wolftrance
Belezen gebruiker
Ik heb afgelopen weekend voor het eerst 6apb genomen. De ervaring zelf was erg positief, maar de kater erna viel tegen. Hierbij een verslag van mijn tripje, mijn eerste tripreport.
Eerst wat achtergrondinformatie. Ik ben een man van 172cm lang, weeg 75kg en gebruik sinds anderhalf jaar wel eens mdma, steeds met zes tot acht weken ertussen, zowel in privésettings als op festivals. Daarnaast heb ik 3mmc geprobeerd. Ik wilde nu graag een keer 6apb proberen, omdat het langer zou werken dan mdma en we naar een festival zouden gaan. Via een rc vendor heb ik capsules besteld van 100mg per stuk. Ik heb ze laten testen; de test service gaf aan dat de capsules inderdaad 6apb bevatten. Na wat onderzoek kwam ik tot de conclusie dat ik 170mg wilde nemen, minder dan twee capsules dus. Ik heb één capsule opengemaakt (en meteen het poeder gewogen: precies 100mg) en vervolgens 70mg teruggedaan, wat overigens niet zo makkelijk bleek.
De setting was Transmission, een festival afgelopen weekend in het Gelredome, tien uur lang trancemuziek (yeah!). Druk bezocht, prachtige stage, goede DJs, harde muziek. De set was relaxt: mijn vrouw en ik zijn grote fans van deze muziek en hebben hier erg naar uitgekeken. We hadden een erg fijne bed & breakfast gehuurd en genoeg tijd genomen om er rustig heen te gaan. We arriveerden op de geplande tijd, op ons gemak en zonder stress in het Gelredome.
Na aankomst nam ik, nog buiten de poort, om 13:45 de twee 6apb capsules van samen 170mg in. Terwijl we onderweg waren naar de lockers dacht ik al iets van verandering in de visie waar te nemen: het licht leek helderder, vooral om gezichten heen. Kan dat wel na 10 minuten? Verder gebeurde er trouwens niets, dus het was misschien maar het idee. Om 14:40, we staan dan met een drankje midden voor de stage en pal vooraan voor de DJ, begint het heel zacht op te komen, nu wel echt merkbaar, zonder twijfel. Het geeft eerst een beetje een onrustig gevoel, alsof ik iets moet gaan doen: springen, bewegen of zo. Oh ja, dansen! Daarvoor zijn we hier ook! Maar na 10, 15 minuten voel ik me lekker dromerig worden, het onrustige gaat weg. Ik voel me ook wiebelig, een beetje dronken. Het rare is, lopen gaat makkelijk, ik verlies mijn evenwicht niet, ook al denk ik dat ik wiebelig ben.
Om half vier ervaar ik zachte vlagen van mdma-achtige euforie, zachter dan met mdma maar nog steeds heel lekker. Het is moeilijk om de aandacht bij iets te houden (behalve dan bij de dames om mij heen en bij de muziek). Ik leer nu trouwens wel wat het begrip bodyload inhoudt: het begint op mijn maag te werken, geen misselijkheid gelukkig maar wel een onbestemd gevoel in de buik en ik laat af en toe boertjes (bleh). Dat heb ik bij mdma niet. Ook heb ik een droge mond, maar dat ben ik wel gewend van mdma. Ik dans lekker door en maak veel oogcontact. Net als bij mdma vind ik dat fijn om te doen, ik heb met iedereen sjans, maar anders dan bij mdma voel ik de drang om te praten of door te flirten wat minder (maar meer dan zonder ik zonder dit spul zou voelen). Ik vind het heel interessant om mijn handen voor mij te bewegen, te zien bewegen, op de cadans van de muziek. En net als bij mdma valt het me steeds op hoe mensen naar me kijken, oogcontact maken. We hebben contact met elkaar, we wisselen met enkel blikken of gebaren uit hoe lekker we de muziek vinden, hoe we genieten. Zonder mdma of 6apb ervaar ik dat toch niet zo, niet op die manier.
Dit gaat zo lekker door tot half zes, wanneer ik denk: neemt het af? Maar nee, om kwart over zes realiseer ik me dat ik er weer enorm in zit: het is vlagerig op een trage manier, anders dan met mdma waar de vlagen sneller komen en gaan. Inmiddels hebben we nieuwe vrienden gemaakt, praten met hen en dansen en in de muziek opgaan gaat lekker, ik ben lekker met de muziek en de show bezig, en wat minder met de mensen om mij heen. Tenzij ik dat wil: het is goed stuurbaar, als ik in de muziek wil kruipen dan gaat dat, als ik wil praten dan doe ik dat, en zoenen met mijn vrouw is nog fijner dan anders. Praten met de mensen om mij heen is ook fijn maar ik wil ook dansen en van de muziek genieten: dit is wat ik me nu wel, en met mdma bijna nooit, realiseer.
Om acht uur denk ik dat het wat minder wordt, maar ik vind het lastiger dan bij mdma om het einde van de piek te kunnen bepalen. Het blijft fijn om te dansen en ik voel me nog altijd heerlijk dromerig en zoenerig. Om negen uur besef ik dat de piek echt wel achter de rug is. Nu begint me op te vallen dat ik blijkbaar wat kaakspanning had: niet knarsen, maar tanden op elkaar bijten, want mijn kaak is gevoelig. Dit afnemen van de intensiteit met toch lekker nagloeien duurt tot zeker half elf, ik voel me heerlijk, de muziek blijft mooi en de mensen lief.
Om half tien 's-avonds wil mijn vrouw wat eten, ik niet want heb echt nergens trek in. Na wat gegeten te hebben gaan we nog even dansen en de nieuwe vrienden gedag zeggen, en om half elf lopen we richting uitgang. Toen we tussen elf en half twaalf terug waren in de b&b gloeide ik nog altijd na. Samen onder een hete douche en daarna samen onder de wol, brengt het heerlijke gevoel weer even terug. In slaap vallen lukt prima (na het vrijen
maar ‘s nachts word ik af en toe wakker van hetzelfde onbestemde gevoel in mijn maag, dat ik dan weg probeer te slikken.
De volgende morgen, we moeten om elf uur de B&B uit zijn, voel ik me nog steeds een beetje woezie en heb een droge mond. Het ontbijt valt zwaar, ik kan nog steeds niet veel eten, heb minder trek dan anders. De hele dag voel ik me zo brak als een konijn, alsof ik gisteravond enorm dronken van alcohol was, een beetje datzelfde gevoel. En 's avonds om half elf doet mijn kaak aan één kant nog pijn… van het bijten? Maar na een goede nacht slapen is op maandag alles weg en voel ik me weer helemaal kiplekker. Met mdma voelt de kater toch minder fel, eigenlijk kan ik wel zeggen dat ik er nooit last van heb, behalve dan een moe gevoel.
Voor mij is 6apb echt wat ik erover gelezen heb: een soort mdma-light wat twee keer zolang duurt. Tijdens de trip is het heerlijk, goed stuurbaar, voor mij was het een succes. De kater erna viel me wel een beetje tegen, maar ervaarde ik vooral als erg doordat ik de dag erna vanaf 16 uur 's-middags een sociale verplichting met familie had. De volgende keer wanneer ik dit neem zorg ik ervoor dat ik de dag erna nergens heen hoef.
Eerst wat achtergrondinformatie. Ik ben een man van 172cm lang, weeg 75kg en gebruik sinds anderhalf jaar wel eens mdma, steeds met zes tot acht weken ertussen, zowel in privésettings als op festivals. Daarnaast heb ik 3mmc geprobeerd. Ik wilde nu graag een keer 6apb proberen, omdat het langer zou werken dan mdma en we naar een festival zouden gaan. Via een rc vendor heb ik capsules besteld van 100mg per stuk. Ik heb ze laten testen; de test service gaf aan dat de capsules inderdaad 6apb bevatten. Na wat onderzoek kwam ik tot de conclusie dat ik 170mg wilde nemen, minder dan twee capsules dus. Ik heb één capsule opengemaakt (en meteen het poeder gewogen: precies 100mg) en vervolgens 70mg teruggedaan, wat overigens niet zo makkelijk bleek.
De setting was Transmission, een festival afgelopen weekend in het Gelredome, tien uur lang trancemuziek (yeah!). Druk bezocht, prachtige stage, goede DJs, harde muziek. De set was relaxt: mijn vrouw en ik zijn grote fans van deze muziek en hebben hier erg naar uitgekeken. We hadden een erg fijne bed & breakfast gehuurd en genoeg tijd genomen om er rustig heen te gaan. We arriveerden op de geplande tijd, op ons gemak en zonder stress in het Gelredome.
Na aankomst nam ik, nog buiten de poort, om 13:45 de twee 6apb capsules van samen 170mg in. Terwijl we onderweg waren naar de lockers dacht ik al iets van verandering in de visie waar te nemen: het licht leek helderder, vooral om gezichten heen. Kan dat wel na 10 minuten? Verder gebeurde er trouwens niets, dus het was misschien maar het idee. Om 14:40, we staan dan met een drankje midden voor de stage en pal vooraan voor de DJ, begint het heel zacht op te komen, nu wel echt merkbaar, zonder twijfel. Het geeft eerst een beetje een onrustig gevoel, alsof ik iets moet gaan doen: springen, bewegen of zo. Oh ja, dansen! Daarvoor zijn we hier ook! Maar na 10, 15 minuten voel ik me lekker dromerig worden, het onrustige gaat weg. Ik voel me ook wiebelig, een beetje dronken. Het rare is, lopen gaat makkelijk, ik verlies mijn evenwicht niet, ook al denk ik dat ik wiebelig ben.
Om half vier ervaar ik zachte vlagen van mdma-achtige euforie, zachter dan met mdma maar nog steeds heel lekker. Het is moeilijk om de aandacht bij iets te houden (behalve dan bij de dames om mij heen en bij de muziek). Ik leer nu trouwens wel wat het begrip bodyload inhoudt: het begint op mijn maag te werken, geen misselijkheid gelukkig maar wel een onbestemd gevoel in de buik en ik laat af en toe boertjes (bleh). Dat heb ik bij mdma niet. Ook heb ik een droge mond, maar dat ben ik wel gewend van mdma. Ik dans lekker door en maak veel oogcontact. Net als bij mdma vind ik dat fijn om te doen, ik heb met iedereen sjans, maar anders dan bij mdma voel ik de drang om te praten of door te flirten wat minder (maar meer dan zonder ik zonder dit spul zou voelen). Ik vind het heel interessant om mijn handen voor mij te bewegen, te zien bewegen, op de cadans van de muziek. En net als bij mdma valt het me steeds op hoe mensen naar me kijken, oogcontact maken. We hebben contact met elkaar, we wisselen met enkel blikken of gebaren uit hoe lekker we de muziek vinden, hoe we genieten. Zonder mdma of 6apb ervaar ik dat toch niet zo, niet op die manier.
Dit gaat zo lekker door tot half zes, wanneer ik denk: neemt het af? Maar nee, om kwart over zes realiseer ik me dat ik er weer enorm in zit: het is vlagerig op een trage manier, anders dan met mdma waar de vlagen sneller komen en gaan. Inmiddels hebben we nieuwe vrienden gemaakt, praten met hen en dansen en in de muziek opgaan gaat lekker, ik ben lekker met de muziek en de show bezig, en wat minder met de mensen om mij heen. Tenzij ik dat wil: het is goed stuurbaar, als ik in de muziek wil kruipen dan gaat dat, als ik wil praten dan doe ik dat, en zoenen met mijn vrouw is nog fijner dan anders. Praten met de mensen om mij heen is ook fijn maar ik wil ook dansen en van de muziek genieten: dit is wat ik me nu wel, en met mdma bijna nooit, realiseer.
Om acht uur denk ik dat het wat minder wordt, maar ik vind het lastiger dan bij mdma om het einde van de piek te kunnen bepalen. Het blijft fijn om te dansen en ik voel me nog altijd heerlijk dromerig en zoenerig. Om negen uur besef ik dat de piek echt wel achter de rug is. Nu begint me op te vallen dat ik blijkbaar wat kaakspanning had: niet knarsen, maar tanden op elkaar bijten, want mijn kaak is gevoelig. Dit afnemen van de intensiteit met toch lekker nagloeien duurt tot zeker half elf, ik voel me heerlijk, de muziek blijft mooi en de mensen lief.
Om half tien 's-avonds wil mijn vrouw wat eten, ik niet want heb echt nergens trek in. Na wat gegeten te hebben gaan we nog even dansen en de nieuwe vrienden gedag zeggen, en om half elf lopen we richting uitgang. Toen we tussen elf en half twaalf terug waren in de b&b gloeide ik nog altijd na. Samen onder een hete douche en daarna samen onder de wol, brengt het heerlijke gevoel weer even terug. In slaap vallen lukt prima (na het vrijen
maar ‘s nachts word ik af en toe wakker van hetzelfde onbestemde gevoel in mijn maag, dat ik dan weg probeer te slikken.De volgende morgen, we moeten om elf uur de B&B uit zijn, voel ik me nog steeds een beetje woezie en heb een droge mond. Het ontbijt valt zwaar, ik kan nog steeds niet veel eten, heb minder trek dan anders. De hele dag voel ik me zo brak als een konijn, alsof ik gisteravond enorm dronken van alcohol was, een beetje datzelfde gevoel. En 's avonds om half elf doet mijn kaak aan één kant nog pijn… van het bijten? Maar na een goede nacht slapen is op maandag alles weg en voel ik me weer helemaal kiplekker. Met mdma voelt de kater toch minder fel, eigenlijk kan ik wel zeggen dat ik er nooit last van heb, behalve dan een moe gevoel.
Voor mij is 6apb echt wat ik erover gelezen heb: een soort mdma-light wat twee keer zolang duurt. Tijdens de trip is het heerlijk, goed stuurbaar, voor mij was het een succes. De kater erna viel me wel een beetje tegen, maar ervaarde ik vooral als erg doordat ik de dag erna vanaf 16 uur 's-middags een sociale verplichting met familie had. De volgende keer wanneer ik dit neem zorg ik ervoor dat ik de dag erna nergens heen hoef.
