaam en ego zijn weg. Ik ben bij oorlogen en genocide. Ben de moordenaar en degene die vermoord wordt. De verkrachter en degene die verkracht wordt. Ben een baby die tot leven komt, en een oude man die sterft. Het ene moment sterrenstof, het andere moment een waterdruppel, uniek en ook weer niet, in een zee van zielen die levens kiezen, leven, sterven en opnieuw weer kiezen. Alles is energie, en ik ben alles. Ik zie en voel de geboorte en dood van een ster, het licht is zo intens hard en heftig dat ik bijna bezwijk. En op dat zelfde moment wordt ik ook een zwart gat ingetrokken. Waar de tijd niet bestaat en er niets is, het omgekeerde van alles. Het is heerlijk, ik laat het helemaal gebeuren.
Maar ik ga te hard. Veel te hard. De muziek van onze tripzitter is opzwepend, ik voel steken in mijn hart. Mijn aardse lichaam kan deze collectieve kennis en dit totale gevoel van genot, eenzaamheid, pijn, verdriet, verliefdheid, jaloezie, moordlust, geborgenheid, moederschap, warmte en kilheid niet aan. Dat zegt het universum ook "Je kunt mij niet bevatten. Ik ben overal. Ik ben alles en iedereen. Jouw aardse tijd is je beperking, net als jouw lichaam. Een gift om van te genieten, zolang het duurt".
Ik word benauwd en mijn hart knalt uit mijn lijf. Ik word bang. Wat als ik hier dood ga? Een hartaanval krijg? Tot overmaat van ramp moet ik nu overgeven. Mijn lijf trekt keihard aan de rem. Al kotsend en half stikkend denk ik, nou dat was het dan. Gestorven tijdens een aya-reis. Verlicht en verduisterd, onderdeel van het geheel. De angst zakt nadat het overgeven is gestopt. Ik moet daarna naar de wc en loop volledig leeg. Ik zal de details besparen.
Daarna ga ik liggen en voel ik nog een uur lang dat ik te hard ga. Ik probeer mij er aan over te geven, al verkrampt mijn lichaam aan alle kanten. Alle informatie, beelden, gevoelens, het is te veel. Door rustig te ademen en stil te blijven liggen probeer ik de bodyload te overleven. En ik ben intens dankbaar dat we dit niet alleen doen, zoals ik eerst van plan was.
23.30 uur
Langzaam kom ik uit de reis, een tweede ronde ayahuasca drinken wilde ik niet. Dit was al heftig genoeg. Mijn vriendin zit inmiddels vol in haar trip. Ze heeft het zwaar. Ik eet ondertussen wat. Stokbrood met kruidenboter. En praat wat met onze tripzitster. Daarna ga ik weer liggen. Het is nog niet voorbij. Ik word weer vol en keihard de reis ingetrokken.
01.00
Mijn vriendin heeft het zwaar. Weinig licht, veel donker en ook overgeven. We steunen haar en ondertussen eet ik nog wat. We zijn uitgeput. Rond 02.00 uur val ik in slaap, na een korte douche.
10.00 uur
We zijn weer wakker. Tripzitster had op de bank geslapen. We delen ervaringen en proberen sommige dingen te verklaren of begrijpen. Dat lukt niet, het is ook te groot om te bevatten. Maar al met al wel een stevige ayahuascareis. Het thuis reizen is erg fijn, veel fijner dan in een groep, omdat je dan ook in de energie en emoties van anderen wordt meegetrokken. Dat kan fijn zijn maar ook heel zwaar.
We konden op deze manier meer met elkaar verbinden. Elkaars hand vasthouden letterlijk en figuurlijk zonder afleiding van een (grote) groep andere reizigers. En een vertrouwde omgeving en tripzitter was ook echt heel fijn, vooral op de heftige en emotionele momenten. Overgeven en leeglopen op de wc is toch net wat fijner op je eigen wc, in je eigen huis.
Nu zijn we moe. Uitgeput. Maar ook vol levensenergie. Genoeg ayahuasca voorlopig. Maar voor wie de sterren wil zien, atomen wil voelen, met zijn/haar ziel in contact wil komen en het gevoel hebben uniek te zijn, geliefd, en tegelijkertijd ook onderdeel van het geheel, dan is ayahuasca echt een aanrader.
Gisterenavond was het zover. De woonkamer was fijn ingericht met kaarsjes, heilig hout was gerookt, een groot matras lag in de woonkamer. De vriendin was er klaar voor, wij vonden het spannend. Want hoewel we best regelmatig truffels, mdma en sinds kort 2cb gebruiken is ayahuasca toch wel echt something else.
20.30
Na het drinken van de mao-remmer Jurema en 15 minuten later de ayahuasca Banisterioptis Caapi begint de reis. De smaak is verschrikkelijk, ik heb twee mandarijntjes nodig om het weg te krijgen. Onze tripsitter heeft de ayahuasca zelf gekookt en zegt dat het erg sterk is.
21.00
De trip begint. Mijn lichaam voelt zwaar, mijn buik borrelt, kaken trekken strak en mijn spieren ook. Ik hallucineer stevig, grote gele en roze vormen vliegen over het plafond en de kamer draait.
En ik word naar binnen gezogen. Eerst langs mijn eigen thema's uit mijn jeugd zoals eenzaamheid, verlating, seks, drugs en verdoving. Ik zie mijn leven, mijn geschiedenis, het hier en nu en alles klopt. Al ga ik wel door eenzame periodes heen, in full color qua beelden, geur, smaak, geluid, het is enorm intens.
21.30
Mijn vriendin komt er niet in en neemt nog een glas ayahuasca. Ik maak mij wat zorgen of dat niet te veel wordt maar laat het weer los. Daarna ga ik een laag dieper, voel het universum en universele liefde. Het genot van seks en alles wat daar bij hoort. Het is intens genieten. Maar vrij snel daarna word ik mijn eigen donkerte in getrokken. Ik zie en voel mijzelf op zijn slechts, als een spiegel die wordt voorgehouden. Ik ben niet alleen maar licht maar ook donker. Ook dat hoort bij mij en neem ik mee. Het gevoel dat mijn leven klopt qua relatie, werk, kinderen etc is fijn. Ik krijg veel informatie die helpend is bij mijn werk invullen en het begeleiden van onze kinderen bij hun eigen levensuitdagingen.
22.30 uur
Mijn vriendin komt er in en trekt naar haar binnenwereld. We reizen vaak samen en ik weet welke thema's zij gaat aanraken. Ik ben er voor haar maar laat haar ook los. Dit is haar reis.
Ondertussen wordt de ayahuasca bij mij steeds sterker. De bodyload is bijna niet te doen, ik voel genot, pijn, verkramping, warmte, en ik word het universum ingezogen. Mijn lichaam en ego zijn weg. Ik ben bij oorlogen en genocide. Ben de moordenaar en degene die vermoord wordt. De verkrachter en degene die verkracht wordt. Ben een baby die tot leven komt, en een oude man die sterft. Het ene moment sterrenstof, het andere moment een waterdruppel, uniek en ook weer niet, in een zee van zielen die levens kiezen, leven, sterven en opnieuw weer kiezen. Alles is energie, en ik ben alles. Ik zie en voel de geboorte en dood van een ster, het licht is zo intens hard en heftig dat ik bijna bezwijk. En op dat zelfde moment wordt ik ook een zwart gat ingetrokken. Waar de tijd niet bestaat en er niets is, het omgekeerde van alles. Het is heerlijk, ik laat het helemaal gebeuren.
Maar ik ga te hard. Veel te hard. De muziek van onze tripzitter is opzwepend, ik voel steken in mijn hart. Mijn aardse lichaam kan deze collectieve kennis en dit totale gevoel van genot, eenzaamheid, pijn, verdriet, verliefdheid, jaloezie, moordlust, geborgenheid, moederschap, warmte en kilheid niet aan. Dat zegt het universum ook "Je kunt mij niet bevatten. Ik ben overal. Ik ben alles en iedereen. Jouw aardse tijd is je beperking, net als jouw lichaam. Een gift om van te genieten, zolang het duurt".
Ik word benauwd en mijn hart knalt uit mijn lijf. Ik word bang. Wat als ik hier dood ga? Een hartaanval krijg? Tot overmaat van ramp moet ik nu overgeven. Mijn lijf trekt keihard aan de rem. Al kotsend en half stikkend denk ik, nou dat was het dan. Gestorven tijdens een aya-reis. Verlicht en verduisterd, onderdeel van het geheel. De angst zakt nadat het overgeven is gestopt. Ik moet daarna naar de wc en loop volledig leeg. Ik zal de details besparen.
Daarna ga ik liggen en voel ik nog een uur lang dat ik te hard ga. Ik probeer mij er aan over te geven, al verkrampt mijn lichaam aan alle kanten. Alle informatie, beelden, gevoelens, het is te veel. Door rustig te ademen en stil te blijven liggen probeer ik de bodyload te overleven. En ik ben intens dankbaar dat we dit niet alleen doen, zoals ik eerst van plan was.
23.30 uur
Langzaam kom ik uit de reis, een tweede ronde ayahuasca drinken wilde ik niet. Dit was al heftig genoeg. Mijn vriendin zit inmiddels vol in haar trip. Ze heeft het zwaar. Ik eet ondertussen wat. Stokbrood met kruidenboter. En praat wat met onze tripzitster. Daarna ga ik weer liggen. Het is nog niet voorbij. Ik word weer vol en keihard de reis ingetrokken.
01.00
Mijn vriendin heeft het zwaar. Weinig licht, veel donker en ook overgeven. We steunen haar en ondertussen eet ik nog wat. We zijn uitgeput. Rond 02.00 uur val ik in slaap, na een korte douche.
10.00 uur
We zijn weer wakker. Tripzitster had op de bank geslapen. We delen ervaringen en proberen sommige dingen te verklaren of begrijpen. Dat lukt niet, het is ook te groot om te bevatten. Maar al met al wel een stevige ayahuascareis. Het thuis reizen is erg fijn, veel fijner dan in een groep, omdat je dan ook in de energie en emoties van anderen wordt meegetrokken. Dat kan fijn zijn maar ook heel zwaar.
We konden op deze manier meer met elkaar verbinden. Elkaars hand vasthouden letterlijk en figuurlijk zonder afleiding van een (grote) groep andere reizigers. En een vertrouwde omgeving en tripzitter was ook echt heel fijn, vooral op de heftige en emotionele momenten. Overgeven en leeglopen op de wc is toch net wat fijner op je eigen wc, in je eigen huis.
Nu zijn we moe. Uitgeput. Maar ook vol levensenergie. Genoeg ayahuasca voorlopig. Maar voor wie de sterren wil zien, atomen wil voelen, met zijn/haar ziel in contact wil komen en het gevoel hebben uniek te zijn, geliefd, en tegelijkertijd ook onderdeel van het geheel, dan is ayahuasca echt een aanrader.
Bijlagen
-
neutronstar.jpg -
blackhole.jpg
Laatst bewerkt:
