Neo-Shulginist
Badass junkie
Dit weekend heb ik voor het eerst ayahuasca gedaan. Ik heb een erg leuk en mooi weekend gehad. De belangrijkste les is dat je je echt volledig moet overgeven aan de ayahuasca. Toch lijkt het me leuk om een volgende keer wat harder te trippen.
De ceremonie werd gegeven door een vriend van me. Hij had een locatie geregeld in de tuin van een villa waar ze een yurt hadden. Het plan was om daar twee sessies te doen. De eerste vrijdagnacht, en de tweede in de nacht van zaterdag op zondag.
Het heeft voor mij lang geduurd voordat ik me heb aangemeld voor zo'n weekend. Dat heeft ermee te maken dat ik de meeste aanbieders niet vertrouw. Maar deze vriend van me is een flinke tijd in de leer geweest bij een heel bekend persoon in de ayahuasca-wereld. Dus ik wist dat hij veel kennis en ervaring had. Bovendien vind ik het fijn aan hem dat hij het gewoon houdt bij de feiten, en dat hij de ceremonie lekker luchtig houdt.
Hij had twee verschillende brouwsels voorbereid. Een drank die hij 'anaconda' noemde, waarin veel van de ayahuasca-liaan zat (banisteriopsis caapi), samen met een normale hoeveelheid chakruna (psychotria viridis). Ook had hij een 'jaguar' drank gemaakt waarbij hij er extra chaliponga (diplopterys cabrerana) bij had gemengd zodat er veel DMT in zat, maar relatief wat minder caapi.
Voordat we begonnen legde hij uit dat de wijsheid volgens de Colombianen in de ayahuasca-liaan zit, en dat de DMT uit de chakruna en chaliponga je 'het licht geeft' om de inzichten te kunnen zien. Maar hij vertelde dus ook dat ze in Colombia regelmatig ceremonies doen met alleen caapi, omdat de DMT dus volgens hen minder belangrijk is. Ik kan vanuit mijn eigen background research vertellen dat de neurocognitieve wetenschap die veronderstelling min of meer bevestigt (misschien meer daarover in de comments).
Ondanks dat ik veel ervaring heb met DMT en changa roken, leek het me een goed idee om de eerste avond voorzichtig aan te doen omdat het mijn eerste keer ayahuasca was. Mensen zeggen vaak dat ayahuasca heel anders is, dus ik heb het maar als een nieuwe drug behandeld. Daarom ging ik bij de eerste schenking maar voor een klein beetje anaconda.
Mensen zeggen dat ayahuasca heel vies en bitter smaakt. Maar ik vond het best meevallen! De drank smaakte naar zoute drop, gras, en leer, en was dus helemaal niet bitter. Toen ik dat later met de anderen besprak moesten ze hard lachen. Ze vonden dat ik ayahuasca-sommelier moest worden. 😂
De ceremonie werd geleid door drie ervaren begeleiders die de hele tijd muziek maakten. Ze hadden trommels, handpannen, een gitaar, een gong, klankschalen, en nog flink wat andere instrumenten waarvan ik de naam niet weet. Daarmee maakten ze een ritmische trance die wisselde van een opzwepend gebonk naar meer dromerige melodieën. Af en toe stopten ze even met muziek maken om bij mensen langs te lopen en even bij ze in te checken. Een paar keer gingen ze langs met een klankschaal of trommel om daarmee van heel dichtbij het geluid te laten horen zodat je het extra intens meemaakte.
Na ongeveer een uur voelde ik licht het effect van de caapi opkomen, maar ik had nauwelijks visuals. Dus toen de bar geopend werd - wat betekent dat je naar voren kan lopen voor meer ayahuasca als je zin hebt - maakte ik daar gelijk gebruik van.
Die tweede dosis maakte de lichamelijke effecten van de caapi overduidelijk. Mijn lichaam voelde zwaar, ik had veel last van misselijkheid, en ik was een beetje duizelig. Ook voelde ik een sterk kalmerend effect. Afgezien van de misselijkheid was het wel nice. Maar ik moest nog zoeken naar de effecten van de DMT. Dus ik ben weer naar voren gelopen voor een beetje jaguar.
Maar helaas, ook dat bracht me niet echt in de trip. Ik had wel enorm veel last van misselijkheid, en daar was ik tegen aan het vechten. Ik voelde me best wel kut. Er was precies één houding waarin ik half zat en half lag waarbij de misselijkheid nog net te managen was. Om me van de nare lichamelijke effecten af te leiden was ik hard met mijn voet aan het wiebelen. Dat hielp wel om af te leiden van de effecten, maar eerlijk gezegd haalde het me ook uit de trip. Ondertussen was ik me aan het bedenken wat een hoop bijwerkingen er bij ayahuasca komen kijken, en dat ik eigenlijk veel liever DMT rookte. Daarover was ik in gedachten al een grappig, maar scherp geformuleerd, tripreport aan het schrijven.
Toen de eerste ceremonie voorbij was zaten we nog wat na te praten over onze ervaringen, en uit die gesprekken bleek wel dat ik me beter had kunnen overgeven aan de misselijkheid, omdat je je veel beter gaat voelen als je even hebt gekotst. Dus mijn voornemen was om de tweede avond meer ayahuasca te nemen, me niet te verzetten tegen de misselijkheid, en ik mocht ook niet meer met mijn voet wiebelen.
Tussen de ceremonies door heb ik een hele leuke dag gehad met de anderen. Het was alsof ik aan het kamperen was met vrienden, maar dan vrienden die ik nog niet kende. Met veel mensen heb ik best openhartige gesprekken gehad. Als ik eerlijk ben vond ik dat het leukste aan het weekend!
Ondanks mijn weerzin tegen overgeven had ik besloten om er bij de tweede ceremonie vol voor te gaan. Dus ik begon met een vol glas anaconda. En toen dat na een uur lekker werkte, vroeg ik om een goed glas jaguar.
Het gekke is dat mijn DMT-visuals net een beetje begonnen te werken. Maar toen de jaguar begon in te kicken verdwenen die weer meteen. Terwijl ik echt mijn best had gedaan om me volledig over te geven!
Ik twijfelde een beetje of ik voor een derde glas moest gaan. Want zodra ik rechtop ging zitten werd ik echt enorm misselijk. Ik keek dus vooral op tegen het opstaan en naar voren lopen om nog meer aya te drinken. Toch besloot ik dat ik dat maar ging doen. Ondanks dat ik de caapi goed voelde, vond ik de trip nog wat underwhelming.
Terwijl ik naar voren liep begon mijn maag echt hard te protesteren. Ik werd duizelig en wazig, en begon hard te boeren. De ceremonieleider vroeg wat er aan de hand was, en ik zei dat ik wel de caapi voelde maar te weinig DMT, dus dat ik nog een goed glas jaguar wilde. Hij schonk het voor me in, en ik probeerde de drank ondanks de misselijkheid door mijn keel te forceren. Maar ik voelde meteen dat het mis ging. Ik wankelde snel terug naar mijn matras en begon meteen keihard te braken.
Trippend kotsen is natuurlijk nooit leuk, maar toch voelde ik me trots. Ik had me nu echt overgegeven! Bovendien is alles wat ze zeggen over kotsen aan de ayahuasca waar. Ze noemen het een 'purge' omdat je er de negatieve energie mee uit je lichaam zou kotsen. Ik vond dat altijd spiritueel gewauwel. Maar ik moet bekennen dat ik me na het kotsen echt ge-wel-dig voelde. Het was echt zo'n on-top-of-the-world gevoel, alsof ik ineens alles aankon. Ik was heel energiek en euforisch, maar tegelijkertijd ook zen. Ik nam maar gelijk de gelegenheid om rechtop in kleermakerszit te mediteren op het zo intens mogelijk waarnemen van de (lichamelijke) effecten van de ayahuasca.
Ondanks dat het effect veel beter voelbaar was als ik rechtop zat, vond ik het nog steeds een beetje underwhelming. Dus na tien minuten mediteren liep ik met een grote grijns naar voren, en zei ik "sorry van de vorige jaguar, maar mag ik nog een beetje? 😇" De anderen lachten, terwijl de ceremonieleider me waarschuwde dat DMT ook via de speekselklieren kan worden opgenomen. Dus of ik zeker wist dat ik het aankon als de effecten nog zouden stapelen? Maar ik was vastbesloten om me volledig over te geven aan de ayahuasca. Dus ik zei zelfverzekerd dat dat geen probleem zou zijn.
Na die vierde dosis was ik wel goed gevloerd voor een paar uur. Mijn humeur bleef top. Ik lag echt heerlijk te chillen, genietend van de muziek, en regelmatig giechelend om mijn eigen gedachten. Ik voelde me heel relaxt. Maar tegelijkertijd was ik ook weer intens misselijk. Dat heeft tot aan het begin van de ochtend voortgeduurd.
Geen enkel moment heb ik duidelijke visuele effecten gehad. Ik had niet het idee dat er een kosmische kracht was die alles stuurde in precies de richting zoals het moest zijn. Ook was er geen entiteit die tegen me begon te spreken.
Of misschien toch wel? Heel zachtjes..
Nu de misselijkheid heel intens was vond ik het ontzettend lastig om niet de hele tijd te bewegen met mijn voeten of handen om me daarvan af te leiden. Tegelijkertijd voelde ik heel intens een soort trilling in al mijn spieren; vooral in mijn gezicht. Het was heel lastig om niet te reageren op al die prikkels, en het allemaal gewoon te ondergaan. Dat probeerde ik wel de hele tijd. Uiteindelijk kwam daar toch het inzicht. "Ooooh", dacht ik. "Natuurlijk! Dit is wat aya me probeert duidelijk te maken! Ik moet meer leren om al die prikkels gewoon te ervaren!"
Dat is namelijk precies de les die ik ook leerde tijdens vipassana (zie dit tripreport). Ondanks dat ik het wel weet, zal ik mezelf er toch nog regelmatig aan moeten herinneren. Want als ik kalm blijf en dingen gewoon ervaar, dan zijn de prikkels misschien wel intens, maar zo kan ik ook veel beter voelen wat er gaande is in mijn lijf. Uiteindelijk is dat de manier hoe ik uit mijn hoofd kom, en hoe ik meer in contact kom met wat ik voel.
Dus helemaal op het laatst sprak aya toch tot me, met een wijsheid.
Verder heb ik het echt naar mijn zin gehad hoor! Ik heb lekker gechilld tijdens de ceremonie. Sowieso was het echt top om zulke begeleiding met muziek te hebben tijdens de trip. Tussendoor de ceremonies vond ik het zo leuk met de anderen dat ik soms dacht van "jammer eigenlijk dat we hier ayahuasca voor nodig hebben om zo met elkaar te zijn." Maar als ik de anderen sprak dan waren zij wel echt een stuk dieper gegaan, inclusief kleurrijke visuals, magische ervaringen, kosmische verbondenheid, confronterende maar behulpzame inzichten, en alles wat je eigenlijk bij ayahuasca zou verwachten.
Dus ik denk dat ik het binnenkort nog maar eens ga proberen. Nu snap ik namelijk pas echt wat mensen bedoelen als ze zeggen "ayahuasca geeft je precies wat je nodig hebt". Dat is niet omdat het letterlijk waar is. Maar dat is omdat je het echt moet gelóven om in de juiste mindset te komen om alles uit de trip te halen! De truc is dus echt om je er volledig aan over te geven. Als je dat doet, en je een beetje mazzel hebt, dan krijg je misschien die vette psychedelische ervaringen waar iedereen stiekem op hoopt.
De ceremonie werd gegeven door een vriend van me. Hij had een locatie geregeld in de tuin van een villa waar ze een yurt hadden. Het plan was om daar twee sessies te doen. De eerste vrijdagnacht, en de tweede in de nacht van zaterdag op zondag.
Het heeft voor mij lang geduurd voordat ik me heb aangemeld voor zo'n weekend. Dat heeft ermee te maken dat ik de meeste aanbieders niet vertrouw. Maar deze vriend van me is een flinke tijd in de leer geweest bij een heel bekend persoon in de ayahuasca-wereld. Dus ik wist dat hij veel kennis en ervaring had. Bovendien vind ik het fijn aan hem dat hij het gewoon houdt bij de feiten, en dat hij de ceremonie lekker luchtig houdt.
Hij had twee verschillende brouwsels voorbereid. Een drank die hij 'anaconda' noemde, waarin veel van de ayahuasca-liaan zat (banisteriopsis caapi), samen met een normale hoeveelheid chakruna (psychotria viridis). Ook had hij een 'jaguar' drank gemaakt waarbij hij er extra chaliponga (diplopterys cabrerana) bij had gemengd zodat er veel DMT in zat, maar relatief wat minder caapi.
Voordat we begonnen legde hij uit dat de wijsheid volgens de Colombianen in de ayahuasca-liaan zit, en dat de DMT uit de chakruna en chaliponga je 'het licht geeft' om de inzichten te kunnen zien. Maar hij vertelde dus ook dat ze in Colombia regelmatig ceremonies doen met alleen caapi, omdat de DMT dus volgens hen minder belangrijk is. Ik kan vanuit mijn eigen background research vertellen dat de neurocognitieve wetenschap die veronderstelling min of meer bevestigt (misschien meer daarover in de comments).
Ondanks dat ik veel ervaring heb met DMT en changa roken, leek het me een goed idee om de eerste avond voorzichtig aan te doen omdat het mijn eerste keer ayahuasca was. Mensen zeggen vaak dat ayahuasca heel anders is, dus ik heb het maar als een nieuwe drug behandeld. Daarom ging ik bij de eerste schenking maar voor een klein beetje anaconda.
Mensen zeggen dat ayahuasca heel vies en bitter smaakt. Maar ik vond het best meevallen! De drank smaakte naar zoute drop, gras, en leer, en was dus helemaal niet bitter. Toen ik dat later met de anderen besprak moesten ze hard lachen. Ze vonden dat ik ayahuasca-sommelier moest worden. 😂
De ceremonie werd geleid door drie ervaren begeleiders die de hele tijd muziek maakten. Ze hadden trommels, handpannen, een gitaar, een gong, klankschalen, en nog flink wat andere instrumenten waarvan ik de naam niet weet. Daarmee maakten ze een ritmische trance die wisselde van een opzwepend gebonk naar meer dromerige melodieën. Af en toe stopten ze even met muziek maken om bij mensen langs te lopen en even bij ze in te checken. Een paar keer gingen ze langs met een klankschaal of trommel om daarmee van heel dichtbij het geluid te laten horen zodat je het extra intens meemaakte.
Na ongeveer een uur voelde ik licht het effect van de caapi opkomen, maar ik had nauwelijks visuals. Dus toen de bar geopend werd - wat betekent dat je naar voren kan lopen voor meer ayahuasca als je zin hebt - maakte ik daar gelijk gebruik van.
Die tweede dosis maakte de lichamelijke effecten van de caapi overduidelijk. Mijn lichaam voelde zwaar, ik had veel last van misselijkheid, en ik was een beetje duizelig. Ook voelde ik een sterk kalmerend effect. Afgezien van de misselijkheid was het wel nice. Maar ik moest nog zoeken naar de effecten van de DMT. Dus ik ben weer naar voren gelopen voor een beetje jaguar.
Maar helaas, ook dat bracht me niet echt in de trip. Ik had wel enorm veel last van misselijkheid, en daar was ik tegen aan het vechten. Ik voelde me best wel kut. Er was precies één houding waarin ik half zat en half lag waarbij de misselijkheid nog net te managen was. Om me van de nare lichamelijke effecten af te leiden was ik hard met mijn voet aan het wiebelen. Dat hielp wel om af te leiden van de effecten, maar eerlijk gezegd haalde het me ook uit de trip. Ondertussen was ik me aan het bedenken wat een hoop bijwerkingen er bij ayahuasca komen kijken, en dat ik eigenlijk veel liever DMT rookte. Daarover was ik in gedachten al een grappig, maar scherp geformuleerd, tripreport aan het schrijven.
Toen de eerste ceremonie voorbij was zaten we nog wat na te praten over onze ervaringen, en uit die gesprekken bleek wel dat ik me beter had kunnen overgeven aan de misselijkheid, omdat je je veel beter gaat voelen als je even hebt gekotst. Dus mijn voornemen was om de tweede avond meer ayahuasca te nemen, me niet te verzetten tegen de misselijkheid, en ik mocht ook niet meer met mijn voet wiebelen.
Tussen de ceremonies door heb ik een hele leuke dag gehad met de anderen. Het was alsof ik aan het kamperen was met vrienden, maar dan vrienden die ik nog niet kende. Met veel mensen heb ik best openhartige gesprekken gehad. Als ik eerlijk ben vond ik dat het leukste aan het weekend!
Ondanks mijn weerzin tegen overgeven had ik besloten om er bij de tweede ceremonie vol voor te gaan. Dus ik begon met een vol glas anaconda. En toen dat na een uur lekker werkte, vroeg ik om een goed glas jaguar.
Het gekke is dat mijn DMT-visuals net een beetje begonnen te werken. Maar toen de jaguar begon in te kicken verdwenen die weer meteen. Terwijl ik echt mijn best had gedaan om me volledig over te geven!
Ik twijfelde een beetje of ik voor een derde glas moest gaan. Want zodra ik rechtop ging zitten werd ik echt enorm misselijk. Ik keek dus vooral op tegen het opstaan en naar voren lopen om nog meer aya te drinken. Toch besloot ik dat ik dat maar ging doen. Ondanks dat ik de caapi goed voelde, vond ik de trip nog wat underwhelming.
Terwijl ik naar voren liep begon mijn maag echt hard te protesteren. Ik werd duizelig en wazig, en begon hard te boeren. De ceremonieleider vroeg wat er aan de hand was, en ik zei dat ik wel de caapi voelde maar te weinig DMT, dus dat ik nog een goed glas jaguar wilde. Hij schonk het voor me in, en ik probeerde de drank ondanks de misselijkheid door mijn keel te forceren. Maar ik voelde meteen dat het mis ging. Ik wankelde snel terug naar mijn matras en begon meteen keihard te braken.
Trippend kotsen is natuurlijk nooit leuk, maar toch voelde ik me trots. Ik had me nu echt overgegeven! Bovendien is alles wat ze zeggen over kotsen aan de ayahuasca waar. Ze noemen het een 'purge' omdat je er de negatieve energie mee uit je lichaam zou kotsen. Ik vond dat altijd spiritueel gewauwel. Maar ik moet bekennen dat ik me na het kotsen echt ge-wel-dig voelde. Het was echt zo'n on-top-of-the-world gevoel, alsof ik ineens alles aankon. Ik was heel energiek en euforisch, maar tegelijkertijd ook zen. Ik nam maar gelijk de gelegenheid om rechtop in kleermakerszit te mediteren op het zo intens mogelijk waarnemen van de (lichamelijke) effecten van de ayahuasca.
Ondanks dat het effect veel beter voelbaar was als ik rechtop zat, vond ik het nog steeds een beetje underwhelming. Dus na tien minuten mediteren liep ik met een grote grijns naar voren, en zei ik "sorry van de vorige jaguar, maar mag ik nog een beetje? 😇" De anderen lachten, terwijl de ceremonieleider me waarschuwde dat DMT ook via de speekselklieren kan worden opgenomen. Dus of ik zeker wist dat ik het aankon als de effecten nog zouden stapelen? Maar ik was vastbesloten om me volledig over te geven aan de ayahuasca. Dus ik zei zelfverzekerd dat dat geen probleem zou zijn.
Na die vierde dosis was ik wel goed gevloerd voor een paar uur. Mijn humeur bleef top. Ik lag echt heerlijk te chillen, genietend van de muziek, en regelmatig giechelend om mijn eigen gedachten. Ik voelde me heel relaxt. Maar tegelijkertijd was ik ook weer intens misselijk. Dat heeft tot aan het begin van de ochtend voortgeduurd.
Geen enkel moment heb ik duidelijke visuele effecten gehad. Ik had niet het idee dat er een kosmische kracht was die alles stuurde in precies de richting zoals het moest zijn. Ook was er geen entiteit die tegen me begon te spreken.
Of misschien toch wel? Heel zachtjes..
Nu de misselijkheid heel intens was vond ik het ontzettend lastig om niet de hele tijd te bewegen met mijn voeten of handen om me daarvan af te leiden. Tegelijkertijd voelde ik heel intens een soort trilling in al mijn spieren; vooral in mijn gezicht. Het was heel lastig om niet te reageren op al die prikkels, en het allemaal gewoon te ondergaan. Dat probeerde ik wel de hele tijd. Uiteindelijk kwam daar toch het inzicht. "Ooooh", dacht ik. "Natuurlijk! Dit is wat aya me probeert duidelijk te maken! Ik moet meer leren om al die prikkels gewoon te ervaren!"
Dat is namelijk precies de les die ik ook leerde tijdens vipassana (zie dit tripreport). Ondanks dat ik het wel weet, zal ik mezelf er toch nog regelmatig aan moeten herinneren. Want als ik kalm blijf en dingen gewoon ervaar, dan zijn de prikkels misschien wel intens, maar zo kan ik ook veel beter voelen wat er gaande is in mijn lijf. Uiteindelijk is dat de manier hoe ik uit mijn hoofd kom, en hoe ik meer in contact kom met wat ik voel.
Dus helemaal op het laatst sprak aya toch tot me, met een wijsheid.
Verder heb ik het echt naar mijn zin gehad hoor! Ik heb lekker gechilld tijdens de ceremonie. Sowieso was het echt top om zulke begeleiding met muziek te hebben tijdens de trip. Tussendoor de ceremonies vond ik het zo leuk met de anderen dat ik soms dacht van "jammer eigenlijk dat we hier ayahuasca voor nodig hebben om zo met elkaar te zijn." Maar als ik de anderen sprak dan waren zij wel echt een stuk dieper gegaan, inclusief kleurrijke visuals, magische ervaringen, kosmische verbondenheid, confronterende maar behulpzame inzichten, en alles wat je eigenlijk bij ayahuasca zou verwachten.
Dus ik denk dat ik het binnenkort nog maar eens ga proberen. Nu snap ik namelijk pas echt wat mensen bedoelen als ze zeggen "ayahuasca geeft je precies wat je nodig hebt". Dat is niet omdat het letterlijk waar is. Maar dat is omdat je het echt moet gelóven om in de juiste mindset te komen om alles uit de trip te halen! De truc is dus echt om je er volledig aan over te geven. Als je dat doet, en je een beetje mazzel hebt, dan krijg je misschien die vette psychedelische ervaringen waar iedereen stiekem op hoopt.
Laatst bewerkt:
