Eerst over mezelf:
Vrouw, 17 jaar, 1.61.
Ik had al eerder truffels gedaan. Weinig visuals, niet zo filosofisch, dus ik had eigenlijk niet heel erg hoge verwachtingen voor deze keer.
We waren met zijn 4en, 3 vriendinnen en ik. We hadden besloten het bij mij thuis te doen, aangezien ik op mezelf woon en het erg koud buiten is. Van te voren hadden we wel nagedacht over wat we zouden willen: veel visuals, lachen etc. maar vrij mild omdat de laatste keer dat we truffels namen ongeveer 2 jaar geleden was, dus we besloten voor de Atlantica te gaan en hadden daar 2 doosjes van gekocht.
Rond een uur of half 10 in de avond waren we allemaal bij elkaar gekomen in mijn huis en besloten we maar om de truffels in te nemen. Ik vond ze heel erg vies. Het fijnkauwen lukte prima, maar het doorslikken was erg moeilijk dus heb ik het met hele grote slokken water toch binnen kunnen krijgen. Ik had nog niet alles op, ik had nog 3 kleine stukjes liggen, ong 1 gram, maar besloot dat ik het wel goed vond eigenlijk. Ik begon het toen al een beetje te voelen, maar een kwartier na inname. Erg snel! Mijn vriendinnen voelde nog niks.
Het kwam heel geleidelijk. Eerst leek de kamer een beetje te vibreren en te golven. Ik keek in een bak met popcorn die we hadden klaar gemaakt en het zag er zo mooi uit! Ik moest er een beetje van giechelen en mijn vriendinnen keken me raar aan omdat ik het al zo snel voelde. Opeens zag ik allemaal geometrische figuren in de bank. Ze waren heel ingewikkeld, ik zou ze niet uit kunnen leggen. Daarna werden de figuren opeens 3 dimensionaal in de ruimte van de bank. Het was alsof ik de energie van de bank kon zien en de energie die er doorheen stroomde, ook alsof ik door de bank heen kon kijken dus.
Ik besloot op de bank te gaan liggen, dat voelde wel goed. Dat was toen het echt heftig begon te worden. Ik lag dicht naast een van mijn vriendinnen en tegen de leuning van de bank aan naar het plafond te kijken. De hele ruimte had opeens een geel, groen, blauwige kleur en ik zat in een heel lekker warm klein holletje onder een deken, ik had niet lekkerder kunnen liggen. Na een tijdje zag ik de geometrische figuren overal op de muren en om me heen. Toen besloten we om wat muziek aan te zetten: Tycho, dat was zo fijn! (mijn vrienden voelde nog steeds niks op dit punt) De figuren veranderde langzaam van vorm en maakte gezamenlijk een 3D ruimte voor mijn ogen. Het voelde alsof de hele ruimte allemaal energie was in fel groene en gele neon kleuren. Ik aanschouwde dit allemaal, het was prachtig. Na een tijdje verschenen er in die door figuurtjes gevormde 3D ruimte een paar wezens die ik alleen kan omschrijven als 'divine beings'. Ik heb nog nooit zoiets mee gemaakt als dit. Ik nam me aan om alles maar te accepteren en het was geweldig. De wezens begonnen heel langzaam te dansen voor mijn ogen en het leek alsof ze bezig waren met een soort ceremonie. Ze begonnen dingen aan me te presenteren en ik aanschouwde. Ik kon niet geloven wat ik allemaal zag. Het was zo mooi dat er meerdere malen tranen uit mijn ogen kwamen en ik eventjes begon te huilen. Mijn vriendinnen hadden ondertussen allemaal gesprekken die naar mijn beleving allemaal veels te 'aards' waren en vond dat ze het los moesten laten en om hun heen moesten kijken naar al het energie die om ons heen zweefde. Ik besefte me dat er zoveel energie om ons heen was, in onze banken, onze tafels, onze muren, onszelf, en dat we hier allemaal maar gewoon langs leefden. Ik lag nog steeds heerlijk op de bank in mijn intens warm holletje. Het voelde zo fijn. Na ongeveer een uur a anderhalf uur hiervan stond ik op om naar de wc te gaan. Toen ik opstond was alles gelijk anders. Alles om me heen golfde en was in kleurtjes maar ik zag de wezens niet meer en het verwarde me vooral heel erg. Ik ging naar de wc en alles om me heen werd opeens groen, geel, rood. Het leek een beetje op de Jamaicaanse vlag en ik besloot weg te gaan uit de wc omdat de kleuren me teveel werden. Ik ging weer op de bank liggen en ervoer de wezens.
Na een tijdje veranderde mijn trip een beetje, dus ik besloot maar om wat meer te participeren in de groep, aangezien ik de voorgaande 2 uur naar een muur heb gestaard en huilde om wat ik zag. Ik ging maar rechtop zitten op de bank. Alles golfde nog steeds, de muren hadden hele intense groene en geel getinte kleuren. Ik kon niet begrijpen wat ik zag. En opeens crashte ik. De visuals waren langzaam aan verdwenen, wat ik eigenlijk helemaal niet erg vond, ik was wel klaar voor de volgende stap. Maar toen kwam het besef dat wat ik daarvoor zojuist had meegemaakt, ik nooit meer mee zou maken. Ik werd opeens heel depri en overwoog op een moment zelfs erg radicale dingen, wat heel heftig was. Gelukkig stopte dit gevoel na 5 a 10 minuten weer en toen kwam ik langzaam aan weer terug op de 'aardse' wereld. Mijn vriendinnen zaten inmiddels midden in huns trip dus ik besloot maar om gewoon bij hun te zitten en te relaxen. Ik voelde me heel fris eigenlijk maar wel een beetje vies, ik had heel erg lopen zweten toen ik op de bank in mijn holletje zat dus ik heb maar even een douche genomen. Ik besefte me onder de douche dat het een hele fijne ervaring was geweest, iets wat ik een keer mee had moeten maken en nu moet laten voor wat het is. Ik moet niet weer op zoek gaan naar wat ik heb gevonden in mijn trip maar het laten voor wat het was: een geweldige ervaring, zelfs met de enorme crash. Tijdens mijn trip had ik ook veel lopen te filosoferen over het leven en ik besefte me een aantal dingen, zoals dat ik soms gewoon mijn 'pride' opzij moet zetten want wat maakt het eigenlijk nou allemaal uit, het zit vaak alleen maar in de weg. En de belangrijkste les die ik geleerd heb was "het is allemaal oke". Alles wat je doet, ook al ben je op werk, zit je op de bank, doe je boodschappen heb je net gevochten met een goede vriend(in) van je, het is allemaal oke en dat zal het ook zijn. Ik kan niet goed uitleggen wat ik precies bedoel. Iets in de trant van dat je altijd wel content moet zijn.
Ik heb een aantal dingen niet genoemd omdat het te moeilijk om te omschrijven was en ik eigenlijk geen woorden vuil wilde maken aan het prachtige schouwspel dat zich voor mij afspeelde, er waren, en zijn nog steeds, geen woorden voor de pracht die ik aanschouwde.
Al met al was het een erg fijne ervaring en heb ik er veel goeds aan overgehouden. Ik kijk nu met een andere kijk naar de wereld, eentje die eigenlijk veel fijner en volwassener was dan voorheen.
Vrouw, 17 jaar, 1.61.
Ik had al eerder truffels gedaan. Weinig visuals, niet zo filosofisch, dus ik had eigenlijk niet heel erg hoge verwachtingen voor deze keer.
We waren met zijn 4en, 3 vriendinnen en ik. We hadden besloten het bij mij thuis te doen, aangezien ik op mezelf woon en het erg koud buiten is. Van te voren hadden we wel nagedacht over wat we zouden willen: veel visuals, lachen etc. maar vrij mild omdat de laatste keer dat we truffels namen ongeveer 2 jaar geleden was, dus we besloten voor de Atlantica te gaan en hadden daar 2 doosjes van gekocht.
Rond een uur of half 10 in de avond waren we allemaal bij elkaar gekomen in mijn huis en besloten we maar om de truffels in te nemen. Ik vond ze heel erg vies. Het fijnkauwen lukte prima, maar het doorslikken was erg moeilijk dus heb ik het met hele grote slokken water toch binnen kunnen krijgen. Ik had nog niet alles op, ik had nog 3 kleine stukjes liggen, ong 1 gram, maar besloot dat ik het wel goed vond eigenlijk. Ik begon het toen al een beetje te voelen, maar een kwartier na inname. Erg snel! Mijn vriendinnen voelde nog niks.
Het kwam heel geleidelijk. Eerst leek de kamer een beetje te vibreren en te golven. Ik keek in een bak met popcorn die we hadden klaar gemaakt en het zag er zo mooi uit! Ik moest er een beetje van giechelen en mijn vriendinnen keken me raar aan omdat ik het al zo snel voelde. Opeens zag ik allemaal geometrische figuren in de bank. Ze waren heel ingewikkeld, ik zou ze niet uit kunnen leggen. Daarna werden de figuren opeens 3 dimensionaal in de ruimte van de bank. Het was alsof ik de energie van de bank kon zien en de energie die er doorheen stroomde, ook alsof ik door de bank heen kon kijken dus.
Ik besloot op de bank te gaan liggen, dat voelde wel goed. Dat was toen het echt heftig begon te worden. Ik lag dicht naast een van mijn vriendinnen en tegen de leuning van de bank aan naar het plafond te kijken. De hele ruimte had opeens een geel, groen, blauwige kleur en ik zat in een heel lekker warm klein holletje onder een deken, ik had niet lekkerder kunnen liggen. Na een tijdje zag ik de geometrische figuren overal op de muren en om me heen. Toen besloten we om wat muziek aan te zetten: Tycho, dat was zo fijn! (mijn vrienden voelde nog steeds niks op dit punt) De figuren veranderde langzaam van vorm en maakte gezamenlijk een 3D ruimte voor mijn ogen. Het voelde alsof de hele ruimte allemaal energie was in fel groene en gele neon kleuren. Ik aanschouwde dit allemaal, het was prachtig. Na een tijdje verschenen er in die door figuurtjes gevormde 3D ruimte een paar wezens die ik alleen kan omschrijven als 'divine beings'. Ik heb nog nooit zoiets mee gemaakt als dit. Ik nam me aan om alles maar te accepteren en het was geweldig. De wezens begonnen heel langzaam te dansen voor mijn ogen en het leek alsof ze bezig waren met een soort ceremonie. Ze begonnen dingen aan me te presenteren en ik aanschouwde. Ik kon niet geloven wat ik allemaal zag. Het was zo mooi dat er meerdere malen tranen uit mijn ogen kwamen en ik eventjes begon te huilen. Mijn vriendinnen hadden ondertussen allemaal gesprekken die naar mijn beleving allemaal veels te 'aards' waren en vond dat ze het los moesten laten en om hun heen moesten kijken naar al het energie die om ons heen zweefde. Ik besefte me dat er zoveel energie om ons heen was, in onze banken, onze tafels, onze muren, onszelf, en dat we hier allemaal maar gewoon langs leefden. Ik lag nog steeds heerlijk op de bank in mijn intens warm holletje. Het voelde zo fijn. Na ongeveer een uur a anderhalf uur hiervan stond ik op om naar de wc te gaan. Toen ik opstond was alles gelijk anders. Alles om me heen golfde en was in kleurtjes maar ik zag de wezens niet meer en het verwarde me vooral heel erg. Ik ging naar de wc en alles om me heen werd opeens groen, geel, rood. Het leek een beetje op de Jamaicaanse vlag en ik besloot weg te gaan uit de wc omdat de kleuren me teveel werden. Ik ging weer op de bank liggen en ervoer de wezens.
Na een tijdje veranderde mijn trip een beetje, dus ik besloot maar om wat meer te participeren in de groep, aangezien ik de voorgaande 2 uur naar een muur heb gestaard en huilde om wat ik zag. Ik ging maar rechtop zitten op de bank. Alles golfde nog steeds, de muren hadden hele intense groene en geel getinte kleuren. Ik kon niet begrijpen wat ik zag. En opeens crashte ik. De visuals waren langzaam aan verdwenen, wat ik eigenlijk helemaal niet erg vond, ik was wel klaar voor de volgende stap. Maar toen kwam het besef dat wat ik daarvoor zojuist had meegemaakt, ik nooit meer mee zou maken. Ik werd opeens heel depri en overwoog op een moment zelfs erg radicale dingen, wat heel heftig was. Gelukkig stopte dit gevoel na 5 a 10 minuten weer en toen kwam ik langzaam aan weer terug op de 'aardse' wereld. Mijn vriendinnen zaten inmiddels midden in huns trip dus ik besloot maar om gewoon bij hun te zitten en te relaxen. Ik voelde me heel fris eigenlijk maar wel een beetje vies, ik had heel erg lopen zweten toen ik op de bank in mijn holletje zat dus ik heb maar even een douche genomen. Ik besefte me onder de douche dat het een hele fijne ervaring was geweest, iets wat ik een keer mee had moeten maken en nu moet laten voor wat het is. Ik moet niet weer op zoek gaan naar wat ik heb gevonden in mijn trip maar het laten voor wat het was: een geweldige ervaring, zelfs met de enorme crash. Tijdens mijn trip had ik ook veel lopen te filosoferen over het leven en ik besefte me een aantal dingen, zoals dat ik soms gewoon mijn 'pride' opzij moet zetten want wat maakt het eigenlijk nou allemaal uit, het zit vaak alleen maar in de weg. En de belangrijkste les die ik geleerd heb was "het is allemaal oke". Alles wat je doet, ook al ben je op werk, zit je op de bank, doe je boodschappen heb je net gevochten met een goede vriend(in) van je, het is allemaal oke en dat zal het ook zijn. Ik kan niet goed uitleggen wat ik precies bedoel. Iets in de trant van dat je altijd wel content moet zijn.
Ik heb een aantal dingen niet genoemd omdat het te moeilijk om te omschrijven was en ik eigenlijk geen woorden vuil wilde maken aan het prachtige schouwspel dat zich voor mij afspeelde, er waren, en zijn nog steeds, geen woorden voor de pracht die ik aanschouwde.
Al met al was het een erg fijne ervaring en heb ik er veel goeds aan overgehouden. Ik kijk nu met een andere kijk naar de wereld, eentje die eigenlijk veel fijner en volwassener was dan voorheen.
