psych-out
Bewuste gebruiker
Ik zal je verleiden en maak je tot slaaf,
Je zult niet de eerste zijn die ik begraaf.
je denkt vast, ik ga nooit naar de donder,
Maar het papaverzaad krijgt je er wel onder.
Op een dag ga je je er een keer aan te buiten
En daarna zul je me algauw in je armen sluiten.
En als ik eenmaal in je aderen ben geslopen
Blijkt je leven heel anders te gaan lopen.
Ik kost meer dan je voor mogelijk houdt,
Want, lieve schat, ik ben duurder dan goud.
Zonder schroom bedrieg je je eigen moeder
Je kind verhongert door je zucht naar het poeder.
Je rooft en je steelt voor je giftige betovering
En bent pas tevreden met mij als je verovering.
Maar op een dag krijg je het monster in de gaten
En dan beloof je me voortaan met rust te laten.
Je denkt dat je zomaar van me af bent
Maar dan blijkt dat je me niet goed kent.
Het kotsen, de krampen, je darmen kapot
Je zenuwen gillen om nog één shot.
Zweten, rillen, de ontwenningspijn
Gaan alleen over met dat stille venijn.
Je hoeft niet te zoeken, er is niets anders dan dit
Want diep in je hart weet je dat je eraan vastzit.
Je raakt je moraal, je geweten en je hart kwijt
En je bent van mij tot de dood ons scheidt.
het gedicht komt uit het boek "mam, kun je me geld lenen'' .
Elizabeth Burton-Phillips, een Engelse lerares en huismoeder, wilde altijd het beste voor haar kinderen. Ze kon zich niet voorstellen dat haar vrolijke tweelingzoons Simon en Nick drugs zouden gaan gebruiken. Ze is dan ook geschokt als beide jongens op dertienjarige leeftijd worden geschorst van school omdat ze hasj roken. En dat is nog maar het begin.
De tweeling raakt verslaafd aan heroïne. Ze liegen, stelen, dealen, en doen alles om hun volgende 'hit' te kunnen betalen. Dan, midden in de nacht, gebeurt waar Elizabeth altijd bang voor is geweest: de politie komt aan de deur met de mededeling dat Nick dood is. Hij heeft zelfmoord gepleegd uit wanhoop om zijn verslaving.
Sindsdien heeft Elizabeth onvermoeibaar campagne gevoerd om ouders bewust te maken van de pijn en de gevaren van drugs. Simon, haar overlevende tweelingzoon, nu drugsvrij, heeft zijn eigen bijdrage geleverd aan dit boek.
Je zult niet de eerste zijn die ik begraaf.
je denkt vast, ik ga nooit naar de donder,
Maar het papaverzaad krijgt je er wel onder.
Op een dag ga je je er een keer aan te buiten
En daarna zul je me algauw in je armen sluiten.
En als ik eenmaal in je aderen ben geslopen
Blijkt je leven heel anders te gaan lopen.
Ik kost meer dan je voor mogelijk houdt,
Want, lieve schat, ik ben duurder dan goud.
Zonder schroom bedrieg je je eigen moeder
Je kind verhongert door je zucht naar het poeder.
Je rooft en je steelt voor je giftige betovering
En bent pas tevreden met mij als je verovering.
Maar op een dag krijg je het monster in de gaten
En dan beloof je me voortaan met rust te laten.
Je denkt dat je zomaar van me af bent
Maar dan blijkt dat je me niet goed kent.
Het kotsen, de krampen, je darmen kapot
Je zenuwen gillen om nog één shot.
Zweten, rillen, de ontwenningspijn
Gaan alleen over met dat stille venijn.
Je hoeft niet te zoeken, er is niets anders dan dit
Want diep in je hart weet je dat je eraan vastzit.
Je raakt je moraal, je geweten en je hart kwijt
En je bent van mij tot de dood ons scheidt.
het gedicht komt uit het boek "mam, kun je me geld lenen'' .
Elizabeth Burton-Phillips, een Engelse lerares en huismoeder, wilde altijd het beste voor haar kinderen. Ze kon zich niet voorstellen dat haar vrolijke tweelingzoons Simon en Nick drugs zouden gaan gebruiken. Ze is dan ook geschokt als beide jongens op dertienjarige leeftijd worden geschorst van school omdat ze hasj roken. En dat is nog maar het begin.
De tweeling raakt verslaafd aan heroïne. Ze liegen, stelen, dealen, en doen alles om hun volgende 'hit' te kunnen betalen. Dan, midden in de nacht, gebeurt waar Elizabeth altijd bang voor is geweest: de politie komt aan de deur met de mededeling dat Nick dood is. Hij heeft zelfmoord gepleegd uit wanhoop om zijn verslaving.
Sindsdien heeft Elizabeth onvermoeibaar campagne gevoerd om ouders bewust te maken van de pijn en de gevaren van drugs. Simon, haar overlevende tweelingzoon, nu drugsvrij, heeft zijn eigen bijdrage geleverd aan dit boek.
