dosis: 1 portie gedroogde mexicaanse + 1 portie gedroogde azurescens (verdeeld over 3 man)
Me broertje (R) (was vorige keer me tripzitter) en een vriend van hem (M) hadden op dinsdag 2 januari paddo's gegeten, ik was tripzitter, en hadden donderdag alweer zin in een tweede trip en nu met wat meer dan een halve portie. Ik had der eigenlijk ook wel weer zin in ondanks dat het voor mij pas een week geleden was dat ik voor het eerst paddo's had gegeten (tripreport: http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?t=5851).
Dus ik donderdag 4 januari naar de smartshop, bleek dat ze alleen nog maar 1 portie gedroogde mexicaanse en 1 portie gedroogde azurescens hadden. Weinig keus maarja, kopen maar die handel. R vind de smaak nogal vies dus hadden we voor ieder een cup-a-soupie gemaakt met 1/3de van beide porties. R en ik hadden alleen wat meer azurescens omdat M die een beetje eng vond omdat we allemaal nog nooit van die soort hadden gehoord en omdat ik een uurtje van tevoren via dit forum erachter kwam dat dit een van de sterksten schijnt te zijn.
Na inname (15.45) liepen we binnen 10 minuten naar onze tripspot alwaar het wachten op de eerste effecten kon beginnen. Vrij gelijktijdig en pas na een uur begonnen we de effecten te voelen. Me zicht werd weer wat anders, ik begon me een klein beetje slapjes te voelen en ik begon een beetje te grinniken. Om 17.00 stonden we allemaal op het open veld en keken naar lucht die aan de ene kant gevuld was met schapenwolkjes en aan de andere kant een mooie hele roze gloed had. M had net als bij zijn vorige trip in het bos een heel sterk Lord of the Rings gevoel. Hij liep liep met grote passen door het gras en zei dat ie Aragorn was. Op gegeven moment liep ie weg, maar ik had geen zin om hem achterna te gaan, dus ging ik met me broertje praten. Allebei zagen we dat de grond bewoog. Soms leek ie te golven en soms leek het meer te schuiven alsof het grasveld uit platen/schollen leek te bestaan die tegen elkaar/van elkaar/en langs elkaar bewogen. Het slootje dat op een onderbreking na het grasveld in 2 delen verdeeld zag er ook vreemd uit. De weerspiegeling van de bomen was extreem duidelijk in het water te zien ondanks dat het al behoorlijk donker begon te worden. Ook leek het waterpijl in het midden hoger dan aan de zijkant van de sloot. Hierdoor leek het alsof het water bol stond.... heel vreemd.
Toen kwam M weer terug en vertelde ons enthousiast dat hij een stok had gevonden. Dit gaf hem nog meer het LotR gevoel. Hij raadde mij ook aan een stok te hebben dus ik liep met hem mee. We liepen best een eindje totdat we in eens 2 grote stieren op 10 meter van ons af zagen staan. Ze hadden behoorlijk grote horens en er was geen omheining of een slootje of iets, dus ik deed een stapje terug. M liep juist op de dieren af en begon ze van dichtbij te bestuderen. Na (voor mijn gevoel) 10 minuten liep hij weer naar me toe. Hij zei me heel erg het gevoel te hebben gehad alsof hij tussen de natuur (deze 2 stieren, het bos, het slootje) en de beschaving ( R en ik, de stad, school) moest kiezen. Toen liepen we van het pad echt het bos in om een tak te zoeken. M maakte er veel werk van en na een kwartier gaf hij der een aan mij. Op de weg terug naar R verteld hij me dat de bomen links van het pad het kwaad waren, waar orcs enzo rondliepen. En dat de bossen rechts (die lichter leken) het goede waren. Aangekomen bij R op het veld en bij het hutje/huisje wat er stond legde ik stiekem de stok weg. Als M erachter zou komen zou hij het niet leuk vinden. Want een "staf" was in de wereld van LotR van ongekend belang om jezelf te verdedigen tegen het kwaad en hij had er erg ze best voor gedaan om voor mij een mooie te vinden. Ik keek naar mijn handen en zag dat de hand waar ik de hele tijd mee de stok had vast gehouden behoorlijk vies was. De ene hand was wit en leek op de hand van een goedverzorgt, welvarend iemand. Mijn andere (vieze) hand leek op die van iemand die al jaren in de bossen leefde, het gaf een heel raar contrast.
M vroeg of we mee gingen naar het donkere gedeelte van het bos om het kwaad te bestrijden. Dus wij liepen het donkere bos in en ik kreeg een apart onbehaaglijk gevoel. Het was hier echt heel donker en je hoorde hier de bomen kraken en piepen door de wind. We besloten weer naar het open veld te gaan. Toen zagen we dat er rook kwam van het dak van het huisje. Wij ernaartoe met de gedachte dat er een flinke brand moest zijn in het huisje. Aangekomen zagen we alleen wat smeulend stro dat M had aangestoken (en dit weer was vergeten) om wat meer warmte te creeeren in het huisje. Vaag dat er zoveel rook van het dak afkwam.... maja. Om 18.30 hadden we het wel gezien in het bos. Het was behoorlijk donker en het zag er allemaal een beetje duister en smoezelig (is dit een woord?) uit. Het leek wel een beetje een bos uit een eng en duister sprookje. De rest had dit gevoel ook een beetje en dus gingen we het bos uit. Toen we het bos uit waren zagen we de snelweg met de vele lichten van zowel de lantaarnpalen als de auto's. Dit zag er na al die donkerte in het bos heeel mooi uit.
We besloten naar een speeltuintje in het dorp te gaan waar we met ze drieen al vrij vaak een jointje hebben gerookt. Ik ging op een bankje zitten en had het gevoel alsof ik hier nog nooit had gezeten. Ik wist wel dat ik hier vaak kwam en herkende het ook. Maar ik had het gevoel alsof deze plek helemaal nieuw was voor mij ofzo. Toen stond ik op want ik wilde wat gaan doen maar ik had geen idee. R had ditzelfde, maar we wisten niet wat we er mee aan moesten. Toen besloten we maar naar de stad te gaan want we zouden met ze drieeen bij me zus gaan eten en die woonde daar. Onderweg hadden we alledrie heel sterk het gevoel dat wij met ze drieen bij elkaar hoorden, ook omdat wij elkaar perfect begrepen. En dat de mensen die we voorbij zagen komen in auto's en op fietsen of lopend andere wezens waren. Aangekomen in de stad leek alles extreem snel te gaan. Overal lichten, overal mensen, iedereen leek haast te hebben. Ik kon het allemaal toch goed aan omdat ik al bijna helemaal uitgetript was.
Om 20.00 gingen we de turk binnen om wat te eten, want me zus had waarschijnlijk toch al lang gegeten. Voordat ik een hap nam, keek ik eerst even of mijn handen wel schoon waren. Tot mijn verbazing waren beide handen brandschoon en dat terwijl ik in het bos toch echt had gezien dat mijn rechterhand helemaal zwart was. Toen we weer naar buiten stapten voelde ik dat ik helemaal was uitgetript. Ik voelde me top en helder, helderder dan normaal leek het wel. Ik wilde van alles doen en ik had energie voor 10. Ook had ik het gevoel dat niets me ontging en dat ik alles zag tot in het kleinste detail en ondertussen nog eens een gesprek met 2 verschillende mensen kon volgen. Eenmaal bij me zus aangekomen rookten we een blowtje en praatten we nog wat na.
Al met al dus weer een goede trip. Niet alleen voor mij, maar ook voor R en M, ondanks dat ze 2 dagen daarvoor ook al paddo's hadden gegeten. Hun trip was wel wat minder hevig dan de vorige keer en er is dus wel sprake van tolerantie, maar niet in grote mate. Deze trip was wel behoorlijk anders dan de 1ste keer. Toen bewoog echt alles gewoon en had ik ook behoorlijk mindfuck. Dit was veel meer een 'gevoels-trip' zegmaar. R is het hiermee eens, ook hij had niet heel veel visuals. En dat terwijl ik had gehoord dat Azurescens visueel de heftigste paddo's schijnen te zijn.
foto's van de plek waar ik nu alweer 2 keer heb getript:
Bovenstaande is M
. Deze foto's waren denk ik om ongeveer 16.15 met R ze telefoontje genomen.
Me broertje (R) (was vorige keer me tripzitter) en een vriend van hem (M) hadden op dinsdag 2 januari paddo's gegeten, ik was tripzitter, en hadden donderdag alweer zin in een tweede trip en nu met wat meer dan een halve portie. Ik had der eigenlijk ook wel weer zin in ondanks dat het voor mij pas een week geleden was dat ik voor het eerst paddo's had gegeten (tripreport: http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?t=5851).
Dus ik donderdag 4 januari naar de smartshop, bleek dat ze alleen nog maar 1 portie gedroogde mexicaanse en 1 portie gedroogde azurescens hadden. Weinig keus maarja, kopen maar die handel. R vind de smaak nogal vies dus hadden we voor ieder een cup-a-soupie gemaakt met 1/3de van beide porties. R en ik hadden alleen wat meer azurescens omdat M die een beetje eng vond omdat we allemaal nog nooit van die soort hadden gehoord en omdat ik een uurtje van tevoren via dit forum erachter kwam dat dit een van de sterksten schijnt te zijn.
Na inname (15.45) liepen we binnen 10 minuten naar onze tripspot alwaar het wachten op de eerste effecten kon beginnen. Vrij gelijktijdig en pas na een uur begonnen we de effecten te voelen. Me zicht werd weer wat anders, ik begon me een klein beetje slapjes te voelen en ik begon een beetje te grinniken. Om 17.00 stonden we allemaal op het open veld en keken naar lucht die aan de ene kant gevuld was met schapenwolkjes en aan de andere kant een mooie hele roze gloed had. M had net als bij zijn vorige trip in het bos een heel sterk Lord of the Rings gevoel. Hij liep liep met grote passen door het gras en zei dat ie Aragorn was. Op gegeven moment liep ie weg, maar ik had geen zin om hem achterna te gaan, dus ging ik met me broertje praten. Allebei zagen we dat de grond bewoog. Soms leek ie te golven en soms leek het meer te schuiven alsof het grasveld uit platen/schollen leek te bestaan die tegen elkaar/van elkaar/en langs elkaar bewogen. Het slootje dat op een onderbreking na het grasveld in 2 delen verdeeld zag er ook vreemd uit. De weerspiegeling van de bomen was extreem duidelijk in het water te zien ondanks dat het al behoorlijk donker begon te worden. Ook leek het waterpijl in het midden hoger dan aan de zijkant van de sloot. Hierdoor leek het alsof het water bol stond.... heel vreemd.
Toen kwam M weer terug en vertelde ons enthousiast dat hij een stok had gevonden. Dit gaf hem nog meer het LotR gevoel. Hij raadde mij ook aan een stok te hebben dus ik liep met hem mee. We liepen best een eindje totdat we in eens 2 grote stieren op 10 meter van ons af zagen staan. Ze hadden behoorlijk grote horens en er was geen omheining of een slootje of iets, dus ik deed een stapje terug. M liep juist op de dieren af en begon ze van dichtbij te bestuderen. Na (voor mijn gevoel) 10 minuten liep hij weer naar me toe. Hij zei me heel erg het gevoel te hebben gehad alsof hij tussen de natuur (deze 2 stieren, het bos, het slootje) en de beschaving ( R en ik, de stad, school) moest kiezen. Toen liepen we van het pad echt het bos in om een tak te zoeken. M maakte er veel werk van en na een kwartier gaf hij der een aan mij. Op de weg terug naar R verteld hij me dat de bomen links van het pad het kwaad waren, waar orcs enzo rondliepen. En dat de bossen rechts (die lichter leken) het goede waren. Aangekomen bij R op het veld en bij het hutje/huisje wat er stond legde ik stiekem de stok weg. Als M erachter zou komen zou hij het niet leuk vinden. Want een "staf" was in de wereld van LotR van ongekend belang om jezelf te verdedigen tegen het kwaad en hij had er erg ze best voor gedaan om voor mij een mooie te vinden. Ik keek naar mijn handen en zag dat de hand waar ik de hele tijd mee de stok had vast gehouden behoorlijk vies was. De ene hand was wit en leek op de hand van een goedverzorgt, welvarend iemand. Mijn andere (vieze) hand leek op die van iemand die al jaren in de bossen leefde, het gaf een heel raar contrast.
M vroeg of we mee gingen naar het donkere gedeelte van het bos om het kwaad te bestrijden. Dus wij liepen het donkere bos in en ik kreeg een apart onbehaaglijk gevoel. Het was hier echt heel donker en je hoorde hier de bomen kraken en piepen door de wind. We besloten weer naar het open veld te gaan. Toen zagen we dat er rook kwam van het dak van het huisje. Wij ernaartoe met de gedachte dat er een flinke brand moest zijn in het huisje. Aangekomen zagen we alleen wat smeulend stro dat M had aangestoken (en dit weer was vergeten) om wat meer warmte te creeeren in het huisje. Vaag dat er zoveel rook van het dak afkwam.... maja. Om 18.30 hadden we het wel gezien in het bos. Het was behoorlijk donker en het zag er allemaal een beetje duister en smoezelig (is dit een woord?) uit. Het leek wel een beetje een bos uit een eng en duister sprookje. De rest had dit gevoel ook een beetje en dus gingen we het bos uit. Toen we het bos uit waren zagen we de snelweg met de vele lichten van zowel de lantaarnpalen als de auto's. Dit zag er na al die donkerte in het bos heeel mooi uit.
We besloten naar een speeltuintje in het dorp te gaan waar we met ze drieen al vrij vaak een jointje hebben gerookt. Ik ging op een bankje zitten en had het gevoel alsof ik hier nog nooit had gezeten. Ik wist wel dat ik hier vaak kwam en herkende het ook. Maar ik had het gevoel alsof deze plek helemaal nieuw was voor mij ofzo. Toen stond ik op want ik wilde wat gaan doen maar ik had geen idee. R had ditzelfde, maar we wisten niet wat we er mee aan moesten. Toen besloten we maar naar de stad te gaan want we zouden met ze drieeen bij me zus gaan eten en die woonde daar. Onderweg hadden we alledrie heel sterk het gevoel dat wij met ze drieen bij elkaar hoorden, ook omdat wij elkaar perfect begrepen. En dat de mensen die we voorbij zagen komen in auto's en op fietsen of lopend andere wezens waren. Aangekomen in de stad leek alles extreem snel te gaan. Overal lichten, overal mensen, iedereen leek haast te hebben. Ik kon het allemaal toch goed aan omdat ik al bijna helemaal uitgetript was.
Om 20.00 gingen we de turk binnen om wat te eten, want me zus had waarschijnlijk toch al lang gegeten. Voordat ik een hap nam, keek ik eerst even of mijn handen wel schoon waren. Tot mijn verbazing waren beide handen brandschoon en dat terwijl ik in het bos toch echt had gezien dat mijn rechterhand helemaal zwart was. Toen we weer naar buiten stapten voelde ik dat ik helemaal was uitgetript. Ik voelde me top en helder, helderder dan normaal leek het wel. Ik wilde van alles doen en ik had energie voor 10. Ook had ik het gevoel dat niets me ontging en dat ik alles zag tot in het kleinste detail en ondertussen nog eens een gesprek met 2 verschillende mensen kon volgen. Eenmaal bij me zus aangekomen rookten we een blowtje en praatten we nog wat na.
Al met al dus weer een goede trip. Niet alleen voor mij, maar ook voor R en M, ondanks dat ze 2 dagen daarvoor ook al paddo's hadden gegeten. Hun trip was wel wat minder hevig dan de vorige keer en er is dus wel sprake van tolerantie, maar niet in grote mate. Deze trip was wel behoorlijk anders dan de 1ste keer. Toen bewoog echt alles gewoon en had ik ook behoorlijk mindfuck. Dit was veel meer een 'gevoels-trip' zegmaar. R is het hiermee eens, ook hij had niet heel veel visuals. En dat terwijl ik had gehoord dat Azurescens visueel de heftigste paddo's schijnen te zijn.
foto's van de plek waar ik nu alweer 2 keer heb getript:
Bovenstaande is M
. Deze foto's waren denk ik om ongeveer 16.15 met R ze telefoontje genomen.
